Romanos 4
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NTLH
1 ¿Ñáá cha catyí yo cha cuenda ra Abraham sutu chahnu yo? ¿Ñáá cuenda catyí Nyoo vatyi vaha ra?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Tyehe ta cuvaha̱ ra nuu Nyoo cha cuenda cha sacuvi̱ ra cha vaha, yucuan ndicha, cuví sacahnu ra chi ra, soco ñima nuu Nyoo.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Vatyi ¿ñáá catyí nu tutu tuhun Nyoo? Catyí chi vatyi ra Abraham chino̱ iñi ra chi Nyoo, ta cha cuenda cha chinó iñi ra chi Nyoo, Nyoo saha̱ ra tuhun tyi vaha ra.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Vaha, vityin cuacuhve noo cuhva chi ndo: Tatu minoo ra sacuví ra noo tyiño, yahvi cha quehén ra ñima cha ñihi caha ra cuví, soco yahvi tyiño saha̱ ra, ican cuví.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Soco tatu noo ra cha ña saha tyiño ta ñihi ra cha ñihi ra, noo cha ñihi caha ra cuví. Ta tyicuan caa cuví chihin noo ra cha ña nducu cuhva cacu cha cuenda cha sacuví ra ley, soco chinó iñi ra vatyi Nyoo sahá ra tucahnu iñi chi ñu iyó cuatyi, Nyoo cusaha ra tuhun tyi vaha ra cha cuenda cha chinó iñi ra chi ra.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ra David caha̱n ra tuhun tusɨɨ iñi cha iyó chi ñáyɨvɨ cha saha̱ Nyoo tuhun vatyi vaha ta ña tɨɨ́n cuenda ra cuatyi cha sacuvi̱ ñu.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Tyehe caa catyí ra David:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Sɨɨ xaan cuñí ñu ña tɨɨn cuenda Nyoo cuatyi.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 ¿Atu cha cuenda ri ñu sacuvi̱ tuhun cha tahnya ñɨɨ cuví tusɨɨ iñi ihya, o cuví tucu chi cha cuenda ñu ña sacuvi̱ cuan? Cha yaha̱ sañahi chi ndo vatyi Nyoo saha̱ ra tuhun tyi vaha ra Abraham cha cuenda cha chinó iñi ra chi ra.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Soco ¿ama saha̱ ra tuhun tyi vaha ra? ¿Atu cha nɨ cumañi ca sacuvi ra Abraham tuhun circuncisión cuan, o cha yaha̱? Ñima nya cha yaha̱, soco cha nɨ cumañi ca.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Yaha̱ cuan ta sacuvi̱ ra Abraham tuhun cuan, tari noo seña ri o sellu vatyi Nyoo cha yaha̱ saha̱ ra tuhun tyi vaha ra cha cuenda cha chinó iñi ra chi ra. Ta cha cuenda ihya cuví ra Abraham tari noo sutu tandɨhɨ yo ñu chinó iñi Nyoo vasɨ ña sacuvi̱ yo tuhun circuncisión. Ta tyicuan caa, Nyoo sahá ra tuhun vatyi vaha yo.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ndicha vatyi ra Abraham cuví tucu ra sutu ñu casacuví tuhun cuan, soco tatu chinó tucu iñi ñu chi Nyoo tari chinó iñi tucu maa ra Abraham sutu chahnu yo, quɨvɨ cha ta sacuvi ca ra tuhun cuan.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Vatyi Nyoo catyi̱ ra chi ra Abraham ta chi sehe ra vatyi cuhva ra cha cunyaca ñaha ñu ñuhu ñayɨvɨ̱ chihin ra. Soco savaha̱ Nyoo promesa cuan, ñima cha cuenda vatyi ra Abraham sacuvi̱ ra cha catyí ley, soco cha cuenda vatyi chinó iñi ra chi Nyoo, ta Nyoo saha̱ ra tuhun vatyi vaha ra.