Romanos 4
Txa²wã¹sũ̱³na² Wãn³txa² (NABNT) vs ARIB
1 Nxe³ju³ta² A³bra³ãu²ah³lu¹tai²na² Ju³te²a² nũ̱³ka̱³txi³nãu³xai²na² kwa²txa²wã¹sũ̱³nũ²su² jah¹lu¹tai²na² ta¹hxai²ti³ai¹ti²tu³wa². A²nxe³jah¹lu¹tai²na² kãi³yxau²xai³lain¹ju³tu¹tai²na² a²ha³ta̱³nxu¹tai²na², Txa²wã¹sũ̱³na² Si³yxau³tãu³a¹ a²ha³te̱h³nxã³nxa² ũ³wha²li¹la³kxi²nẽ³ta¹hxai²ti³ai¹ti²tu³wa².
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 — ausente —
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Nxe³ju³ta² jut3sũ̱³ju³ta²sa¹: A²nũ²a² ã̱³xa² wa³kon³kxi²ki̱³kxai²nãn²tu̱³, wai³wain³ki²txi³ a²yo³ha² so¹kxi²hĩ̱³ki̱³tã³la². A²nxe³te² yo³hai²na² so¹kxi²ki̱³kxai²na², hai³txi³ a²wa³kxẽn³yah³lai²na² kwa²hãi¹nxe² ũ³hũ¹nhẽ³kxa² yen³kxi³sxa³wa². Hãi¹yxãn¹ta¹, wa³kon³kxi²ki̱³kxai²na² a²yo³khai³xai²la¹wa².
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Jã¹nxe³jut3sũ̱³nxe², wi¹kãi³sa²tẽ³ki̱³ke³la³te²kxai³, nxe³ki̱³kxa² yo³lha³ Txa²wã¹sũ̱³na² wain³te²lo³tẽ³lhĩ̱³nx2na³la². A²nũ²a² wi¹wa³kon³kxi²kxa² yo³ha² ũ³yho³hi³kxa² yã¹nxe² nxe³nẽ³lhĩ̱³nx2na³la². Yxãn¹ta¹, yuh³xai²nãn¹tũ̱³ka̱³txe² ki̱³na¹xai²na², hxi²kan¹txi³ wi¹kãi³sa²tẽ³hĩ̱³ki̱³sxa³wa². Nxe³ki̱³sxa³kxa² ha³ta³nxãn²txi³, Txa²wã¹sũ̱³na² yxo²ĩ²ki̱³kxai²nãn²tu̱³, a²ya³la³tu̱³ wain³te²lo³tẽ³tu¹wa². Nxe³nẽ³ju³ta², Txa²wã¹sũ̱³na² a²ẽ¹nãn¹jau³kxai³lu¹:
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 — ausente —
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 — ausente —
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 — ausente —
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 A²nxe³jau³xu¹tai²na² ĩ³ka³li³jau³xu¹tai²na² Ta³vi²yah³lu¹tai²na² ĩ³yau¹ũ³nhẽ³jau³xu¹tai²na²sa¹: Txa²wã¹sũ̱³na² yxo²ĩ²te² ki̱³na¹xai²na² yxo²ha³kxa¹ ĩ³ka³li³nhẽ³lhĩ̱³nx2na³la². Hai³txi³ ũ³sa³si³tũ³ko¹kxã¹nha²jah¹lo²nãu³xa² so¹lxi³ Txa²wã¹sũ̱³na² Si³yxau³tãu³a¹ ĩ³ka³li³hĩ̱³nx2nxa³wa². Yxãn¹ta¹, a²nũ²a² ũ³sa³si³tũ³ko¹kxã¹nha²jah¹lo²su² ta̱³nxa², ũ³sa³si³tũ³ko¹kxã¹nha²nxa³jah¹lo²su² ta̱³nxa², nxe³kxa² ha³ta̱³nxãn²txi³, a²yxo²ha³kxa¹, Txa²wã¹sũ̱³na² Si³yxau³tãu³a¹ ĩ³ka³li³nhẽ³lhĩ̱³nx2na³la². Nxe³ju³ta², Txa²wã¹sũ̱³na² ha³te̱h³nxã³nxãn¹jau³su² te³nah¹lxi¹:
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 A²nxe³ju³tu¹tai²na²sa¹, Txa²wã¹sũ̱³na² A³bra³ãu²ah³lu¹tai²na² wain³te²lo³ju³tu¹tai²na²sa¹, yãn³tai²na² A³bra³ãu²ah³lu¹tai²na² ũ³sa³si³tũ³ko¹kxã¹nha²sãn²nxa³ta̱³lxa¹, Txa²wã¹sũ̱³na² Si³yxau³tãu³a¹ wain³te²lo³ta¹hxai²hẽ¹la².
