Romanos 4

Txa²wã¹sũ̱³na² Wãn³txa² (NABNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nxe³ju³ta² A³bra³ãu²ah³lu¹tai²na² Ju³te²a² nũ̱³ka̱³txi³nãu³xai²na² kwa²txa²wã¹sũ̱³nũ²su² jah¹lu¹tai²na² ta¹hxai²ti³ai¹ti²tu³wa². A²nxe³jah¹lu¹tai²na² kãi³yxau²xai³lain¹ju³tu¹tai²na² a²ha³ta̱³nxu¹tai²na², Txa²wã¹sũ̱³na² Si³yxau³tãu³a¹ a²ha³te̱h³nxã³nxa² ũ³wha²li¹la³kxi²nẽ³ta¹hxai²ti³ai¹ti²tu³wa².
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 — ausente —
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Nxe³ju³ta² jut3sũ̱³ju³ta²sa¹: A²nũ²a² ã̱³xa² wa³kon³kxi²ki̱³kxai²nãn²tu̱³, wai³wain³ki²txi³ a²yo³ha² so¹kxi²hĩ̱³ki̱³tã³la². A²nxe³te² yo³hai²na² so¹kxi²ki̱³kxai²na², hai³txi³ a²wa³kxẽn³yah³lai²na² kwa²hãi¹nxe² ũ³hũ¹nhẽ³kxa² yen³kxi³sxa³wa². Hãi¹yxãn¹ta¹, wa³kon³kxi²ki̱³kxai²na² a²yo³khai³xai²la¹wa².
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Jã¹nxe³jut3sũ̱³nxe², wi¹kãi³sa²tẽ³ki̱³ke³la³te²kxai³, nxe³ki̱³kxa² yo³lha³ Txa²wã¹sũ̱³na² wain³te²lo³tẽ³lhĩ̱³nx2na³la². A²nũ²a² wi¹wa³kon³kxi²kxa² yo³ha² ũ³yho³hi³kxa² yã¹nxe² nxe³nẽ³lhĩ̱³nx2na³la². Yxãn¹ta¹, yuh³xai²nãn¹tũ̱³ka̱³txe² ki̱³na¹xai²na², hxi²kan¹txi³ wi¹kãi³sa²tẽ³hĩ̱³ki̱³sxa³wa². Nxe³ki̱³sxa³kxa² ha³ta³nxãn²txi³, Txa²wã¹sũ̱³na² yxo²ĩ²ki̱³kxai²nãn²tu̱³, a²ya³la³tu̱³ wain³te²lo³tẽ³tu¹wa². Nxe³nẽ³ju³ta², Txa²wã¹sũ̱³na² a²ẽ¹nãn¹jau³kxai³lu¹:
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 — ausente —
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 — ausente —
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 — ausente —
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 A²nxe³jau³xu¹tai²na² ĩ³ka³li³jau³xu¹tai²na² Ta³vi²yah³lu¹tai²na² ĩ³yau¹ũ³nhẽ³jau³xu¹tai²na²sa¹: Txa²wã¹sũ̱³na² yxo²ĩ²te² ki̱³na¹xai²na² yxo²ha³kxa¹ ĩ³ka³li³nhẽ³lhĩ̱³nx2na³la². Hai³txi³ ũ³sa³si³tũ³ko¹kxã¹nha²jah¹lo²nãu³xa² so¹lxi³ Txa²wã¹sũ̱³na² Si³yxau³tãu³a¹ ĩ³ka³li³hĩ̱³nx2nxa³wa². Yxãn¹ta¹, a²nũ²a² ũ³sa³si³tũ³ko¹kxã¹nha²jah¹lo²su² ta̱³nxa², ũ³sa³si³tũ³ko¹kxã¹nha²nxa³jah¹lo²su² ta̱³nxa², nxe³kxa² ha³ta̱³nxãn²txi³, a²yxo²ha³kxa¹, Txa²wã¹sũ̱³na² Si³yxau³tãu³a¹ ĩ³ka³li³nhẽ³lhĩ̱³nx2na³la². Nxe³ju³ta², Txa²wã¹sũ̱³na² ha³te̱h³nxã³nxãn¹jau³su² te³nah¹lxi¹:
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 A²nxe³ju³tu¹tai²na²sa¹, Txa²wã¹sũ̱³na² A³bra³ãu²ah³lu¹tai²na² wain³te²lo³ju³tu¹tai²na²sa¹, yãn³tai²na² A³bra³ãu²ah³lu¹tai²na² ũ³sa³si³tũ³ko¹kxã¹nha²sãn²nxa³ta̱³lxa¹, Txa²wã¹sũ̱³na² Si³yxau³tãu³a¹ wain³te²lo³ta¹hxai²hẽ¹la².
