Marcos 6
Maiadomu Malika (MZZ) vs ARA
1 Ieisu mekanatovemulivo ivila vaituqana inaqo taunina kanatuvadeye nakabataulai waineye.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 We Kaiata Kabaveyawai* waineye Ieisu vanuqa kabavelaukui* naqeneye ivelamu iekaivevena. We tomoꞌotoqa puedi no waineye imiamia we tutuyanina inoqai nuadi ivilele. We kaisekavadiqa ivelautoliedi ediavo ivo, “Kaiebei dede nanuauya puena ikewai?” we “Banikodiqa nayagova bwaigina?” we “Banikodiqa no imai mesai kabanuavilele* ivavalabubunidi?”
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Kaisekavadiqa ivesipupu ivo, “De kaia tokaiyoqona, Meli natudi we Diemesi, Diosepa, Iudasa wete Saimoni tatadi. We novunavo kaniabadi taiau tamiamia.” Beqa ibaileni ge wayaqidi inavetumaqaneni.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Ieisu waidie ivesipupu ivo, “Mali tomoꞌotoqa Yaubada natovesipupu ivekimatanedi we tomoꞌotoqa taunidi divanuqe wete disusuvo ge idavekimatanedi.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Ieisu kanatovemulivo kadikuma 12 iqoledi ivetunedi kailuqa kailuqa inaqo vanuqa sulidi sulidi waidie. We veluluna iveledi vaitabu kapoidi inavelulunapeledi |src="HR0009disciples_telling_about_jesus" size="col" ref="Malika 6:7"
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 we igiavepakalidi ivo, “Ge tamo vakai kwaikewai mitauyanina waineye kaia miutoqana—kanikani gebuka, kaleko meyawanina gebuka wete gileu kamuyawana waineye gebuka.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Kami kaqe yapayapa kwaikwesenidi, we ge tamo kaleko kwaikewadi.”
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 We ivonedi ivo, “Vakai vanuqa waineye kwainaqo kago inamwasanemi, tamo tomoqo navanuqe taiauda kwaimiamia kaiata kanamatatabu kanaketoava vanuqanina kwaikiaweni.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 We kago kwaimai vanuqa waidie kaditomoꞌotoqa ge inamwasanemi wete bonami ge inanoqai, kwaikiawedi, we kamikaqe yapayapa kaupualina kwaitutuvutuqi inaobu. Beqa no kadivemataluana waidie inanuavila!”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Beqa isauyedi tomoꞌotoqa waidie iesipupu ivo, “Mikapoina waidieꞌeqa kwainuavilami, we kwaisivilami Yaubada waineye.”
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 We vaitabu kapoidi ikewaluguaqetedi, we olibe* bunamana beqa toviqa puedi kunukunudi ibunamadi ikavegiagiamaidi.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 — ausente —
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 — ausente —
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 — ausente —
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 — ausente —
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 We tutuyanina Elodi natubuqa patina ivalabubuni, we Elodiasa dikawasasa imai kaiatanina Dioni inaketoqiluveni inaluvewapai. Kaiatanina waineye kanikani ivalabubuni gabemani kaditogumetavo, tolauqavia kaditogumetavo wete gumanidiavo guyoguyodi Galili waineye paipaidi.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 We Elodiasa natudi vavinena imai isuya, we Elodi wete kanaulatauvo igiavemwasanidi. Beqa kini vavinenina kaniabana ivelautolieni ivo, “Vakai wayaqimu? Kanasala vakai wayaqimu aivelemu.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 We ivonadabadaba waineye ivo, “Yaubada waineye avonalaga vakai kivelaukuieni paipaina aivelemu mesaida Yau guvikai mesaida komu.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Matautauda kaniabanina isauyeni inana waidie ivelautoliedi ivo, “Vakai aivelaukuieni?” We inana ibaivila ivo, “Dioni Tobabitaiso kunukununa.”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Vedimadimanaeqa kaniabanina ivila inaqo kini waineye Dioni kunukununa ivelaukuieni ivo, “Sideqoina wayaqigu Dioni Tobabitaiso kunukununa takula waineye kidodoqi kivelegu.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Kini Elodi nuana ikapo, we paina base dikani kanaulatauvo taiauda waineye ivonadabadabaqa beqa ge wayaqina vavinenina inakatupwaieni.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Beqa tamo tolauqavia ivetuneni ivoneni ivo, “Kunaqo Dioni Tobabitaiso kodona kugusuya kunukununa kumaieni.” We tamo Elodi natolauqavia itovoi itauya inaqo Dioni kodona igusuya,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 we kunukununa takula waineye idodoqi imaieni kaniabanina iveleni ikewai inana iveledi.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 We tutuyanina Dioni kanatovemulivo valeana inoqai, kaiatanina waineye imai Dioni vovona ikewai inaweni ovuye* iyatoi, me-Diu tubudiavo kaditaumata waineye.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Ieisu naꞌapositolovo 12 ivila imai Ieisu waineye ivoneni vakai ivalabubunidiqa wete ivekaivevenediqa tomoꞌotoqa waidie.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 We tutuyanina waineye tomoꞌotoqa puedi imaimai waidie wete ivilavila waidieꞌeqa beqa Ieisu we kanatovemulivo ge tamo lana idakenokeno inakani. Beqa Ieisu ivonedi ivo, “Komi kaisemiqa kwaimai we yoko taikiawedi tainaqo kwaiveyawai kawalawamaiqe.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 We kaisekavadi wageye idodoqa itauya ibala Waya Galili waineye ge tamo tomoꞌotoqa vikainina waineye idamiamia.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 We tutuyanina inaqonaqo tomoꞌotoqa puedi ikisedi we iyagovidi beqa tomoꞌotoqa vanuqa matatabudi waidie waya doleneyeꞌeqa italakwavini. We noko vikainina waineye naqaida ilekwa mulineye Ieisu mekanatovemulivo waga beqa ilekwa ilugu.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 We tutuyanina Ieisu iobu wageyeꞌeqa yoko bwaigina imiamia ikisedi mesai sipi ge mekaditovekisabodaboda beqa nuana inaqei waidie Yaubada valeana iesipupuyedi. |src="HR0015Jesus_feeds_5000" size="col" ref="Malika 6:34"
