Lucas 8

Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cha yaha̱ tuhun cuan, ta cuahan ra Jesús chicá noo ra noo noo ñuu cahnu ta noo noo ñuu luhlu. Ta cahan noo ra nuu ñáyɨvɨ. Ta sacoto ra chi ñu tuhun vaha yoso cuhva cuñí Nyoo cunyaca ñaha ra chi ñu. Ta ndɨ uchi uvi tahan apóstol, ra cha tyatyiño̱ ra chi, cuahan coyo ra chihin ra.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Ta cuahan coyo tucu suhva ñusɨhɨ cha sanduvaha̱ ra, ñu cuhvi̱ ta ñu yɨhɨ̱ tatyi ña vaha chi. Ta chihin ñu cuahan cu María noo ñaha ñuu Magdala, cha yɨhɨ̱ ucha tahan tatyi ña vaha chi ta nduvaha̱ ña.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Ta cuahan tucu cu Juana ñasɨhɨ ra Chuza ra cuví tyiño cuenda ra Herodes, ta cu Susana chihin cuaha xaan ca ñu cha tyinyeé chi ra chihin ñáá cha iyó chi ñu.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Ta cuaha xaan ñáyɨvɨ quitá noo noo ñuu, vatyi cua nyehe ñu nu cahan ra Jesús tuhun Nyoo. Ta tuvi xaan ñu nyicú ñu, ta quichaha catyi ra chi ñu chihin noo cuhva:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 ―Quita̱ noo ra vehe ra. Ta cuahan ra nu iyó tyiño sahá ra, vatyi cua quɨtɨ ra chɨtɨ trigu nu ñuhú ra. Ta cuhva cha quɨtɨ ra canacoyo̱ suhva chɨtɨ cuan yuhu ityi. Ta chañi̱ ñáyɨvɨ sɨquɨ. Ta quichi̱ saa ta chachi̱ tɨ.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ta suhva ca chɨtɨ cuan canacoyo̱ tɨcu yuu. Caña̱ chɨtɨ cuan. Soco na ityi ri vatyi chiin xaan ñuhu yɨhɨ́ chaha. Ta sɨɨn ri ña cachin.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Ta suhva ca chɨtɨ canacoyo̱ chichi chɨtɨ iñu, soco quɨvɨ caña̱ tun ɨɨn ri, tu iñu cuan chahñi̱ chi tun.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Soco suhva ca chɨtɨ canacoyo̱ nu ñuhú vaha ta quɨvɨ chahnu tun, vaha xaan chaha̱ tun chɨtɨ. Vatyi noo ri chɨtɨ cuan, cientu chɨtɨ quita̱ chihin ―catyí ra Jesús.
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Yaha̱ cuan ta ra cachicá noo chihin ra, ndaca̱ tuhun ra chi ra ñáá cha cuñí chi catyí tuhun cha nacatyi̱ ra chi ñáyɨvɨ.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Tyicuan ta quichaha catyí ra:
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 ’Cuhva cha catyi̱ chi ndo, cuñí chi catyí tyehe caa: chɨtɨ cuan tari tuhun Nyoo cuví.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ta tari nu canacoyo̱ chɨtɨ trigu cuan yuhu ityi, tyicuan caa cuví noo ñu chiñi tuhun Nyoo. Soco quichi̱ cuihna ta tinyaa̱ ra tuhun Nyoo chi ñu tacuhva cha ma chino iñi ñu. Ta ma cacu ñu.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Ta tari nu canacoyo̱ chɨtɨ cuan tɨcu yuu, tyicuan caa tucu inga ñáyɨvɨ cha chiñí tuhun Nyoo. Ta sɨɨ xaan cuví chi ñu suhva ri quɨvɨ. Soco vatyi ña yɨhɨ́ vaha yoho ñu, suhva ri quɨvɨ chino̱ iñi ñu, soco quɨvɨ cha quichaha nyehe ñu tɨndoho, ta sandɨhɨ ri ñu tuhun cha chinó iñi ñu.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Tari nu canacoyo̱ chɨtɨ chichi iñu, tyicuan caa cuví tucu inga ñu chiñi̱ tuhun Nyoo. Chiñí ñu tuhun Nyoo soco ña cuñí ñu sacuvi ñu tari cuhva chiñi̱ ñu. Vatyi yɨhɨ́ ñu, nyaá ca xiñi ñu tuhun tɨndoho ican saha tuhun Nyoo. Ta nonga ñu nyiyo ca iñi ñu cha tyayɨɨ. Ta nonga tucu ñu sɨɨ ca cuñí ñu chica noo yanga ri ñu. Ta tari cha ña chicoo chɨtɨ nuu ñu cuví cuan.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Soco tari nu canacava chɨtɨ nu ñuhú vaha, tyicuan caa cuví noo ñu cha chiñí tuhun Nyoo. Ta vaha añima ñu vatyi chinó iñi ñu chihin tandɨhɨ añima ñu. Ta vaha tyasohó ñu tuhun Nyoo, ta ña naa maa iñi ñu tuhun ra. Ta sacuví ñu tandɨhɨ tuhun cahán ra.