Lucas 15

Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tandɨhɨ ra tavá xuhun cuenda gobiernu ñuu Roma, ta ra iyó cuatyi, tuhva̱ ra nu nyaá ra Jesús, tacuhva cuɨñɨ ra tuhun cahán ra.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Tyicuan ta ra fariseo ta ra casacuaha ley vehe ñuhu quichaha cacahan nyaa ra, ta cacatyí ra:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Tyicuan ta ra Jesús caha̱n ra noo cuhva ihya, ta catyí ra:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 ―Ta nya nyoho cha iyó noo cientu mbee sana ndo, tatu cuanaa noo tɨ, ¿atu ma sandoo ndo chi tandɨhɨ ca tɨ cuan nu chiqui. Ta cunanducu ndo chi quɨtɨ cha cuanaa cuan, nyacua nya cha nañihi ndo chi tɨ?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ta cuhva cha nañihi ndo chi tɨ, ta natyiso soco ndo chi tɨ. Ta sɨɨ vavaha cuví chi ndo.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Ta cuhva cha nachaa ndo vehe ndo, ta ndu ɨɨn ri ndo chihin ra tahan ndo ta chihin ñu nyicú yatyin yuvehe ndo, yucuan ta catyi ndo chi ñu vatyi na cusɨɨ cuñi ñu chihin ndo vatyi nañihi̱ ndo chi mbee sana ndo cha chinaa̱.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Ta ihya catyí chi ndo, vatyi sɨɨ xaan ca cuvi chi ángel Nyoo andɨvɨ cha catyi noo ra cha iyó cuatyi ta nasama cuhva iyó ra, ta ñima ca cha catyi ndɨ cumi xico chahun cumi tahan ñáyɨvɨ cha ñahri cuatyi.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Ta catyí chi ndo, tatu iyó noo ñaha cha iyó uchi tahan xuhun ña, ta tatu cuanaa noo xuhun ña, tyaa ña noo candil. Ta tɨhvɨ ña tandɨhɨ cuii maa chichi vehe ña. Ta nanducu ña tandɨhɨ cuii nyacua nya cha nañihi ña xuhun cuan.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Ta cuhva cha yaha̱ nañihi̱ ña, cuahan ña cua nanducu ña chi ñaha tahan ña, ta ñáyɨvɨ cha nyicú yuvehe ña, ta catyi ña chi ñu: “Cu̱sɨɨ cuñi ndo chihin vatyi cha nañihi̱ xuhin cha chinaa”, catyí ña.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Ta catyí chi ndo vatyi tyicuan caa sɨɨ cuví chi ángel Nyoo cha catyi noo ra iyó cuatyi ta ndu uvi iñi ra cuatyi ra ―catyí ra Jesús.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Tyicuan ta quichaha catyí tucu ra Jesús cuhva ihya:
11 Jesus continuou:
12 Ta noo chaha, ra luhlu ca cuan catyí ra chi sutu ra vatyi nacuhva ra cha tahán chi chi ra. Tyicuan ta sutu ra chaha̱ ra chi nɨnduvi sehe ra.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Ta ña cuaha ri quɨvɨ cuan ta ra luhlu ca cuan xico̱ ra tandɨhɨ cuii maa cha chaha̱ sutu ra chi ra. Ta sandu ɨɨn ri ra xuhun ra, ta quehe̱n ra ityi ta cuahan ra noo ñuu cañi. Ta yucuan chiyo̱ ra, sanaa̱ ra tandɨhɨ maa xuhun ra chihin tusɨɨ iñi. Ta quiñi xaan chicá noo ra.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Tyicuan ta chaa̱ noo tama ityi nu iyó ra. Ta quichaha chisoco ra vatyi ndɨhɨ xuhun ra sanaa̱ ra.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Tyicuan ta chaha̱n ra chicaca̱n ra tyiño chi noo ra ñuu cuan. Ta ra cuan tachi̱ ra chi ra noo nu iyó quɨnɨ sana ra, vatyi cusaha cuenda ra chi tɨ.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Ta cuví noo chaha cuan chisoco xaan ra. Ta ñahri maa cha cachi ra iyó, nyacua quichi cuvi iñi ra cachi ra cha cachachí quɨnɨ cuan soco yori maa chaha cha cachi ra.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Tyicuan ta nɨcohon iñi ra tuhun sutu ra. Ta ndichi xiñi ra: “¿Atu chiin cuaha ra casahá tyiño chihin suti? Soco ñahri maa cha cumañi chi ra. Ta yuhu cuñí cúvi soco ihya.