Apocalipse 6

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Âpme neŋ eknâma Sipsip Nembaŋaŋaŋ gwede 7 keyet keŋanen kwep mâtâpeme ke eknepema kwitnaŋ kwitnaŋ mamaŋinmak soŋgom nemboŋ zulak zulak ekŋenmagengatnaŋ kwewaŋ zetnaŋ kululuŋ kwisaknok kumti zeye, “Geŋ pien kot!”
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Kegok sokbeme neŋ ekti ewe weyaŋ ekma âs satnanen an ŋenaŋ totati timbiŋaŋ betnanen atamti amobotnaŋgalen bunduŋ goliyaŋ weyayaŋaŋ same munduŋge. Same âsiŋaŋ palen totati kasa kuku an ŋenaŋ kasa kumti kasaŋene indomdelaŋ zemti metnak keyet katnan motati mege.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Âpme Sipsip Nembaŋaŋaŋ gwede ŋen mâtâpeme neŋ nâma kwitnaŋ kwitnaŋ mamaŋaŋmak soŋgom nemboŋ ŋenaŋ kapigok zeye, “Kot!”
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Kegok zeme âs ŋen ŋamaŋ penaŋaŋ kosokbeye. An âs palen tage ke kasa msat kataŋ kukuyelen ke winde sasaŋaŋ keyepm anaŋ ilin ilinak aumsomti gakim temebegalen. Ek wanam teepmaŋ sasaŋaŋ.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Âpme naman keyegak Sipsip Nembaŋaŋaŋ gwede tuk ke mâtâpeme neŋ nâma kwitnaŋ kwitnaŋ mamaŋaŋmak soŋgom nemboŋ tuk egaŋ kapigok zeye, “Kot!” Zeme neŋ taekma âs sopmaŋaŋ kosokbeye. Mme an dukŋan gwaen tage ek skel betnaŋaŋ mti tage keyaŋ mkawaŋ beinen meuyet kambeŋ temaŋ sokbesâpm.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Kegok kwapme kwitnaŋ kwitnaŋ mamaŋinmak soŋgom nemboŋ zulak zulak ekŋengat tuŋguwinan an zet ŋandenok sokbemti pigok zeme nâmban, “Plawa wilaŋ weyayaŋaŋ nukŋaŋaŋ kilo kwep e msasa kwepgat an peme weweŋaŋgalen tosaŋaŋ ma plawa baliyaŋ weyayaŋaŋ nukŋaŋaŋ kilo tuk e msasa kwepgat an peme weweŋaŋgalen tosaŋaŋ. Kogok mti olip tep ma wain tek muluwen ke walelepiŋ!”
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Âpme naman keyegak Sipsip Nembaŋaŋaŋ gwede 4 ke mâtâpeme neŋ nâma kwitnaŋ kwitnaŋ mamaŋinmak soŋgom nemboŋ 4 egaŋ kapigok zeye, “Kot!”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Mme neŋ taekma âs ŋen sekŋaŋ alaŋaŋ piyaŋ kosokbeye. An âs dukŋan gwaen tage ek kwitnaŋ “Gakiki.” Ma gakikiŋaŋ ekŋengalen mundum toŋaŋ keyaŋ egat baman âs kwepgat dukŋan moti tabun. Kawawaŋaŋ an zut âs palen tabunen ke msat palen toti kwitnaŋ kwitnaŋ sokbesâpm kapiyelen idaye. Kwitnaŋ kwitnaŋ ke kapi: Msalen amnaŋ ilinak kasa kasa mti aumti gakiwep ma meuyet kambeŋ tati gakikiyelen ma zawat bekanaŋ mti gakikiyelen ma soŋgom zupmaŋ kukŋaŋbeŋ temaŋaŋ am indawalepme gakikiyelen winde keyelen idaye. Kwitnaŋ kwitnaŋ keyaŋ am maŋge kwep indawalepme gakiwep. Âpme maŋge tugaŋ belak tabep.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Âpme naman keyegak Sipsip Nembaŋaŋaŋ gwede 5 ke mâtâpeme ekma sisak kandaŋan am Kawawaŋgalen zezapat dolakŋaŋ zemti Kilaismagen nâmkiŋpepeen katikŋaŋ tapme indome gakiwien ekŋenaŋ tapme indikban.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Mme ekŋenaŋ kwizet omba kapigok kuwien, “Amobotnaŋ, windendi igagen. Geŋ teŋ toŋaŋ ma penaŋgalen toŋaŋ. Nin gâgât damuŋ zigok ewe tapmann geŋ koti am ekŋen msalen kapi nin ndondoŋaŋgat zemindomti ma dopmaŋ mutumindawanik?”
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Kegok yaŋkwesime Kawawaŋaŋ kâlâp teepmaŋ satnaŋ kwep kwep indamti pigok diindoye, “Nâlen mulup an ma nâmkiŋpepeen noline ekŋen msalen alik talip kegogak indome gakiwep sakam in indome gakiwienok. In bugan kwesiŋnik tapmeŋgut kasaŋineyaŋ ekŋen noline in zigok indome gakiwien keyet kataŋ indowep.”
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Âpme naman keyegak Sipsip Nembaŋaŋaŋ gwede 6 ke mâtâpeme eknâma mâkinaŋ temaŋ mge ma kasup sopsop kume menzim tikandaŋaŋ tewen zimti sopmaŋ makuin keboŋ beye ma eyoŋgayaŋ ŋamaŋ sip sepem sokbeye.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Âpme wenzimaŋ kululuŋengatnaŋ msalen saŋganeŋ katnaŋ kaikŋaŋ tepmanengatnaŋ tâgâ temaŋaŋ kumbume matelakzemtozin kegok tobien.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Ma kululuŋaŋ galaŋ zem mekoge ke papia palakŋaŋ yaŋ muŋguŋme matazinok beye. Âpme kalaŋ ma msat nembu palen sambe ilindiŋ ekŋenaŋ mundumin pemti mebe kokot mbien.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Kwitnaŋ kwitnaŋ kegok sokbeme msat kataŋ amobotnaŋ ma an ŋeŋaŋine ma kasa kuku an ŋeŋaŋine ma am mânep milawalin temaŋ ma am winde igagen ma am notnaŋ sambe sisiliŋ am ma am lala ilinsakwep nanzaŋ aimboŋaŋ ma kapalaŋ kandaŋinan enzilim tati
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 kalaŋ ma ŋandaŋ kapalaŋ egegat pigok zewien, “It ndakwatamti enzilim ndeme an Amobotnaŋgalen mundum totatalen totazin egalen ŋenzimosetnanen ma Sipsip Nembayelen ŋenzinziŋaŋ temaŋ ke nin ku eksenup.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Ŋenzinziŋ temaŋ keyet kanaŋ ke sokbein ke an kwiyaŋ ŋep tasâpm?”
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.