Mateus 27
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NVT
1 Cuhva cha cundichin, tandɨhɨ ra cacuví nuu chi tata sutu ta ra cacuví mandoñi ñuu cuan, catyihi̱ tahan ra tuhun vatyi cacahñi ra chi ra Jesús.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Ta nuhñí ra. Ta chaha̱n coyo ra chicuhva cuenda ra chi ra chi ra Poncio Pilato, ra cuví gobiernu cuenda ñuu Roma cha nyacá ñaha ñuu Israel cuan.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Cha nyehe̱ ra Judas, ra cha naxico̱ tuhun chi ra Jesús, vatyi cuacúvi ra, ta ndu uvi̱ iñi ra cha sacuvi̱ ra, ta nacuhva ra ndɨ oco uchi xuhun cuichin cuan chi ra cacuví nuu chi tata sutu cuan, ta chi ra cacuví mandoñi ñuu cuan.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Ta catyí ra:
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Tyicuan ta tuchi̱ ra Judas xuhun cuan chichi vehe ñuhu cahnu, ta chaha̱n ra ta chicuhñi̱ ra yoho sucun ra ta suri maa ra chitacaa̱ ra chi ra. Ta chihi̱ ra.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Ra cacuví nuu chi tata sutu cuan canaquehe̱n ra xuhun cuan ta cacatyí ra:
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Tyicuan ta catyihi̱ tahan ra tuhun, ta chihin xuhun cuan casata̱ ra noo ñuhú cha nañí Ñuhú Ra Savahá Quɨsɨ. Vatyi coo nu cuchi ra chi ñu inga ñuu tu chihi ñu.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Yucuan chaha nañí ñuhú cuan nyacua nya vityin Ñuhú Sata Ñu Chihin Xuhun Yahvi Cha Chihi̱ Ñáyɨvɨ.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Ta tyicuan caa chino̱ cava cha tyaa̱ ra Jeremías profeta Nyoo ta cha naha. Catyí chi tyehe caa: “Quehe̱n ra ndɨ oco uchi xuhun cuichin, yahvi cha tyaa̱ ñu Israel chi ra.
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Ta chihin cuan, casata̱ ra Ñuhú Ra Savahá Quɨsɨ, tari cuhva catyí Sutu Mañi yo chii”, catyí chi.
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Cachinyaca̱ ra chi ra Jesús nuu gobiernu, ta ra cuan ndaca̱ tuhun ra chi ra, ta catyí ra:
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Ta cuhva cha catyaa̱ ra cacuví nuu chi tata sutu cuan ta mandoñi cuatyi sɨquɨ ra, ra Jesús ña nacahan maa ra.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Tyicuan ta quichaha̱ catyí ra Pilato chi ra:
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Soco ra Jesús ña nacahan ra. Ta nyacua iyo cuñí gobiernu cuan vatyi ña nacaha̱n ra. Ta ña chitó ra ñáá cunyacuvi ra.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Soco cha vico pascua cuan, iyó noo tuhun chi ñu vatyi tuhva ra gobiernu saña ra noo ra ñohó vehe caa, nya ra cachi maa ñáyɨvɨ.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Ta quɨvɨ cuan ñohó noo ra cha nañi Barrabás vehe caa. Ta chitó tandɨhɨ ñáyɨvɨ tuhun ra.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Ta cuhva cha canyicú ɨɨn ri ñu, ra Pilato ndaca̱ tuhun ra chi ñu, ta catyí ra:
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Vatyi chitó ra vatyi cha cuenda cha tasɨ cuñí nyehe ñu chi ra Jesús, yucuan cuenda chaha̱ cuenda ñu chi ra.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Cha nɨ ri ca cha nyaá ra Pilato nu tyayu ra, nu cuví ra tyiño, tachi̱ ñasɨhɨ ra noo tyiño chi ra ta catyí ña: “Ma tyihun chuun chihin ra vaha chiña. Vatyi cuñi tahi̱n noo ñumahna cha cuenda ra. Ta quiñi xaan tahi̱n chihin”, catyí ña.
