Apocalipse 6
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs ARA
1 Âpme neŋ eknâma Sipsip Nembaŋaŋaŋ gwede 7 keyet keŋanen kwep mâtâpeme ke eknepema kwitnaŋ kwitnaŋ mamaŋinmak soŋgom nemboŋ zulak zulak ekŋenmagengatnaŋ kwewaŋ zetnaŋ kululuŋ kwisaknok kumti zeye, “Geŋ pien kot!”
1 Vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse voz de trovão: Vem!
2 Kegok sokbeme neŋ ekti ewe weyaŋ ekma âs satnanen an ŋenaŋ totati timbiŋaŋ betnanen atamti amobotnaŋgalen bunduŋ goliyaŋ weyayaŋaŋ same munduŋge. Same âsiŋaŋ palen totati kasa kuku an ŋenaŋ kasa kumti kasaŋene indomdelaŋ zemti metnak keyet katnan motati mege.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco e o seu cavaleiro com um arco; e foi-lhe dada uma coroa; e ele saiu vencendo e para vencer.
3 Âpme Sipsip Nembaŋaŋaŋ gwede ŋen mâtâpeme neŋ nâma kwitnaŋ kwitnaŋ mamaŋaŋmak soŋgom nemboŋ ŋenaŋ kapigok zeye, “Kot!”
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: Vem!
4 Kegok zeme âs ŋen ŋamaŋ penaŋaŋ kosokbeye. An âs palen tage ke kasa msat kataŋ kukuyelen ke winde sasaŋaŋ keyepm anaŋ ilin ilinak aumsomti gakim temebegalen. Ek wanam teepmaŋ sasaŋaŋ.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao seu cavaleiro, foi-lhe dado tirar a paz da terra para que os homens se matassem uns aos outros; também lhe foi dada uma grande espada.
5 Âpme naman keyegak Sipsip Nembaŋaŋaŋ gwede tuk ke mâtâpeme neŋ nâma kwitnaŋ kwitnaŋ mamaŋaŋmak soŋgom nemboŋ tuk egaŋ kapigok zeye, “Kot!” Zeme neŋ taekma âs sopmaŋaŋ kosokbeye. Mme an dukŋan gwaen tage ek skel betnaŋaŋ mti tage keyaŋ mkawaŋ beinen meuyet kambeŋ temaŋ sokbesâpm.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: Vem! Então, vi, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Kegok kwapme kwitnaŋ kwitnaŋ mamaŋinmak soŋgom nemboŋ zulak zulak ekŋengat tuŋguwinan an zet ŋandenok sokbemti pigok zeme nâmban, “Plawa wilaŋ weyayaŋaŋ nukŋaŋaŋ kilo kwep e msasa kwepgat an peme weweŋaŋgalen tosaŋaŋ ma plawa baliyaŋ weyayaŋaŋ nukŋaŋaŋ kilo tuk e msasa kwepgat an peme weweŋaŋgalen tosaŋaŋ. Kogok mti olip tep ma wain tek muluwen ke walelepiŋ!”
6 E ouvi uma como que voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Âpme naman keyegak Sipsip Nembaŋaŋaŋ gwede 4 ke mâtâpeme neŋ nâma kwitnaŋ kwitnaŋ mamaŋinmak soŋgom nemboŋ 4 egaŋ kapigok zeye, “Kot!”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: Vem!
8 Mme neŋ taekma âs ŋen sekŋaŋ alaŋaŋ piyaŋ kosokbeye. An âs dukŋan gwaen tage ek kwitnaŋ “Gakiki.” Ma gakikiŋaŋ ekŋengalen mundum toŋaŋ keyaŋ egat baman âs kwepgat dukŋan moti tabun. Kawawaŋaŋ an zut âs palen tabunen ke msat palen toti kwitnaŋ kwitnaŋ sokbesâpm kapiyelen idaye. Kwitnaŋ kwitnaŋ ke kapi: Msalen amnaŋ ilinak kasa kasa mti aumti gakiwep ma meuyet kambeŋ tati gakikiyelen ma zawat bekanaŋ mti gakikiyelen ma soŋgom zupmaŋ kukŋaŋbeŋ temaŋaŋ am indawalepme gakikiyelen winde keyelen idaye. Kwitnaŋ kwitnaŋ keyaŋ am maŋge kwep indawalepme gakiwep. Âpme maŋge tugaŋ belak tabep.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo e o seu cavaleiro, sendo este chamado Morte; e o Inferno o estava seguindo, e foi-lhes dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio das feras da terra.
