Apocalipse 14
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NAA
1 Âpme neŋ ekma mepme Sipsip Nembaŋaŋ Zaion Kalaŋan tapme ekban. Ekmak am 144 tausen kegogaŋ tabien. Monzalaminan ikŋaŋgalen kwitnaŋ kumpepeŋaŋ ma Bipmaŋgat kwitnaŋ kegogak kumpepeŋaŋ.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 Âpme kululuŋen zet ŋen nâmban. Ke tu bimaŋ ome kwisak omba penaŋ makuin sepem keboŋ nâmben ma kululuŋ kwisakŋaŋ temaŋ makuin kwisak keboŋ. Yaŋgut kwisak ke nâma gita kulele kwisaknok beye. Am sambe gita kulele kumenok kwisakŋaŋ makuin kegok nâmban.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Ekŋenaŋ Amobotnaŋgalen mundum elimiakŋaŋmak ma kwitnaŋ kwitnaŋ mamaŋinmak zulak zulak ma an damuŋ ekŋengat zimoselinan sesewat silik alakŋaŋ kuwien. Silik ke am notnaŋaŋ kumti nânâyelen. Am msat sambe ekŋengat tuŋguwinaŋgatnaŋ am Kawawaŋaŋ 144 tausen gilik zemindatiye ekŋenaŋ ŋep nânâyelen.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Ekŋenaŋ teŋ penaŋ mambien imbiŋen sekŋaŋ ku ekbien. Ekŋenaŋ Sipsip Nembaŋaŋ mamain keyet kataŋ mamaip. Ekŋen ke msalen am sambe ekŋenmagengatnaŋ Sipsip Nembaŋaŋ ekmak mamayet Kawawaŋaŋ ŋeŋaŋ yaŋbemti indatiye.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Ma zet dâsuki ŋen ku zewien penaŋ; ekŋen an ke teŋ penaŋ.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Âpme neŋ ensel ŋen ekma ek pâmti msat tuŋgupman gwaen kwawege. Ek msalen am sambe sek sepem igak igak ma am maŋge temaŋ ikŋak ikŋak ma am zelin sambe manzeip kataŋ ma am msalen msat kataŋ talip ekŋengat buŋam zapat dolakŋaŋ mama kanzizit ke mti mamaŋge.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 Egaŋ zet zapat dolakŋaŋ kapigok zeye, “In Kawawaŋgat nâme mobotnaŋ beme kwizet buŋaman mimwabep. Kawawaŋaŋ am yaŋin mimsokbemti dopmaŋ indandayelen kanaŋ sokŋan bein. Kululuŋ ma msat ma nembu ma tu zikatnaŋ sambe ke weyaŋgeyepmti egat dundum sesewatsawep.”
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Kegok zemti mepme naman ensel ŋenaŋ koti zet kapigok kuye, “Babilon mka temaŋ kumasekzin. Asekme delaŋ penaŋ zein. Mka keyelen am ekŋenaŋ msat kataŋ am sambe mme imbimak set kileŋ mama keyet mama mimi mâbien sepem ilin mambienok.”
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 Âpme ensel bamnanen ŋen ewe koge egaŋ zet kapigok zeye, “Am ekŋenaŋ soŋgom kukŋaŋbeŋ maweŋaŋgat pedondom sawep ma monzalaminan ma belinanen egalen kwitnaŋaŋ tageyepm
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 ekŋengat Kawawaŋaŋ ŋenzinziŋ temaŋ penaŋ mge. Mti enselŋane teŋ ma Sipsip Nembaŋaŋ ekŋenaŋ taindikme am ekŋenaŋ tepmak nanzaŋ sulpa taŋamaŋ keŋan toweti ke sek sindem temaŋ nâmti kwesiŋ mambep.
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Âpme tewaŋ am keboŋ ekŋen ke indazime tep kasagaŋ sindem temaŋ indame kasagaŋ bep zenzepiŋ kwesiŋ moti wembe. Keyepmti am soŋgom kukŋaŋbeŋ ma egat weŋaŋgat sesewat mti kwitnaŋ mmambien ekŋen sindemen indewe. Ekŋen sindemen tambu msa tagogopiŋ tiwep.”
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Kan keyet Kawawaŋgalen am mamaip ekŋenaŋ nâmkiŋpepe windeŋaŋmak mambep. Ekŋen ke Kawawaŋgalen zet gawepumamti Zisasiyet nâmkiŋpepeŋin katipepepiŋ ek mâti mamambep.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Âpme neŋ tatnâma kwizet ŋen kululuŋengatnaŋ kwatoti kapigok zeme nâmban, “Geŋ zet papiaen meluwaŋ mi, ‘Kan alakgatnaŋ mezin Amobotnaŋ ekmagen wetekumti mamti gakim mosâip keyepmti ekŋenaŋ oloŋen mtatmâlip.’”
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Âpme neŋ ekma zanza satnaŋ sokbeme ekban. Mme zanza palen an ŋen Angat Nemuŋaŋ nemboŋ tapme ekban. Ŋokŋanen amobotnaŋgalen bunduŋ golaŋ mimiŋaŋ ke munduŋti tage ma betnaŋaŋ wanam kukŋaŋbeŋ ke mti tage.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Âpme ensel ŋen sesewat mka temaŋ keŋangatnan kwatoti gwaen ekpeme mopme an zanza palen tage egat kapigok kwizet kuye, “Geŋ wanamdi mti tadik keyaŋ wit muluwen eleŋgeŋgeyelen kanaŋ bein. Msalen mulup ke penaŋaŋ ilak titiyelen bein keyepm met kumeleŋgemât.”
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Kegok zeme an zanza palen tage egaŋ wanamaŋ atam tati msalen wit mulup penaŋaŋ eleŋgeme delaŋ zemâge.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Âpme ensel ŋenaŋ kululuŋ sesewat mka temaŋ keŋangatnan kwatoge. Ek kegogak wanam kukŋaŋbeŋ penaŋ mti tage.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Âpme ensel ŋenaŋ sâpe sâpe bumbuyelen munduman koge. Ek tep keyet damuŋaŋ ensel wanam kukŋaŋbeŋ mti tage egat kapigok zeye, “Geŋ wanamdi kukŋaŋbeŋ keyaŋ msalen wain penaŋaŋ ekŋen sambe ilak kwipman beingat eleŋgemât.”
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Kegok zeme ensel keyaŋ wanam atam tati msalen wain tekŋanen katnaŋ antimti timtati time batikondo temaŋ keŋan towege. Kawawaŋgalen ŋenzinziŋ wain katnaŋ timti batikondo temaŋ keŋan time towepme amnaŋ selaŋ maip keyet kataŋ am yomtoŋ ekŋenmagen sakam kegok sokbewe.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Âpme ekŋenaŋ wain katnaŋ ke mti mka temaŋ keyet ganzenan baenen batikondo temaŋ tage keyet keŋan bemti selaŋ ime zalimti amgalen sip keyaŋ batikondo temaŋ keŋangatnan zupman toti msat teepmaŋ 180 mael keyet kataŋ mepme sipgat sememeŋaŋ kwageen mita zut keyet kataŋ kwage.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.