Atos 11
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NVT
1 Ombemindendeŋaŋ notnane notnaŋ ma am nâmkiŋpepeŋinmak Zudia msalen mambien ekŋenaŋ am Zuda maŋgeen ku sokbembeŋaŋ eyo Kawawaŋgalen Zet Zapat Dolakŋaŋ nâmti mkitik zewien keyet zapatnaŋ mme nâmbien.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Keyepmti Zuda am nâmkiŋpepemak Zelusalem mkaen mamti am sekŋin butnaŋ antitiyet zet windeŋaŋ mamimtemien ekŋenaŋ Pitayaŋ am ekŋen ke sekŋin butnaŋ antitipiŋ belak indemti gilik zemkopme ekti nâme ŋep ku beyeyepmti Pita mtopemti pigok zewien,
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 “Geŋ kwilekiyet am Zuda maŋgeen ku sokbembeŋaŋ sekŋin butnaŋ ku antitiŋaŋ ekŋengalen mkaen met mamane ekŋenaŋ tu meu kileŋ game mti manimtemanan.”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Kegok zeme Pitayaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ sambe am ekŋen kaindemagen sokbemindaye keyet yaŋanen baengatnan yaŋbemti pigok zemâtâti zemkawaŋ bemindaye.
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “Neŋ Zopa mkaen dundundu mulup tapmma kie kienok Amobotnaŋaŋ muluwaŋ kapigok zikat name ekban. Kuleki ŋen saŋgum temaŋ keboŋ busiliŋaŋ zulak zulak piyaŋ kululuŋen gwaengatnan âlâlâlâŋ neŋmagen totapme
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 ne keŋan baenen weyaŋ ekbanen keyet keŋan soŋgom didikŋaŋgatnaŋ sepem igak igak ma nombe sepem igak igak ma age sepem igak igak piyaŋ keŋan beke misik tapme ekban.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Âpme neŋmagen zet ŋen kapigok sokbeme nâmban, ‘Pita, geŋ wati kwitnaŋ kwitnaŋ keŋan tazin ke tim aŋti ni!’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Âpme neŋ zet ke nâmti zewan, ‘Amobotnaŋ, neŋ kwitnaŋ kwitnaŋ zemkulumneneŋaŋ ma bekanaŋ keboŋ ku maniap, yek penaŋ.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Kegok zema kululuŋengatnaŋ zet ŋen ewe kapigok sokbeme nâmban, ‘Kawawaŋaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ mme dolakŋaŋ bein ke geŋ ku zemtalat.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Zet kegok sek tuk zeme nâma naman kwitnaŋ kwitnaŋ beewan gilik zemti sembe melesiŋ kululuŋen mowepme
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 keyegak an ŋen Sisaliayetnaŋaŋ an tuk kapi zemindeme neŋ naiksâgât mka neŋ matatemanen ke kot tapme
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Emetak Teŋaŋ nâgât pigok dinoye, ‘Geŋ toti am kot talip ekŋen kemak mebegat nâmtemtem ku msenik.’ Kegok zeme neŋ toindikti ekŋenmak mesât mma am nâmkiŋpepemak an 6 ekŋenaŋ napmât meti nsakwep kasa kuku an ŋeŋaŋ Konelias egalen mkaen mowepmann
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 egaŋ zapat kapigok dinndoye, ‘Nâlen mkaen Kawawaŋgalen ensel ŋenaŋ kwati pigok dinop. Geŋ am zemindemane Zopa mkaen meti an ŋen kwitnaŋ Saimon Pita ek wati kopme
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 egaŋ zet zeme nâmti geŋ ma maŋgendine in nâmkiŋpepe aikme Kawawaŋaŋ in yomengatnan gilik zemindatiwe.’
