Rute 2
KARIƝƐƐGƐ ƝƆMƐƐ NIVONƆ (MYK) vs VC
1 Nɔmi poo wu puga shɛn wa bye wà. Ná baraga wo wu bye wii, na ɲɛ yara fɔɔ na foro Elimelɛki wo kpuun li na. Wee mɛgɛ ki bye na Bowazi.
1 Noêmi tinha um parente, por parte de seu marido, homem poderoso e rico da família de Elimelec, chamado Booz.
2 Caŋa ka a Mowabu shi shɛn Wuruti wu ba Nɔmi pye: «Na yaha di shɛ kɛrɛyɛ yi ni, wa bu shɛ ɲuŋɔ ɲaari na na, di da shinma furi weefɔɔ fɛni. A Nɔmi di wu pye: «Ta se na poro!»
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Peço-te que me deixes ir respigar nos campos de quem me quiser acolher favoravelmente. Vai, minha filha, respondeu-lhe ela.
3 Wee tuun wu ni a wu gari tɛgɛ ka ni, na shɛ ganha na shinma wu furi faapyii pii fɛni. Li kaɲudanga a kee tɛgɛ k’i shɛ da Bowazi wogo, Elimelɛki wo kpuun shɛn wa.
3 Rute partiu, pois, e entrou num campo, atrás dos segadores. Ora, aconteceu que aquele era justamente o campo de Booz, parente de Elimelec.
4 Ayiwa, a Bowazi di ba yìri Bɛtilɛhɛmu ni na nɔ, na faapyii pu pye: «Yi faabye! Tɛhɛnɛ Baa Kilɛ wu pye ni yi ni!» A p’i wu ɲɔ shɔ na: «Uun faabye! Tɛhɛnɛ Baa Kilɛ wu duba ma mu!»
4 Booz acabava de voltar de Belém, e disse aos segadores: O Senhor esteja convosco! Deus te abençoe, responderam eles.
5 Lee kadugo na a Bowazi di faapyii pu ɲahagbaa fɔɔ wu yiri na wu pye: «Le cebilere le di ɲɛ jɔgɔ wɛ?»
5 Booz dirigiu-se ao servo que tomava conta dos segadores: De quem é esta moça?
6 A faapyii pu ɲahagbaa fɔɔ wu wu ɲɔ shɔ na: «Mowabu shi shɛn cee wemu w’a taha Nɔmi na na pa na yìri Mowabu fiige ki ni ge, wee wu wa.
6 Esta é uma jovem moabita, respondeu ele, que veio com Noêmi da terra de Moab.
7 W’a nɛ ɲɛɛri na nɛ wu wu yaha wu da furi shinmakɔɔn pu kadugo yíri kalapɔhɔɔ ki tɛ ni. Fo ɲisɔɔgɔ ki na w’a pa. Wu di pa ge, wu sanha ŋmɔ wɛ, fo nimɛ yɛ w’a shɛ ŋmɔ jɛri.»
7 Pediu-nos que a deixássemos respigar entre os feixes de trigo e apanhar as espigas atrás dos segadores. Está, aí, sempre de pé, desde a manhã até agora. Neste momento ela descansa um pouco sob a tenda.
8 A Bowazi di Wuruti pye: «Na poro, niwegee shan! Ma ganha bu shɛ shinma fugi nige tɛgɛ katii ni wɛ! Ma ganha bu laraga kɔn nahamɛ na wɛ! M’a gori naha ni na wo kapyebyezhaa pu ni!
8 Booz disse a Rute: Ouve, minha filha: não vás respigar em outro campo; não te afastes daqui, mas junta-te com minhas servas.
9 Ta pu wii, pu ba xuu wemu kɔɔn, ma da furi wà pu fɛni! Nɛ yi jo na kapyebyii pu mu jo wa ganha bu nɔ ma na wɛ. Waga ba ma ta, m’a fulo kuzhɔyɔ yi na, m’a gba kapyebyii pu wo lokogo ki ni!»
9 Olha em que campo vão ceifar, e segue-as. Proibi aos meus servos que te molestassem. Se tiveres sede, vai à bilha e bebe da água que eles tiverem buscado.
10 Wee tuun wu ni a Wuruti di nuguro sin Bowazi fɛɛ ni, na wu pye: «A nɛ bye dii na fɛrɛmɛ ta mu ɲaha tàan, fo mu ya ɲuŋɔ ɲaari nɛ na wɛ, nɛ wemu wu ɲɛ nabun ge?»
10 Rute, caindo aos seus pés, prostrou-se por terra: De onde me vem a dita, disse ela, de que te interesses por mim, uma estrangeira?
11 A Bowazi di jo: «Mu ya lemu bɛɛri pye ma yashɔ wu mu ma poo wu nixhugo na ge, ni mu ya laha ma to we ni ma nu wu tàan, na yìri laha ma fiige ki bɛ ni, na ba shi watii wo fiige ni, kee kemu ki ɲɛ mu bi sanha kee cɛ-ɛ ge, p’a yee bɛɛri ɲaha jo nɛ mu.
11 Contaram-me, replicou Booz, tudo o que fizeste por tua sogra depois que morreu o teu marido, como deixaste teu pai, tua mãe e a tua pátria, e vieste para um povo que antes não conhecias.
12 Lemu m’a pye ge, Tɛhɛnɛ Baa Kilɛ wu ma saraa lee na! Tɛhɛnɛ Baa Kilɛ wu saraa ɲɔfaŋa wo kan ma mu, Izirayɛli wo Kilɛ we, wee wemu wo kapaŋa nɔhɔ ni m’a pa lara ge.
