Lucas 8

mzq (MZQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kano epie teꞌembu rahea, Iesu lumeko mebolili la adio waawute mompalele Kareba Meꞌambo taꞌalu mompamulaoto Ue Ala momparenta i wawontolino neea. Kohopulo ka oruo ana guruNo meronga-ronga saru Iwono.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Liraꞌa koamboꞌu popioꞌiro erowai henu umarioto pinokotompa teꞌembu la penao mosaꞌa ka teꞌembu la hakiro. Iworo raaꞌa, iwonoto Maria henu ngineengako i Magdalena henu teꞌembu la koroino, Iesu monsaari opisu penao mosaꞌa,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Iohana walino i Kusa. I Kusa raaꞌa petewawono lowono mia henu moꞌangga ndi mokole Herode, i Susana ka adio mboꞌu erowai henu mesue. Lowono erowai raaꞌa mompokowali la anggaꞌano Iesu ka ana guruNo, saru opio henu hina ndi iworo.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Aso tempo adio mia teꞌembu la waawute hawe tepotowoꞌakeo Iesu. Menseno mia adio raaꞌa tepumpu, Iesu mompau aso ande-ande mpau ndi iworo lenie,
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Hina aso mia puꞌu porawo lumeko morawo wuku pahoꞌano. Tempono morawo, waali wuku pahoꞌano raaꞌa tedontai la wiwi ansala, ranta melolaꞌango mia ka sui-sui mengkaango ranta kano pinggo.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Waali tedontai la wawono wute henu melaro wasu, ka menseno tuwu kano epie no tuwu mosuꞌioto, akono kano pohawe uwoi.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Waali tedontai la wute henu melaro rui. Menseno tuwu, wuku pahoꞌa raaꞌa tuwu merongaakeo rui raaꞌa, ka laro rui raaꞌa no asiꞌo pinopaho raaꞌa ranta kano mate.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Ka waali mboꞌu tedontai la wute henu monuwo. Wuku pahoꞌa raaꞌa tuwu meꞌambo ranta mewue meluka aso etu.”
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Humoringo raaꞌa, mesikenooto ana guruNo pio pengkonoano ande-ande mpau raaꞌa.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Iesu sumangkiiro, “Ikomiu pinoweiꞌakoto mpande teꞌembu la Ue Ala kai mentoꞌorio mantii henu tewuni mongkono Ue Ala momparenta. Kanggo mongkono henu tewuni raaꞌa pinopotoꞌoriako la mia mesue la ande-ande mpau.
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 “Lenie pengkonoano ande-ande mpau raaꞌa. Wuku pahoꞌa raaꞌa iwonoto pauro Ue Ala.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Henu tedontai la wiwi ansala raaꞌa, menggena heleo pauro Ue Ala henu ro mehoringo mia, kanggo Mokole Onisu hawe umaleo pauro Ue Ala raaꞌa teꞌembu la pinewowoloro kano hooto ro pompeꞌalo-alo ka kinadudui.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Henu tedontai la wute melaro wasu raaꞌa, menggena heleo pauro Ue Ala henu ro mehoringo mia, ro mentarimaꞌo mawongko aroa. Kanggo karo pehaka ka pompeꞌalo-aloro sarai koa. Menseno hawe poꞌara-arahako, iworo mobintao pompeꞌalo-aloro.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Henu tedontai laro rui, menggena heleo pauro Ue Ala henu ro mehoringo mia, kanggo koꞌepi-epieno iworo salalaro mongkono tuwuꞌa, sugi ka sanaa i wawontolino neea. Hoꞌioto puꞌuno karo tai mpohaweꞌako wue henu motaha.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Henu tedontai la wute henu monuwo, menggena heleo pauro Ue Ala henu ro mehoringo mia saru aroa meꞌambo, ka ro kongko metenunu i laro pompeꞌalo-aloro, ranta karo mpoluarako winowau henu meꞌambo.”
