Marcos 6
KALEIWAG KWEIVAW (MYW) vs VC
1 Yeisuw ilisow ven towen, iyum in wanven tatonen; navamul gog ibbwa̱kuns waseg.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 — ausente —
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 — ausente —
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Iw to Yeisuw, idibakes, ilana, “Vena babaw itams palopit waseg. Misinaka naven tatonen bipiyev, o taliven tasiyas wanbunatum bipiyaves.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Mapuna ven towen waseg ta-ma̱wan biwotet tawtoun. Deisa takatouns asteiyuy isen naman wawous mo ibweins.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Bo isom nanon peinan nag bisimounids ven towen waseg.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 — ausente —
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Ilana, “Bukuneis kweitan ven, awoum kuglagals, kukin kal wanbunatum bukusiws, bweina bukusesusa bunatum towen oko tutan bo bukuneis mo bukunounas.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 “Kukin ven kweitan bipiyaveimiy, o bipiyaves amilivan, kadiloka kulisawes ven towen, kwatsa̱pis musmusan pwepway wakikeimiy bininein wasiven mo bikakins asisinap kalbaleb.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 — ausente —
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 — ausente —
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Inounas tasiyas, king towen Elod iligen bulagan, peinan babaw gamag niliganes liva̱nen Yeisuw. Gamag mwasanin idokes Yon bo ikit kanig waseg, mapuna Yeisuw nawotet singaya tawtoun.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Mwasanin gog ilansa, “Mtowen Ilaytiy.” Tage mwasanin ilansa, “Mtowen palopit ma̱wana siyas palopits kweiboug.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Tage Elod iligen bulagan Yeisuw mo ilana, “Mtowen Yon, nabob kayon, tage bo imov vayuwein.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 — ausente —
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Mana̱wen vin sivinan beiwey Yon, ikayamat oko Elod isagal, anva̱van sigeilin, peinan yam towen inan nikop, ikamkwam siney tasiyas gabmans sisiyas takalikays sisiyas min-Galiliy situwa̱veks.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 — ausente —
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 — ausente —
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Gwad mana̱wen iligen, in watoulan, ikatigan inan, ilana, “Aveiyag balivan?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Iligen, nuwanawa iyum, inek king towen, initoug, ilana, “Sivinag Yon busabwesan kusen wakabmavin mo kusekeig, mtowen tabapta̱ysein gamags.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Iligen king towen, igeg nanon, tage nag bipiyev, peinan bo itabudabod, o tasiyas siney bo iliganes anilivan.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 — ausente —
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 — ausente —
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Inavamul Yon iliganes bo iweiys, mo imeis, ikawes takaning towen, inawes, isenas wakalawag.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 — ausente —
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 — ausente —
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Mapuna itouws wa̱wag, idopels ineis nawoud makaw, tasiyas-wan bisiwas.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Tage gamag babaw bo ikines nikala̱vis-o nineis. Tasiyas gog gamag babaw bo iwtusis, ilisawes siven babaw isisawls, inoys wa̱ked, bo imgwayes, Yeisuw siney navamul wankuyeim.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Ita̱lags siney navamul, ikin gamag babaw, inok nuwan, peinan ma̱wana mansiyas sip, ta-ivag sitamtakavatay, mapuna ikatimlakes sinap babaw.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 — ausente —
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Iw to Yeisuw ilana, “Kusekes kaeis beikams.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Iwa̱ge, ilana, “Kweivin amibled? Kuneis, kukines.” Ikakins, ivinis, ilansa, “Kweinim bled, son in mwanay.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Yeisuw mo ilivan va̱gan bisinis tasiyas wakunuwatan awuyow, kweitan bod, kweitan bod waseg.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Mapuna isinis, bod kweitan, kweitan, mwasanin lakatutan, mwasanin sinawanim.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Isinis ikous, Yeisuw mo ikow bled siyas kweinim son in mwanay, ikin walba̱lab, ikalin nuwan Yowbad waseg, mo ikikivis bled tasiyas, isekes navamul bikawes bisenas wamtes gamag, beikams. Mansiyas in-vak ikaleiwag, isekes asibabaw beikams.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Ikamkwams tasiyas, ikamuweips-wan.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Ikous, kan nikambwages ikatikunakus sinawatan kweiy kaynad, bled son in.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Tasiyas takamkwams mamagina kweinim tawsan tawaw.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Ikous, mo idibakes navamul, ilana, “Kutouws kudopels, kumugwas, kuneis palatan, ven yagan Beteseid; yey gog bases bakayabes gamag babaw.”
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Ikayabes ikous, mo ikatulag in wa̱koy, initoug waseg Yowbad.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Ikala̱vis navamul, ineis watapwana yevagam avakaein; bo iboug. Tage Yeisuw anmwa̱net-wan isiwana waven.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Yeisuw ikines ikalla̱vis, kala̱lav nimeis, peinan yag itow meinoy neim wamtes. Kakita beiyam mo inoun wakunuwatan yevagam, sivinan binekes.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Tasiyas gog ikines Yeisuw wakunuwatan yevagam inoun imimeim, iwaks, aspwa̱yat, idokes kid a̱luw.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Asibabaw ikines, iwenes singay. Towen gog idibakes, ilana, “Yey. Bwein-wan. Awoum beivag amipwa̱yat.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 — ausente —
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 — ausente —
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ikala̱vis ee... ita̱lags palatan, ven yagan Genesalet, lon ikawes ilaves in wanakaew, siwag ikot.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 — ausente —
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 — ausente —
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Yeisuw am-palawen binoun bein, takinew wunkakit, o takinew wunovek, o takinew wanawoud, tasiyas towous mo bikawes takatouns biseinis wavtakon ven, mo binitougs va̱gan bikabkwanes matan anakweim; o kalisiy tasiyas ikabkwanes mo ibweins.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.