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Vityin cunuhin nu nyaá suti. Ta catyi chi ra tyi chicoo̱ cuatyi nuu Nyoo ta nuu maa ra.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Ta ña naña que cha cuvi sehe ra chii, ta na saha ra tuhun vatyi noo musu ri ra cuví chii.” Tyicuan caa ndichi xiñi ra.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 ’Tyicuan ta quehe̱n ra ityi cuanuhu ra nya vehe sutu ra. Cañi ca vachi ra ta nanyehe̱ sutu ra chi ra, ta cundahvi̱ cuñi ra nyehe ra chi ra. Ta chino̱ ra chisataha̱n ra chi sehe ra. Ta nanumi̱ ra chi ra.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Tyicuan ta quichaha catyí ra chi sutu ra: “Tata, chicoo̱ cuatyi nuu Nyoo ta chicoo̱ cuatyi nu maun. Ta yucuan chaha ña naña que cha cuví sehun chii”, catyí ra chi sutu ra.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Soco sutu ra tyihi ra tyiño, ta catyí ra chi musu ra: “Ta̱va ndo sahma vaha ca ta sa̱cuihno ndo chi ra. Ta tyi̱hi ndo noo xehe nundaha ra. Ta nya̱ca ndo zapato quɨhɨ chaha ra ñandɨhɨ.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Ta sɨɨn ri ca̱hñi ndo noo becerru cha xahan ca, vatyi cachi yo chi tɨ. Vatyi vityin cucoo yo noo vico.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Vatyi ra sehi ihya cha chihi̱ ra saha̱ mai tuhun. Cuñi̱ mai vatyi ma nyehe que chi ra, soco natuvi̱ ra”, catyí sutu ra. Tyicuan ta quichaha chicoo ñu vico. Ta sɨɨ xaan cacuñí ñu vatyi natuvi̱ ra cuan.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 ’Tyicuan ta inga sehe ra, ra cha chahnu ca, ñohó ra nu chiqui. Ta cuhva cha cuanachaa ra nya vehe ra, ta quichaha chiñi̱ ra yaa. Ta chiñí ra vatyi sɨɨ xaan cachitá chaha ñu.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Tyicuan ta cuhva cha cuyatyin ra nya vehe ra ta cana̱ ra chi noo musu ra. Ta ndaca tuhun ra ñáá cha cuví cuan.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Tyicuan ta musu ra quichaha catyí ra: “Yañun, ican nachaa̱. Ta yucuan chaha tachi̱ sutun vatyi na cahñi ra chi noo becerru xahan ca. Vatyi vaha ri nachaa yañun, ta ñahri cha cuvi̱ chi ra”, catyí ra.
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Tyicuan ta cuxaan xaan cuñí ra. Ta ña cuñí ra ndɨhvɨ ra chichi vehe. Soco sutu ra chaha̱n ra chicaha̱n ndahvi ra chihin ra, vatyi na ndɨhvɨ ra chichi vehe.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Tyicuan ta nacaha̱n ra ta catyí ra chi sutu ra: “¿Atu chiin cuiya sahá tyiñe chuhun? Ta tyasohí tuhun cahún. Ta ni noo chaha ta ta nacahnu que nu cahún. Soco ni noo ndixihyu lee ta cuhva con chii vatyi coi vico chihin ra tahin.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Soco vityin cha nachaa̱ sehun ihya, ra cha sanaa̱ xuhun chihin ñu cata iñi. Ta vityin chahu̱n noo becerro quɨtɨ xahan ca chi ra”, catyí ra chi sutu ra.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Tyicuan ta nacaha̱n sutu ra ta catyí ra chi ra: “Sehi, yoho tyicuan ri nyaún chihin. Ta tandɨhɨ cha cumi, chuun cuví.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Soco vityin tahán chi sacuvi yo vico ihya. Ta cusɨɨ cuñí yo. Vatyi nachaa̱ yañun, ra cha saha̱ mai tuhun vatyi chihi̱. Tari quɨvɨ nandoto̱ ra cuví ihya. Ta chinaa̱ ra, ta nañihi̱ tucu yo chi ra inga chaha”, catyí ra chi sehe ra ―catyí ra Jesús.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.