Lucas 19
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs VC
1 Yucuan ta quɨhvɨ̱ ra Jesús ñuu Jericó cuan. Ta cua yaha ra chichi ñuu cuan.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ta yucuan iyó noo ra tyayɨɨ vavaha. Nañí ra Zaqueo. Ta ra cuví nuu cuenda ra catava xuhun cuenda gobiernu ñuu Roma cuví ra.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Ta cuñí xaan ra cohon nuu ra chi ra Jesús. Ta ña cuví nyehe ra chi ra vatyi cuaha xaan ñáyɨvɨ. Ta maa ra tyaha xaan ra.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Yucuan ta chino vavaha ra cuahan ra ityi nuu, ta ndaa̱ ra nu noo yutun cha nañí sicómoro cha nanyaá yuhu ityi nu cua yaha ra Jesús, tacuhva cuvi nyehe ra chi ra.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Ta cuhva cha yaha̱ ra Jesús nanyehé ndaa ra ityi sɨquɨ ta nanyehe ra chi ra Zaqueo. Ta quichaha catyí ra chi ra:
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Tyicuan ta numi ri noo̱ ra Zaqueo nuu yutun cuan. Ta sɨɨ vavaha cuví chi ra. Ta quehe̱n cuenda ra chi ra Jesús. Ta cuahan ra chihin ra nya vehe ra.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Ta cha nyehe̱ ñáyɨvɨ cha tyicuan caa, ta tandɨhɨ ñu quichaha cahán nyaa ñu chi ra Jesús. Ta catyí ñu vatyi ndoo̱ ra vehe noo ra iyó cuatyi.
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Nu canyicú ra chichi vehe cuan, ra Zaqueo nɨcuinanyaa̱ ra. Ta quichaha catyí ra chi ra Jesús:
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Tyicuan ta catyí ra Jesús:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Vatyi yuhu Rayɨɨ cha quichi̱ nya gloria vachi nanduqui ta vachi sacaqui chi ñáyɨvɨ cha cua naa ―catyí ra Jesús.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Ta cha nɨ ri ca cha chiñí ñáyɨvɨ tuhun cahán ra Jesús, quichaha cahan tucu ra inga cuhva ihya. Vatyi cha cuyatyin chaa ra Jerusalén. Ta ñáyɨvɨ cuñí maa ñu vatyi cha cua quichaha ra cunyaca ñaha ra yucuan.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Tyicuan ta catyí ra:
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Ta cuhva cha cumañi cuhun ra, cana̱ ra chi uchi tahan musu ra. Ta chaha̱ cuenda ra noo xuhun chi noo noo ra. Ta catyí ra chi ra: “Sa̱ha tyiño ndo chihin xuhun chiña nyacua nya ndichi mai”, catyí ra.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Soco suhva ñáyɨvɨ ñuu ra, tasɨ cuñí ñu nyehe ñu chi ra ta ña cuñí ñu cha cuví ra rey chi ñu. Ta tachi̱ ñu chi suhva ra cuhun chata ra, vatyi catyi ra vatyi ña cuñí ñu cha cuví ra rey chi ñu.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Soco ra cuan nduvi̱ ra rey. Tyicuan ta nachaa̱ ra nya ñuu ra. Ta quɨvɨ cha nachaa̱ ra, cana̱ ra chi musu ra, ra cha sandoo̱ ra xuhun chii. Vatyi coto ra yoso saha̱ ganaa xuhun ra cha nɨ ri ca cha chaha̱n ra.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Ta chaa̱ noo ra cuan. Ta catyí ra: “Tata, saha̱ ganai uchi ca tahan chaha sɨquɨ xuhun cha sandou̱n chii”, catyí ra.
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Tyicuan ta quichaha catyí rey cuan chi ra: “Vaha xaan. Yoho vaha musu cuvún. Vatyi vaha saha̱ tyiñon chihin chiin xuhun cha chahi̱ chuun. Ta vityin cunyaca ñahun uchi tahan ñuu”, catyí rey cuan chi ra.
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Tyicuan ta chaa̱ tucu inga ra cha chaha̱ ra xuhun chii. Ta quichaha catyí ra: “Ma xuhun ihya. Saha̱ ganai ohon tahan ca chaha sɨquɨ xuhun cha sandou̱n chii”, catyí ra.
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Tyicuan ta catyí rey chi ra: “Yoho cunyaca ñahun ohon tahan ñuu”, catyí ra.
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Tyicuan ta chaa̱ tucu inga ra cuan. Ta quichaha catyi ra: “Ma xuhun ihya cha chahu̱n chii. Yuhu chicumi̱ vahi chichi noo pañitu.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Vatyi yuhví xain chuun, vatyi yoho cuvún noo ra xaan. Vatyi naquehun cha ñima chuun cuví. Ta naquehun tyiño saha inga ñáyɨvɨ”, catyí ra cuan.
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Tyicuan ta rey cuan catyí ra chi ra: “Yoho musu ña vaha cuvún. Vityin suri chihin tuhun cha catyun chii, cucatyi tucu yuhu chuun. Tatu chitón vatyi yuhu, xain, ta chitón vatyi naquehin cha ñima chii cuví, ta naquehín cha ña saha̱ tyiñe,
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 ¿ñáá tuhun ña chahu̱n ta chityihu̱n xuhin banco vatyi nachai soco cha nducuaha ca xuhin?” catyí rey cuan.
