Marcos 6

Maiadomu Malika (MZZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ieisu mekanatovemulivo ivila vaituqana inaqo taunina kanatuvadeye nakabataulai waineye.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 We Kaiata Kabaveyawai* waineye Ieisu vanuqa kabavelaukui* naqeneye ivelamu iekaivevena. We tomoꞌotoqa puedi no waineye imiamia we tutuyanina inoqai nuadi ivilele. We kaisekavadiqa ivelautoliedi ediavo ivo, “Kaiebei dede nanuauya puena ikewai?” we “Banikodiqa nayagova bwaigina?” we “Banikodiqa no imai mesai kabanuavilele* ivavalabubunidi?”
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Kaisekavadiqa ivesipupu ivo, “De kaia tokaiyoqona, Meli natudi we Diemesi, Diosepa, Iudasa wete Saimoni tatadi. We novunavo kaniabadi taiau tamiamia.” Beqa ibaileni ge wayaqidi inavetumaqaneni.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Ieisu waidie ivesipupu ivo, “Mali tomoꞌotoqa Yaubada natovesipupu ivekimatanedi we tomoꞌotoqa taunidi divanuqe wete disusuvo ge idavekimatanedi.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ieisu kanatovemulivo kadikuma 12 iqoledi ivetunedi kailuqa kailuqa inaqo vanuqa sulidi sulidi waidie. We veluluna iveledi vaitabu kapoidi inavelulunapeledi |src="HR0009disciples_telling_about_jesus" size="col" ref="Malika 6:7"
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 we igiavepakalidi ivo, “Ge tamo vakai kwaikewai mitauyanina waineye kaia miutoqana—kanikani gebuka, kaleko meyawanina gebuka wete gileu kamuyawana waineye gebuka.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Kami kaqe yapayapa kwaikwesenidi, we ge tamo kaleko kwaikewadi.”
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 We ivonedi ivo, “Vakai vanuqa waineye kwainaqo kago inamwasanemi, tamo tomoqo navanuqe taiauda kwaimiamia kaiata kanamatatabu kanaketoava vanuqanina kwaikiaweni.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 We kago kwaimai vanuqa waidie kaditomoꞌotoqa ge inamwasanemi wete bonami ge inanoqai, kwaikiawedi, we kamikaqe yapayapa kaupualina kwaitutuvutuqi inaobu. Beqa no kadivemataluana waidie inanuavila!”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Beqa isauyedi tomoꞌotoqa waidie iesipupu ivo, “Mikapoina waidieꞌeqa kwainuavilami, we kwaisivilami Yaubada waineye.”
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 We vaitabu kapoidi ikewaluguaqetedi, we olibe* bunamana beqa toviqa puedi kunukunudi ibunamadi ikavegiagiamaidi.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 — ausente —
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 — ausente —
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 — ausente —
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 — ausente —
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 We tutuyanina Elodi natubuqa patina ivalabubuni, we Elodiasa dikawasasa imai kaiatanina Dioni inaketoqiluveni inaluvewapai. Kaiatanina waineye kanikani ivalabubuni gabemani kaditogumetavo, tolauqavia kaditogumetavo wete gumanidiavo guyoguyodi Galili waineye paipaidi.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 We Elodiasa natudi vavinena imai isuya, we Elodi wete kanaulatauvo igiavemwasanidi. Beqa kini vavinenina kaniabana ivelautolieni ivo, “Vakai wayaqimu? Kanasala vakai wayaqimu aivelemu.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 We ivonadabadaba waineye ivo, “Yaubada waineye avonalaga vakai kivelaukuieni paipaina aivelemu mesaida Yau guvikai mesaida komu.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Matautauda kaniabanina isauyeni inana waidie ivelautoliedi ivo, “Vakai aivelaukuieni?” We inana ibaivila ivo, “Dioni Tobabitaiso kunukununa.”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Vedimadimanaeqa kaniabanina ivila inaqo kini waineye Dioni kunukununa ivelaukuieni ivo, “Sideqoina wayaqigu Dioni Tobabitaiso kunukununa takula waineye kidodoqi kivelegu.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Kini Elodi nuana ikapo, we paina base dikani kanaulatauvo taiauda waineye ivonadabadabaqa beqa ge wayaqina vavinenina inakatupwaieni.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Beqa tamo tolauqavia ivetuneni ivoneni ivo, “Kunaqo Dioni Tobabitaiso kodona kugusuya kunukununa kumaieni.” We tamo Elodi natolauqavia itovoi itauya inaqo Dioni kodona igusuya,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 we kunukununa takula waineye idodoqi imaieni kaniabanina iveleni ikewai inana iveledi.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 We tutuyanina Dioni kanatovemulivo valeana inoqai, kaiatanina waineye imai Dioni vovona ikewai inaweni ovuye* iyatoi, me-Diu tubudiavo kaditaumata waineye.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Ieisu naꞌapositolovo 12 ivila imai Ieisu waineye ivoneni vakai ivalabubunidiqa wete ivekaivevenediqa tomoꞌotoqa waidie.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 We tutuyanina waineye tomoꞌotoqa puedi imaimai waidie wete ivilavila waidieꞌeqa beqa Ieisu we kanatovemulivo ge tamo lana idakenokeno inakani. Beqa Ieisu ivonedi ivo, “Komi kaisemiqa kwaimai we yoko taikiawedi tainaqo kwaiveyawai kawalawamaiqe.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 We kaisekavadi wageye idodoqa itauya ibala Waya Galili waineye ge tamo tomoꞌotoqa vikainina waineye idamiamia.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 We tutuyanina inaqonaqo tomoꞌotoqa puedi ikisedi we iyagovidi beqa tomoꞌotoqa vanuqa matatabudi waidie waya doleneyeꞌeqa italakwavini. We noko vikainina waineye naqaida ilekwa mulineye Ieisu mekanatovemulivo waga beqa ilekwa ilugu.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 We tutuyanina Ieisu iobu wageyeꞌeqa yoko bwaigina imiamia ikisedi mesai sipi ge mekaditovekisabodaboda beqa nuana inaqei waidie Yaubada valeana iesipupuyedi. |src="HR0015Jesus_feeds_5000" size="col" ref="Malika 6:34"