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 We gunabei lavilavie kanatovemulivo imai waineye ivoneni ivo, “De vikainina waineye ge tamo aitoi idamiamia, we valavala gunabei inaketoniveni.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Beqa tomoꞌotoqa kuvetunedi inanaqo gweda vivideye we vanuqa vivideye waidie taunidi kadi inagimwane.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 We ibaivila ivonedi ivo, “Komi kaisemi kanikani kwaiveledi inakani.” We ivoneni ivo, “Be banikodiqa, dede 200 gileu o dinali bwaigina kago taikaiyavuyavuleni beledi paipaina beqa tomoꞌotoqa yoko inakani!”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 We Ieisu ivelautoliedi ivo, “Beledi kaivia waimie? Kwainaqo kwailauwala.” Tutuyanina ibabanedi ivoneni ivo, “Beledi dimanina we iqana kailuqa imiamia.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Matautauda Ieisu yoko ivonedi, “Kwamiabui katugugunaeqa mosomoso kalakalawidi tabwadie.”
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Beqa imiabui katuguguna waidie tupwaidiavo katuguguna waidie 50 wete mesai tupwaidiavo waidie 100.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 We Ieisu beledi dimanina, iqana kailuqa ikewadi ikisalaga abama waineye paipaidi ivelaukui Yaubada waineye, matautauda beledi igiatomwai wete iqana kanatovemulivo iveledi we tomoꞌotoqa waidie ikalaqeiedi.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Tomoꞌotoqa matatabudi ikani kadisala,
42 Todos comeram e se fartaram;
43 we kanatovemulivo tomoꞌotoqa nigidi beledi tupwatupwadi wete iqana tupwatupwadi igwagwadi ginae kanayoko 12 iveadaqidi.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 We tomoqovo kadiyoko 5,000 ivekanidi, we vevine gwagwama taiauda ge idawawadi.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 No waineye vedimadimanaeqa Ieisu kanatovemulivo 12 ivonedi inadodoqa wageye inagumeta inabala Waya Galili Betisaida waineye, we Ieisu kaisena imiamia yoko inaveyavulidi.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 No waineye Ieisu yoko iveduduwedi ivo, “Eee, kwanaqo,” we Ieisu kaisena itovoi itauya inaqo koya waineye ilaga ivelaukui.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 No lovananina waineye Ieisu kanatovemulivo diwaga naqeneye Waya Galili gamwaneye inaqonaqo, we Ieisu kaisena kavale imiamia.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 We ikisanaqo kanatovemulivo itoge ibeubeuta paina yaqina kaia ivileviledi. We saiqanaqa vanuqa inakawananaqai kawakawaie isauyeni waidie itauya inaqonaqo bwasi tabwaneye itauya didiga mesai nigodibei kago idakiawedi.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 We tutuyanina ikisanaqo Ieisu ikiseni bwasi tabwaneye itauya imaimai we ivemegoi ivo, “Oge yalua?” Ikwekweleni.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Tutuyanina tovemulivo puedi ikiseni igololo bwaigina. We vedimadimanaeqa Ieisu ivonedi ivo, “Kwainuavatu. Kanayau. Ge kwaigololo!”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Matautauda wageye idodoqa kanatovemulivo waidie, we yaqina ivekwada iniwalova. Kanatovemulivo nuadi ivelele,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 paina gunabei ikiseni base beledi waineye ivalabubunidi ivepue, we giladi ge kanasala beledi kanakiakiaya ivalabubuni idanuakawananaqaia; nuadi tabodadi ge idakawabwegabwegadi. |src="HR0016Jesus_walks_on_water" size="col" ref="Malika 6:52"
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 We ibala Waya Galili waineye imai Genesaleta waineye no waineye diwaga ilaipweni.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Ieisu mekanatovemulivo wageye iobu tomoꞌotoqa puedi Ieisu ikinanai.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 We ilaukwavina inaqo vikai puena waidie toviqa ikewadi imaiedi tupwaidiavo mesevusevudi vikainidiavo waineye gunabei inoqai Ieisu imiamia.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 We vikai puedi waidie Ieisu inaqo mesai vanuqa siaidi, vanuqa bwaigidi o tanoqa kadigwedeye tomoꞌotoqa toviqa ikewadi inawedi kabavegimwane waineye iyatodi. We Ieisu ivelaukuieni ivo, “Kanasala kamukalekoqa gudina kitagwanema kadakavikavini?” We puedi ikavikaviniqa Ieisu naveluluna beqa ivegiagiamai. |src="HR0013Jesus heals a man with evil spirits" size="col" ref="Malika 6:56"
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.