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Soco ra cacuví nuu chi sutu ta mandoñi ñuu cuan, cacuñihi ra catyiyuhu ra chi ñáyɨvɨ na cacan ñu cha saña ra Pilato chi ra Barrabás, ta na cúvi ra Jesús.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Ta gobiernu cuan caha̱n ra chihin ñu inga chaha, ta catyí ra:
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Ta ra Pilato ndaca̱ tuhun ra chi ñu, ta catyí ra:
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Tyicuan ta quichaha̱ catyí ra Pilato chi ñu:
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Cuhva cha nyehe̱ ra Pilato vatyi ñahri maa cha cuví sacuvi ra, vatyi quiñi xaan cacuví ñu, chica̱n ra ndutya, ta nacatya̱ ra ndaha ra chihin nuu ñáyɨvɨ cuan, ta catyí ra:
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Ta tandɨhɨ ñáyɨvɨ canacaha̱n ñu, ta catyí ñu:
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Tyicuan ta ra Pilato saña̱ ra chi ra Barrabás, ta tachi̱ ra na ndoho ra Jesús, ta nacuhva̱ cuenda ra chi ra na cúvi ra nu cruzi.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Tyicuan ta sɨndaro cuenda gobiernu cuan chinyaca̱ ra chi ra Jesús nya vehe tyiño, ta casandu ɨɨ̱n ri ra chi tandɨhɨ sɨndaro cuan nɨcachico.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Tyicuan ta catava̱ ra sahma ra ta casacuihno̱ ra noo sahma cuaha chi ra.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Ta catyihi̱ ra noo corona cha chino̱ chihin iñu xiñi ra. Ta chaha̱ ra noo yutun na quɨndaha ra chihin chiyo vaha ra. Tyicuan ta cachicuiñi̱ chɨtɨ ra nuu ra, ta cachacu̱ nyaa ra chi ra ta catyí ra:
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Ta catyicu̱ sɨɨ ra chi ra ñandɨhɨ. Ta quehe̱n ra yutun cuan ta cañi̱ ra xiñi ra.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Cha yaha̱ cha cachacu̱ nyaa ra chi ra ta catava̱ ra sahma cuaha cuan chi ra ta sandɨhvɨ̱ noo tucu ra sahma maa ra chi ra. Tyicuan ta quehe̱n ra chi ra cua cahñi ra chi ra nu cruzi.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Cuhva cha caquita̱ coyo ra yucuan, cataha̱n ra chi noo ra ñuu Cirene, nañí ra Simón. Ta casanɨñɨ̱ ra chi ra na cuiso ra cruzi ra Jesús.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Ta cachaa̱ coyo ra noo nu nañí Gólgota, ta cuñí chi catyí Nu Cuví Yɨquɨ Xiñi Ndɨyɨ.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Ta yucuan cachaha̱ ra vinu nasaca̱ chihin cava uva coho ra Jesús. Soco cha yaha̱ cha chihi̱ ra chiin, ña cuñí ca ra coho.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Ta cha yaha̱ cha catyaa̱ ra chi ra nu cruzi, tyicuan ta sɨndaro cuan caquehe̱n ra sahma ra ta chaha̱n ra noo sɨhva chihin. Ta nya ra saha ganaa, ñihi̱ ra sahma cuan. Ta tyicuan caa chino̱ cava tuhun cha tyaa̱ noo profeta Nyoo ta cha naha nu catyí chi tyehe caa: “Casacha̱ ra sahme chihin cha chaha̱n ra sɨhva”, catyí chi.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Tyicuan ta cachicunyicu̱ ra yucuan vatyi saha cuenda ra chi ra.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Ta ityi xiñi ra catyaa̱ ra noo letra cha catyí ñáá tuhun cua cahñi ra chi ra. Ta catyí chi tyehe caa: “Ican ra ihya cuví ra Jesús, rey cuenda ñu ñuu Israel.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Tacoyó tucu uvi ra suhu chihin ra nu uvi ca cruzi cuan. Noo ra chiyo vaha ra, ta inga ra chiyo satyin ra.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ta ñu yahá coyo cuan, cacahán ñu chi ra, ta quɨsɨ xiñi ñu,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 ta catyí ñu chi ra:
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Ta suri tyicuan caa cachacú nyaa tucu ra cacuví nuu chi tata sutu chi ra, ta ra sacuahá ley vehe ñuhu, ta mandoñi ñuu ñandɨhɨ. Ta cacatyí ra chi tahan ra tyehe caa:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 ―Sacacu̱ ra chi inga ñu, soco ña cuví sacacu ra chi maa ra. Tatu Rey cuenda ñu Israel cuví ra, na noo ra nu cruzi cuan, tacuhva chino iñi yo chi ra.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Itá iñi ra chi Nyoo, vityin na sacacu Nyoo chi ra, tatu ndicha cuñí ra chi ra. Vatyi catyi̱ ra chi yo vatyi Sehe Nyoo cuví chi ra.
