Lucas 14
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs BKJ
1 Cuví chi noo quɨvɨ nyitatú ñáyɨvɨ. Ta ra Jesús cuahan ra cua cachi ra vehe noo ra cuví nuu chi ra fariseo. Ta suhva ca fariseo cuan cañañi ra chi ra Jesús tatu ñáá cha ña vaha cunyacuvi ra.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Yucuan ta nuu ra Jesús nyaá noo ra cuhví cha yɨhɨ́ cuiño chii.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Tyicuan ta quichaha catyi ra Jesús chi ra casacuaha ley vehe ñuhu ta chi ra fariseo:
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Tyicuan ta tandɨhɨ ra cuan, taxi taxi cacuvi ra. Yucuan cuví nu tyiso̱ ra Jesús ndaha ra sɨquɨ ra cuhví cuan. Ta sanduvaha̱ ra chi ra. Ta natachi̱ ra chi ra na cunuhu ra.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Tyicuan ta quichaha catyi ra Jesús chi ra fariseo:
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Tyicuan ta inga chaha tucu taxi cuii ri nɨcunyicu ra fariseo. Vatyi ña ñihi ca ra tuhun nacahan ra.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Cha nyehe̱ ra Jesús vatyi tandɨhɨ ra canyicú vico cuan nacachí ra tyayu vaha ca cunyaa ra. Tyicuan ta quichaha chaha ra tuhun ihya chi ra:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 ―Nya quɨvɨ cuhun ndo vico tandaha, ma nanducu ndo tyayu vaha ca cunyaa ndo. Vatyi coto quichi inga ra cha cahnu ca cuvi ican saha ndo,
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 ta coto quichi ra cha nacatyi tuhun ta catyí ra chuun: “Cu̱hva tyayu chiña. Vatyi cunyaa ra ihya.” Tyicuan ta yoho chihin cha cahán nuun, ta cuhvon. Yucuan ta cunyaun nu ndɨhɨ.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Soco catyí chi ndo, vatyi nya quɨvɨ nacatyi tuhun ra chi ndo, cunyaa ndo noo nu ñima ri tuhun. Vatyi quichi maa ra cha nacatyi̱ tuhun chi ndo ta catyi ra chi ndo: “Ra tahin, ña̱ha, cu̱nyaun nu tyayu vaha tyehe.” Ta tyicuan caa sacucahnu ra chuun nu ñáyɨvɨ nyicú yuhu mesa chuhun.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Vatyi yóó ra cha cahnu sahá chii, cuquehen ra tɨcahan nuu. Ta yóó ra cha ndahvi sahá chii, cahnu cucuvi ra ―catyí ra Jesús.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Tyicuan ta quichaha catyi tucu ra chi ra nacatyi̱ tuhun chi ra:
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Soco cua catyi chuun vatyi nya quɨvɨ coo vico vehun, nacatyi tuhun chi ñu ndahvi, chi ñu cuhví, chi ñu coxo, ta chi ñu cuaa.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Tyicuan ta sɨɨ cuví chuun, vatyi ñu cuan ma cuvi natyiyahvi ñu chuun. Soco cuñihun yahvun quɨvɨ cunandoton chihin ñáyɨvɨ vaha.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Ta chiñi̱ noo ra cha nyaá yuhu mesa cuan tuhun cahán ra Jesús. Ta quichaha catyí ra chi ra:
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Tyicuan ta catyí ra Jesús:
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Tyicuan ta chaa̱ cuhva cha cuxiñi ñu, ta tachi̱ ra chi musu ra nacana ra chi ñu. Vatyi cha chaa̱ cuhva cha cuxiñi ñu.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Soco tandɨhɨ ñu cuan quichaha catyí ñu vatyi ma cuhun ñu. Ta noo ra cuan catyí ra: “Ni sate̱ noo ñuhú. Ta cuñí chi cuhin cunyehi. Ican tuhun chiquén na saha ra tucahnu iñi chii vatyi ma cuhin.”
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Tyicuan ta inga tucu ra cuan catyí ra: “Ni sata cuiri ohon tahan yunta quɨtɨ. Ta cuhin cunyehi tatu vaha tɨ. Ican tuhun chiquén tumañi iñi chi ra na saha ra tucahnu iñi chii, vatyi ma cuvi cuhin.”
