João 11

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Betani mka msalen ke an ŋen mamtan kwitnaŋ Lasalus ek zawat temaŋ penaŋ mti tapme ipmanet Maliamak Mata egelaŋ ke tati mamomtatemun.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Lasalusiyet ipmaŋ Malia kapiyaŋ maneti bam Amobotnaŋ Zisas gakikiŋaŋgalen kan bududuk beme wet kelakŋaŋ sesikŋaŋ dolakŋaŋ penaŋ piyaŋ ek setnanen zulutpemti ŋoksinaŋaŋ kaput pewe.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Lasalusiyet ipmanet zut keyaŋ iwitdaŋgat yayaŋ mti Zisasmagen zet pigok bemalu mege: “Amobotnaŋ, nodi penaŋ Lasalus piwan zawat temaŋ tapm weingat kot eksenik.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Âpme Zisasiyaŋ zet ke nâmti pigok zeye, “Zawat keyet penaŋaŋ wa gakiki sokbembeyet yek. Kawawaŋgat Nemuŋaŋ egalen kwizet buŋamaŋ msalen pien palakŋaŋ beme Kawawaŋgat kwizet buŋamaŋ mwat onzempepeyet kegok sokbein.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Zisasiyaŋ Lasalus ipmanet Matamak Malia ekŋen kemak notn notn dolakŋaŋ mti mamtemien.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Âpme Zisasiyaŋ zapat ke nâmpemti mka keyegak kasup zut pi ewe tage.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Yaŋ msame wati Zisasiyaŋ nembaŋane ningat pigok zeye, “Kame naman Zudia mkaenak gilik zemti metne.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Zeme nin pigok dunduwenn, “An zikat indanda, geŋ alagati kanda manepemane nanzaŋaŋ gosâgât mme kunzuŋti kotn yanaman keyegak gilik zemti mesâgât tazenik?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Yaŋkwesimann pigok dinndoye, “Pi ewe tambuŋanak mulup mimiyelen kan ewe teepmaŋ tazin. An ŋen kasupgat zikatnaŋ ekmâtâti mepme kwileki ŋenaŋ sekŋaŋ ŋen ku mawalezin.
9 Jesus respondeu:
10 An ŋenaŋ tambuyet mamezin beme egaŋ busatnaŋ ku tazingapmti tambusosokgat pumpem pumpem olat metiŋgut tep palen ma nanzaŋ palen mee sekŋaŋ mawalezin.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Kegok zemti zet ŋen ewe pigok tusumti ningat zeye, “Notn Lasalus ek zawat mti muluk tawein yaŋ neŋ meti butema wasem.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Zeme nembaŋane nin pigok zewenn, “Amobotnaŋ, egaŋ zawat mti muluk tawen beme ikŋaŋ ŋep alik bemti wabe.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Zisasiyaŋ Lasalus penaŋ gakiye ke met mme wawagat nâmti zeye. Âpme nemba nin nâmann zawat mti muluk tawenaŋ met buteme wasem kok nâmti zewenn.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Âpme Zisasiyaŋ naman pigok weyaŋ zemkawaŋ bemndaye, “Lasalus ek tambumbu tuk weŋge yaŋ neŋ meti butema ewe wasem.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Neŋ zawat zapatnaŋ nâmban yaŋgut kapiyegak mamann gakiyan. Âpme neŋ ekmagen mulup mma in ekti nâmkiŋpepe kaliŋaŋ aikbep keyepmti nâma dolakŋaŋ penaŋ bein. Ele kame nin ilak ek eksât metne.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Âpme ninmagengatnaŋ nemba ŋen kwitnaŋ Tomas kwitnaŋ ŋen Glik zeleset Didimas makumtemien ke ningalen zeleset nemba pepet kok zewanek. Egaŋ nin pigok dinndoye, “Kame nin sambe bepi nsakwep ekmak mepmann ndome gakimâbanup.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Zisasmak nin ewe kainde maman Lasalus met beme kasup zulak zulak pi sumen weme egaŋ bam mege. Keyepmti kwapataŋ zemann am ekŋenaŋ zewien, “Lasalus ilak tugan bewen.”
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betani mka ke beŋan penaŋ yek; Zelusalem mka temaŋ keyet sokŋanik. (Mail zut mee kegok mamekotemien.)