12 O Senhor te remunere pelo bem que fizeste, e recebas uma plena recompensa do Senhor, Deus de Israel, sob cujas asas te acolheste!
13 A Wuruti di wu pye: «Di fɛrɛmɛ ta ma ɲaha tàan na kafɔɔ! M’a ma kapyebyezhɔ wu luu ɲiŋɛ, na kafilasaama jo ni wu ni, na ta mu kapyebyezhaa pu d’a pɔrɔ bɛ nɛ na.»
13 Ela respondeu: Encontre eu graça diante dos teus olhos, meu senhor, pois me consolaste e encorajaste a tua serva, ainda que eu não seja como uma de tuas escravas.
14 Ba liduun w’a pa nɔ wɛ, a Bowazi di wu pye: «Fulo, ma da li, m’a ma buuri wu niŋɛ shiga ki ni ma li!» Wee tuun wu ni a Wuruti di diin shinmakɔɔn pu kabanugo. A Bowazi di shinmapya nigaaga ka kan wu mu. A Wuruti di li fo na din, na kisaŋa kɛmɛ yaha.
14 À hora de comer, Booz disse-lhe: Vem, come tua parte do pão, e molha o teu bocado no vinagre. Ela assentou-se ao lado dos segadores, e Booz ofereceu-lhe grão torrado; ela comeu até ficar satisfeita e guardou o resto. Levantou-se em seguida e recomeçou a respigar.
15 Ba w’a pa guri shinma wu ɲɔ kɔn na furi wɛ, a Bowazi di wu kapyebyii pu pye: «Yi wu yaha wu da furi shinmapɔhɔɔ ki bɛ tɛ ni, wa ganha bu yaaga jo ni wu ni wɛ!
15 Booz disse aos seus servos: Deixai-a respigar mesmo entre os feixes e não a molesteis.
16 Y’a shinma kaya ya bɛ shaan ɲiŋɛ na kɔnhɔ wu da yee bɛ luu! Yi ganha ba wu zɔ yu wɛ!
16 Deixai cair de vossos feixes, como por descuido, algumas espigas, e deixai-as para que ela as apanhe; sobretudo, não a censurais de forma alguma.
17 A Wuruti di shinma wu fugi Bowazi wo tɛgɛ ki ni fo na shɛ caŋa ki xɔ. Wemu w’a fugi ta ge, a wu wee sa. A wee di bɛ ni kiloo kɛlɛɛ taanri (30) shishiin ni.
17 Rute esteve, pois, respigando no campo até a tarde; tendo depois batido as espigas que tinha colhido, encontrou quase um efá de cevada.
18 A wu ba ni wee shinma wu ni puga, na ba wu shɛ wu yashɔ wu na. A Wuruti di wu caŋa yalige kisaŋa bɛ yeege, na ki kan Nɔmi mu.
18 Carregando a cevada, entrou na cidade, e sua sogra viu o que ela tinha colhido. Rute tirou então o que lhe sobrou de seu almoço e deu-lho.
19 A Nɔmi di wu yege na: «Jɔgɔ wo tɛgɛ ni ma d’a we shinma we bɛɛri fugi niɲaa wɛ? Tɛgɛ kekɛ ni ma di bye wɛ? Sipya wemu w’a ɲuŋɔ ɲaari ma na ge, Tɛhɛnɛ Baa Kilɛ wu duba weefɔɔ mu!»
19 Onde respigaste hoje?, perguntou-lhe Noêmi; onde trabalhaste? Bendito seja quem te acolheu! Ela contou à sua sogra em que propriedade tinha trabalhado. O homem, disse ela, em cuja terra trabalhei hoje, chama-se Booz.
20 A Nɔmi di wu ja shɔ wu pye: «Tɛhɛnɛ Baa Kilɛ wu duba wee ná wu mu! Bani w’a wu saama pu pyi wèe na ma na jo ba w’a pu pyi xuu pu bɛ na wɛ.» A wu jo sanha na: «Wèe cebooloo piimu p’a yaa na kasɛɛgɛ yaha wèe na, na wèe ɲuŋɔ wolo ge, wee wa wu ɲɛ Bowazi.»
20 Bendito seja ele do Senhor, respondeu Noêmi, porque mostrou-se misericordioso tanto para com os vivos como para com os mortos. E acrescentou: Esse homem é nosso próximo parente, um dos que têm direito de resgate sobre nós.
21 Ayiwa, a Mowabu shi shɛn Wuruti wu jo sanha: «W’a nɛ pye sanha bɛ na: ‹Ta furi na wo shinma wu kɔnvɛɛ pu fɛni fo pu ba shɛ shinma wu bɛɛri kɔn xɔ.›»
21 Ele disse-me também, continuou Rute, a moabita, que ficasse com os seus servos até que se acabasse toda a ceifa.
22 A Nɔmi di Wuruti pye: «Lee kunni ya ɲɔ na poro, ta se m’a ma wo labye wu pyi ni wee wo kapyebyezhaa pu ni. Lee funŋɔ ni ma wa da zhɛ nige watii wo tɛgɛ ni, di zhɛ kanhama pa nɔ mayɛ na wɛ.»
22 Noêmi respondeu-lhe: É melhor, minha filha que sigas as suas servas, e que não te encontrem noutro campo.
23 Wee tuun wu ni a Wuruti di ganha na se na shinma wu furi ni Bowazi wo kapyebyezhaa pu ni fo na shɛ ɔrijɛ ni alikama yalɔɔrɔ ti pye t’a xɔ. A wu gori yaha wà wu yashɔ wu taan.
23 Ela ficou, pois, com as servas de Booz, respigando até ao fim da ceifa da cevada e do trigo. E morava com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.