Romanos 4

Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ¿Ñáá cha catyí yo cha cuenda ra Abraham sutu chahnu yo? ¿Ñáá cuenda catyí Nyoo vatyi vaha ra?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Tyehe ta cuvaha̱ ra nuu Nyoo cha cuenda cha sacuvi̱ ra cha vaha, yucuan ndicha, cuví sacahnu ra chi ra, soco ñima nuu Nyoo.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Vatyi ¿ñáá catyí nu tutu tuhun Nyoo? Catyí chi vatyi ra Abraham chino̱ iñi ra chi Nyoo, ta cha cuenda cha chinó iñi ra chi Nyoo, Nyoo saha̱ ra tuhun tyi vaha ra.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Vaha, vityin cuacuhve noo cuhva chi ndo: Tatu minoo ra sacuví ra noo tyiño, yahvi cha quehén ra ñima cha ñihi caha ra cuví, soco yahvi tyiño saha̱ ra, ican cuví.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Soco tatu noo ra cha ña saha tyiño ta ñihi ra cha ñihi ra, noo cha ñihi caha ra cuví. Ta tyicuan caa cuví chihin noo ra cha ña nducu cuhva cacu cha cuenda cha sacuví ra ley, soco chinó iñi ra vatyi Nyoo sahá ra tucahnu iñi chi ñu iyó cuatyi, Nyoo cusaha ra tuhun tyi vaha ra cha cuenda cha chinó iñi ra chi ra.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ra David caha̱n ra tuhun tusɨɨ iñi cha iyó chi ñáyɨvɨ cha saha̱ Nyoo tuhun vatyi vaha ta ña tɨɨ́n cuenda ra cuatyi cha sacuvi̱ ñu.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Tyehe caa catyí ra David:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Sɨɨ xaan cuñí ñu ña tɨɨn cuenda Nyoo cuatyi.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 ¿Atu cha cuenda ri ñu sacuvi̱ tuhun cha tahnya ñɨɨ cuví tusɨɨ iñi ihya, o cuví tucu chi cha cuenda ñu ña sacuvi̱ cuan? Cha yaha̱ sañahi chi ndo vatyi Nyoo saha̱ ra tuhun tyi vaha ra Abraham cha cuenda cha chinó iñi ra chi ra.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Soco ¿ama saha̱ ra tuhun tyi vaha ra? ¿Atu cha nɨ cumañi ca sacuvi ra Abraham tuhun circuncisión cuan, o cha yaha̱? Ñima nya cha yaha̱, soco cha nɨ cumañi ca.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Yaha̱ cuan ta sacuvi̱ ra Abraham tuhun cuan, tari noo seña ri o sellu vatyi Nyoo cha yaha̱ saha̱ ra tuhun tyi vaha ra cha cuenda cha chinó iñi ra chi ra. Ta cha cuenda ihya cuví ra Abraham tari noo sutu tandɨhɨ yo ñu chinó iñi Nyoo vasɨ ña sacuvi̱ yo tuhun circuncisión. Ta tyicuan caa, Nyoo sahá ra tuhun vatyi vaha yo.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ndicha vatyi ra Abraham cuví tucu ra sutu ñu casacuví tuhun cuan, soco tatu chinó tucu iñi ñu chi Nyoo tari chinó iñi tucu maa ra Abraham sutu chahnu yo, quɨvɨ cha ta sacuvi ca ra tuhun cuan.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Vatyi Nyoo catyi̱ ra chi ra Abraham ta chi sehe ra vatyi cuhva ra cha cunyaca ñaha ñu ñuhu ñayɨvɨ̱ chihin ra. Soco savaha̱ Nyoo promesa cuan, ñima cha cuenda vatyi ra Abraham sacuvi̱ ra cha catyí ley, soco cha cuenda vatyi chinó iñi ra chi Nyoo, ta Nyoo saha̱ ra tuhun vatyi vaha ra.