Marcos 7
Maiadomu Malika (MZZ) vs NVT
1 — ausente —
1 Certo dia, alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus.
2 — ausente —
2 Observaram que alguns de seus discípulos comiam sua refeição com as mãos impuras, ou seja, sem lavá-las.
3 — ausente —
3 (Pois todos os judeus, sobretudo os fariseus, não comem sem antes lavar cuidadosamente as mãos, como exige a tradição dos líderes religiosos.
4 — ausente —
4 Quando chegam do mercado, não comem coisa alguma sem antes mergulhar as mãos em água. Essa é apenas uma das muitas tradições às quais se apegam, como a lavagem de copos, jarras e panelas. )
5 Beqa ivoneni ivo, “Kamutovemulivo ikanikani, we dimadi bwanebwanenedi ge idakailegwa Yaubada mataneye ge maqemaqetadi. Vakai paipaina ge tubudavo divekaivevena idavemulieni?”
5 Então os fariseus e mestres da lei lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não seguem a tradição dos líderes religiosos? Eles comem sem antes realizar a cerimônia de lavar as mãos!”.
6 Ibaivila waidie ivo, “Komi tokatupoe, nuatabwamieqa nigodibei giamaimi. We base tutuya Yaubada natovesipupu Aisea igililia komi paipaimi. Igililia dede mesai:
6 Jesus respondeu: “Hipócritas! Isaías tinha razão quando profetizou a seu respeito, pois escreveu: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
7 Taunidi dibubunaeqa iekaivevena, we ivo de Yaubada naloinaeqa
7 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam doutrinas humanas como se fossem mandamentos de Deus’.
8 Matautauda ivonedi ivo, “Komi, Yaubada naloina kwabaqapeleni, we kaia taunimi mivekaivevena kwaemulieni.”
8 Vocês desprezam a lei de Deus e a substituem por sua própria tradição”.
9 Wete waidie ivo, “Komi, kwanuani kwavo kima kavavalabubuna vekavekai, we Yaubada naloina kwabaileni, we tubumiavo divekaivevena vekavekai waidieꞌeqa kwaemuliedi.
9 Disse ainda: “Vocês se esquivam com habilidade da lei de Deus para se apegar à sua própria tradição.
10 Dede tamo keda banikodiqa kwavalabubunedi noko. Base Mosese igililia Yaubada naloina naqeneye ivo, ‘Tamamu inamu kuvekimatanedi’ wete ‘aitoi inavona kapo tamana inana waidie, tomoqonina kwaluvewapai.’
10 Por exemplo, Moisés deu esta lei: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
11 We komi de mesai kwaekaivevenedi—kago aitoi mane oge saku inakalaqeieni tamana oge inana inakaivaisedi kanasala inavonedi, ‘Yau saku waigue dede kanasala aivelemi inakaivaisemi; we paina gunabei Yaubada waineye avonadabedabedi, beqa ge kanasala aivelemi.’
11 Vocês, porém, ensinam que alguém pode dizer a seus pais: ‘Não posso ajudá-los. Jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’.
12 Kago no mesai inavonedi, kwanavo navesipupu giamaina, kwaigiavekwadai nakaivaisa tamana inana waidie.
12 Com isso, desobrigam as pessoas de cuidarem dos pais,
13 Kago de mesai kwaivalabubunediqa, tubumiavo divekaivevena kwaemulieni Yaubada naketoboda kwaibaia. Kaia de mesai avonemi tamo keda Yaubada naketoboda kwabaia, we puedi keda Yaubada naketoboda wete kwabaidi.”
13 anulando a palavra de Deus a fim de transmitir sua própria tradição. E esse é apenas um exemplo entre muitos outros”.
14 We Ieisu tomoꞌotoqa iqole vaituqanedi, we imai waineye waidie ivesipupu, “Puepuemi, kwavevaneneqa vekavekai, kwaiyagovi guvona kananuakawananaqai.
14 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam, todos vocês, e procurem entender.
15 — ausente —
15 Não é o que entra no corpo que os contamina; vocês se contaminam com o que sai do coração.
16 — ausente —
16 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
17 Matautauda Ieisu tomoꞌotoqa ikiawedi ilugu vanuqe kanatovemulivo ivelautolieni ivo, “Vakai vonawakedubala kananuakawananaqai kasiotoqa kuvesipupuyeni?”
17 Então Jesus entrou numa casa para se afastar da multidão, e seus discípulos lhe perguntaram o que ele queria dizer com a parábola que havia acabado de contar.
18 — ausente —
18 “Vocês também ainda não entendem?”, perguntou. “Não percebem que a comida que entra no corpo não pode contaminá-los?
19 — ausente —
19 O alimento não vai para o coração, mas apenas passa pelo estômago e vai parar no esgoto.” (Ao dizer isso, declarou que todo tipo de comida é aceitável.)
20 Beqa wete ivesipupu ivo, “We vakai tomoꞌotoqa naqeneyeꞌeqa isauyeni imai, tomoꞌotoqa ikavebwanenei Yaubada mataneye.
20 Em seguida, acrescentou: “Aquilo que vem de dentro é que os contamina.
21 De kedakedanidiavo naqeneyeꞌeqa tomoqo nuapouneye isauyedi—nuanua kapoidi, kaidale, vainaqo, tomoꞌotoqa kadiluvewapa, gimala,
21 Pois, de dentro, do coração da pessoa, vêm maus pensamentos, imoralidade sexual, roubo, homicídio,
22 vemomogai wete wayaqina saku tupwaidiavo, vetalavuala ivalabubuni, ketupoe, mesai kaisaya divalabubuna, vedebasagugu, kavekapo, nualaga wete, kwavakwavana.
