Atos 4
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs VC
1 Ni cahán ca ra Pedro ta ra Juan chihin ñáyɨvɨ, ta chaa̱ coyo tata sutu cuenda ñu Israel chihin ra cuví nuu chi ra sahá cumi vehe ñuhu, ta chihin ra cuví saduceo.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Cacuxaan xaan ra vatyi ra Pedro ta ra Juan sañahá ra chi ñáyɨvɨ ta catyí ra vatyi ndicha cha nandotó ñu chihi̱, vatyi ra Jesús nandoto̱ ra.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Tyicuan ta catɨɨ̱n ra chi ra. Ta catyihi̱ ra chi ra vehe caa. Ta candoo̱ ra nyacua nya inga quɨvɨ vatyi cha iñi xaan cuhva cuan.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Soco cuaha ñu cha chiñi̱ tuhun cahán ra Pedro nachinó iñi ñu. Ta candu ɨɨn ri ñu chihin ñu yɨhɨ́ cuenda ra Jesús. Ta cha tandɨhɨ ñu vasɨ quita ohon mil ñu cha maa ri maa rayɨɨ ri.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Tuvi inga quɨvɨ ta candu ɨɨn ri ra cacuví tyiño chi ñu Israel, ra chahnu, ta ra casacuaha cuenda ley cha tyaa̱ ra Moisés, nya Jerusalén cuan.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Ta ñohó tucu ra Anás ra cuví nuu chi tata sutu. Ta ra Caifás, ta ra Juan, ta ra Alejandro. Ta nyicú tucu tandɨhɨ ñáyɨvɨ chi ra cacuví nuu chi tata sutu.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Tyicuan ta catachi̱ ra tyiño chiquehe̱n chi ra Pedro ta chi ra Juan. Ta chitayucu̱ ra chi ra mahñu. Ta candaca̱ tuhun ra chi ra:
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Ta ra Pedro tyitu ra yɨhɨ́ Tatyi Ii Nyoo. Ta catyí ra chi ra:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 Vityin ndacá tuhun ndo chi ndi tuhun vaha cha cuvi̱ chi noo ra coxo ihya, vatyi cuñí ndo coto ndo yoso caa nduvaha̱ ra.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Yucuan chaha cunacatyi ndi chi ndo tacuhva nacoto tandɨhɨ ñáyɨvɨ Israel. Vatyi ra ihya nanyaá ra nuu tandɨhɨ ndo. Vatyi nduvaha̱ ra chihin tunyee iñi ra Jesucristo ra ñuu Nazaret, ra cha chaha̱ cuenda ndo vatyi cúvi ra nu cruzi. Soco Nyoo sanandoto̱ ra chi ra.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Ta suri ra Jesús ihya cuví yuu cha chiñuhú ca cha ña cuñí ra savahá vehe cotyiño ra, tari cuhva catyí nuu tutu Nyoo. Ta ican ndo cuví tari ra savahá vehe ta ña cuñí ndo yuu cha chiñuhu ca cuan.
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Vatyi yori inga ra cuví sacacú chi yo. Vatyi noo tuhun ri maa ra chaha̱ Nyoo vatyi sacacu ra chi yo. ―catyí ra Pedro chi ñu.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Tyicuan ta cachiñi̱ ra cacuvi tyiño cuan vatyi nɨɨ xaan iñi ra Pedro ta ra Juan cacahán ra. Ta ñima ra cañoho̱ vaha sɨcuela cacuví ra. Ta iyo xaan cuñi̱ ra. Tyicuan ta nɨcoho̱n nuu ra chi ra vatyi ican ra cuví ra cha cachica̱ noo chihin ra Jesús.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Ta sɨɨn ri, ra cha nduvaha̱ cuan, nanyaá ra chihin ra yucuan. Yucuan chaha ña cuví cahan ña vaha ra cacuvi tyiño cuan sɨquɨ ra Pedro ta ra Juan.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Tyicuan ta catyi̱ ra chi ra naquita coyo nɨnduñi ra chata vehe. Ta candoo̱ maa ra cacuví tyiño cuan candatuhun tahan ra.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 Ta catyí ra:
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Soco tacuhva cha ma cono tuhun ihya nɨcahnu chichi ñuu ihya, cutyanaha yo chi ra, tacuhva vatyi ma cahan ca ra tuhun ra Jesús chihin ñáyɨvɨ ―cacatyí ra.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Tyicuan ta cacana̱ ra chi ra Pedro ta ra Juan. Ta catyi̱ ra chi ra vatyi ni chiin ca maa ta ma cahan ca ra tuhun ra Jesús. Ta ma sañaha ca ra chi ñáyɨvɨ.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Soco ra Pedro ta ra Juan canacaha̱n ra ta catyí ra:
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Vatyi nyuhu ma cuvi cha sandɨhɨ ndi cha nacatyi ndi tuhun cha nyehe̱ ndi ta chiñi̱ ndi ―cacatyí ra.