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Iesu mepau mboꞌu, “Kano hina mia henu mompolanga palita kanoamba pupusiakeo gumba ka numaaꞌo la totono poturia. Kanggo asolekono no naaꞌo la poꞌiangano laano, kano mia henu hawe i laro doha raaꞌa mengkiteo wantano.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Akono lowono henu pinupusi nggale inungkahi, ka lowono henu tewuni nggale pinopotoꞌori.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Hoꞌioto puꞌuno, pewowoloꞌo araꞌehende ikomiu mompehoringako pauro Ue Ala, akono araisia henu montarima pauRo Ue Ala, Ue Ala nggale tumambaiꞌo pio henu ro mentoꞌorio. Kanggo araisia henu kano poli montarima pauro Ue Ala, maupo pio henu ro rekeꞌo tumoꞌorio asolekono Ue Ala umaleo mekule teꞌembu ndi iworo.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Tempono Iesu mompaguru, ineNo ka petiaNo hawe ndi Iwono. Kanggo iworo karo bisa orambiakeo akono adio mia mepumpu meboliliꞌo Iesu.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Hina aso mia henu mai pauꞌakeo Iesu, “Uma, ineMu ka petia-petiaMu raheaꞌiro i bungkuno, iworo minggi tepohaweꞌakoMiu.”
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Humoringo raaꞌa, Iesu sumangkiiro, “Henu humoringo ka wowauꞌo pauro Ue Ala, iworoto ineNggu ka petiaNggu.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Aso tempo Iesu meꞌula laꞌaso bangka saru ana guruNo, ka Iwono mepau ndi iworo, “Maito, kato mensumomba i asontonano rano.” Gagi melekoiroto.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Tekonairo mensumomba, Iesu tekoturi. Bingkosako mepuuri angi meroku i tonga rano raaꞌa ranta bangkaro no mpewunsokio uwoi ka minggi tondu.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Mengkiteo raaꞌa, ana guruNo lumeko wanguꞌo Iesu, ro mpongee, “Guru! Guru! Mate kitoto!”
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Umarino raaꞌa Iesu mepau la ana guruNo, “Tembio kai tai mompeꞌalo-alo ndi Iaku?”
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Ambono epie teꞌembu rahea, haweoto Iesu ka ana guruNo i waawute Gerasa henu i asontonano rano Galilea.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Menseno Iesu metii teꞌembu la bangka lumeko i waawute, aso tama henu pinewunsokino penao mosaꞌa mai teꞌembu la inie raaꞌa tepotowoꞌakeo. Epieꞌoto mia raaꞌa kano peparewa ka iwono andono poꞌia i doha, kanggo iwono moꞌia i kaburu.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Tempono no kiteo Iesu, iwono koꞌora-ora ka menggoluntu i arono Iesu ka mepau mokora, “Iesu anaro Ue Ala henu i wawono takau, pio tinunggaiMu ndi iaku? Hooto wainto pokomasusaꞌaku!”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Iwono mepau liraꞌa, akono Iesu parentaꞌo penao mosaꞌa raaꞌa meluarako teꞌembu la mia raaꞌa. Akono menggoꞌadioto penao mosaꞌa raaꞌa mewunsokio mia raaꞌa, ranta mia raaꞌa ginagai mpihe, inonggoꞌako rante ka pinongu. Kanggo no biteho mpihe rante raaꞌa, ka penao mosaꞌa raaꞌa no waweo lumeko la pada one.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Ka Iesu mesikeno ndi iwono, “Isiake ngeemu?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Umarino raaꞌa penao mosaꞌa raaꞌa momonio ndi Iesu kano iworo hooto pinarenta lumeko i wingke matea.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Kano olai teꞌembu rahea, adio takau boe henu tekonai mpowusu kaangaro i korimbino toruku. Penao mosaꞌa raꞌiroa momoni ndi Iesu kano iworo ineheako mewunsokiiro boe raꞌiroa. Iesu uminduꞌakero pomoniro.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Kanoamba, mpeluarakoiroto penao mosaꞌa raꞌiroa teꞌembu la mia raaꞌa ka lumeko mewunsokiiro boe raꞌiroa. Kanoamba boe raꞌiroa mperipo ka medontaihako teꞌembu la korimbino toruku tii la rano ranta karo memate tondu lowo.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Tempono popioꞌiro mia henu mpogagai boe raꞌiroa mengkiteo pio henu gagi, iworo mperipo ka mempopauꞌo henu gagi raaꞌa la mia i iniero ka i inie henu tepoꞌorambiro.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Humoringo raaꞌa, mia raꞌiroa teꞌembu i waawute ka ini-inie henu orambi rahea mpeluarako nggale kumiteo opio henu gagi raaꞌa. Mensero mehawe ndi Iesu, iworo mengkiteo mia henu pinewunsokino penao mosaꞌa raaꞌa metunda orambi la ngkareNo Iesu, iwono meparewaoto ka pinewowolono meꞌambooto. Kumiteo raaꞌa, iworo lowo tedoa medoito.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Mia henu mengkiteo lioro pio henu gagi, mepauꞌakero mia henu amba hawe, araꞌehende mia pinewunsokino penao mosaꞌa raaꞌa pinokotompa.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Ka lowono mia i Gerasa momoni kano Iesu mobintairo, akono iworo tedoa medoito. Umarino raaꞌa Iesu mewueꞌako la bangka ka mpekule.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Mia henu binintano penao mosaꞌa raaꞌa momoni ndi Iesu kano ineheako koa tumondaꞌo Iesu. Kanggo Iesu tumenaꞌo mekule, No pongee,
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Pekuleto i dohamu ka tutuluꞌoto lowono henu winowauro Ue Ala ndi iiko.”