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Keyepmti Zuda am sambe ekŋenaŋ Matamak Malia iwit gakime ambembesi mimidesât mepmâbien.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Âpme Matayaŋ Zisasmak nin kotnup zeme nâmti weneŋaŋ ke tapme egaŋ windembem toti selen meti ndaige.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Kegok mti Zisasiyet pigok dunduye, “Amobotnaŋ, geŋ kapi mambek ze ipm ku gakinak.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Yaŋgut alak pigogat geŋ kwileki ŋeniyet nâmti bipdi dundum samane egaŋ keyet penaŋaŋ ŋep mamgain.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Zeme Zisasiyaŋ pigok dunduye, “Geŋ yayaŋ ku mi, ipdi Lasalus ek ŋep gilik zemti wasem.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Zeme nâmti Matayaŋ pigok zeye, “Maneti bam kan temanen gilik zemti wabe e ŋep nâyap.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Zeme Zisasiyaŋ pigok zeye, “Gakikiengatnan wawat ma mama keyet ŋotekŋaŋ neŋ keyepmti am ŋenaŋ neŋ nâmkiŋpemnewe beme gakiwe yaŋgut neŋ ŋep mamaŋaŋ ewe gilik zemsawap.
25 Então Jesus afirmou:
26 Ma am ŋen ewe sekŋaŋ melesiŋ mamti neŋ nâmkiŋpemnewe beme egaŋ gakikipiŋ mamambe. Geŋ neŋ zet zeyap kapi ŋep nâmkiŋpenik?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Zeme Matayaŋ zeye, “Amobotnaŋ, geŋ Kilais, Kawawaŋgat Nemuŋaŋ, msalen kapi totogat buŋam zapatnaŋ zenzeŋaŋ elak geŋ kapi e penaŋ nâmkiŋpemgeyap.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Zet kegok zemti met weneŋaŋ Maliayet zeme kopme igak buzak pigok dunduye, “An zikat indanda ilak kotati gâgât tazein.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Zeme Maliayaŋ nânâŋak wati sakwep Zisasmak nin tabenen mege.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Nin mka set biman baen tati Mata zempeme kwapme ewe keyegak totapmambenn.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Zeme nâmti Maliayaŋ mka keŋangatnan sakwep wawatnak toti mepme Zuda am ekmak ambembesien tapmambien ekŋenaŋ wa sumen daen susât mezin mene zemti mâti kwatopmâbien.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Âpme Maliayaŋ windembemti mka set biman baen toti ndikme tapmmann Zisas pedondom samti pigok zeye, “Amobotnaŋ, geŋ kapi tabek ze ipm ŋep ku gakinak.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Zemti sume Zuda am ek mâti mebien ekŋenaŋ ek mukulem mti ambembesi temaŋ mbien. Tapmme Zisasiyaŋ indikti keŋaŋ bekanaŋ penaŋ beme siyaŋ bimaŋ soye.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Some pigok indayaŋkwesiye, “In sekŋaŋ pe denen bemien?”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Met zikat same ekti Zisasiyaŋ siap ulu alep timti suye.
35 Jesus chorou.
36 Sume Zuda am ekŋenaŋ ekti zewien, “An pi an kapimak notn notn penaŋ mti mamalup keyepmti egat tasuin egip.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Âpme notnaŋ ekŋenaŋ zewien, “An kapi an ŋen zikatnaŋ beŋaŋ ŋen weyaŋpeye keyet zapatnaŋ mekopme nâmbenn. Kogogapm an kapi sakwep kodak ze Lasalus kapi ŋep weyaŋpeme alik tadak.”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Âpme Zisasiyaŋ keŋaŋ ewe bekanaŋ penaŋ beme sum sokŋan penaŋ mebenn. Lasalus gakime sekŋaŋ mti met miŋa keŋan wepemti nanzaŋ temaŋ ŋen wilili peme met einzuŋaŋ bekek tage.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Keyet mti Zisasiyaŋ sumpemti pigok zeye, “In nanzaŋ temaŋ kapi kwanzepeme kaiŋan melak.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Zeme Zisasiyaŋ pigok dunduye, “Neŋ zet daen diŋgoya e nâmane betetnaŋ bein. Geŋ belak nâmkiŋpem nemane neŋ Kawawaŋgalen winde keyet penaŋaŋ mma sokbeme eksenik.”