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 We gunabei lavilavie kanatovemulivo imai waineye ivoneni ivo, “De vikainina waineye ge tamo aitoi idamiamia, we valavala gunabei inaketoniveni.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Beqa tomoꞌotoqa kuvetunedi inanaqo gweda vivideye we vanuqa vivideye waidie taunidi kadi inagimwane.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 We ibaivila ivonedi ivo, “Komi kaisemi kanikani kwaiveledi inakani.” We ivoneni ivo, “Be banikodiqa, dede 200 gileu o dinali bwaigina kago taikaiyavuyavuleni beledi paipaina beqa tomoꞌotoqa yoko inakani!”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 We Ieisu ivelautoliedi ivo, “Beledi kaivia waimie? Kwainaqo kwailauwala.” Tutuyanina ibabanedi ivoneni ivo, “Beledi dimanina we iqana kailuqa imiamia.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Matautauda Ieisu yoko ivonedi, “Kwamiabui katugugunaeqa mosomoso kalakalawidi tabwadie.”
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Beqa imiabui katuguguna waidie tupwaidiavo katuguguna waidie 50 wete mesai tupwaidiavo waidie 100.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 We Ieisu beledi dimanina, iqana kailuqa ikewadi ikisalaga abama waineye paipaidi ivelaukui Yaubada waineye, matautauda beledi igiatomwai wete iqana kanatovemulivo iveledi we tomoꞌotoqa waidie ikalaqeiedi.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Tomoꞌotoqa matatabudi ikani kadisala,
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 we kanatovemulivo tomoꞌotoqa nigidi beledi tupwatupwadi wete iqana tupwatupwadi igwagwadi ginae kanayoko 12 iveadaqidi.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 We tomoqovo kadiyoko 5,000 ivekanidi, we vevine gwagwama taiauda ge idawawadi.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 No waineye vedimadimanaeqa Ieisu kanatovemulivo 12 ivonedi inadodoqa wageye inagumeta inabala Waya Galili Betisaida waineye, we Ieisu kaisena imiamia yoko inaveyavulidi.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 No waineye Ieisu yoko iveduduwedi ivo, “Eee, kwanaqo,” we Ieisu kaisena itovoi itauya inaqo koya waineye ilaga ivelaukui.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 No lovananina waineye Ieisu kanatovemulivo diwaga naqeneye Waya Galili gamwaneye inaqonaqo, we Ieisu kaisena kavale imiamia.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 We ikisanaqo kanatovemulivo itoge ibeubeuta paina yaqina kaia ivileviledi. We saiqanaqa vanuqa inakawananaqai kawakawaie isauyeni waidie itauya inaqonaqo bwasi tabwaneye itauya didiga mesai nigodibei kago idakiawedi.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 We tutuyanina ikisanaqo Ieisu ikiseni bwasi tabwaneye itauya imaimai we ivemegoi ivo, “Oge yalua?” Ikwekweleni.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Tutuyanina tovemulivo puedi ikiseni igololo bwaigina. We vedimadimanaeqa Ieisu ivonedi ivo, “Kwainuavatu. Kanayau. Ge kwaigololo!”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Matautauda wageye idodoqa kanatovemulivo waidie, we yaqina ivekwada iniwalova. Kanatovemulivo nuadi ivelele,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 paina gunabei ikiseni base beledi waineye ivalabubunidi ivepue, we giladi ge kanasala beledi kanakiakiaya ivalabubuni idanuakawananaqaia; nuadi tabodadi ge idakawabwegabwegadi. |src="HR0016Jesus_walks_on_water" size="col" ref="Malika 6:52"
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 We ibala Waya Galili waineye imai Genesaleta waineye no waineye diwaga ilaipweni.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Ieisu mekanatovemulivo wageye iobu tomoꞌotoqa puedi Ieisu ikinanai.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 We ilaukwavina inaqo vikai puena waidie toviqa ikewadi imaiedi tupwaidiavo mesevusevudi vikainidiavo waineye gunabei inoqai Ieisu imiamia.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 We vikai puedi waidie Ieisu inaqo mesai vanuqa siaidi, vanuqa bwaigidi o tanoqa kadigwedeye tomoꞌotoqa toviqa ikewadi inawedi kabavegimwane waineye iyatodi. We Ieisu ivelaukuieni ivo, “Kanasala kamukalekoqa gudina kitagwanema kadakavikavini?” We puedi ikavikaviniqa Ieisu naveluluna beqa ivegiagiamai. |src="HR0013Jesus heals a man with evil spirits" size="col" ref="Malika 6:56"
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.