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Tempono Iesu mekule i asontonano rano, Iwono ro mentotowoꞌo saru aroa mawongko, akono Iwono ro mensikorio.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Tempo koa raaꞌa mboꞌu hawe aso mia henu mengeengako Iaeru, henu puꞌu petewawo i doha pesombaꞌa to Iahudi. Iaeru menggoluntu i kareNo Iesu momoni kano Iesu mai la dohano.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 Akono, anano henu aso-asono teꞌaso tokoa no penao, minggi mate. Anano raaꞌa erowai, tuwuno tinasere hopulo ka oruo ntaꞌu. Tempono Iesu la ngkoleko-lekoꞌa lumeko i dohano Iaeru, mia adio pedudumpali koleko-leko orambiakeo Iesu.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 I olono mia henu pedudumpali raꞌiroa hina aso erowai henu hopulo ka oruo ntaꞌuto ntepipihe no mahaki korea-rea. [Lowono aga-agano pinggo no pakeꞌo mobara dotoro, kanggo kano hina teꞌaso mia bisa mokotompaꞌo.]
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Erowai raaꞌa orambiakeo Iesu teꞌembu i bungkuNo, no inio tompano lembano ka bingkosako tompaoto hakino. Erowai uminio tompa lembano Iesu|alt="Perempuan menyentuh ujung baju Yesus" src="WA03827b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="8:44"
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Tempo raaꞌa mesikeno Iesu, “Isia numangkihaKu?”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Kanggo Iesu mepau, “Hina aso mia henu numangkihaKu, akono Kurasaꞌo hina pobawa henu meluarako teꞌembu la koroiNggu.”
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Tempono erowai raaꞌa kumiteo mongee pio henu winowauno raaꞌa kano bisa mewuniakeo, iwono mai mondidi-ndidi menggoluntu i arono Iesu. Iwono tumutuluꞌakero mia adio raaꞌa tembio kano nangkiho tompano lembano Iesu, ka tempono no inio tompano lembano Iesu bingkosako tompaoto hakino.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Umarino raaꞌa Iesu mepau la erowai raaꞌa, “O anaNggu, iiko tompa akono iiko mompeꞌalo-alo ndi Iaku. Pekuleto tesanaa aroamu.”
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Tempono Iesu da mepau, haweoto aso mia teꞌembu i dohano Iaeru, mepau ndi Iaeru lenie, “Anamu mateoto. Hooto mboꞌu pokomasusaꞌo Guru.”
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Tempono Iesu humoringo pau raaꞌa, Iwono mepau ndi Iaeru, “Hooto doito, pompeꞌalo-alo tokoa ndi Iaku. Anamu olokoa tekadudui.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Temporo mehawe i dohano Iaeru, kano hina teꞌaso mia tokoa henu No eheakeo Iesu mendamo. Butu i Peturu, Iohane, Iakobu, umano ana raaꞌa ka ineno mboꞌu henu No eheakeo Iesu mendamo.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Lowono mia rahea mebaꞌie ka meꞌau-auꞌo ana-ana raaꞌa. Kanggo Iesu mepau, “Hooto imebaꞌie, ana-ana neea kano mate, butukoa moturi.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Iworo mpototahio Iesu, akono ro mentoꞌorio suꞌu mongee ana-ana raaꞌa mateoto.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Kanoamba Iesu uminiꞌo kaeno ana-ana raaꞌa ka mepau, “Ana, pewanguto.”
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Mekuleoto penaono ana-ana raaꞌa, ka tempo koa raaꞌa mboꞌu iwono mewangu ka mentada. Umarino raaꞌa Iesu tumenaꞌiro moweiꞌakeo kaanga ana-ana raaꞌa.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Kumiteo raaꞌa, mia mosuꞌono ana-ana raaꞌa kombaa takau. Kanggo Iesu umontoiro kaindoro pauꞌo maupo ndi isia tokoa pio henu gagi raaꞌa.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.