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Tyehe ta maa maa ri ñu cha sacuví cuhva catyí ley, cuñihi ñu noo cha cucuhva Nyoo, ñahri yahvi nyaá cha chinó iñi yo chi Nyoo, ta nɨ ñahri yahvi nyaá cha catyí ra tyi cuhva ra chiyo.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Vatyi ley cuan sañahá chi vatyi tahán chi tachi tuñi Nyoo chi yo tatu ña sacuví yo cuhva catyí chi. Soco tyehe ta ñahri ley iyó, ñahri cuatyi yo coo.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Yucuan chaha cuñihi yo promesa Nyoo cha cuenda cha chinó iñi yo chi ra, tacuhva vatyi cuvi chi noo tumañi iñi cha chahá ra chi tandɨhɨ yo cha cuví yo ñáyɨvɨ chi ra Abraham. Ñima ñu chinó ri iñi chi Nyoo ta quichahá ley cuan cuñihi, soco cuñihi tucu ñu cha ña ita iñi ley, soco chi Nyoo ri chinó iñi ñu tari chinó iñi ra Abraham. Ican ra cuví sutu tandɨhɨ ñáyɨvɨ cha chinó iñi chi Nyoo.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Vatyi tari catyí Nyoo nu tutu ra tyehe caa: “¿Yoho cucuvun tari noo sutu cuaha xaan ñáyɨvɨ?", coo sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱”, catyí ra chi ra Abraham. Ta cha catyí ra tyicuan caa, cuñí chi catyi vatyi cuví yo sehe ra Abraham nuu Nyoo. Chinó iñi ra Abraham chi Nyoo, vatyi Nyoo sanandotó ra ndɨyɨ, ta chihin tuhun cahán ra sacoó ra cha cumañi ca coo.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Ra Abraham chinó iñi ra chi Nyoo vasɨ ma cuvi ñihi ra promesa cuan tyaa̱ maa ra cuhva, vatyi cha chahnu xaan ra. Soco yɨhɨ́ iñi ra cha cuñihi ra. Ta tyicuan caa, ñihi̱ ra promesa Nyoo ta cuví ra sutu cuaha ñáyɨvɨ, tari cuhva catyi̱ Nyoo chi ra: “Tyehe caa cucucuaha ñáyɨvɨ chuun”, catyi̱ ra chi ra.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Ra Abraham ña sandɨhɨ̱ ra cha chinó iñi ra, vasɨ cha noo cientu cuiya ra ta tuvi̱ iñi ra vatyi cha cuñí cúvi ra. Tari maa ra ta tari cu Sara ñasɨhɨ ra, ma cuvi ca coo sehe ñu, tyi cha chahnu xaan ñu.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Soco ña ndu̱ uvi iñi ra cha cuñihi ra cha catyi̱ Nyoo tyi cuhva ra chi ra. Soco chinó iñi ra chihin cha nɨɨ iñi ra. Ta yɨhɨ́ ca iñi ra chi Nyoo. Ta sacahnú ra chi ra,
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 cha cuenda vatyi chitó vaha ra vatyi Nyoo iyó tunyee iñi chi ra cha cusacuví ra cha catyí ra chi ra.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Yucuan chaha Nyoo saha̱ ra tuhun tyi vaha ra cha cuenda cha chinó iñi ra chi ra.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Saha̱ Nyoo tuhun vatyi vaha ra Abraham chaha cha chinó iñi ra chi ra. Ña chicunyaa̱ nuu tutu vatyi noo ri ra Abraham cuvaha ra,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 soco chicunyaa̱ tucu nuu tutu cha cuenda yoó. Vatyi sahá Nyoo tuhun tyi vaha tucu yo vatyi chinó iñi yo chi ra, vatyi ican ra sanandoto̱ chi ra Jesús, Sutu Mañi yo.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Ta maa ra chaha̱ cuenda chi ra Jesús tyi cúvi ra cha cuenda cuatyi yo, ta nandoto̱ ra tacuhva vatyi cuvi cuvaha yo nuu ra.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.