22 adultério, cobiça, perversidade, engano, paixões carnais, inveja, calúnias, orgulho e insensatez.
23 Kedakedanidiavo puena dede iluguaqeta tomoqo nuapouneye ikavebwanenei Yaubada mataneye.”
23 Todas essas coisas desprezíveis vêm de dentro; são elas que os contaminam”.
24 Tutuyanina Ieisu vanuqa ikiaweni inaqo vikai Taia vivineye ilugu tamo tomoqo navanuqa naqeneye. Ge wayaqina tomoꞌotoqa inayagovi imiamia noko waineye, we ge kanasala inavaigavu.
24 Então Jesus deixou a Galileia e se dirigiu para o norte, para a região de Tiro. Não queria que ninguém soubesse onde ele estava hospedado, mas não foi possível manter segredo.
25 — ausente —
25 De imediato, uma mulher que tinha ouvido falar dele veio e caiu a seus pés. A filha dela estava possuída por um espírito impuro,
26 — ausente —
26 e ela implorou que ele expulsasse o demônio que estava na menina. Sendo ela grega, nascida na região da Fenícia, na Síria,
27 We Ieisu iyagovi gumanidi ge vavine Diu ivonedi ivo, “Ge giamaina gwagwama kadi aikewai aitaweni koukou waidie inakania, we gwagwama naqaida inakani kadisala.”
27 Jesus lhe disse: “Primeiro devem-se alimentar os filhos. Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
28 Vavine ibaivila ivo, “Tomwaya vakai kuvesipupuyeni kanamwaqitana, we koukou somala dibuneye mesai ikanikanimo gwagwama kadimugumugu iyavuyavuta somala waineyeꞌeqa.”
28 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros, debaixo da mesa, comem as migalhas dos pratos dos filhos.”
29 We ivonedi ivo, “Mibaivila waigue giamaina mwaqitana, beqa vaitabu kapoina gunabei natumi waineyeꞌeqa akewaluguaqeteni, beqa kwavila kwanaqo mivanuqe.”
29 “Boa resposta!”, disse Jesus. “Vá para casa, pois o demônio já deixou sua filha.”
30 Beqa inaqo divanuqe natudi ikiseni kabakeno waineye ikenokeno. Vaitabu kapoina gunabei isauyeni.
30 E, quando ela chegou à sua casa, sua filha estava deitada na cama, e o demônio a havia deixado.
31 Tutuyanina waineye Ieisu Taia navikai ikiaweni inaqo ilugu Saidoni ikiaweni inaqo Galili Waya waineye we Teni Kawalawa (Dekapolisia) divikaie.
31 Jesus saiu de Tiro e subiu para Sidom antes de voltar ao mar da Galileia e à região das Dez Cidades.
32 Noko waineye tamo tomoqo taniqana kuluna wete meana daluna tomoꞌotoqa imaieni waineye, ivelaukuieni wayaqidi dimana inayatoi waineye inakavegiagiamaia. |src="HC0029 Jesus Heals a Deaf Mute" size="col" ref="Malika 7:32"
32 Algumas pessoas lhe trouxeram um homem surdo e com dificuldade de fala, e lhe pediram que pusesse as mãos sobre ele e o curasse.
33 Tomoqo ivegumetai kadikailuqa inaqo tomoꞌotoqa waidieꞌeqa kaisedi, we dimana iyatodi tomoqo taniqana kailuqa naqedie. Matautauda dimana waineye igiwala tomoqonina meana ikavikavini.
33 Jesus o afastou da multidão para ficar a sós com ele. Pôs os dedos nos ouvidos do homem e, em seguida, cuspiu nos dedos e tocou a língua dele.
34 Tutuyanina meana ikavikavini ikisalaga abame ikalayawaina ivesipupu ivo, “Epata!” kananuanua, “Kwakawabwegami.”
34 Olhando para o céu, suspirou e disse: “ Efatá! ”, que significa “Abra-se!”.
35 We vedimadimanaeqa tomoqo taniqana ikawabwegadi, meana ipeto ivesipupu vekavekai.
35 No mesmo instante, o homem passou a ouvir perfeitamente; sua língua ficou livre, e ele começou a falar com clareza.
36 Beqa Ieisu ge idatagwanedi tali tomoꞌotoqa waidie inavesipupu vakai isauyeni paipaina. Vona veluveluluninaeqa ivonedi, we ge navona idanoqai kaia tomoꞌotoqa puedi ivonedi banikodiqa Ieisu tomoqo taniqana kuluna wete meana daluna ikavegiagiamaia.
36 Jesus ordenou à multidão que não contasse a ninguém, mas, quanto mais ele os proibia, mais divulgavam o que havia acontecido.
37 Tutuyanina tomoꞌotoqa vona inoqai Ieisu paipaina itoalavunuqidi ivo, “Ieisu saku puena ivalabubunidi giamaidi. Tomoꞌotoqa taniqadi kuludi ikavegiagiamaidi inoqaya, wete tomoꞌotoqa meadi daludi ikavegiagiamaidi ivesipupu.”
37 Estavam muito admirados e diziam repetidamente: “Tudo que ele faz é maravilhoso! Ele até faz o surdo ouvir e o mudo falar!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.