Lucas 16
KARIƝƐƐGƐ ƝƆMƐƐ NIVONƆ (MYK) vs VC
1 A Yesu di yi jo sanha wu kalaapiire ti mu na: «Ná naafuu fɔɔ wa bye wà, kaɲahashɔɔnrimɔ wa di ɲɛ wu mu, a sipyii di wee tɔɔgɔ le na wʼa wu ɲuŋɔfɔɔ wu kabyaa ki kyɛɛgi.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 A ɲuŋɔfɔɔ wu wu yiri na wu pye: ‹Lekɛ nɛ di nuri mu shizhaa na wɛ? Wù keree ki ɲaha wolo, bani mu wa da já bye nige nɛ kaɲahashɔɔnrimɔ wɛ.›
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 «Wee tuun wu ni a wee kaɲahashɔɔnrimɔ wu yi jo wuyɛ funŋɔ ni na: ‹Lekɛ nɛ da ba byi wɛ? Na ɲuŋɔfɔɔ wʼa na lɛri wu kabyaa ki ɲuŋɔ ni. Faa fanha wa na ni wɛ; ɲɛrɛgɛ shiige di ɲɛ na na.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Uun! Le nʼa da bye ge, nʼa lee cɛ, kɔnhɔ di ba laha kabyaa ki ɲuŋɔ ni, pii di na círi leŋɛ pu kaban.›
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Wee tuun wu ni pii pʼa fɔhɔɔ lɔ wu ɲuŋɔfɔɔ wu mu ge, a wu ganha na pee yiri nigin nigin. A wu nizhiimɛ wu pye: ‹Nɛ ɲuŋɔfɔɔ wu juu wu wa mu na wɛ?›
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 A wee di wu ɲɔ shɔ na: ‹Sìnmɛ barigoo kɛlɛɛ shuun (20).› A wu wu pye: ‹Ma sɛmɛ wu lɔ, mʼa diin tɔvuyo na mʼa sìnmɛ barigoo kɛ ka.›
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Lee kadugo na a wu wa bɛ pye: ‹Mu do, juu di wa mu na wɛ?› A wee di wu ɲɔ shɔ na: ‹Shinma bɔrilɔɔ xhuu nigin (100).› A wu wee pye: ‹Ma sɛmɛ wu lɔ mʼa shinma bɔrilɔɔ kɛlɛɛ gbarataanri (80) ka.›
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 A ɲuŋɔfɔɔ wu wee kaɲahashɔɔnrimɔ tifire baa fɔɔ we sɔ wu shizhiinmɛ pu na, bani ke koŋɔ ke sipyii wa keree pyi ni shizhiinmɛ ni puyɛ tɛ ni, na toro kpɛɛngɛ nagoo tàan.»
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 A Yesu di wu kalaapiire ti pye: «Yee bu ke koŋɔ ke wo naafuu wu lɔ na taga sipyii tɛgɛ, na naɲɛɛgɛ sha ni wee ni. Yee wo caŋa ɲii li ga ba xhɔ caŋa kemu ke koŋɔ puga ke ni, lee na ba bye kaɲuŋɔ na baraji kan yi mu Kilɛ yíri Alijinɛ ni.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 We wu ɲɛ nʼa daa sipya kafɛnhɛfɛnhɛŋɛɛ ni ge, wee wu ɲɛ nʼa daa sipya kagbɔhɔɔ bɛ ni. We wu ɲɛ tifire baa fɔɔ kafɛnhɛfɛnhɛŋɛɛ ni ge, wee wu ɲɛ tifire baa fɔɔ kagbɔhɔɔ bɛ ni.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Lee wuu na, ke koŋɔ ke wo naafuu we wʼa sipyii faanna ge, yee bye yee di ya pye nʼa daa sipyii wee keree ni wɛ, ta naafuu can can wo wu kaa na ba le yee keŋɛ ni?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Naafuu we wu ɲɛ watii wo ge, yee bye yee di ya pye nʼa daa sipyii wee wo keree ni wɛ, ta yeeyɛ pyaa wo wu na ba gan yee mu?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Kapyebye wa shishiin da já da kapyeŋɛɛ pyi ɲuŋɔfɛɛ shuun mu wɛ. Bani wa na bɛn wu mu, wa na daan wu mu, kelee wu nɔrɔ wa na, wu laraga kɔn we wu na. Yee da já da kapyeŋɛɛ pyi Kilɛ mu, yi da ki pyi naafuu bɛ mu wɛ.»
