Atos 4
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NVI
1 — ausente —
1 Enquanto Pedro e João falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão da guarda do templo e os saduceus.
2 — ausente —
2 Eles estavam muito perturbados porque os apóstolos estavam ensinando o povo e proclamando em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 — ausente —
3 Agarraram Pedro e João e, como já estava anoitecendo, os colocaram na prisão até o dia seguinte.
4 Yaŋgut am egetgalen zet nâmti notnaŋaŋ nâmkiŋpepe aikti Zisasmagen tusume am nâmkiŋpepemak sambe penaŋ temakwep 5000 mee kogok beye.
4 Mas, muitos dos que tinham ouvido a mensagem creram, chegando o número dos homens que creram a perto de cinco mil.
5 — ausente —
5 No dia seguinte, as autoridades, os líderes religiosos e os mestres da lei reuniram-se em Jerusalém.
6 — ausente —
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, bem como Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da família do sumo sacerdote.
7 — ausente —
7 Mandaram trazer Pedro e João diante deles e começaram a interrogá-los: "Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso? "
8 — ausente —
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, disse-lhes: "Autoridades e líderes do povo!
9 — ausente —
9 Visto que hoje somos chamados para prestar contas de um ato de bondade em favor de um aleijado, sendo interrogados acerca de como ele foi curado,
10 Keyepmti nit zemkawaŋ bemalu in ma Islael am ilinsakwep yaŋaŋ nâmâtâlit. Zisas Kilais Nasalet mkaengatnaŋ e in tewen kumasasok peme gakime bewien. Yaŋ Kawawaŋaŋ naman gakikiengatnan mme wageyaŋ main. Egat kwitnanen an wesiŋ kapi sekŋaŋ mmalu dolakŋaŋ beyanaŋ kapi tapme taegip.
10 saibam os senhores e todo o povo de Israel que por meio do nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos, este homem está aí curado diante dos senhores.
11 An Zisas keyet Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen baen meluwaŋ kapigok mimiŋaŋ tazin,
11 Este Jesus é ‘a pedra que vocês, construtores, rejeitaram, e que se tornou a pedra angular’.
12 Kawawaŋaŋ msalen an ŋenaŋ am ŋen yomengatnan gilik zemti indatitiyet winde ŋen ku saye. Egaŋ Zisasiyaŋ mulup ke mimiyet nâmti ek etaŋ saye.”
12 Não há salvação em nenhum outro, pois, debaixo do céu não há nenhum outro nome dado aos homens pelo qual devamos ser salvos".
13 Zet keboŋ keboŋ etaŋ tazemalu am tabienaŋ nâmti zewien, “An zut kapiyaŋ nânâ mka temanen ku mebun. Zisasmak belak mamtemunaŋgut nânâ kaboŋ kapi deeset tiwunaŋ kiŋgagapiŋ pi nâmtalati tazelup.” Zemti nâmtemtem penaŋ mbien.
13 Vendo a coragem de Pedro e de João, e percebendo que eram homens comuns e sem instrução, ficaram admirados e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Âpme ekŋenaŋ an setnaŋ bekanaŋ weyaŋpewun ke egetmak ilinsakwep tapme indikti zet dopmaŋ ŋen gilik zemindandayet nâme ŋep ku beme peme tage.
14 E como podiam ver ali com eles o homem que fora curado, nada podiam dizer contra eles.
15 Kegok zemti tabienaŋ yek beme eget zemideme zupman towepmalu ilinak tati pigok zenâ zenâ mbien,
15 Assim, ordenaram que se retirassem do Sinédrio e começaram a discutir,
16 “An zut kapi zigok mimidasenup,” zem zenâwien? “Egelaŋ menok ke msokbemalu Zelusalem mkaen animbi sambeyaŋ keyet zapatnaŋ ilak nâme delaŋ zep keyepmti nin ŋep ku iyaŋ indendeyelen bein.”
16 perguntando: "Que faremos com esses homens? Todos os que moram em Jerusalém sabem que eles realizaram um milagre notório que não podemos negar.