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Nain¹sxã³, yãn³tai²na² ũ³sa³si³tũ³ko¹kxã¹nha²nxa³kxe³tu̱³, hãi¹nxe³sxã³ Txa²wã¹sũ̱³na² wãn³txa² yxo²ĩ²ain¹jau³su² wain³te²lo³tain¹ta¹hxai²hẽ¹la². Nxe³sxã³, hã²wxãn³txa³ wain³te²lo³ju³ta² a²nũ²a² yxo²ha³kxa¹ wxa²ye³ka¹nha²yhu¹te³lhxã³ ũ³sa³si³tũ³ko¹kxã¹nha²sxã³ ĩ³yĩ¹li²nha²ta¹hxai²hẽ¹la². Nxe³ha²kxai³, a²wi¹lhĩn¹khai¹xa² Txa²wã¹sũ̱³na² Si³yxau³tãu³a¹ A³bra³ãu²ah³lu¹tai²na² txa²nũ² yxo²ĩ²jau³su² wain³te²lo³ta¹hxai²hẽ¹la². Hã²wxãn³txa³, te²yã¹nxe³te²hũ̱³te²lxi³ txa²wã¹ki̱³na¹xain²txi³ yxo²ĩ²ki̱³jau³su² wain³te²lo³tẽ³na³la². Ũ³sa³si³tũ³ko¹kxã¹nha²ki̱³sxa³kxan²ti³nũ² nxe³nẽ³lhĩ̱³nx2na³la². Nxe³ha²kxai³, A³bra³ãu²ah³lo²su² jah¹lu¹tai²na² Txa²wã¹wĩ³nu²hũ̱³ya³nhẽ³lhĩ̱³nx2na³la². A²wi¹lhĩ¹na² txa²nũ² jah¹lu¹tai²na² txa²nũ² Sũ̱³na² wãn³txa² yxo²ĩ²sãn²jah¹lo²su² ha²kxai³, txa²wã¹ki̱³na¹xai²na² Sũ̱³na² yxo²ĩ²te² ki̱³na¹xai²na² txa²wã¹wĩ³nu²hũ̱³ya³nhẽ³lhĩ̱³nx2na³la².
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Jã¹nxe³sxã³, ũ³sa³si³tũ³ko¹kxã¹nha²tũ̱³ka̱³txain²txi³ A³bra³ãu²ah³lo²su² jah¹lu¹tai²na² a²wĩ³nu²hũ̱³yai¹nhĩ̱³nx2na³la². A²nxe³tũ̱³ka̱³txai²na², Txa²wã¹sũ̱³na² yxo²ĩ²ain¹te²a² so¹lxi³ wain³te²lo³ta¹hxai²hẽ¹la². A³bra³ãu²ah³lu¹tai²na² yãn³tai²na² ũ³sa³si³tũ³ko¹kxã¹nha²sã²nxa³hĩ¹na², Txa²wã¹sũ̱³na² yxo²ĩ²jah¹lo²su² ta¹hxai²hẽ¹la². Nxe³kxu¹jã¹nxe³tũ̱³ka̱³txi³su² ta¹hxai²hẽ¹la².
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Txa²wã¹sũ̱³na² wãn³txa², A³bra³ãu²ah³lu¹tai²na² ĩ³ye³kxain¹te³nah¹lxi¹:
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 — Moi³se²ah³lu¹tai²na² wãn³txu¹tai² yã¹nxe³sxã³ kãi³tũ̱³ka̱³txa² so¹lxi³ ten³sa³nhã¹. Ta³nxũ̱¹ka̱³txai²na² so¹lxi³ ha³lo²a² wi¹ju³ta² ũ³hũ¹na¹tũ¹xã¹. Txa²wã¹sũ̱³na² nxe³nẽ³lhĩ̱³nx2nxa³wa². Jã¹nxe³nẽ³ke³la³te²kxai³, hai³txi³:
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Txa²wã¹sũ̱³na² ĩ³kwa³na³nẽ³jau³xa² sa²yxo²ã³ki̱³kxai²nãn²tu̱³, ĩ³xa̱n³ta³kxi²nẽ³lhxã³ ko̱³nxe³ti³ ĩ³yĩ¹li²nẽ³lhĩ̱³nx2na³la². Yxãn¹ta¹, Txa²wã¹sũ̱³na² tĩh³na² wi¹tĩh³na² ĩ³kwa³na³nẽ³jau³la³ yũ³nẽ³lxa³kxai²nãn²tu̱³, hxi²kan¹txi³ wain³txi³ ai³lhĩ̱³ki̱³sxa³wa². Nxe³ki̱³kxe³su²:
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Kxã³nhxĩ¹nu¹tai²na² A³bra³ãu²ah³lu¹tai²na², Txa²wã¹sũ̱³na² wãn³txa² yxo²ĩ²ta¹hxai²hẽ¹la². Nxe³te³nah¹lxi¹:
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Nxe³ju³ta², Txa²wã¹sũ̱³na² ha³te̱h³nxã³nxa² ũ³wha²li¹la³kxi²nẽ³te³nah¹lxi¹:
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Nxe³ain¹jau³xa²sa¹, A³bra³ãu²ah³lu¹tai²na² a²ẽ¹nãn¹jau³xa²sa¹:
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Jã¹nxe³jau³su², A³bra³ãu²ah³lu¹tai²na² nxe³te³nah¹lxi¹:
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 — ausente —
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 — ausente —
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Nxe³ain¹kxe³su², Txa²wã¹sũ̱³na² ĩ³yĩ¹lain¹te³nah¹lxi¹:
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 — ausente —
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 — ausente —
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Txa²wã¹sũ̱³na² Si³yxau³tãu³a¹ Je³su²jah³la² ĩ³sa²si¹hã³ũ¹nhẽ³ta¹hxai²hẽ¹la². Nxe³nẽ³ka³tu̱³, txa²wã¹ko̱³nxe³ti³ kãi³ki̱³ju³ta² a²wah³yu³ta² ũ³yho³hi²ki²nẽ³si¹jau³nũ³su² ya³lu²kxi²nẽ³ta¹hxai²hẽ¹la². Jã¹nxe³sxã³, hã²wxãn³txa³tai²li²nũ¹ wain³te²lo³tẽ³si¹jau³nũ³su² ka³ten³su² ĩ³sa²yxau³xi²ta¹hxai²hẽ¹la².
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.