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Tyicuan ta nacatyanaha̱ tucu ra chi ra. Soco saña̱ ra chi ra vatyi ña ñihi̱ ra cuhva tachi tuñi ra chi ra. Vatyi tandɨhɨ ñáyɨvɨ sacahnú ñu chi Nyoo cha cuenda cha cuvi̱ cuan.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Vatyi rayɨɨ cha nduvaha̱ cuan, yaha ca uvi xico cuiya ra, ta tyicuan cuiya nyehe̱ ra tɨndoho ta nduvaha̱ ra saha Nyoo.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Ta casaña̱ ra chi ra Pedro ta chi ra Juan. Tyicuan ta cuahan coyo ra nu nyicú ra tahan ra. Ta canacatyí ra tandɨhɨ cha cacatyi̱ ra chahnu ta ra cacuví nuu chi tata sutu chi ra.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Cuhva cha cachiñi̱ ñu tuhun ihya tandɨhɨ ñu ta ɨɨn ri quichaha̱ chican tahvi ñu chi Nyoo. Ta catyí ñu:
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Ta yoho chihin Tatyi Iun sacahu̱n chi ra David ta cha naha. Ta catyí ra:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Rey ta inga cha nyacá ñaha sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱ ihya candu cuita ra sɨcun Sutu Mañi yuhu, ta sɨquɨ ra Cristo, catyi ra David.
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Sutu Mañi yuhu, ndicha vatyi ra Herodes, ta ra Poncio Pilato candu ɨɨn ri ra ñuu Jerusalén ihya chihin ra ñuu Roma ta chihin ra Israel vatyi cahñi ra chi ra Jesús Sehe iun cha cachi̱ vahun.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Ta tyicuan caa ta casacuvi̱ ra, tari cuhva cha catyi̱ maun ta cha naha tyi cucuvi.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Ta vityin, Sutu Mañi yuhu, nye̱he cha tyanaha̱ ra chi ndi. Ta cu̱hva cha cunɨɨ ca iñi ndi tyi tyiño nuu maun sacuvi ndi, Sutu Mañi yuhu. Ta cu̱hva cha cahan ndi tuhun chihin cha ña yuhví ndi.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Ta chihin fuerza maun ta cunduvaha ñu cuhví, ta cunyehe ndi seña ta milagru cha cuenda tunyee iñi ra Jesús Sehe iun ―catyí ñu chicán tahvi ñu.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Ta cuhva cha ndɨhɨ savaha ñu oración ta taa̱n nu nyicu ñu. Ta tandɨhɨ ñu chitu ñu chihin Tatyi Ii ta caha̱n ñu tuhun Nyoo chihin cha nɨɨ iñi ñu.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Tandɨhɨ ñu cha chinó iñi, ɨɨn ri cuví ñu, ta ɨɨn ri cuhva chicá xiñi ñu. Ni noo ñu ta ña catyí ñu vatyi chi maa ñu cuví cha iyó chi ñu, soco chi tandɨhɨ ñu cuví, catyí ñu. Vatyi ɨɨn ri nyicú ñu.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Ta chihin tunyee iñi cahnu, cacahán ra apóstol tuhun cha nandoto̱ Sutu Mañi yo Jesús. Ta Nyoo nasocó xaan ra chi tandɨhɨ ra.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Ta ni noo ñu ta ñahri cumañí chi ñu vatyi tandɨhɨ ñu cha iyó vehe o ñuhú, xicó ñu. Ta quichi nyacá ñu xuhun,
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 ta chahá cuenda ñu chi ra apóstol. Ta maa ra nasachá ra chi noo noo ñu yoso cuhva cha chiñuhú chi ñu.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Tyicuan caa sacuvi̱ noo ra cha nañi José. Ra cuan vachi ra tata ra Levi. Ta cacu̱ ra ñuhú Chipre cha nyaá mahñu tyañuhu. Ta ra apóstol sacunañi̱ ra Bernabé chi ra. Ta cuñí chi catyí sɨvɨ cuan: Ra Naquehen Ndahvi.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Ta ra Bernabé cuan xico̱ ra ñuhú ra. Ta chaha̱ ra xuhun cuan chi ra apóstol.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.