Atos 11

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ombemindendeŋaŋ notnane notnaŋ ma am nâmkiŋpepeŋinmak Zudia msalen mambien ekŋenaŋ am Zuda maŋgeen ku sokbembeŋaŋ eyo Kawawaŋgalen Zet Zapat Dolakŋaŋ nâmti mkitik zewien keyet zapatnaŋ mme nâmbien.
1 Ora, ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judéia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Keyepmti Zuda am nâmkiŋpepemak Zelusalem mkaen mamti am sekŋin butnaŋ antitiyet zet windeŋaŋ mamimtemien ekŋenaŋ Pitayaŋ am ekŋen ke sekŋin butnaŋ antitipiŋ belak indemti gilik zemkopme ekti nâme ŋep ku beyeyepmti Pita mtopemti pigok zewien,
2 E quando Pedro subiu a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 “Geŋ kwilekiyet am Zuda maŋgeen ku sokbembeŋaŋ sekŋin butnaŋ ku antitiŋaŋ ekŋengalen mkaen met mamane ekŋenaŋ tu meu kileŋ game mti manimtemanan.”
3 dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Kegok zeme Pitayaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ sambe am ekŋen kaindemagen sokbemindaye keyet yaŋanen baengatnan yaŋbemti pigok zemâtâti zemkawaŋ bemindaye.
4 Pedro, porém, começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Neŋ Zopa mkaen dundundu mulup tapmma kie kienok Amobotnaŋaŋ muluwaŋ kapigok zikat name ekban. Kuleki ŋen saŋgum temaŋ keboŋ busiliŋaŋ zulak zulak piyaŋ kululuŋen gwaengatnan âlâlâlâŋ neŋmagen totapme
5 Estava eu orando na cidade de Jope, e em êxtase tive uma visão; descia um objeto, como se fosse um grande lençol, sendo baixado do céu pelas quatro pontas, e chegou perto de mim.
6 ne keŋan baenen weyaŋ ekbanen keyet keŋan soŋgom didikŋaŋgatnaŋ sepem igak igak ma nombe sepem igak igak ma age sepem igak igak piyaŋ keŋan beke misik tapme ekban.
6 E, fitando nele os olhos, o contemplava, e vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Âpme neŋmagen zet ŋen kapigok sokbeme nâmban, ‘Pita, geŋ wati kwitnaŋ kwitnaŋ keŋan tazin ke tim aŋti ni!’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro, mata e come.
8 Âpme neŋ zet ke nâmti zewan, ‘Amobotnaŋ, neŋ kwitnaŋ kwitnaŋ zemkulumneneŋaŋ ma bekanaŋ keboŋ ku maniap, yek penaŋ.’
8 Mas eu respondi: De modo nenhum, Senhor, pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum e imunda.
9 Kegok zema kululuŋengatnaŋ zet ŋen ewe kapigok sokbeme nâmban, ‘Kawawaŋaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ mme dolakŋaŋ bein ke geŋ ku zemtalat.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Zet kegok sek tuk zeme nâma naman kwitnaŋ kwitnaŋ beewan gilik zemti sembe melesiŋ kululuŋen mowepme
10 Sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 keyegak an ŋen Sisaliayetnaŋaŋ an tuk kapi zemindeme neŋ naiksâgât mka neŋ matatemanen ke kot tapme
11 E eis que, nesse momento, pararam em frente à casa onde estávamos três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 Emetak Teŋaŋ nâgât pigok dinoye, ‘Geŋ toti am kot talip ekŋen kemak mebegat nâmtemtem ku msenik.’ Kegok zeme neŋ toindikti ekŋenmak mesât mma am nâmkiŋpepemak an 6 ekŋenaŋ napmât meti nsakwep kasa kuku an ŋeŋaŋ Konelias egalen mkaen mowepmann
12 Disse-me o Espírito que eu fosse com eles, sem hesitar; e também estes seis irmãos foram comigo e entramos na casa daquele homem.
13 egaŋ zapat kapigok dinndoye, ‘Nâlen mkaen Kawawaŋgalen ensel ŋenaŋ kwati pigok dinop. Geŋ am zemindemane Zopa mkaen meti an ŋen kwitnaŋ Saimon Pita ek wati kopme
13 E ele nos contou como vira em pé em sua casa o anjo, que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 egaŋ zet zeme nâmti geŋ ma maŋgendine in nâmkiŋpepe aikme Kawawaŋaŋ in yomengatnan gilik zemindatiwe.’
14 o qual te dirá palavras pelas quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 Âpme neŋ Zet Zapat Dolakŋaŋ Penaŋ diindomambe tapma eweŋan Emetak Teŋ ninmagen toge sepem kegogak ekŋenmagen topme
15 Logo que eu comecei a falar, desceu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós no princípio.
16 neŋ kwitnaŋ kwitnaŋ ke ekti Amobotnaŋaŋ zet pigok zeye ke otnâmban, ‘Zânaŋ animbi tu etaŋ zulutindeye âpme neŋ Emetak Teŋaŋ keŋinan bemisikindewap.’
