Lucas 16
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs VC
1 Tyicuan ta quichaha catyí ra Jesús chi ra cachicá noo chihin ra:
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Tyicuan ta cana̱ ra tyayɨɨ cuan chi ra yɨndaha tyiño cuan, ta catyí ra chi ra: “Cha cuaha xaan cuatyi chahún quichi nu nyaí. Na̱cuhva cuendon tandɨhɨ tyiño cha sacuvu̱n chii. Vatyi ma saha tyiño con chihin”, catyí ra chi ra.
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Tyicuan ta ra yɨndaha tyiño cuan ndichi xiñi ra: “¿Yoso caa cunyacuvi vityin? Chitohi ña cuñí ca ra cha sahá tyiñe chihin ra. Ta ñahri fuerza iyó chii cha saha tyiñe nu ñuhú. Ta cahán nui caye chichi ñuu.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Soco cha chité yoso caa cunyacuvi vityin, ta vaha coo ñáyɨvɨ chihin quɨvɨ cha ma coo ca tyiño sahi, ta vaha chai vehe ñu”, ndichi xiñi ra.
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Tyicuan ta cana̱ ra chi noo noo ra yosoyɨcá chi chitoho ra. Ta quichaha catyí ra chi noo ra cuan: “¿Yoso yosoyɨcón chi chitohi?” catyí ra.
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Tyicuan ta nacaha̱n ra cuan ta catyí ra: “Yuhu yosoyɨqué noo cumi mil litru aceitye.” Tyicuan ta ra yɨndaha tyiño cuan catyí ra chi ra: “Que̱hen nonga tutu ihya. Ta na̱tyaa uvi mil ri. Ta sa̱cuiton tutu chahnu cuan”, catyí ra. Tyicuan caa sacuvi̱ ra. Ta cuahan ra.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Tyicuan ta chaa̱ inga ra. Ta quichaha ndaca tuhun tucu ra chi ra cuan ta catyí ra: “¿Yoso yosoyɨcá yoho chi chitohi?” Ta nacaha̱n ra cuan ta catyí ra: “Yosoyɨqué noo mil arroba trigu”, catyí ra. Tyicuan ta quichaha catyí ra yɨndaha tyiño cuan: “Que̱hen inga tutu, ta na̱tyaun uña cientu ri arroba. Ta sa̱cuita tutu chahnu chiña”, catyí ra.
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Tyicuan ta chitó chitoho ra cha ña vaha cha chinyacuvi̱ ra. Ta iyo xaan cuñí ra vatyi yatyi xaan saha̱ ra cuan chi ra ―catyí ra Jesús.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 ’Ta catyí chi ndo, vatyi co̱tyiño ndo cha tyayɨɨ cha iyó sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱ ihya, ta sa̱ha ganaa ndo amigo. Ta quɨvɨ cha ndɨhɨ cha tyayɨɨ cuan, cuñihi ndo nu cunyicu ndo nya nu nyaá Nyoo tyicuan ri maa.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ’Tatu chitó ndo cotyiño ndo chiin cha iyó chi ndo cha cuenda cha vaha, tyicuan caa coto tucu ndo cotyiño ndo tatu cuaha iyó chi ndo. Soco tatu ña chitó ndo cotyiño ndo chiin cha iyó chi ndo, tyicuan caa ma coto tucu ndo cotyiño ndo tatu cuaha coo chi ndo.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Ta catyí chi ndo, tatu ña sahá ndo tumañi iñi chihin cha iyó chi ndo sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱ ihya, Nyoo ma cuhva ra noo cha tyayɨɨ cha ndicha chi ndo.
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Tandɨhɨ cha iyó chi ndo maa Nyoo chaha̱ noo chi ndo. Soco tatu ña sahá ndo tumañi iñi chihin cuan, ma cuhva ra cha tahán chi chi ndo.
