Lucas 15
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs ARC
1 Tandɨhɨ ra tavá xuhun cuenda gobiernu ñuu Roma, ta ra iyó cuatyi, tuhva̱ ra nu nyaá ra Jesús, tacuhva cuɨñɨ ra tuhun cahán ra.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Tyicuan ta ra fariseo ta ra casacuaha ley vehe ñuhu quichaha cacahan nyaa ra, ta cacatyí ra:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Tyicuan ta ra Jesús caha̱n ra noo cuhva ihya, ta catyí ra:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 ―Ta nya nyoho cha iyó noo cientu mbee sana ndo, tatu cuanaa noo tɨ, ¿atu ma sandoo ndo chi tandɨhɨ ca tɨ cuan nu chiqui. Ta cunanducu ndo chi quɨtɨ cha cuanaa cuan, nyacua nya cha nañihi ndo chi tɨ?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Ta cuhva cha nañihi ndo chi tɨ, ta natyiso soco ndo chi tɨ. Ta sɨɨ vavaha cuví chi ndo.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Ta cuhva cha nachaa ndo vehe ndo, ta ndu ɨɨn ri ndo chihin ra tahan ndo ta chihin ñu nyicú yatyin yuvehe ndo, yucuan ta catyi ndo chi ñu vatyi na cusɨɨ cuñi ñu chihin ndo vatyi nañihi̱ ndo chi mbee sana ndo cha chinaa̱.
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Ta ihya catyí chi ndo, vatyi sɨɨ xaan ca cuvi chi ángel Nyoo andɨvɨ cha catyi noo ra cha iyó cuatyi ta nasama cuhva iyó ra, ta ñima ca cha catyi ndɨ cumi xico chahun cumi tahan ñáyɨvɨ cha ñahri cuatyi.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Ta catyí chi ndo, tatu iyó noo ñaha cha iyó uchi tahan xuhun ña, ta tatu cuanaa noo xuhun ña, tyaa ña noo candil. Ta tɨhvɨ ña tandɨhɨ cuii maa chichi vehe ña. Ta nanducu ña tandɨhɨ cuii nyacua nya cha nañihi ña xuhun cuan.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Ta cuhva cha yaha̱ nañihi̱ ña, cuahan ña cua nanducu ña chi ñaha tahan ña, ta ñáyɨvɨ cha nyicú yuvehe ña, ta catyi ña chi ñu: “Cu̱sɨɨ cuñi ndo chihin vatyi cha nañihi̱ xuhin cha chinaa”, catyí ña.
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Ta catyí chi ndo vatyi tyicuan caa sɨɨ cuví chi ángel Nyoo cha catyi noo ra iyó cuatyi ta ndu uvi iñi ra cuatyi ra ―catyí ra Jesús.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Tyicuan ta quichaha catyí tucu ra Jesús cuhva ihya:
11 E disse:
12 Ta noo chaha, ra luhlu ca cuan catyí ra chi sutu ra vatyi nacuhva ra cha tahán chi chi ra. Tyicuan ta sutu ra chaha̱ ra chi nɨnduvi sehe ra.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Ta ña cuaha ri quɨvɨ cuan ta ra luhlu ca cuan xico̱ ra tandɨhɨ cuii maa cha chaha̱ sutu ra chi ra. Ta sandu ɨɨn ri ra xuhun ra, ta quehe̱n ra ityi ta cuahan ra noo ñuu cañi. Ta yucuan chiyo̱ ra, sanaa̱ ra tandɨhɨ maa xuhun ra chihin tusɨɨ iñi. Ta quiñi xaan chicá noo ra.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Tyicuan ta chaa̱ noo tama ityi nu iyó ra. Ta quichaha chisoco ra vatyi ndɨhɨ xuhun ra sanaa̱ ra.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Tyicuan ta chaha̱n ra chicaca̱n ra tyiño chi noo ra ñuu cuan. Ta ra cuan tachi̱ ra chi ra noo nu iyó quɨnɨ sana ra, vatyi cusaha cuenda ra chi tɨ.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ta cuví noo chaha cuan chisoco xaan ra. Ta ñahri maa cha cachi ra iyó, nyacua quichi cuvi iñi ra cachi ra cha cachachí quɨnɨ cuan soco yori maa chaha cha cachi ra.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Tyicuan ta nɨcohon iñi ra tuhun sutu ra. Ta ndichi xiñi ra: “¿Atu chiin cuaha ra casahá tyiño chihin suti? Soco ñahri maa cha cumañi chi ra. Ta yuhu cuñí cúvi soco ihya.