Apocalipse 14

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Âpme neŋ ekma mepme Sipsip Nembaŋaŋ Zaion Kalaŋan tapme ekban. Ekmak am 144 tausen kegogaŋ tabien. Monzalaminan ikŋaŋgalen kwitnaŋ kumpepeŋaŋ ma Bipmaŋgat kwitnaŋ kegogak kumpepeŋaŋ.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Âpme kululuŋen zet ŋen nâmban. Ke tu bimaŋ ome kwisak omba penaŋ makuin sepem keboŋ nâmben ma kululuŋ kwisakŋaŋ temaŋ makuin kwisak keboŋ. Yaŋgut kwisak ke nâma gita kulele kwisaknok beye. Am sambe gita kulele kumenok kwisakŋaŋ makuin kegok nâmban.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Ekŋenaŋ Amobotnaŋgalen mundum elimiakŋaŋmak ma kwitnaŋ kwitnaŋ mamaŋinmak zulak zulak ma an damuŋ ekŋengat zimoselinan sesewat silik alakŋaŋ kuwien. Silik ke am notnaŋaŋ kumti nânâyelen. Am msat sambe ekŋengat tuŋguwinaŋgatnaŋ am Kawawaŋaŋ 144 tausen gilik zemindatiye ekŋenaŋ ŋep nânâyelen.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Ekŋenaŋ teŋ penaŋ mambien imbiŋen sekŋaŋ ku ekbien. Ekŋenaŋ Sipsip Nembaŋaŋ mamain keyet kataŋ mamaip. Ekŋen ke msalen am sambe ekŋenmagengatnaŋ Sipsip Nembaŋaŋ ekmak mamayet Kawawaŋaŋ ŋeŋaŋ yaŋbemti indatiye.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Ma zet dâsuki ŋen ku zewien penaŋ; ekŋen an ke teŋ penaŋ.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Âpme neŋ ensel ŋen ekma ek pâmti msat tuŋgupman gwaen kwawege. Ek msalen am sambe sek sepem igak igak ma am maŋge temaŋ ikŋak ikŋak ma am zelin sambe manzeip kataŋ ma am msalen msat kataŋ talip ekŋengat buŋam zapat dolakŋaŋ mama kanzizit ke mti mamaŋge.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Egaŋ zet zapat dolakŋaŋ kapigok zeye, “In Kawawaŋgat nâme mobotnaŋ beme kwizet buŋaman mimwabep. Kawawaŋaŋ am yaŋin mimsokbemti dopmaŋ indandayelen kanaŋ sokŋan bein. Kululuŋ ma msat ma nembu ma tu zikatnaŋ sambe ke weyaŋgeyepmti egat dundum sesewatsawep.”
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Kegok zemti mepme naman ensel ŋenaŋ koti zet kapigok kuye, “Babilon mka temaŋ kumasekzin. Asekme delaŋ penaŋ zein. Mka keyelen am ekŋenaŋ msat kataŋ am sambe mme imbimak set kileŋ mama keyet mama mimi mâbien sepem ilin mambienok.”
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Âpme ensel bamnanen ŋen ewe koge egaŋ zet kapigok zeye, “Am ekŋenaŋ soŋgom kukŋaŋbeŋ maweŋaŋgat pedondom sawep ma monzalaminan ma belinanen egalen kwitnaŋaŋ tageyepm
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 ekŋengat Kawawaŋaŋ ŋenzinziŋ temaŋ penaŋ mge. Mti enselŋane teŋ ma Sipsip Nembaŋaŋ ekŋenaŋ taindikme am ekŋenaŋ tepmak nanzaŋ sulpa taŋamaŋ keŋan toweti ke sek sindem temaŋ nâmti kwesiŋ mambep.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Âpme tewaŋ am keboŋ ekŋen ke indazime tep kasagaŋ sindem temaŋ indame kasagaŋ bep zenzepiŋ kwesiŋ moti wembe. Keyepmti am soŋgom kukŋaŋbeŋ ma egat weŋaŋgat sesewat mti kwitnaŋ mmambien ekŋen sindemen indewe. Ekŋen sindemen tambu msa tagogopiŋ tiwep.”
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Kan keyet Kawawaŋgalen am mamaip ekŋenaŋ nâmkiŋpepe windeŋaŋmak mambep. Ekŋen ke Kawawaŋgalen zet gawepumamti Zisasiyet nâmkiŋpepeŋin katipepepiŋ ek mâti mamambep.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Âpme neŋ tatnâma kwizet ŋen kululuŋengatnaŋ kwatoti kapigok zeme nâmban, “Geŋ zet papiaen meluwaŋ mi, ‘Kan alakgatnaŋ mezin Amobotnaŋ ekmagen wetekumti mamti gakim mosâip keyepmti ekŋenaŋ oloŋen mtatmâlip.’”
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Âpme neŋ ekma zanza satnaŋ sokbeme ekban. Mme zanza palen an ŋen Angat Nemuŋaŋ nemboŋ tapme ekban. Ŋokŋanen amobotnaŋgalen bunduŋ golaŋ mimiŋaŋ ke munduŋti tage ma betnaŋaŋ wanam kukŋaŋbeŋ ke mti tage.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Âpme ensel ŋen sesewat mka temaŋ keŋangatnan kwatoti gwaen ekpeme mopme an zanza palen tage egat kapigok kwizet kuye, “Geŋ wanamdi mti tadik keyaŋ wit muluwen eleŋgeŋgeyelen kanaŋ bein. Msalen mulup ke penaŋaŋ ilak titiyelen bein keyepm met kumeleŋgemât.”
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Kegok zeme an zanza palen tage egaŋ wanamaŋ atam tati msalen wit mulup penaŋaŋ eleŋgeme delaŋ zemâge.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Âpme ensel ŋenaŋ kululuŋ sesewat mka temaŋ keŋangatnan kwatoge. Ek kegogak wanam kukŋaŋbeŋ penaŋ mti tage.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Âpme ensel ŋenaŋ sâpe sâpe bumbuyelen munduman koge. Ek tep keyet damuŋaŋ ensel wanam kukŋaŋbeŋ mti tage egat kapigok zeye, “Geŋ wanamdi kukŋaŋbeŋ keyaŋ msalen wain penaŋaŋ ekŋen sambe ilak kwipman beingat eleŋgemât.”
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Kegok zeme ensel keyaŋ wanam atam tati msalen wain tekŋanen katnaŋ antimti timtati time batikondo temaŋ keŋan towege. Kawawaŋgalen ŋenzinziŋ wain katnaŋ timti batikondo temaŋ keŋan time towepme amnaŋ selaŋ maip keyet kataŋ am yomtoŋ ekŋenmagen sakam kegok sokbewe.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Âpme ekŋenaŋ wain katnaŋ ke mti mka temaŋ keyet ganzenan baenen batikondo temaŋ tage keyet keŋan bemti selaŋ ime zalimti amgalen sip keyaŋ batikondo temaŋ keŋangatnan zupman toti msat teepmaŋ 180 mael keyet kataŋ mepme sipgat sememeŋaŋ kwageen mita zut keyet kataŋ kwage.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.