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Ta nyacua nya ra suhu cha tacaá nu cruzi xiin ra ta cacaha̱n ra chi ra ñandɨhɨ.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Tyicuan ta tandɨhɨ sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱ nduñaa̱ iñi, nyacua nya ora ta nyacua nya ca uñi cha cha iñi.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Ta suri cuhva cuan, cana̱ chaa ra Jesús chihin cha chaa ndusu ra. Ta catyí ra tyehe caa:
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Suhva ra canyicú cuan, cachiñi̱ ra cha caha̱n ra, ta cacatyí ra:
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Ta caa cuhva ri cuan, cuahan vavaha noo ra cua quehen ra noo xixan, ta satyii̱ ra chihin vinu iya, ta tyaa̱ ra noo nu yutun, ta satuhva̱ ra yuhu ra Jesús tacuhva na coho ra.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Soco inga ra cacatyí ra:
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Inga tucu chaha cana̱ chaa ñihi ra Jesús, tyicuan ta chihi̱ ra.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Ta caa cuhva ri cuan ndata̱ sava sahma cha tacaá chichi vehe ñuhu cahnu cuan, nyacua nya sɨquɨ ta nyacua nya yuvi ndata̱. Ta taa̱n. Ta ndata̱ yuu.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Ta nuña̱ yuhu ñaña. Ta nyacua canandoto̱ cuaha ñu chinó iñi chi Nyoo, ñu cachihi̱.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Ta cha yaha̱ nandoto ra Jesús caquita̱ coyo ñu nu ñaña ta quɨhvɨ̱ coyo ñu chichi ñuu Jerusalén, ta cuaha ñáyɨvɨ nyehe chi ñu.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Tyicuan ta capitán ta sɨndaro cha casahá cumi chi ra Jesús, cayuhvi xaan ra cuhva cha taa̱n. Ta cha canyehe̱ ra inga ca cha cuvi̱, ta cacatyí ra:
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Cuaha ñusɨhɨ cha chinyico̱n chi ra Jesús nya Galilea ta tyinyee̱ ñu chi ra, nyicú ñu canyehé ñu nya sava ri yucuan.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Ta ican suhva ñu ihya cuví cu María ñaha Magdala, ta cu María sɨhɨ ra Jacobo ta ra José, ta sɨhɨ sehe ra Zebedeo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Cuhva cha cua cuaa, quichi noo ra tyayɨɨ cha nañí José. Ra ñuu Arimatea. Ta suri chinó iñi ra chi ra Jesús.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Ta chaha̱n ra chinyehe̱ ra nu nyaá ra Pilato, ta chica̱n ra coño ñuhu ra Jesús. Tyicuan ta tyihi̱ ra Pilato tyiño na cuhva ra coño ñuhu ra chi ra.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Tyicuan ta quehe̱n ra José coño ñuhu ra, tyihi̱ ra chichi noo sɨnduhu ndɨɨ.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Ta tyihi̱ ra chi ra chichi noo ñaña nicaa chaa cha cuví noo yavi yuu cha tyihi̱ ra tyiño cachatya ra. Ta cha yaha̱ cha nacasɨ ra yuhu ñaña cuan chihin noo yuu cahnu, ta cuahan ra.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Soco cu María ñaha Magdala, ta inga cu María, ndoo ñu nyicú ñu yuhu ñaña cuan.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Ta cha inga quɨvɨ, quɨvɨ nyitatú ñu cuví, ta ra cacuví nuu chi tata sutu, ta ra fariseo chaha̱n coyo ra chinyehe̱ ra nu nyaá ra Pilato.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Ta catyí ra chi ra:
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Yucuan chaha tyi̱hi tyiño na casaha cumi vaha ra ñaña cuan, nya yaha cha uñi quɨvɨ, coto quichi coyo ra cachica̱ noo chihin ra cha cha cuaa, ta casuhu ra coño ñuhu ra. Yaha cuan ta cucatyi ra chi ñáyɨvɨ vatyi cha nandoto ra. Ta cha tyicuan caa nu ndɨhɨ tuhun ihya, yaha ca cuhva cucuvi ―catyí ra.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Ta ra Pilato catyí ra chi ra:
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Tyicuan ta cuahan coyo ra, ta casaha̱ cumi vaha ra ñaña cuan, ta catyaa̱ ra noo sellu chata yuu cha chasɨ́ cuan. Ta casandoo̱ ra chi sɨndaro sahá cumi yucuan.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.