Lucas 16

Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tyicuan ta quichaha catyí ra Jesús chi ra cachicá noo chihin ra:
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Tyicuan ta cana̱ ra tyayɨɨ cuan chi ra yɨndaha tyiño cuan, ta catyí ra chi ra: “Cha cuaha xaan cuatyi chahún quichi nu nyaí. Na̱cuhva cuendon tandɨhɨ tyiño cha sacuvu̱n chii. Vatyi ma saha tyiño con chihin”, catyí ra chi ra.
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Tyicuan ta ra yɨndaha tyiño cuan ndichi xiñi ra: “¿Yoso caa cunyacuvi vityin? Chitohi ña cuñí ca ra cha sahá tyiñe chihin ra. Ta ñahri fuerza iyó chii cha saha tyiñe nu ñuhú. Ta cahán nui caye chichi ñuu.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Soco cha chité yoso caa cunyacuvi vityin, ta vaha coo ñáyɨvɨ chihin quɨvɨ cha ma coo ca tyiño sahi, ta vaha chai vehe ñu”, ndichi xiñi ra.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Tyicuan ta cana̱ ra chi noo noo ra yosoyɨcá chi chitoho ra. Ta quichaha catyí ra chi noo ra cuan: “¿Yoso yosoyɨcón chi chitohi?” catyí ra.
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Tyicuan ta nacaha̱n ra cuan ta catyí ra: “Yuhu yosoyɨqué noo cumi mil litru aceitye.” Tyicuan ta ra yɨndaha tyiño cuan catyí ra chi ra: “Que̱hen nonga tutu ihya. Ta na̱tyaa uvi mil ri. Ta sa̱cuiton tutu chahnu cuan”, catyí ra. Tyicuan caa sacuvi̱ ra. Ta cuahan ra.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Tyicuan ta chaa̱ inga ra. Ta quichaha ndaca tuhun tucu ra chi ra cuan ta catyí ra: “¿Yoso yosoyɨcá yoho chi chitohi?” Ta nacaha̱n ra cuan ta catyí ra: “Yosoyɨqué noo mil arroba trigu”, catyí ra. Tyicuan ta quichaha catyí ra yɨndaha tyiño cuan: “Que̱hen inga tutu, ta na̱tyaun uña cientu ri arroba. Ta sa̱cuita tutu chahnu chiña”, catyí ra.
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Tyicuan ta chitó chitoho ra cha ña vaha cha chinyacuvi̱ ra. Ta iyo xaan cuñí ra vatyi yatyi xaan saha̱ ra cuan chi ra ―catyí ra Jesús.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Ta catyí chi ndo, vatyi co̱tyiño ndo cha tyayɨɨ cha iyó sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱ ihya, ta sa̱ha ganaa ndo amigo. Ta quɨvɨ cha ndɨhɨ cha tyayɨɨ cuan, cuñihi ndo nu cunyicu ndo nya nu nyaá Nyoo tyicuan ri maa.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ’Tatu chitó ndo cotyiño ndo chiin cha iyó chi ndo cha cuenda cha vaha, tyicuan caa coto tucu ndo cotyiño ndo tatu cuaha iyó chi ndo. Soco tatu ña chitó ndo cotyiño ndo chiin cha iyó chi ndo, tyicuan caa ma coto tucu ndo cotyiño ndo tatu cuaha coo chi ndo.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Ta catyí chi ndo, tatu ña sahá ndo tumañi iñi chihin cha iyó chi ndo sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱ ihya, Nyoo ma cuhva ra noo cha tyayɨɨ cha ndicha chi ndo.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Tandɨhɨ cha iyó chi ndo maa Nyoo chaha̱ noo chi ndo. Soco tatu ña sahá ndo tumañi iñi chihin cuan, ma cuhva ra cha tahán chi chi ndo.