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Tyehe ta maa maa ri ñu cha sacuví cuhva catyí ley, cuñihi ñu noo cha cucuhva Nyoo, ñahri yahvi nyaá cha chinó iñi yo chi Nyoo, ta nɨ ñahri yahvi nyaá cha catyí ra tyi cuhva ra chiyo.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Vatyi ley cuan sañahá chi vatyi tahán chi tachi tuñi Nyoo chi yo tatu ña sacuví yo cuhva catyí chi. Soco tyehe ta ñahri ley iyó, ñahri cuatyi yo coo.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Yucuan chaha cuñihi yo promesa Nyoo cha cuenda cha chinó iñi yo chi ra, tacuhva vatyi cuvi chi noo tumañi iñi cha chahá ra chi tandɨhɨ yo cha cuví yo ñáyɨvɨ chi ra Abraham. Ñima ñu chinó ri iñi chi Nyoo ta quichahá ley cuan cuñihi, soco cuñihi tucu ñu cha ña ita iñi ley, soco chi Nyoo ri chinó iñi ñu tari chinó iñi ra Abraham. Ican ra cuví sutu tandɨhɨ ñáyɨvɨ cha chinó iñi chi Nyoo.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Vatyi tari catyí Nyoo nu tutu ra tyehe caa: “¿Yoho cucuvun tari noo sutu cuaha xaan ñáyɨvɨ?", coo sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱”, catyí ra chi ra Abraham. Ta cha catyí ra tyicuan caa, cuñí chi catyi vatyi cuví yo sehe ra Abraham nuu Nyoo. Chinó iñi ra Abraham chi Nyoo, vatyi Nyoo sanandotó ra ndɨyɨ, ta chihin tuhun cahán ra sacoó ra cha cumañi ca coo.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Ra Abraham chinó iñi ra chi Nyoo vasɨ ma cuvi ñihi ra promesa cuan tyaa̱ maa ra cuhva, vatyi cha chahnu xaan ra. Soco yɨhɨ́ iñi ra cha cuñihi ra. Ta tyicuan caa, ñihi̱ ra promesa Nyoo ta cuví ra sutu cuaha ñáyɨvɨ, tari cuhva catyi̱ Nyoo chi ra: “Tyehe caa cucucuaha ñáyɨvɨ chuun”, catyi̱ ra chi ra.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Ra Abraham ña sandɨhɨ̱ ra cha chinó iñi ra, vasɨ cha noo cientu cuiya ra ta tuvi̱ iñi ra vatyi cha cuñí cúvi ra. Tari maa ra ta tari cu Sara ñasɨhɨ ra, ma cuvi ca coo sehe ñu, tyi cha chahnu xaan ñu.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Soco ña ndu̱ uvi iñi ra cha cuñihi ra cha catyi̱ Nyoo tyi cuhva ra chi ra. Soco chinó iñi ra chihin cha nɨɨ iñi ra. Ta yɨhɨ́ ca iñi ra chi Nyoo. Ta sacahnú ra chi ra,
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 cha cuenda vatyi chitó vaha ra vatyi Nyoo iyó tunyee iñi chi ra cha cusacuví ra cha catyí ra chi ra.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Yucuan chaha Nyoo saha̱ ra tuhun tyi vaha ra cha cuenda cha chinó iñi ra chi ra.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Saha̱ Nyoo tuhun vatyi vaha ra Abraham chaha cha chinó iñi ra chi ra. Ña chicunyaa̱ nuu tutu vatyi noo ri ra Abraham cuvaha ra,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 soco chicunyaa̱ tucu nuu tutu cha cuenda yoó. Vatyi sahá Nyoo tuhun tyi vaha tucu yo vatyi chinó iñi yo chi ra, vatyi ican ra sanandoto̱ chi ra Jesús, Sutu Mañi yo.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Ta maa ra chaha̱ cuenda chi ra Jesús tyi cúvi ra cha cuenda cuatyi yo, ta nandoto̱ ra tacuhva vatyi cuvi cuvaha yo nuu ra.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.