40 Jesus respondeu:
41 — ausente —
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 — ausente —
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Kegok zemti kwizet temaŋ pigok kuye, “Lasalus, geŋ pien kwatot!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Zeme am gakikiŋaŋ piwan banisiyaŋ setnaŋ betnaŋ kwasim pepeŋaŋ ma ŋokŋaŋ saŋgum meselem zempewien melesiŋ kwatopme Zisasiyaŋ zeye, “In banisiyaŋ betetak temaŋ mpepeŋaŋ e kwalet pemti peme melak.” Zeme kwalet pewien.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Âpme Zuda am sambe Maliayet ipmaŋgat siyet kobien ekŋenmagengatnaŋ am sambe notnaŋaŋ Zisasiyaŋ muluwaŋ mamanamaŋ mme ekti nâmkiŋpempewien.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Âpme notnaŋaŋ belak Palisi ekŋenmagen meti Zisasiyaŋ Lasalus gakikiengatnan mme watage keyet zet zapatnaŋ mimindawien.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Minindame nâmti sâpe sâpe bumbu an ŋeŋaŋ temaŋ ma Palisi egat kandaŋan mambien ekŋenaŋ an ŋeŋaŋ bembe notnaŋ indazemtetime kot ondekme pigok diindowien, “An kapi muluwaŋ mamanamaŋ omba penaŋ am sutnan tapmmezin kapi zigok msawanup?
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Nin nâmti belak nâmpemti mamann am sambe bepi ekmagen met tusumâpme delaŋ zeme Loma amobotnaŋ manndadamuŋ min egaŋ ekme ŋep ku beme ningalen sesewat mka temaŋ pi kumasek yaloŋti aminne eyo indom yalom bep!”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ekŋengat tuŋguwinaŋgatnaŋ an ŋen kwitnaŋ Kaipas ek kan keyet sâpe sâpe bumbu sambe ekŋengat ŋeŋaŋin mamtan. An keyaŋ pigok diindoye, “In sambe bekapi keŋinpiŋ penaŋ!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Nin am sambe bekapi waleletgat zapat etaŋ bemâpmann ŋep ku bewe keyepmti an kwewaŋ ningat dopm gakimti am sambe pi ma nin mee eyo ndamukulem mbe.”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Zet ke belak ikŋaŋgat keŋaŋgalak ku zeye. Kawawaŋaŋ zet ke keŋanen beme zemkawaŋ beye. Nup kan keyet egaŋ sâpe sâpe bumbu sambe ekŋengat ŋeŋaŋin mamtan keyepmti kwitnaŋ kwitnaŋ bam sokbewe keyet zetnaŋ zemkawaŋ beye. Zisas ek penaŋ Zuda am nin yomengatnan gilik zemti ndatitiyet gakikiyet zenzeŋaŋ.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Wa ke Zuda am ekŋen etaŋ indamukulem mimiyet etaŋ ku gakiwe. Egaŋ gakimti am Kawawaŋgalen maŋge msat kataŋ mamanup nin bepi ondekndeme maŋga kwep bemti mamambanup.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Âpme Zuda an ŋeŋaŋ ekŋenaŋ kan keyet yaŋbemti Zisas kume gakikiyet zetnaŋ mbien.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Âpme Zisas Zuda amobotnaŋ ekŋenaŋ mineti gakikiŋaŋ temaŋ ewe tapme sutnateman kume gakinakmagengapmti Zuda msalen sosok penaŋ ku maŋge egaŋ nin msat tuŋgupman keyet ganzenan mka ŋen kwitnaŋ Epalaim zeme ke met mamtemenn.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Zuda am ekŋengalen Aŋgalalaŋ Kendoŋin ke sokŋan beme mka isisikŋaŋ am sambe ekŋenaŋ Zelusalem mka teman yominaŋgat nâmti Kawawaŋgat sâpe sâpe busâgât eweŋanak ŋeŋaŋ mepmâbien.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Meti Zuda am ekŋenaŋ sesewat mka temanen motati Zisas zimosetnaŋ timati ilinak met zenâm kot zenâm mti zewien, “An kapi pe Aŋgalalaŋ Kendoyet kapi kopme eksenup manze weyaŋ zeme nâne.”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Zeme Palisi an ma sâpe sâpe bumbu ŋeŋaŋ ekŋenaŋ zet pigok am zemkabem indawien, “Zisas kopme ekti ningat kot sakwep zemsokbemndaseip. Mme nin an ke wati met mka katikŋaŋ pesenup.”
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.