Lucas 8

Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Cha yaha̱ tuhun cuan, ta cuahan ra Jesús chicá noo ra noo noo ñuu cahnu ta noo noo ñuu luhlu. Ta cahan noo ra nuu ñáyɨvɨ. Ta sacoto ra chi ñu tuhun vaha yoso cuhva cuñí Nyoo cunyaca ñaha ra chi ñu. Ta ndɨ uchi uvi tahan apóstol, ra cha tyatyiño̱ ra chi, cuahan coyo ra chihin ra.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Ta cuahan coyo tucu suhva ñusɨhɨ cha sanduvaha̱ ra, ñu cuhvi̱ ta ñu yɨhɨ̱ tatyi ña vaha chi. Ta chihin ñu cuahan cu María noo ñaha ñuu Magdala, cha yɨhɨ̱ ucha tahan tatyi ña vaha chi ta nduvaha̱ ña.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Ta cuahan tucu cu Juana ñasɨhɨ ra Chuza ra cuví tyiño cuenda ra Herodes, ta cu Susana chihin cuaha xaan ca ñu cha tyinyeé chi ra chihin ñáá cha iyó chi ñu.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Ta cuaha xaan ñáyɨvɨ quitá noo noo ñuu, vatyi cua nyehe ñu nu cahan ra Jesús tuhun Nyoo. Ta tuvi xaan ñu nyicú ñu, ta quichaha catyi ra chi ñu chihin noo cuhva:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 ―Quita̱ noo ra vehe ra. Ta cuahan ra nu iyó tyiño sahá ra, vatyi cua quɨtɨ ra chɨtɨ trigu nu ñuhú ra. Ta cuhva cha quɨtɨ ra canacoyo̱ suhva chɨtɨ cuan yuhu ityi. Ta chañi̱ ñáyɨvɨ sɨquɨ. Ta quichi̱ saa ta chachi̱ tɨ.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ta suhva ca chɨtɨ cuan canacoyo̱ tɨcu yuu. Caña̱ chɨtɨ cuan. Soco na ityi ri vatyi chiin xaan ñuhu yɨhɨ́ chaha. Ta sɨɨn ri ña cachin.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Ta suhva ca chɨtɨ canacoyo̱ chichi chɨtɨ iñu, soco quɨvɨ caña̱ tun ɨɨn ri, tu iñu cuan chahñi̱ chi tun.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Soco suhva ca chɨtɨ canacoyo̱ nu ñuhú vaha ta quɨvɨ chahnu tun, vaha xaan chaha̱ tun chɨtɨ. Vatyi noo ri chɨtɨ cuan, cientu chɨtɨ quita̱ chihin ―catyí ra Jesús.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Yaha̱ cuan ta ra cachicá noo chihin ra, ndaca̱ tuhun ra chi ra ñáá cha cuñí chi catyí tuhun cha nacatyi̱ ra chi ñáyɨvɨ.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Tyicuan ta quichaha catyí ra:
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 ’Cuhva cha catyi̱ chi ndo, cuñí chi catyí tyehe caa: chɨtɨ cuan tari tuhun Nyoo cuví.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Ta tari nu canacoyo̱ chɨtɨ trigu cuan yuhu ityi, tyicuan caa cuví noo ñu chiñi tuhun Nyoo. Soco quichi̱ cuihna ta tinyaa̱ ra tuhun Nyoo chi ñu tacuhva cha ma chino iñi ñu. Ta ma cacu ñu.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Ta tari nu canacoyo̱ chɨtɨ cuan tɨcu yuu, tyicuan caa tucu inga ñáyɨvɨ cha chiñí tuhun Nyoo. Ta sɨɨ xaan cuví chi ñu suhva ri quɨvɨ. Soco vatyi ña yɨhɨ́ vaha yoho ñu, suhva ri quɨvɨ chino̱ iñi ñu, soco quɨvɨ cha quichaha nyehe ñu tɨndoho, ta sandɨhɨ ri ñu tuhun cha chinó iñi ñu.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Tari nu canacoyo̱ chɨtɨ chichi iñu, tyicuan caa cuví tucu inga ñu chiñi̱ tuhun Nyoo. Chiñí ñu tuhun Nyoo soco ña cuñí ñu sacuvi ñu tari cuhva chiñi̱ ñu. Vatyi yɨhɨ́ ñu, nyaá ca xiñi ñu tuhun tɨndoho ican saha tuhun Nyoo. Ta nonga ñu nyiyo ca iñi ñu cha tyayɨɨ. Ta nonga tucu ñu sɨɨ ca cuñí ñu chica noo yanga ri ñu. Ta tari cha ña chicoo chɨtɨ nuu ñu cuví cuan.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Soco tari nu canacava chɨtɨ nu ñuhú vaha, tyicuan caa cuví noo ñu cha chiñí tuhun Nyoo. Ta vaha añima ñu vatyi chinó iñi ñu chihin tandɨhɨ añima ñu. Ta vaha tyasohó ñu tuhun Nyoo, ta ña naa maa iñi ñu tuhun ra. Ta sacuví ñu tandɨhɨ tuhun cahán ra.