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Noo musu ma cuvi coo uvi tahan chitoho ra. Vatyi musu cuan cuñí ca ra chi noo ra, ta ñima ca chi inga ra. O chi noo ra, vaha quichahá ra tuhun cahán ra, ta chi inga ra, ma quichaha ra cha cahán ra. Ma cuvi cuñi ndo chi Nyoo ta suri cuhva cuan cuñi tucu ndo cha tyayɨɨ ―catyí ra Jesús.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Tyicuan ta cha chiñi̱ ra fariseo tandɨhɨ tuhun cahán ra Jesús. Tyicuan ta quichaha chacu cuehe ra nyehe ra chi ra. Vatyi maa ra fariseo cuan cuñí xaan ra chi xuhun.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Tyicuan ta quichaha catyí ra Jesús chi ra:
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 ’Ley cha tachi̱ Nyoo chi ra Moisés vatyi tyaa ra, ta tuhun cha tyaa̱ ra profeta Nyoo ta cha naha, ican chi cuvi cha saquehe̱n ityi chi ñáyɨvɨ nyacua nya quɨvɨ chaa̱ ra Juan. Ta maa ra Juan quichaha cahan ra tuhun vaha vatyi cha cuñí quichi Nyoo vatyi cunyaca ñaha ra. Ta tandɨhɨ ñáyɨvɨ cha nducú cuhva yoso caa cunyaca ñaha Nyoo añima ñu, ican ñu quɨhvɨ ndaha ra.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 ’Soco catyí chi ndo, vasɨ cunaa andɨvɨ ta ñuhu ñayɨvɨ̱, soco cha cuví ley Nyoo cha tyaa̱ ra Moisés, ma naa nyacua nya cha yaha̱ cuvi tandɨhɨ.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 ’Tatu noo rayɨɨ iyó ñasɨhɨ ra, ta sanandoo ra chi ña, ta tandaha ra chihin inga ña, iyó cuatyi ra nuu Nyoo. Ta tatu tandaha noo rayɨɨ chihin noo ñaha cha sandoo yɨɨ chii, coo tucu cuatyi ra nuu Nyoo.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 ’Chiyo̱ noo ra tyayɨɨ. Ta vaha ñihnó ra. Ta tandɨhɨ quɨvɨ iyó ra vico ta chachí vaha ra.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Ta chiyo̱ tucu noo ra ndahvi cha nañí Lázaro. Ta cuaha xaan ndɨhyɨ iñi ra. Ta nyaá ra yuvehe ra tyayɨɨ cuan.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Ta ra ndahvi cuan, cuñí ra cachi ra, vasɨ cha canacoyo nu mesa ra tyayɨɨ cuan. Ta nyacua nya ina ta chaa̱ tɨ nu nyaá ra, ta yuyaá tɨ nu cahvi chi ra.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Ta noo quɨvɨ cuan chihi̱ ra ndahvi cuan. Ta ángel Nyoo quehe̱n ra chi ra ta cua nyaca ra chi ra nya nu nyaá ra Abraham gloria. Tyicuan ta chihi̱ tucu ra tyayɨɨ cuan. Ta chicuchi̱ ñu chi ra.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Tyicuan ta ra tyayɨɨ cuan nyehé xaan ra tundoho nu ñohó ra anyaya. Ta nanyehe̱ ra nu cañi. Ta nanyehe̱ ra chi ra Abraham chihin ra Lázaro, nyaá ra chihin ra yucuan.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Tyicuan ta canachaa̱ ra ta catyí ra: “Tata Abraham, cu̱ndahvi cuñi chii. Ta̱chi chi ra Lázaro na satyii ra chiin nundaha ra. Ta na satoo ra ɨɨn tɨtɨ ndutya nu yai. Vatyi nyehé xain tundoho nu cayú ñuhu̱ ihya”, catyí ra.
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Soco ra Abraham catyí ra chi ra: “Nɨ̱cohon iñun vatyi vaha chiyo̱n ñuhu ñayɨvɨ̱. Ta ra Lázaro, ña vaha chiyo̱ ra. Vityin vaha iyó ra ihya, ta yoho nyehún tundoho.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Ta sɨɨn ri, mahñu ihya cono xaan. Ta ma cuvi yaha ra iyó tyehe cuhun ra chiña. Ta ma cuvi yaha ra iyó chiña, quichi ra tyehe”, catyí ra Abraham chi ra.
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Tyicuan ta quichaha catyí ra tyayɨɨ cuan: “Tata Abraham, sa̱hun tumañi iñi chii. Ta ta̱chun chi ra Lázaro nya vehe suti.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Vatyi iyó ohon tahan yañi. Ta cuñí vatyi nacatyi ra chi ra yoso caa iyé ihya nu nyehí tundoho, coto quichi coyo tucu ra cuan ihya”, catyí ra.
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Tyicuan ta quichaha catyí ra Abraham: “Iyó ley cha tyaa̱ ra Moisés. Ta iyó tuhun cha tyaa̱ ra profeta Nyoo ta cha naha. Na quichaha ra tu cuñí ra”, catyí ra Abraham.
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Tyicuan ta quichaha catyí ra tyayɨɨ cuan: “Tata Abraham. Ma quichaha ra. Soco tatu yóó cha nandoto, ta cuhun cucahan chihin ra, yucuan ta tyasoho ra ta nasama ra cuhva iyó ra”, catyí ra cuan.
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Soco ra Abraham catyí ra: “Tatu ña cuñí ra quichaha ra tuhun tyaa̱ ra Moisés ta tuhun cha tyaa̱ ra profeta Nyoo ta cha naha, ma chino iñi ra tuhun cahan noo ndɨyɨ tatu nandoto ra ta cahan ra chihin ra.”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.