Mateus 14
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NVT
1 Quɨvɨ cuan ra Herodes, ra cuví gobiernu nɨcahnu nu cuví Galilea, ñihi̱ ra tuhun ra Jesús.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Ta catyí ra chi ra nyicú chihin ra:
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 — ausente —
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 — ausente —
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Ta yucuan chaha, ra Herodes, cuñi̱ ra cahñi ra chi ra Juan, soco yuhvi̱ ra chi ñáyɨvɨ, vatyi tandɨhɨ ñu chinó iñi ñu tyi ra Juan cuenda Nyoo cahán ra.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Soco noo quɨvɨ cha vico ra Herodes, ta quichahá chita chaha sehe cu Herodías nu nyicú ñu vico cuan. Ta taha̱n xaan iñi ra Herodes.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Ta tyaa̱ ra cuhva vatyi cuhva ra ñáá ri cha cacan ñaha tyivaa cuan, ta ma nacahnu ra tuhun cahan ra.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Tyicuan ta tyiyuhu̱ sɨhɨ ña chi ña, na catyi ña chi ra Herodes tyehe caa:
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Cha chiñi̱ rey Herodes tuhun caha̱n ña, nducuihya̱ cuñi ra. Soco cha cuenda cha tyaa̱ ra cuhva vatyi cuhva ra ñáá ri cha cacan ña nuu ñu canyicú vico cuan ta ma cuvi nacahnu ra, yucuan chaha tachi̱ ra nacuhva ra xiñi ra Juan chi ña.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Ta tachi̱ ra tyiño na cutahnya sucun ra Juan nu ñohó ra vehe caa.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Tyicuan ta caquichi̱ nyaca ra xiñi ra, yɨhɨ́ noo nu coho. Ta cachaha̱ ra chi ñaha tyivaa cuan. Ta maa ña nacuhva̱ cuenda ña chi sɨhɨ ña.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Tyicuan ta chaa̱ coyo ra canyico̱n chi ra Juan ta canaquehe̱n ra coño ñuhu ra, ta catyihi̱ ra chichi ñuhu. Ta yaha̱ cuan ta chaha̱n coyo ra chisacoto ra chi ra Jesús.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Cha chito̱ ra Jesús tuhun ihya, quehe̱n ra noo canoa, ta cuahan noo tuhun ri maa ra noo nu taxi ri iyó. Soco chito̱ ri ñáyɨvɨ, ta quita̱ coyo ñu ñuu ñu, ta cuahan coyo ñu chata ra ityi nu ñuhú.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Cha quita̱ ra Jesús chichi canoa cuan, nanyehe̱ ra cuaha xaan ñáyɨvɨ. Ta cundahvi̱ xaan cuñi̱ ra nyehé ra chi ñu. Ta sanduvaha̱ ra chi ñu cuhví cha chaa̱ chihin ñu.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Ta vatyi cha cua cuaa̱, ra cachicá noo chihin ra Jesús chaa coyo ra, ta catyí ra chi ra:
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Ta ra Jesús catyí ra:
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Ta nacaha̱n ra ta cacatyí ra:
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Ta catyí ra Jesús:
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Tyicuan ta tachi̱ ra tyiño na cunyicu ñáyɨvɨ nu cuhu cuan. Yaha̱ cuan ta quehe̱n ra ohon tahan pan cuan, ta ni nduvi tiyaca cuan. Ta nanyehe̱ ndaa ra andɨvɨ, ta nacuhva̱ ra tyahvi nyoo chi Nyoo ta tahvi̱ ra pan cuan. Ta chaha̱ ra chi ra cachicá noo chihin ra, na casacha ra chi ñáyɨvɨ cuan.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Ta tandɨhɨ ñu cachachi̱ ñu ta ndaha iñi ñu. Yaha̱ cuan ta canasataca̱ ra yɨquɨn cha ndoo̱. Ta quita̱ uchi uvi tahan tica.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Ta cha tandɨhɨ ñu cachachi̱ cuan, quita̱ ta cha ohon mil cha maa ri maa rayɨɨ. Ta ña quɨhvɨ̱ cuenda ñusɨhɨ ni ra cuatyaa.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Ta cha yaha tuhun cuan ta catyí ra Jesús chi ra cachicá noo chihin ra, na quɨhvɨ coyo ra chichi canoa, vatyi cayaha sava ra miñi cuan ta cuhun coyo ra inga chiyo. Ta nɨri ca cha cuahan coyo ra cuan, ra Jesús ndoo ra natachi ra chi ñáyɨvɨ na cuhun coyo ñu.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Cha yaha̱ cha natachi̱ ra chi ñu cuan, ta ndaa̱ ra yucu cuan cua cacan tahvi noo tuhun ri maa ra chi Nyoo. Ta yucuan ñohó ra ta cuaa ndɨhɨ.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Ta cha nɨ ri ca cha chicán tahvi ra cha cuahan vavaha canoa cuan nya mahñu miñi. Ta ndutya miñi cuan cañí chi chi canoa cuan cha cuenda vatyi ñihi xaan caá tatyi nu cuahan coyo ra.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Ta cuhva cha ñaa ca cuan cua tuhva ra Jesús nu cuahan coyo ra chihin canoa cuan suri chicá ra nu ndutya.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Ta cuhva cha cananyehe̱ ra chi ra, chicá ra nu ndutya cuan, canayuhvi̱ xaan ra. Ta cacana chaa vavaha ra, ta catyí ra:
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Soco nacahan ra Jesús chihin ra, ta catyí ra:
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Tyicuan ta nacaha̱n ra Pedro ta catyí ra:
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Ta ra Jesús catyí ra chi ra:
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Soco cuhva cha tuvi̱ iñi ra tyi ñihi xaan fuerza tatyi cuan, nayuhvi̱ ra ta quichaha nducu nyee ra, ta quichaha cana chaa ra ta catyí ra:
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Ta caa cuhva ri cuan, ta tɨɨ̱n ra Jesús ndaha ra, ta catyí ra chi ra:
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Ta cuhva cha ndaa̱ coyo ra nu canoa cuan, cutaxin ri tatyi cuan.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Tyicuan ta ra cañohó chichi canoa cuan cachicuiñi̱ chɨtɨ ra nuu ra Jesús, ta cacatyí ra chi ra:
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Cha cayaha̱ sava ra miñi cuan, cachaa̱ coyo ra nu cuví Genesaret.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Ta cuhva cha canɨcoho̱n nuu ñáyɨvɨ iyó yucuan chi ra Jesús, sacoto ñu chi tandɨhɨ ñáyɨvɨ ityi cuan. Ta quichi̱ nyaca ñu tandɨhɨ ñu cuhví nu nyaá ra.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Ta chacú ndahvi ñu nuu ra, na cuhva ra tɨɨn ñu vasɨ chiin sahma ra. Ta tandɨhɨ ñu tɨɨ̱n sahma ra, nduvaha̱ ñu.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.