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Nain¹sxã³, yãn³tai²na² ũ³sa³si³tũ³ko¹kxã¹nha²nxa³kxe³tu̱³, hãi¹nxe³sxã³ Txa²wã¹sũ̱³na² wãn³txa² yxo²ĩ²ain¹jau³su² wain³te²lo³tain¹ta¹hxai²hẽ¹la². Nxe³sxã³, hã²wxãn³txa³ wain³te²lo³ju³ta² a²nũ²a² yxo²ha³kxa¹ wxa²ye³ka¹nha²yhu¹te³lhxã³ ũ³sa³si³tũ³ko¹kxã¹nha²sxã³ ĩ³yĩ¹li²nha²ta¹hxai²hẽ¹la². Nxe³ha²kxai³, a²wi¹lhĩn¹khai¹xa² Txa²wã¹sũ̱³na² Si³yxau³tãu³a¹ A³bra³ãu²ah³lu¹tai²na² txa²nũ² yxo²ĩ²jau³su² wain³te²lo³ta¹hxai²hẽ¹la². Hã²wxãn³txa³, te²yã¹nxe³te²hũ̱³te²lxi³ txa²wã¹ki̱³na¹xain²txi³ yxo²ĩ²ki̱³jau³su² wain³te²lo³tẽ³na³la². Ũ³sa³si³tũ³ko¹kxã¹nha²ki̱³sxa³kxan²ti³nũ² nxe³nẽ³lhĩ̱³nx2na³la². Nxe³ha²kxai³, A³bra³ãu²ah³lo²su² jah¹lu¹tai²na² Txa²wã¹wĩ³nu²hũ̱³ya³nhẽ³lhĩ̱³nx2na³la². A²wi¹lhĩ¹na² txa²nũ² jah¹lu¹tai²na² txa²nũ² Sũ̱³na² wãn³txa² yxo²ĩ²sãn²jah¹lo²su² ha²kxai³, txa²wã¹ki̱³na¹xai²na² Sũ̱³na² yxo²ĩ²te² ki̱³na¹xai²na² txa²wã¹wĩ³nu²hũ̱³ya³nhẽ³lhĩ̱³nx2na³la².
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Jã¹nxe³sxã³, ũ³sa³si³tũ³ko¹kxã¹nha²tũ̱³ka̱³txain²txi³ A³bra³ãu²ah³lo²su² jah¹lu¹tai²na² a²wĩ³nu²hũ̱³yai¹nhĩ̱³nx2na³la². A²nxe³tũ̱³ka̱³txai²na², Txa²wã¹sũ̱³na² yxo²ĩ²ain¹te²a² so¹lxi³ wain³te²lo³ta¹hxai²hẽ¹la². A³bra³ãu²ah³lu¹tai²na² yãn³tai²na² ũ³sa³si³tũ³ko¹kxã¹nha²sã²nxa³hĩ¹na², Txa²wã¹sũ̱³na² yxo²ĩ²jah¹lo²su² ta¹hxai²hẽ¹la². Nxe³kxu¹jã¹nxe³tũ̱³ka̱³txi³su² ta¹hxai²hẽ¹la².
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Txa²wã¹sũ̱³na² wãn³txa², A³bra³ãu²ah³lu¹tai²na² ĩ³ye³kxain¹te³nah¹lxi¹:
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 — Moi³se²ah³lu¹tai²na² wãn³txu¹tai² yã¹nxe³sxã³ kãi³tũ̱³ka̱³txa² so¹lxi³ ten³sa³nhã¹. Ta³nxũ̱¹ka̱³txai²na² so¹lxi³ ha³lo²a² wi¹ju³ta² ũ³hũ¹na¹tũ¹xã¹. Txa²wã¹sũ̱³na² nxe³nẽ³lhĩ̱³nx2nxa³wa². Jã¹nxe³nẽ³ke³la³te²kxai³, hai³txi³:
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Txa²wã¹sũ̱³na² ĩ³kwa³na³nẽ³jau³xa² sa²yxo²ã³ki̱³kxai²nãn²tu̱³, ĩ³xa̱n³ta³kxi²nẽ³lhxã³ ko̱³nxe³ti³ ĩ³yĩ¹li²nẽ³lhĩ̱³nx2na³la². Yxãn¹ta¹, Txa²wã¹sũ̱³na² tĩh³na² wi¹tĩh³na² ĩ³kwa³na³nẽ³jau³la³ yũ³nẽ³lxa³kxai²nãn²tu̱³, hxi²kan¹txi³ wain³txi³ ai³lhĩ̱³ki̱³sxa³wa². Nxe³ki̱³kxe³su²:
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Kxã³nhxĩ¹nu¹tai²na² A³bra³ãu²ah³lu¹tai²na², Txa²wã¹sũ̱³na² wãn³txa² yxo²ĩ²ta¹hxai²hẽ¹la². Nxe³te³nah¹lxi¹:
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Nxe³ju³ta², Txa²wã¹sũ̱³na² ha³te̱h³nxã³nxa² ũ³wha²li¹la³kxi²nẽ³te³nah¹lxi¹:
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Nxe³ain¹jau³xa²sa¹, A³bra³ãu²ah³lu¹tai²na² a²ẽ¹nãn¹jau³xa²sa¹:
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Jã¹nxe³jau³su², A³bra³ãu²ah³lu¹tai²na² nxe³te³nah¹lxi¹:
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 — ausente —
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 — ausente —
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Nxe³ain¹kxe³su², Txa²wã¹sũ̱³na² ĩ³yĩ¹lain¹te³nah¹lxi¹:
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 — ausente —
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Txa²wã¹sũ̱³na² Si³yxau³tãu³a¹ Je³su²jah³la² ĩ³sa²si¹hã³ũ¹nhẽ³ta¹hxai²hẽ¹la². Nxe³nẽ³ka³tu̱³, txa²wã¹ko̱³nxe³ti³ kãi³ki̱³ju³ta² a²wah³yu³ta² ũ³yho³hi²ki²nẽ³si¹jau³nũ³su² ya³lu²kxi²nẽ³ta¹hxai²hẽ¹la². Jã¹nxe³sxã³, hã²wxãn³txa³tai²li²nũ¹ wain³te²lo³tẽ³si¹jau³nũ³su² ka³ten³su² ĩ³sa²yxau³xi²ta¹hxai²hẽ¹la².
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.