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 ’Yori yo cha natyaa yo ñuhu̱ tima ta tixehe yo xiu chito o nonga nu xehe. Natyaa yo ñuhu̱ tima soco cha cananyaa yo noo nu sucun. Ta cuhva quɨhvɨ ñáyɨvɨ chichi vehe soco ndichin.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Vatyi ñahri noo cha ñohó xehe, ta cuñún, tyi ma natuvi. Ta ni noo tuhun xehe, ta cuñun, tyi ma quita nu ndichin ta coto yo.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Yucuan chaha tya̱soho ndo tuhun cahín. Vatyi tatu quichaha ndo tuhun cahín, cuaha ca cusañahi chi ndo. Soco tatu ma tyasoho ndo, tyicuan ta cutinyaa Nyoo tandɨhɨ maa chi ndo nyacua nya cha chiin ri cha cuñí maa ndo tyi cumí ndo.
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Tyicuan ta chaa̱ sɨhɨ ra Jesús chihin yañi ra nu nyaá ra. Soco ña cuvi̱ chaa ñu vatyi tuví xaan ñáyɨvɨ.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Tyicuan ta sacoto ñáyɨvɨ canyicú cuan chi ra Jesús, ta catyí ñu:
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Tyicuan ta nacaha̱n ra Jesús, ta catyí ra:
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Cuví chi noo quɨvɨ cuan quɨhvɨ̱ ra Jesús chichi noo canoa chihin ra cachicá noo chihin ra. Ta quichaha catyí ra chi ra:
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Ta cha nɨ ri ca cha cuahan ra mahñu miñi cuan, tɨɨ̱n ñumahna chi ra Jesús. Tyicuan ta sana iñi ra ta chaa̱ noo tatyi ñihi vavaha. Ta quichaha tyihi chi ndutya chichi canoa cuan. Ta quichaha cuñí nyee canoa cuan vatyi cama xaan ndutya quɨhvɨ̱.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Tyicuan ta casandoyo̱ ra chi ra Jesús. Ta quichaha catyi ra:
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Tyicuan ta quichaha catyí ra chi ra cachicá noo chihin ra:
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Tyicuan ta chaa̱ coyo ra ityi Gadara cha nyaá inga chiyo miñi ityi nuu Galilea.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Ta quita̱ ra chichi canoa cuan. Ta yucuan chaa̱ noo ra cha quichi noo ñuu ityi cuan chisatahan ra chi ra. Ta yɨhɨ́ tatyi ña vaha chi ra. Ta cha naha xaan ña ñihnó maa ra sahma. Nɨ ri ña iyó ra vehe ra. Chicá noo ri maa ra nu ñaña calavari cuan.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 — ausente —
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ta quichaha ndaca tuhun ra Jesús chi tatyi ña vaha cuan, ta catyí ra:
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Tyicuan ta tatyi ña vaha cuan catyí chi ra Jesús vatyi ma tuchi ra chi chi nu tɨndoho nu ma cuvi maa quita chi.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Ta chicán tatyi ña vaha cuan chi ra Jesús nacuhva ra caquɨhvɨ chi chichi quɨnɨ cha canyicú yuhu miñi cuan. Tyicuan ta chaha ra Jesús permiso cha caquɨhvɨ chi chichi quɨnɨ cuan.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Ta quita̱ tatyi ña vaha cuan chi ra ndahvi cuan. Ta caquɨhvɨ̱ chi chichi quɨnɨ cuan. Tyicuan ta cachino quɨnɨ cuan. Ta yatyin cuan nyaá noo xahva yuhu miñi cuan. Yucuan canacoyo̱ tɨ chichi miñi cuan. Ta cachihi tɨ chihin ndutya cuan.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Tyicuan ta ra casahá cumi chi quɨnɨ cuan, yuhví xaan ra. Ta cuahan coyo vavaha ra cua nacatyi ra chi ñáyɨvɨ nya ñuu. Ta tandɨhɨ ri ñáyɨvɨ cha nyehe ra, ta nacatyi ra tuhun cuan.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Tyicuan ta chaa̱ coyo ñáyɨvɨ cua nyehe ñu ñáá cha cuvi̱ cuan. Tyicuan ta chaa̱ ñu nu nyaá ra Jesús. Ta nañihi̱ ñu chi ra cha yɨhɨ̱ tatyi ña vaha cuan chi. Nyaá ra nuu ra Jesús. Ta ñihnó ra sahma ra. Ta vaha cuñí ra. Ta yuhví xaan ñu cuví.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Tyicuan ta tandɨhɨ ñu cha nyehe̱ cha cuvi̱ cuan, nacatyi̱ ñu chi tandɨhɨ ca ñáyɨvɨ yoso caa quita̱ tatyi ña vaha chi ra ndahvi cuan, ta nduvaha̱ ra.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 — ausente —