9 Âpme naman keyegak Sipsip Nembaŋaŋaŋ gwede 5 ke mâtâpeme ekma sisak kandaŋan am Kawawaŋgalen zezapat dolakŋaŋ zemti Kilaismagen nâmkiŋpepeen katikŋaŋ tapme indome gakiwien ekŋenaŋ tapme indikban.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que sustentavam.
10 Mme ekŋenaŋ kwizet omba kapigok kuwien, “Amobotnaŋ, windendi igagen. Geŋ teŋ toŋaŋ ma penaŋgalen toŋaŋ. Nin gâgât damuŋ zigok ewe tapmann geŋ koti am ekŋen msalen kapi nin ndondoŋaŋgat zemindomti ma dopmaŋ mutumindawanik?”
10 Clamaram em grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Kegok yaŋkwesime Kawawaŋaŋ kâlâp teepmaŋ satnaŋ kwep kwep indamti pigok diindoye, “Nâlen mulup an ma nâmkiŋpepeen noline ekŋen msalen alik talip kegogak indome gakiwep sakam in indome gakiwienok. In bugan kwesiŋnik tapmeŋgut kasaŋineyaŋ ekŋen noline in zigok indome gakiwien keyet kataŋ indowep.”
11 Então, a cada um deles foi dada uma vestidura branca, e lhes disseram que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como igualmente eles foram.
12 Âpme naman keyegak Sipsip Nembaŋaŋaŋ gwede 6 ke mâtâpeme eknâma mâkinaŋ temaŋ mge ma kasup sopsop kume menzim tikandaŋaŋ tewen zimti sopmaŋ makuin keboŋ beye ma eyoŋgayaŋ ŋamaŋ sip sepem sokbeye.
12 Vi quando o Cordeiro abriu o sexto selo, e sobreveio grande terremoto. O sol se tornou negro como saco de crina, a lua toda, como sangue,
13 Âpme wenzimaŋ kululuŋengatnaŋ msalen saŋganeŋ katnaŋ kaikŋaŋ tepmanengatnaŋ tâgâ temaŋaŋ kumbume matelakzemtozin kegok tobien.
13 as estrelas do céu caíram pela terra, como a figueira, quando abalada por vento forte, deixa cair os seus figos verdes,
14 Ma kululuŋaŋ galaŋ zem mekoge ke papia palakŋaŋ yaŋ muŋguŋme matazinok beye. Âpme kalaŋ ma msat nembu palen sambe ilindiŋ ekŋenaŋ mundumin pemti mebe kokot mbien.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então, todos os montes e ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Kwitnaŋ kwitnaŋ kegok sokbeme msat kataŋ amobotnaŋ ma an ŋeŋaŋine ma kasa kuku an ŋeŋaŋine ma am mânep milawalin temaŋ ma am winde igagen ma am notnaŋ sambe sisiliŋ am ma am lala ilinsakwep nanzaŋ aimboŋaŋ ma kapalaŋ kandaŋinan enzilim tati
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 kalaŋ ma ŋandaŋ kapalaŋ egegat pigok zewien, “It ndakwatamti enzilim ndeme an Amobotnaŋgalen mundum totatalen totazin egalen ŋenzimosetnanen ma Sipsip Nembayelen ŋenzinziŋaŋ temaŋ ke nin ku eksenup.
16 e disseram aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que se assenta no trono e da ira do Cordeiro,
17 Ŋenzinziŋ temaŋ keyet kanaŋ ke sokbein ke an kwiyaŋ ŋep tasâpm?”
17 porque chegou o grande Dia da ira deles; e quem é que pode suster-se?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.