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Tyicuan ta inga tucu ra cuan catyi ra: “Ni ndɨhɨ tandahi, ta ma cuvi cuhin”, catyí ra.
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Tyicuan ta musu ra cuan cuanuhu ra. Ta nacatyi ra tandɨhɨ tuhun cuan chi ra cha tachi̱ chi ra. Cha chiñi̱ ra savaha vico cuan cha tyicuan caa, ta cuxaan xaan ra. Ta catyí ra chi musu ra: “Cua̱han tandɨhɨ maa ityi. Ta quichi nyacon chi ñu ndahvi, chi ñu cuhví, ta chi ñu coxó, ta chi ñu cuaa”, catyí ra.
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Ta cha yaha̱ nachaa̱ musu cuan ta catyi̱ ra chi ra cha tachi̱ chi ra: “Cha sacuvi̱ tandɨhɨ maa cha catyún. Ta nuñá ca chichi vehe”, catyí ra.
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Tyicuan ta chitoho ra catyí ra chi ra: “Cua̱han cua nducu ca chi ñu tandɨhɨ maa ityi. Ta sa̱nɨñun chi ñu na quichi coyo ñu, vatyi na cutu chichi vehi.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Vatyi catyí chuun vatyi ni minoo ñu cha nacatyi̱ tuhin cha xihna ri, ma cachi ñu chihin” ―catyí ra Jesús.
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Cuaha xaan ñáyɨvɨ nyicón chi ra Jesús. Tyicuan ta nanyehe ra chi ñu, ta quichaha catyí ra:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―Tandɨhɨ nyoho cha nyicón ndo chii, tatu cuñí ca ndo chi ñáyɨvɨ chi ndo ican saha chi yuhu, ñima cuende yɨhɨ́ ndo. Ta tatu cuñí ca ndo chi maa ndo ican saha chi yuhu, ñima cuende yɨhɨ́ ndo.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Vatyi nya nyoho cha ña cuñí ndo nyehe ndo tundoho cha cunyicon ndo chii, ña tahán chi cuví ndo ñu cuende, vatyi cha nyehe ndo tɨndoho yucuan cuví cruzi cha tahán chi cuiso ndo.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Vatyi tatu nya nyoho cuñí ndo savaha ndo noo vehe cahnu, xihna ca cunyaa ndo ta ndichi xiñi ndo tatu caña xuhun ndo cha cananyaa ndo vehe cuan.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Vatyi tatu quichaha sacacu ndo vehe cuan, ta quichaha ña cuví sandɨhɨ ndo vatyi ñahri ca xuhun ndo, cuacu nyaa ñáyɨvɨ chi ndo.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Ta cuacatyi ñu: “Ra cuan quichaha savaha ra vehe ra, ta nɨ ña cuví sandɨhɨ ra”, cucatyi ñu.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 O tatu noo rey cha cuñí cañi tahan chihin inga rey ¿atu ña chicunyaa xihna ra ta ndichi xiñi ra tatu ñihi uchi mil sɨndaro cha cuahan chihin ra cua cañi tahan chihin inga rey cha vachi chihin oco mil sɨndaro cuan?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Tatu chitó ra vatyi ma cuvi chasaha ra chi inga rey cuan, tyicuan ta cañi ca vachi rey cuan, ta tachi ra chi noo musu ra vatyi cucatyi ra chi rey cuan na ndɨhɨ tuhun yucuan ri.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Ta tyicuan caa cuví chi nyoho. Tatu ma cahnya iñi ndo tandɨhɨ maa cha cuñi ndo ta cha cumi ndo, ma cuvi cunyicon ndo chii.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 ’Vaha ñɨɨ vatyi sacu uhva chi cha cachi yo. Soco tatu ndɨhɨ cha uhva chi, ña vaha ca chi.
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Ñahri ca tyiño cuví saha chi. Ta sacuita yo vatyi ña vaha ca. Nya nyoho cha cutuñí iñi ndo, tya̱soho ndo tuhun cahín ―catyí ra Jesús.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.