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 ’Yori yo cha natyaa yo ñuhu̱ tima ta tixehe yo xiu chito o nonga nu xehe. Natyaa yo ñuhu̱ tima soco cha cananyaa yo noo nu sucun. Ta cuhva quɨhvɨ ñáyɨvɨ chichi vehe soco ndichin.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Vatyi ñahri noo cha ñohó xehe, ta cuñún, tyi ma natuvi. Ta ni noo tuhun xehe, ta cuñun, tyi ma quita nu ndichin ta coto yo.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Yucuan chaha tya̱soho ndo tuhun cahín. Vatyi tatu quichaha ndo tuhun cahín, cuaha ca cusañahi chi ndo. Soco tatu ma tyasoho ndo, tyicuan ta cutinyaa Nyoo tandɨhɨ maa chi ndo nyacua nya cha chiin ri cha cuñí maa ndo tyi cumí ndo.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Tyicuan ta chaa̱ sɨhɨ ra Jesús chihin yañi ra nu nyaá ra. Soco ña cuvi̱ chaa ñu vatyi tuví xaan ñáyɨvɨ.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Tyicuan ta sacoto ñáyɨvɨ canyicú cuan chi ra Jesús, ta catyí ñu:
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Tyicuan ta nacaha̱n ra Jesús, ta catyí ra:
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Cuví chi noo quɨvɨ cuan quɨhvɨ̱ ra Jesús chichi noo canoa chihin ra cachicá noo chihin ra. Ta quichaha catyí ra chi ra:
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Ta cha nɨ ri ca cha cuahan ra mahñu miñi cuan, tɨɨ̱n ñumahna chi ra Jesús. Tyicuan ta sana iñi ra ta chaa̱ noo tatyi ñihi vavaha. Ta quichaha tyihi chi ndutya chichi canoa cuan. Ta quichaha cuñí nyee canoa cuan vatyi cama xaan ndutya quɨhvɨ̱.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Tyicuan ta casandoyo̱ ra chi ra Jesús. Ta quichaha catyi ra:
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Tyicuan ta quichaha catyí ra chi ra cachicá noo chihin ra:
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Tyicuan ta chaa̱ coyo ra ityi Gadara cha nyaá inga chiyo miñi ityi nuu Galilea.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Ta quita̱ ra chichi canoa cuan. Ta yucuan chaa̱ noo ra cha quichi noo ñuu ityi cuan chisatahan ra chi ra. Ta yɨhɨ́ tatyi ña vaha chi ra. Ta cha naha xaan ña ñihnó maa ra sahma. Nɨ ri ña iyó ra vehe ra. Chicá noo ri maa ra nu ñaña calavari cuan.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ta quichaha ndaca tuhun ra Jesús chi tatyi ña vaha cuan, ta catyí ra:
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Tyicuan ta tatyi ña vaha cuan catyí chi ra Jesús vatyi ma tuchi ra chi chi nu tɨndoho nu ma cuvi maa quita chi.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Ta chicán tatyi ña vaha cuan chi ra Jesús nacuhva ra caquɨhvɨ chi chichi quɨnɨ cha canyicú yuhu miñi cuan. Tyicuan ta chaha ra Jesús permiso cha caquɨhvɨ chi chichi quɨnɨ cuan.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Ta quita̱ tatyi ña vaha cuan chi ra ndahvi cuan. Ta caquɨhvɨ̱ chi chichi quɨnɨ cuan. Tyicuan ta cachino quɨnɨ cuan. Ta yatyin cuan nyaá noo xahva yuhu miñi cuan. Yucuan canacoyo̱ tɨ chichi miñi cuan. Ta cachihi tɨ chihin ndutya cuan.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Tyicuan ta ra casahá cumi chi quɨnɨ cuan, yuhví xaan ra. Ta cuahan coyo vavaha ra cua nacatyi ra chi ñáyɨvɨ nya ñuu. Ta tandɨhɨ ri ñáyɨvɨ cha nyehe ra, ta nacatyi ra tuhun cuan.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Tyicuan ta chaa̱ coyo ñáyɨvɨ cua nyehe ñu ñáá cha cuvi̱ cuan. Tyicuan ta chaa̱ ñu nu nyaá ra Jesús. Ta nañihi̱ ñu chi ra cha yɨhɨ̱ tatyi ña vaha cuan chi. Nyaá ra nuu ra Jesús. Ta ñihnó ra sahma ra. Ta vaha cuñí ra. Ta yuhví xaan ñu cuví.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Tyicuan ta tandɨhɨ ñu cha nyehe̱ cha cuvi̱ cuan, nacatyi̱ ñu chi tandɨhɨ ca ñáyɨvɨ yoso caa quita̱ tatyi ña vaha chi ra ndahvi cuan, ta nduvaha̱ ra.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 — ausente —