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Noo musu ma cuvi coo uvi tahan chitoho ra. Vatyi musu cuan cuñí ca ra chi noo ra, ta ñima ca chi inga ra. O chi noo ra, vaha quichahá ra tuhun cahán ra, ta chi inga ra, ma quichaha ra cha cahán ra. Ma cuvi cuñi ndo chi Nyoo ta suri cuhva cuan cuñi tucu ndo cha tyayɨɨ ―catyí ra Jesús.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Tyicuan ta cha chiñi̱ ra fariseo tandɨhɨ tuhun cahán ra Jesús. Tyicuan ta quichaha chacu cuehe ra nyehe ra chi ra. Vatyi maa ra fariseo cuan cuñí xaan ra chi xuhun.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Tyicuan ta quichaha catyí ra Jesús chi ra:
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 ’Ley cha tachi̱ Nyoo chi ra Moisés vatyi tyaa ra, ta tuhun cha tyaa̱ ra profeta Nyoo ta cha naha, ican chi cuvi cha saquehe̱n ityi chi ñáyɨvɨ nyacua nya quɨvɨ chaa̱ ra Juan. Ta maa ra Juan quichaha cahan ra tuhun vaha vatyi cha cuñí quichi Nyoo vatyi cunyaca ñaha ra. Ta tandɨhɨ ñáyɨvɨ cha nducú cuhva yoso caa cunyaca ñaha Nyoo añima ñu, ican ñu quɨhvɨ ndaha ra.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 ’Soco catyí chi ndo, vasɨ cunaa andɨvɨ ta ñuhu ñayɨvɨ̱, soco cha cuví ley Nyoo cha tyaa̱ ra Moisés, ma naa nyacua nya cha yaha̱ cuvi tandɨhɨ.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 ’Tatu noo rayɨɨ iyó ñasɨhɨ ra, ta sanandoo ra chi ña, ta tandaha ra chihin inga ña, iyó cuatyi ra nuu Nyoo. Ta tatu tandaha noo rayɨɨ chihin noo ñaha cha sandoo yɨɨ chii, coo tucu cuatyi ra nuu Nyoo.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 ’Chiyo̱ noo ra tyayɨɨ. Ta vaha ñihnó ra. Ta tandɨhɨ quɨvɨ iyó ra vico ta chachí vaha ra.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Ta chiyo̱ tucu noo ra ndahvi cha nañí Lázaro. Ta cuaha xaan ndɨhyɨ iñi ra. Ta nyaá ra yuvehe ra tyayɨɨ cuan.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Ta ra ndahvi cuan, cuñí ra cachi ra, vasɨ cha canacoyo nu mesa ra tyayɨɨ cuan. Ta nyacua nya ina ta chaa̱ tɨ nu nyaá ra, ta yuyaá tɨ nu cahvi chi ra.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Ta noo quɨvɨ cuan chihi̱ ra ndahvi cuan. Ta ángel Nyoo quehe̱n ra chi ra ta cua nyaca ra chi ra nya nu nyaá ra Abraham gloria. Tyicuan ta chihi̱ tucu ra tyayɨɨ cuan. Ta chicuchi̱ ñu chi ra.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Tyicuan ta ra tyayɨɨ cuan nyehé xaan ra tundoho nu ñohó ra anyaya. Ta nanyehe̱ ra nu cañi. Ta nanyehe̱ ra chi ra Abraham chihin ra Lázaro, nyaá ra chihin ra yucuan.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Tyicuan ta canachaa̱ ra ta catyí ra: “Tata Abraham, cu̱ndahvi cuñi chii. Ta̱chi chi ra Lázaro na satyii ra chiin nundaha ra. Ta na satoo ra ɨɨn tɨtɨ ndutya nu yai. Vatyi nyehé xain tundoho nu cayú ñuhu̱ ihya”, catyí ra.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Soco ra Abraham catyí ra chi ra: “Nɨ̱cohon iñun vatyi vaha chiyo̱n ñuhu ñayɨvɨ̱. Ta ra Lázaro, ña vaha chiyo̱ ra. Vityin vaha iyó ra ihya, ta yoho nyehún tundoho.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Ta sɨɨn ri, mahñu ihya cono xaan. Ta ma cuvi yaha ra iyó tyehe cuhun ra chiña. Ta ma cuvi yaha ra iyó chiña, quichi ra tyehe”, catyí ra Abraham chi ra.
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Tyicuan ta quichaha catyí ra tyayɨɨ cuan: “Tata Abraham, sa̱hun tumañi iñi chii. Ta ta̱chun chi ra Lázaro nya vehe suti.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Vatyi iyó ohon tahan yañi. Ta cuñí vatyi nacatyi ra chi ra yoso caa iyé ihya nu nyehí tundoho, coto quichi coyo tucu ra cuan ihya”, catyí ra.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Tyicuan ta quichaha catyí ra Abraham: “Iyó ley cha tyaa̱ ra Moisés. Ta iyó tuhun cha tyaa̱ ra profeta Nyoo ta cha naha. Na quichaha ra tu cuñí ra”, catyí ra Abraham.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Tyicuan ta quichaha catyí ra tyayɨɨ cuan: “Tata Abraham. Ma quichaha ra. Soco tatu yóó cha nandoto, ta cuhun cucahan chihin ra, yucuan ta tyasoho ra ta nasama ra cuhva iyó ra”, catyí ra cuan.
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Soco ra Abraham catyí ra: “Tatu ña cuñí ra quichaha ra tuhun tyaa̱ ra Moisés ta tuhun cha tyaa̱ ra profeta Nyoo ta cha naha, ma chino iñi ra tuhun cahan noo ndɨyɨ tatu nandoto ra ta cahan ra chihin ra.”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.