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Âpme neŋ Zet Zapat Dolakŋaŋ Penaŋ diindomambe tapma eweŋan Emetak Teŋ ninmagen toge sepem kegogak ekŋenmagen topme
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 neŋ kwitnaŋ kwitnaŋ ke ekti Amobotnaŋaŋ zet pigok zeye ke otnâmban, ‘Zânaŋ animbi tu etaŋ zulutindeye âpme neŋ Emetak Teŋaŋ keŋinan bemisikindewap.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Keyepmti nin Amobotnaŋ Zisas Kilais nâmkiŋpemti zet zapatnaŋ dolakŋaŋ zemkawaŋ bemindamann egaŋ nin Emetak Teŋ ketalasim ndaye sepem kegogak egaŋ Emetakŋaŋ Teŋ ketalasim indame neŋ bukaboŋaŋ zigok Kawawaŋgat zemkulumpewak.”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Kegok diindome ekŋenaŋ zet ke nâme penaŋ beme Kawawaŋgat zemsesewatpemti pigok zewien, “Kawawaŋaŋ am Zuda maŋgeen ku sokbembeŋaŋ ekŋen kegogak yomengatnan keŋ gilik zenze aikti mama kanzizit keyet toŋaŋ bembeyet eyo tatnâmindein.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Stiwen kuwien kan keyet am nâmkiŋpepemak Zelusalem mkaen mambien ekŋenaŋ ke ekti sekŋin zime msat kataŋ kalaŋti kileŋ mekobien. Notnaŋaŋ beŋaŋ Pinisia msalen mepmâbien ma notnaŋaŋ Saiplas msalen mepmâbien ma notnaŋaŋ Antiok mka teman mebien. Kegok mekoti Kawawaŋgalen Zet Zapat Dolakŋaŋ Zuda am eweŋan meti msat ke mamaŋaŋ ekŋenmak ilinak etaŋ zenâ zenâ mti mamamtemien.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Yaŋgut am nâmkiŋpepemak notnaŋ Saiplas msalen ma notnaŋ Sailini mka teman Zuda am nâmkiŋpepemak mambien notnaŋ ekŋenaŋ Antiok mka teman meti am Zuda maŋgeen ku sokbembeŋaŋ ekŋen kegogak Zisasiyelen Zet Zapat Dolakŋaŋ Penaŋ diindome
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Amobotnaŋgalen windeyaŋ ekŋenmagen sokbemindame am sambe penaŋaŋ nâmkiŋpepe aikti Amobotnaŋmagen tusumâbien.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Keyet zet zapatnaŋ Zelusalem mka teman met pataŋ zeme nâmti Banabas zempeme egaŋ Antiok mka teman meti
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 indikme Kawawaŋgalen keŋ taoletnaŋ ekŋenmak tapme indikti nâme dolakŋaŋ beme keŋinaŋ Amobotnaŋmagen ewe kaliŋaŋ bemtatagat nâmti animbi sambe zemgwatnaŋ mimindeye.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Banabas ek an dolakŋaŋ nâmkiŋpepeŋaŋ temaŋ ma Emetak Teŋaŋ egat keŋan bemisik matatan. Keyepmti Zet Zapat Dolakŋaŋ Penaŋ zeme am sambe penaŋaŋ nâmti nâmkiŋpepe aikti Amobotnaŋmagen ewe tusumâbien.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Âpme Banabasiyaŋ Talasas mkaen Sâl eksâgât meti
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 meaikme ilisakwep gilik zemti Antiok mkaen koti Antiok mkaen animbi nâmkiŋpepeŋaŋ sambe ekŋengat tuŋguwinan ke nup kan kwep mamti am Zet Zapat Dolakŋaŋ Penaŋ diindom zikat indam mammtemun. Âpme kan keyet am Kilais nâmkiŋpepeŋaŋ ekŋenaŋ yaŋbemti kwilin Kilaisiyelen am maŋge ke kuwien.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Kan keyet golaŋ zenze an notnaŋ ekŋenaŋ Zelusalem mka temaŋ katikpemti Antiok mkaen kobien.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Âpme golaŋ zenze an kobien ekŋengat tuŋguwinaŋgatnaŋ an ŋen kwitnaŋ Agabas. Ek Emetak Teŋaŋ zet keŋanen bempeme egaŋ ondedak temaŋ ŋeniyet motati msat sambe kambeŋ temaŋ sokbewe keyet zet zapatnaŋ diindoye. Yaŋ maneti Loma amobotnaŋ Kolodiasiyaŋ maŋge kan keyet zetnaŋ zeye keyet penaŋaŋ sokbeye.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Keyepmti am nâmkiŋpepemak ekŋenaŋ Zudia am nâmkiŋpepemak noline indamukulem mimiyet zenâmti
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 am kwep kwewaŋ mânewin taindaye kataŋ sepem minok ondek bemti Banabasimak Sâl zemideme egelaŋ mânep ke timti Zudia msalen am nâmkiŋpepemak ekŋengalen an ŋeŋaŋine mambien ekŋenmagen mmebun.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.