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 — ausente —
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 — ausente —
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Quɨvɨ cha nachaa̱ ra Jesús cha chaha̱n ra inga chiyo miñi cuan, cuaha xaan ñáyɨvɨ nyatú ñu chi ra. Ta sɨɨ xaan cuñí ñu vatyi nachaa̱ ra.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Tyicuan ta chaa̱ noo ra cha nañí Jairo, ra cuví nuu vehe ñuhu, ta chicuɨñɨ̱ chɨtɨ ra nuu ra. Ta quichaha chacu ndahvi ra nuu ra, na cuhun ra vehe ra.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Vatyi iyó noo tuhun ri sehe ra, ta iyó uchi uvi cuiya ña. Ta cha cuñí cúvi ña chihin cuehe. Ta cuahan ra Jesús vehe ra. Ta cuaha xaan ñáyɨvɨ cuahan chihin ra Jesús, ta tɨhɨn xaan cuahan ra mahñu ñu.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Ta chihin ñáyɨvɨ cuan cuahan noo ñaha cuhví. Cha iyó uchi uvi cuiya ndoho ña noo cuehe nɨñɨ. Ta cha ndɨhɨ maa xuhun ña sanaa̱ ña, ta ña nduvahá ña.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Soco chaa̱ ña nu nyaá ra Jesús ityi chata ra. Ta tɨɨ̱n ña sahma ra. Ta caa cuhva ri cuan, ta chicunyasɨ cha chatɨ nɨñɨ ña.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Tyicuan ta quichaha catyí ra Jesús:
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Soco ra Jesús catyí ra:
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Tyicuan ta ñaha sɨhɨ cuan nyehe̱ ña vatyi cha chitó ra. Ta quichaha nɨhɨ ña chihin cha yuhví ña. Ta chicuɨñɨ̱ chɨtɨ ña nuu ra. Ta quichaha nacatyí ña chi ra ñáá tuhun cha tɨɨ̱n ña sahma ra, ta yoso caa nduvaha̱ ña caa cuhva ri cuan. Ta chiñí tandɨhɨ ñáyɨvɨ cuan cha nacatyi ña.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Yucuan ta catyí ra Jesús chi ña:
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Nɨ cahán ca ra Jesús tuhun ihya, ta chaa̱ noo ra quita̱ vehe ra cuví nuu vehe ñuhu cuan. Ta quichaha catyí ra chi ra Jairo cuan:
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Soco cha chiñi̱ ra Jesús tuhun cuan. Ta quichaha catyí ra:
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Ta cuhva cha chaa̱ ra Jesús vehe ra Jairo, ña chaha̱ ra quɨhvɨ ñáyɨvɨ chichi vehe. Maa ri maa ra Pedro ta ra Jacobo ta ra Juan ta maa ra Jairo chihin ñasɨhɨ ra, quɨhvɨ̱ ñu chichi vehe cuan nu catuví cuehe luhlu cha chihi̱ cuan.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Ta tandɨhɨ ñu chacú chaa ñu cha cuenda vatyi chihi̱ cue. Soco ra Jesús catyí ra chi ñu:
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Soco chacú nyaa ñu tuhun caha̱n ra. Ta ña chinó iñi ñu. Vatyi chitó ñu tyi cha chihi̱ cue.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Tyicuan ta tɨɨ̱n ra Jesús ndaha cue. Ta ñihi cahan ra ta catyí ra chi cue:
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Tyicuan ta nandoto̱ cue. Ta caa cuhva ri cuan ndɨcuita̱ cue. Ta quichaha catyí ra Jesús:
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Ta sutu cue ta sɨhɨ cue, iyo xaan cuñí ñu. Soco catyi̱ ra Jesús chi ñu vatyi yori maa chihin cahán ñu tuhun cha cuvi̱ cuan.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.