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Farizhɛɛn pii pu ɲɛ wari na dan pu ni ge, ba pee ya yee bɛɛri logo wɛ, na ganha na wu la wo.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 A wu pu pye: «Pii pʼa puyɛ pyi sipyitiimɛɛ sipyii ɲii na ge, pee pu ɲɛ yere. Ga Kilɛ ya yee zɔlɔɔ pu cɛ, bani yaaga kemu sipyiyawyii ya bɛlɛ ge, kee ki ɲɛ makɔŋɔ yaaga Kilɛ ɲaha tàan.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 «Musa wo saliya we ni Kilɛ tudunmɔɔ Kitabuu pu bye wà, fo na shɛ nɔ Yohana Batizelipye wo tuun wu na. Na lɔ fo wee tuun wu na Kilɛ saanra ti wo Jozaama pʼa yu, a sipyii bɛɛri di yatɛnyɛ waha pʼi jé ti ni.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Fugba we ni ɲiŋɛ ke toromɔ na ba daan fo xuuni na toro Kilɛ wo saliya wu kamapile fuduunɔ nigin bɛ wo do na.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 «Sipyaa sipya wʼa wu shɔ gbaga xɔ na watii leŋɛ ge, dɔdɔɔrɔ mʼa pye. Wemu bu ná wa wo ceforomɔ leŋɛ, dɔdɔɔrɔ wʼa pye.»
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 «Ná naafuu fɔɔ wa bye wà na saannaa fàya leni, na fanhafɛɛ yaliye li ɲiga bɛɛri.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Ná la baa fɔɔ wa bɛ di bye wà, wee mɛgɛ ɲɛ na Lazari. Wu ceesɛɛgɛ ki bɛɛri ki bye nɔɔkuuyo. Pu bi shɛ wee sinniŋɛ wee naafuu fɔɔ wu kaaŋa ki kuɲɔɔ ɲɔ na,
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Yaliɲahara te ti bi wo na dun naafuu fɔɔ wu tabali wu nɔhɔ ni ge, wu funŋɔ bye wu da tee li. Na wu yaha wu ya tee bɛ ta li wɛ, a poŋɔɔ bɛ di nɔhɔ na ma na wu nɔɔyɔ yi laala sanha.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 «Caŋa ka, a wee la baa fɔɔ wu ba xhu, a mɛlɛkɛɛ di wu munaa lɔ na shɛ yaha tatiinceŋɛ ka ni Ibirayima kanige cɛ. A naafuu fɔɔ wu bɛ di ba xhu, a pʼi wu le.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Na wu niganhaŋa yaha xuu kulo li ni, a wu wu ɲaha yirige, na Ibirayima ɲa taliige ni, na Lazari bɛ ɲa wu kanige cɛ.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Wee tuun wu ni, a wu xhuulo na jo: ‹Na to Ibirayima, ɲuŋɔ ɲaari na na! Lazari yaha wu shɛ wu kabee le munaa le fyɛnmi lɔhɔ ni, wu ba na ɲile le ɲiŋɛ, bani na niganhaŋa ki wa xuuni ke na ke ni.›
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 A Ibirayima di wu ɲɔ shɔ na: ‹Na ja, ma funŋɔ kɔn li na na mu ya ma kasaaŋaa ki bɛɛri ta na mu yaha koŋɔ na, a Lazari di kakuuŋɔɔ ta lee tagana le na. Nimɛ wee ɲaha wa ɲiŋɛ, ga mu kunni ɲaha dʼa wɛri.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Na fara lee na, wecogoŋɔ nagaŋa ki ɲɛ wèe ni yee tɛ ni, kɔnhɔ piimu ba giin pʼi foro naha pʼa se yee yíri, pu ganha bu já wɛ. Piimu ba giin pʼi yìri yee bɛ yíri pʼa ma naha, pu bɛ ganha bu já wɛ.›
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 «Wee tuun wu ni a naafuu fɔɔ wu jo: ‹Na to, na ma ɲɛɛri, Lazari yaha shɛ na to puga ki ni.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Bani nɛ ceboronamaa kaguro wu wa wà. Wu shɛ pu sɔnmi, kɔnhɔ pu ganha da ba we kanhama xuu we ni wɛ.›
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 A Ibirayima di wu ɲɔ shɔ na: ‹Musa ni Kilɛ tudunmɔɔ kafila wu wa pu keŋɛ ni, pu wee logo.›
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Ga, a wu jo: ‹Ahayi, na to Ibirayima, lee yɛ wa da yaa wɛ dɛ! Ga fo gbo nigin bɛ na ɲɛ na shɛ pu yíri wà; lee bu bye, pu na daburajɛ jo pu jurumu wu na.›
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 A Ibirayima di wu pye: ‹Pu bye pʼi ya Musa ni Kilɛ tudunmɔɔ pu wo kafila wu logo wɛ, ali gbo wa ɲɛhɛ ɲɛ foro pusamaa tɛ ni, pu da ga dà wɛ.›»
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.