17 Zem mbienaŋ yek beme zewien, “Yegat mulup ewe tusum mmalu am sambeyaŋ nâmbepgapmti nin zemkiŋgagat zet zemann egelaŋ keyet kiŋgati Zisasiyet kwitnaŋ ewe ku mpalakŋaŋ bewalup.”
17 Todavia, para impedir que isso se espalhe ainda mais entre o povo, precisamos adverti-los de que não falem mais com ninguém sobre esse nome".
18 Kegok zemnâmpemti naman idazemtetime mka keŋanenak mowepmalu pigok zewien, “It am ŋen ewe Zisasiyet yaŋaŋ ŋen ku zemzikat indawalup.”
18 Então, chamando-os novamente, ordenaram-lhes que não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Kegok zeme Pitamak Zân egelaŋ zewun, “Nit zet kapi zemalu ilin opem nâit. Ingalen zet gawepumti Kawawaŋgalen zet peŋ pemalu toweme keyet Kawawaŋaŋ nigat nâme zigok bewe?
19 Mas Pedro e João responderam: "Julguem os senhores mesmos se é justo aos olhos de Deus obedecer aos senhores e não a Deus.
20 Nit Zisasiyet mulupmaŋgat yaŋaŋ sambe be ekmâtâpmalu delaŋ zeye. Keyepmti kwizapatnaŋ kapi belak atam pemalu ku tabe.”
20 Pois não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos".
21 Egelaŋ kegok zemalu an ŋeŋaŋ ekŋenaŋ zemkiŋgagat zet notnaŋ ewe tusumdiidomti belak ideme toti mebun. Am sambe ekŋenaŋ muluwaŋ ke ekti Kawawaŋgat sesewatsawien keyepmti an temaŋ temaŋ ekŋen keyaŋ kwindemti an zut ke kwileki ŋen ku miidawien.
21 Depois de mais ameaças, eles os deixaram ir. Não tinham como castigá-los, porque todo o povo estava louvando a Deus pelo que acontecera.
22 An wesiŋ Pitamak Zânmak menok temaŋ egat palen mti weyaŋpewun. An ke nup kanaŋ 40 sebempein.
22 Pois o homem que fora curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Pitamak Zânaŋ amobotnaŋ ekŋenaŋ katikideme egelaŋ nâmkiŋpepemak am nolitne ekŋenmagen koti ondedagen sâpe sâpe bumbu an ma sesewat mka temaŋgalen an damuŋ notnaŋ ekŋenaŋ zet zewien keyet zapatnaŋ mimindawien.
23 Quando foram soltos, Pedro e João voltaram para os seus e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes religiosos lhes tinham dito.
24 Âpme ekŋenaŋ zet ke nâmti keŋin ondek kwep bemti Kawawaŋgat pigok dunduwien,
24 Ouvindo isso, levantaram juntos a voz a Deus, dizendo: "Ó Soberano, tu fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Geŋ ningat yeŋsokŋ Dewit mulup andi Emetakdi Teŋaŋ keŋaŋ m eleŋ beleŋ beme zet kapigok zeye,
25 Tu falaste pelo Espírito Santo por boca do teu servo, nosso pai Davi: ‘Por que se enfurecem as nações, e os povos conspiram em vão?
26 Msalen an damuŋ sambe ekŋenaŋ Amobotnaŋ Kawawaŋ ma Nemuŋaŋ Kilais egetmak âsâgât keŋ kwep bemti zenâ zenâ tapmip.’ (Daniel 9:24)
26 Os reis da terra se levantam, e os governantes se reúnem contra o Senhor e contra o seu Ungido’.
27 Dewilaŋ zeye keyet kataŋ amobotnaŋ Elotmak amŋane Islael ekŋenmak am Zuda maŋgeen ku sokbembeŋaŋmak amobotnaŋin Pailet ekŋenaŋ mka temaŋ kapi temakwep bemti Kawawaŋ geŋ Zisas mulup andi teŋ ke pemane am yomengatnan ndatitiyet ombempemti zempemane koge ek kume gakikiyet mulupmaŋ penaŋ sukwep mbien.