16 Lembrei-me então da palavra do Senhor, como disse: João, na verdade, batizou com água; mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Keyepmti nin Amobotnaŋ Zisas Kilais nâmkiŋpemti zet zapatnaŋ dolakŋaŋ zemkawaŋ bemindamann egaŋ nin Emetak Teŋ ketalasim ndaye sepem kegogak egaŋ Emetakŋaŋ Teŋ ketalasim indame neŋ bukaboŋaŋ zigok Kawawaŋgat zemkulumpewak.”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que dera também a nós, ao crermos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Kegok diindome ekŋenaŋ zet ke nâme penaŋ beme Kawawaŋgat zemsesewatpemti pigok zewien, “Kawawaŋaŋ am Zuda maŋgeen ku sokbembeŋaŋ ekŋen kegogak yomengatnan keŋ gilik zenze aikti mama kanzizit keyet toŋaŋ bembeyet eyo tatnâmindein.”
18 Ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Assim, pois, Deus concedeu também aos gentios o arrependimento para a vida.
19 Stiwen kuwien kan keyet am nâmkiŋpepemak Zelusalem mkaen mambien ekŋenaŋ ke ekti sekŋin zime msat kataŋ kalaŋti kileŋ mekobien. Notnaŋaŋ beŋaŋ Pinisia msalen mepmâbien ma notnaŋaŋ Saiplas msalen mepmâbien ma notnaŋaŋ Antiok mka teman mebien. Kegok mekoti Kawawaŋgalen Zet Zapat Dolakŋaŋ Zuda am eweŋan meti msat ke mamaŋaŋ ekŋenmak ilinak etaŋ zenâ zenâ mti mamamtemien.
19 Aqueles, pois, que foram dispersos pela tribulação suscitada por causa de Estêvão, passaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Yaŋgut am nâmkiŋpepemak notnaŋ Saiplas msalen ma notnaŋ Sailini mka teman Zuda am nâmkiŋpepemak mambien notnaŋ ekŋenaŋ Antiok mka teman meti am Zuda maŋgeen ku sokbembeŋaŋ ekŋen kegogak Zisasiyelen Zet Zapat Dolakŋaŋ Penaŋ diindome
20 Havia, porém, entre eles alguns cíprios e cirenenses, os quais, entrando em Antioquia, falaram também aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Amobotnaŋgalen windeyaŋ ekŋenmagen sokbemindame am sambe penaŋaŋ nâmkiŋpepe aikti Amobotnaŋmagen tusumâbien.
21 E a mão do Senhor era com eles, e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Keyet zet zapatnaŋ Zelusalem mka teman met pataŋ zeme nâmti Banabas zempeme egaŋ Antiok mka teman meti
22 Chegou a notícia destas coisas aos ouvidos da igreja em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia;
23 indikme Kawawaŋgalen keŋ taoletnaŋ ekŋenmak tapme indikti nâme dolakŋaŋ beme keŋinaŋ Amobotnaŋmagen ewe kaliŋaŋ bemtatagat nâmti animbi sambe zemgwatnaŋ mimindeye.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortava a todos a perseverarem no Senhor com firmeza de coração;
24 Banabas ek an dolakŋaŋ nâmkiŋpepeŋaŋ temaŋ ma Emetak Teŋaŋ egat keŋan bemisik matatan. Keyepmti Zet Zapat Dolakŋaŋ Penaŋ zeme am sambe penaŋaŋ nâmti nâmkiŋpepe aikti Amobotnaŋmagen ewe tusumâbien.
24 porque era homem de bem, e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Âpme Banabasiyaŋ Talasas mkaen Sâl eksâgât meti
25 Partiu, pois, Barnabé para Tarso, em busca de Saulo;
26 meaikme ilisakwep gilik zemti Antiok mkaen koti Antiok mkaen animbi nâmkiŋpepeŋaŋ sambe ekŋengat tuŋguwinan ke nup kan kwep mamti am Zet Zapat Dolakŋaŋ Penaŋ diindom zikat indam mammtemun. Âpme kan keyet am Kilais nâmkiŋpepeŋaŋ ekŋenaŋ yaŋbemti kwilin Kilaisiyelen am maŋge ke kuwien.
26 e tendo-o achado, o levou para Antioquia. E durante um ano inteiro reuniram-se naquela igreja e instruíram muita gente; e em Antioquia os discípulos pela primeira vez foram chamados cristãos.
27 Kan keyet golaŋ zenze an notnaŋ ekŋenaŋ Zelusalem mka temaŋ katikpemti Antiok mkaen kobien.
27 Naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia;
28 Âpme golaŋ zenze an kobien ekŋengat tuŋguwinaŋgatnaŋ an ŋen kwitnaŋ Agabas. Ek Emetak Teŋaŋ zet keŋanen bempeme egaŋ ondedak temaŋ ŋeniyet motati msat sambe kambeŋ temaŋ sokbewe keyet zet zapatnaŋ diindoye. Yaŋ maneti Loma amobotnaŋ Kolodiasiyaŋ maŋge kan keyet zetnaŋ zeye keyet penaŋaŋ sokbeye.
28 e levantando-se um deles, de nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome por todo o mundo, a qual ocorreu no tempo de Cláudio.
29 Keyepmti am nâmkiŋpepemak ekŋenaŋ Zudia am nâmkiŋpepemak noline indamukulem mimiyet zenâmti
29 E os discípulos resolveram mandar, cada um conforme suas posses, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia;
30 am kwep kwewaŋ mânewin taindaye kataŋ sepem minok ondek bemti Banabasimak Sâl zemideme egelaŋ mânep ke timti Zudia msalen am nâmkiŋpepemak ekŋengalen an ŋeŋaŋine mambien ekŋenmagen mmebun.
30 o que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.