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Vityin cunuhin nu nyaá suti. Ta catyi chi ra tyi chicoo̱ cuatyi nuu Nyoo ta nuu maa ra.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Ta ña naña que cha cuvi sehe ra chii, ta na saha ra tuhun vatyi noo musu ri ra cuví chii.” Tyicuan caa ndichi xiñi ra.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 ’Tyicuan ta quehe̱n ra ityi cuanuhu ra nya vehe sutu ra. Cañi ca vachi ra ta nanyehe̱ sutu ra chi ra, ta cundahvi̱ cuñi ra nyehe ra chi ra. Ta chino̱ ra chisataha̱n ra chi sehe ra. Ta nanumi̱ ra chi ra.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Tyicuan ta quichaha catyí ra chi sutu ra: “Tata, chicoo̱ cuatyi nuu Nyoo ta chicoo̱ cuatyi nu maun. Ta yucuan chaha ña naña que cha cuví sehun chii”, catyí ra chi sutu ra.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Soco sutu ra tyihi ra tyiño, ta catyí ra chi musu ra: “Ta̱va ndo sahma vaha ca ta sa̱cuihno ndo chi ra. Ta tyi̱hi ndo noo xehe nundaha ra. Ta nya̱ca ndo zapato quɨhɨ chaha ra ñandɨhɨ.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Ta sɨɨn ri ca̱hñi ndo noo becerru cha xahan ca, vatyi cachi yo chi tɨ. Vatyi vityin cucoo yo noo vico.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Vatyi ra sehi ihya cha chihi̱ ra saha̱ mai tuhun. Cuñi̱ mai vatyi ma nyehe que chi ra, soco natuvi̱ ra”, catyí sutu ra. Tyicuan ta quichaha chicoo ñu vico. Ta sɨɨ xaan cacuñí ñu vatyi natuvi̱ ra cuan.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 ’Tyicuan ta inga sehe ra, ra cha chahnu ca, ñohó ra nu chiqui. Ta cuhva cha cuanachaa ra nya vehe ra, ta quichaha chiñi̱ ra yaa. Ta chiñí ra vatyi sɨɨ xaan cachitá chaha ñu.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Tyicuan ta cuhva cha cuyatyin ra nya vehe ra ta cana̱ ra chi noo musu ra. Ta ndaca tuhun ra ñáá cha cuví cuan.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Tyicuan ta musu ra quichaha catyí ra: “Yañun, ican nachaa̱. Ta yucuan chaha tachi̱ sutun vatyi na cahñi ra chi noo becerru xahan ca. Vatyi vaha ri nachaa yañun, ta ñahri cha cuvi̱ chi ra”, catyí ra.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Tyicuan ta cuxaan xaan cuñí ra. Ta ña cuñí ra ndɨhvɨ ra chichi vehe. Soco sutu ra chaha̱n ra chicaha̱n ndahvi ra chihin ra, vatyi na ndɨhvɨ ra chichi vehe.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Tyicuan ta nacaha̱n ra ta catyí ra chi sutu ra: “¿Atu chiin cuiya sahá tyiñe chuhun? Ta tyasohí tuhun cahún. Ta ni noo chaha ta ta nacahnu que nu cahún. Soco ni noo ndixihyu lee ta cuhva con chii vatyi coi vico chihin ra tahin.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Soco vityin cha nachaa̱ sehun ihya, ra cha sanaa̱ xuhun chihin ñu cata iñi. Ta vityin chahu̱n noo becerro quɨtɨ xahan ca chi ra”, catyí ra chi sutu ra.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Tyicuan ta nacaha̱n sutu ra ta catyí ra chi ra: “Sehi, yoho tyicuan ri nyaún chihin. Ta tandɨhɨ cha cumi, chuun cuví.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Soco vityin tahán chi sacuvi yo vico ihya. Ta cusɨɨ cuñí yo. Vatyi nachaa̱ yañun, ra cha saha̱ mai tuhun vatyi chihi̱. Tari quɨvɨ nandoto̱ ra cuví ihya. Ta chinaa̱ ra, ta nañihi̱ tucu yo chi ra inga chaha”, catyí ra chi sehe ra ―catyí ra Jesús.
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.