27 De fato, Herodes e Pôncio Pilatos reuniram-se com os gentios e com os povos de Israel nesta cidade, para conspirar contra o teu santo servo Jesus, a quem ungiste.
28 Geŋ eweŋan baen mulup andi kemagen kwitnaŋ kwitnaŋ ke sokbembeyet zemkabewanan keyet kataŋ sokbemsaye.
28 Fizeram o que o teu poder e a tua vontade haviam decidido de antemão que acontecesse.
29 Yaŋ alak pi naman nin Zisas mâti mamann amnaŋ ningat kasa tapminndaip keyet Amobotnaŋ geŋ kasa keyet keŋan winde ndamti ndamukulem mmane nin kiŋgagapiŋ gâlen zet zapadi dolakŋaŋ kapi ammagen windeŋambeŋ zemkawaŋ bemann zet zapadaŋ palakŋaŋ bewe.
29 Agora, Senhor, considera as ameaças deles e capacita os teus servos para anunciarem a tua palavra corajosamente.
30 Kawawaŋ, geŋ mulup andi teŋ, Zisas egat mti winde ndamane nin am zawatmak ekŋen mmann alik bewep ma nemundi Zisas egat kwitnanen nin menok yaŋaŋ igak igak mbanup.”
30 Estende a tua mão para curar e realizar sinais e maravilhas por meio do nome do teu santo servo Jesus".
31 Kegok dundum delaŋ zeme mka ondek tapmambienen ke titok temaŋ mti mekwapme Kawawaŋgalen Emetak Teŋaŋ am tabien bee keŋinan topme ekŋenaŋ kiŋgagapiŋ eleŋ belaŋ bemti zet zapat dolakŋaŋ am keŋan windeŋambeŋ penaŋ zemkawaŋ bemebien.
31 Depois de orarem, tremeu o lugar em que estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Zisas nâmkiŋpepeŋaŋ am ekŋenaŋ ondekti keŋ kwep bemti milawalin mee toŋan toŋan ku timamkwabien ekŋenaŋ milawalin belak apapalak timamkwabien.
32 Da multidão dos que creram, uma era a mente e um o coração. Ninguém considerava unicamente sua coisa alguma que possuísse, mas compartilhavam tudo o que tinham.
33 Kegok taindame ombemindendeŋaŋ ekŋenaŋ Zisas gakikiengatnan wage keyet zapatnaŋ windeŋaŋbeŋ am ekŋengat zemkawaŋ bewien. Âpme am nâmkiŋpepemak ekŋengat tuŋguwinan Kawawaŋgalen keŋ taolelaŋ bemisik tage.
33 Com grande poder os apóstolos continuavam a testemunhar da ressurreição do Senhor Jesus, e grandiosa graça estava sobre todos eles.
34 Ekŋenmagen ŋenaŋ ola olat palen ku maŋge. Ekŋenaŋ msalin mee tage ke an ŋenaŋ kwitime mânep ke mti met ombemindendeŋaŋ an ekŋengat belinan mambemtemien.
34 Não havia pessoas necessitadas entre eles, pois os que possuíam terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro da venda
35 Âpme ekŋenaŋ ke timtati am ŋenaŋ kwileki ŋengat olati kot zeme kataŋ milombiŋinanengatnan ke timtati maindatemien.
35 e o colocavam aos pés dos apóstolos, que o distribuíam segundo a necessidade de cada um.
36 Âpme kan keyet an ŋen Zosep ombemindendeŋaŋ ekŋenaŋ kwitnaŋ Banabas manzemtemien. (Banabas kwit keyet yaŋaŋ, An Zemgwatnaŋ Mimi.) An ke Liwaiyelen maŋgeengatnaŋ msatnaŋ Saipalasiyetnaŋ.
36 José, um levita de Chipre a quem os apóstolos deram o nome de Barnabé, que significa encorajador,
37 An keyaŋ msatnaŋ an ŋeniyet zeme kwitime mânep ke mti kot ombemindendeŋaŋ ekŋengat belinan beye.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o colocou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.