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Ta quichaha catyí ra chi ra canyicú cuan: “Ti̱nyaa ndo xuhun cha chahi̱ chi ra, ta cu̱hva ndo chi ra cha saha ganaa uchi ca tahan cuan”, catyí ra.
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Tyicuan ta quichaha catyi ra chi rey cuan: “Tata, soco ra cuan, cha iyó uchi tahan chi ra”, catyí ra.
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Tyicuan ta rey cuan catyí ra: “Soco catyi yuhu chi ndo. Vatyi ra cha vaha ca sahá tyiño chihin cha chahi̱ chi, cucuhva que chi ra. Ta ra cha chahi̱ chiin ri, ta ña cuñí ra sahá tyiño ra chihin cuan, cutinyaa ndɨhi chi ra.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Ta tandɨhɨ ñu xaan iñi chii, ñu ña cuñí vatyi cunyaca ñahi chi ñu, nya̱ca ndo chi ñu tyehe vatyi cahñi ndo chi ñu nui”, catyí rey cuan ―catyí ra Jesús.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Cha yaha̱ cahan ra Jesús cuhva cuan, ta sañihi ra cuahan ra ityi Jerusalén.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Yucuan ta cua chaa ra ñuu Betfagé chihin ñuu Betania, yatyin ri noo yucu cha nañi Olivo, vatyi maa maa ri maa tun Olivo iyó yucuan. Ta tava̱ ra tyiño chi uvi tahan ra cachicá noo chihin ra.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Ta catyí ra chi ra:
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Tatu yóó cha catyí chi ndo: “¿Ñáá tuhun cha ndachi ndo chi tɨ?” ca̱tyi ndo chi ñu: “Vatyi chiñuhú tɨ chi maa ra nyaca ñaha chi yo.”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Tyicuan ta ra cachicá noo chihin ra, cuahan coyo ra. Ta nañihi̱ ra chi tɨ tari cuhva catyí maa ra Jesús.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ta cuhva cha candachi ra chi tɨ, chaa̱ coyo chitoho tɨ. Ta candaca tuhun ra chi ra:
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Tyicuan ta canacaha̱n ra cuan ta cacatyi ra:
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Tyicuan ta quehe̱n ra chi tɨ. Ta chinyaca̱ ra chi tɨ nu nyaá ra Jesús. Ta tyiso̱ ra sahma ra sɨquɨ tɨ. Tyicuan ta casandaa̱ ra chi ra Jesús sɨquɨ tɨ.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Tyicuan ta cuahan ra Jesús. Ta cuaha vavaha ñáyɨvɨ cachacu̱n ñu sahma ñu ityi nu cua yaha ra, yosó ra burru cuan.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Tyicuan ta cha cua cuyatyin tandɨhɨ ñu chihin ra Jesús nu iñi noo yucu Olivo cuan. Ta quichaha cana̱ chaa tandɨhɨ ñu chinó iñi chi ra chihin cha sɨɨ cuví chi ñu. Ta sacahnú ñu chi Nyoo vatyi cuaha xaan cha vaha nyehe̱ ñu cha sacuvi̱ ra.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Yucuan chaha catyí ñu:
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Tyicuan ta suhva ra fariseo cha cuahan coyo chihin ñáyɨvɨ cuan quichaha cacatyi ra:
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Nacaha̱n ra Jesús ta catyí ra:
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Yucuan ta cha cua chaa ra yatyin ri Jerusalén cuan. Ta nanyehe ra Jesús chi ñuu cuan ta quichaha chacu chaa ra vatyi cuihya iñi ra.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Ta catyí ra:
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Soco cuchaa quɨvɨ ña vaha vatyi ra xaan iñi chi ndo cutyihi chacu ra chi ndo. Vatyi tandɨhɨ ri ityi cuquichi coyo ra sɨquɨ ndo. Ta cucañi tahan ra chihin ndo.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Ta cucacun ñuhú ra chi ndo ta cucahñi ra chi ndo. Ta ni noo yuu yoso nyitahan ta ma sandoo ra. Tyicuan caa cucuvi vatyi ña cuñí ndo nacoto ndo cha quichi̱ Nyoo quichi sacacu ra chi ndo.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Tyicuan ta ra Jesús quɨhvɨ̱ ra chichi nuquehe vehe ñuhu cahnu. Ta quichaha tava ñehe ra tandɨhɨ ra caxicó ta casatá yucuan.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Ta catyí ra chi ra:
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Ta tandɨhɨ quɨvɨ chahán ra Jesús chisañaha ra chi ñáyɨvɨ chichi vehe ñuhu cuan. Soco ra cacuví nuu chi tata sutu, ta ra casacuahá cuenda ley vehe ñuhu, ta ra cacuví nuu chi ñuu cuan, canducú ra cuhva yoso caa ta cahñi ra chi ra.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Soco ña ñihí maa ra cuhva yoso caa sacuvi ra. Vatyi tandɨhɨ ñáyɨvɨ ta vaha tyasohó ñu tuhun cahán ra Jesús.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.