Marcos 7
Maiadomu Malika (MZZ) vs VC
1 — ausente —
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 — ausente —
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 — ausente —
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 — ausente —
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Beqa ivoneni ivo, “Kamutovemulivo ikanikani, we dimadi bwanebwanenedi ge idakailegwa Yaubada mataneye ge maqemaqetadi. Vakai paipaina ge tubudavo divekaivevena idavemulieni?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Ibaivila waidie ivo, “Komi tokatupoe, nuatabwamieqa nigodibei giamaimi. We base tutuya Yaubada natovesipupu Aisea igililia komi paipaimi. Igililia dede mesai:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Taunidi dibubunaeqa iekaivevena, we ivo de Yaubada naloinaeqa
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Matautauda ivonedi ivo, “Komi, Yaubada naloina kwabaqapeleni, we kaia taunimi mivekaivevena kwaemulieni.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Wete waidie ivo, “Komi, kwanuani kwavo kima kavavalabubuna vekavekai, we Yaubada naloina kwabaileni, we tubumiavo divekaivevena vekavekai waidieꞌeqa kwaemuliedi.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Dede tamo keda banikodiqa kwavalabubunedi noko. Base Mosese igililia Yaubada naloina naqeneye ivo, ‘Tamamu inamu kuvekimatanedi’ wete ‘aitoi inavona kapo tamana inana waidie, tomoqonina kwaluvewapai.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 We komi de mesai kwaekaivevenedi—kago aitoi mane oge saku inakalaqeieni tamana oge inana inakaivaisedi kanasala inavonedi, ‘Yau saku waigue dede kanasala aivelemi inakaivaisemi; we paina gunabei Yaubada waineye avonadabedabedi, beqa ge kanasala aivelemi.’
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Kago no mesai inavonedi, kwanavo navesipupu giamaina, kwaigiavekwadai nakaivaisa tamana inana waidie.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Kago de mesai kwaivalabubunediqa, tubumiavo divekaivevena kwaemulieni Yaubada naketoboda kwaibaia. Kaia de mesai avonemi tamo keda Yaubada naketoboda kwabaia, we puedi keda Yaubada naketoboda wete kwabaidi.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 We Ieisu tomoꞌotoqa iqole vaituqanedi, we imai waineye waidie ivesipupu, “Puepuemi, kwavevaneneqa vekavekai, kwaiyagovi guvona kananuakawananaqai.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 — ausente —
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 — ausente —
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Matautauda Ieisu tomoꞌotoqa ikiawedi ilugu vanuqe kanatovemulivo ivelautolieni ivo, “Vakai vonawakedubala kananuakawananaqai kasiotoqa kuvesipupuyeni?”
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 — ausente —
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 — ausente —
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Beqa wete ivesipupu ivo, “We vakai tomoꞌotoqa naqeneyeꞌeqa isauyeni imai, tomoꞌotoqa ikavebwanenei Yaubada mataneye.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 De kedakedanidiavo naqeneyeꞌeqa tomoqo nuapouneye isauyedi—nuanua kapoidi, kaidale, vainaqo, tomoꞌotoqa kadiluvewapa, gimala,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 vemomogai wete wayaqina saku tupwaidiavo, vetalavuala ivalabubuni, ketupoe, mesai kaisaya divalabubuna, vedebasagugu, kavekapo, nualaga wete, kwavakwavana.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Kedakedanidiavo puena dede iluguaqeta tomoqo nuapouneye ikavebwanenei Yaubada mataneye.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Tutuyanina Ieisu vanuqa ikiaweni inaqo vikai Taia vivineye ilugu tamo tomoqo navanuqa naqeneye. Ge wayaqina tomoꞌotoqa inayagovi imiamia noko waineye, we ge kanasala inavaigavu.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 — ausente —
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 — ausente —
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 We Ieisu iyagovi gumanidi ge vavine Diu ivonedi ivo, “Ge giamaina gwagwama kadi aikewai aitaweni koukou waidie inakania, we gwagwama naqaida inakani kadisala.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Vavine ibaivila ivo, “Tomwaya vakai kuvesipupuyeni kanamwaqitana, we koukou somala dibuneye mesai ikanikanimo gwagwama kadimugumugu iyavuyavuta somala waineyeꞌeqa.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 We ivonedi ivo, “Mibaivila waigue giamaina mwaqitana, beqa vaitabu kapoina gunabei natumi waineyeꞌeqa akewaluguaqeteni, beqa kwavila kwanaqo mivanuqe.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Beqa inaqo divanuqe natudi ikiseni kabakeno waineye ikenokeno. Vaitabu kapoina gunabei isauyeni.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Tutuyanina waineye Ieisu Taia navikai ikiaweni inaqo ilugu Saidoni ikiaweni inaqo Galili Waya waineye we Teni Kawalawa (Dekapolisia) divikaie.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Noko waineye tamo tomoqo taniqana kuluna wete meana daluna tomoꞌotoqa imaieni waineye, ivelaukuieni wayaqidi dimana inayatoi waineye inakavegiagiamaia. |src="HC0029 Jesus Heals a Deaf Mute" size="col" ref="Malika 7:32"
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Tomoqo ivegumetai kadikailuqa inaqo tomoꞌotoqa waidieꞌeqa kaisedi, we dimana iyatodi tomoqo taniqana kailuqa naqedie. Matautauda dimana waineye igiwala tomoqonina meana ikavikavini.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Tutuyanina meana ikavikavini ikisalaga abame ikalayawaina ivesipupu ivo, “Epata!” kananuanua, “Kwakawabwegami.”
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 We vedimadimanaeqa tomoqo taniqana ikawabwegadi, meana ipeto ivesipupu vekavekai.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Beqa Ieisu ge idatagwanedi tali tomoꞌotoqa waidie inavesipupu vakai isauyeni paipaina. Vona veluveluluninaeqa ivonedi, we ge navona idanoqai kaia tomoꞌotoqa puedi ivonedi banikodiqa Ieisu tomoqo taniqana kuluna wete meana daluna ikavegiagiamaia.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Tutuyanina tomoꞌotoqa vona inoqai Ieisu paipaina itoalavunuqidi ivo, “Ieisu saku puena ivalabubunidi giamaidi. Tomoꞌotoqa taniqadi kuludi ikavegiagiamaidi inoqaya, wete tomoꞌotoqa meadi daludi ikavegiagiamaidi ivesipupu.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.