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 — ausente —
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 — ausente —
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Quɨvɨ cha nachaa̱ ra Jesús cha chaha̱n ra inga chiyo miñi cuan, cuaha xaan ñáyɨvɨ nyatú ñu chi ra. Ta sɨɨ xaan cuñí ñu vatyi nachaa̱ ra.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Tyicuan ta chaa̱ noo ra cha nañí Jairo, ra cuví nuu vehe ñuhu, ta chicuɨñɨ̱ chɨtɨ ra nuu ra. Ta quichaha chacu ndahvi ra nuu ra, na cuhun ra vehe ra.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Vatyi iyó noo tuhun ri sehe ra, ta iyó uchi uvi cuiya ña. Ta cha cuñí cúvi ña chihin cuehe. Ta cuahan ra Jesús vehe ra. Ta cuaha xaan ñáyɨvɨ cuahan chihin ra Jesús, ta tɨhɨn xaan cuahan ra mahñu ñu.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Ta chihin ñáyɨvɨ cuan cuahan noo ñaha cuhví. Cha iyó uchi uvi cuiya ndoho ña noo cuehe nɨñɨ. Ta cha ndɨhɨ maa xuhun ña sanaa̱ ña, ta ña nduvahá ña.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Soco chaa̱ ña nu nyaá ra Jesús ityi chata ra. Ta tɨɨ̱n ña sahma ra. Ta caa cuhva ri cuan, ta chicunyasɨ cha chatɨ nɨñɨ ña.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Tyicuan ta quichaha catyí ra Jesús:
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Soco ra Jesús catyí ra:
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Tyicuan ta ñaha sɨhɨ cuan nyehe̱ ña vatyi cha chitó ra. Ta quichaha nɨhɨ ña chihin cha yuhví ña. Ta chicuɨñɨ̱ chɨtɨ ña nuu ra. Ta quichaha nacatyí ña chi ra ñáá tuhun cha tɨɨ̱n ña sahma ra, ta yoso caa nduvaha̱ ña caa cuhva ri cuan. Ta chiñí tandɨhɨ ñáyɨvɨ cuan cha nacatyi ña.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Yucuan ta catyí ra Jesús chi ña:
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Nɨ cahán ca ra Jesús tuhun ihya, ta chaa̱ noo ra quita̱ vehe ra cuví nuu vehe ñuhu cuan. Ta quichaha catyí ra chi ra Jairo cuan:
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Soco cha chiñi̱ ra Jesús tuhun cuan. Ta quichaha catyí ra:
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Ta cuhva cha chaa̱ ra Jesús vehe ra Jairo, ña chaha̱ ra quɨhvɨ ñáyɨvɨ chichi vehe. Maa ri maa ra Pedro ta ra Jacobo ta ra Juan ta maa ra Jairo chihin ñasɨhɨ ra, quɨhvɨ̱ ñu chichi vehe cuan nu catuví cuehe luhlu cha chihi̱ cuan.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Ta tandɨhɨ ñu chacú chaa ñu cha cuenda vatyi chihi̱ cue. Soco ra Jesús catyí ra chi ñu:
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Soco chacú nyaa ñu tuhun caha̱n ra. Ta ña chinó iñi ñu. Vatyi chitó ñu tyi cha chihi̱ cue.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Tyicuan ta tɨɨ̱n ra Jesús ndaha cue. Ta ñihi cahan ra ta catyí ra chi cue:
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Tyicuan ta nandoto̱ cue. Ta caa cuhva ri cuan ndɨcuita̱ cue. Ta quichaha catyí ra Jesús:
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ta sutu cue ta sɨhɨ cue, iyo xaan cuñí ñu. Soco catyi̱ ra Jesús chi ñu vatyi yori maa chihin cahán ñu tuhun cha cuvi̱ cuan.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.