Atos 28

Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Cuhva cha cha yaha̱ cacu ndi ta catyi ñáyɨvɨ iyó ñuhú cuan vatyi nu nyaá ndi nañí chi Malta, o Melita.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Ta vaha xaan tyiñuhu̱ ñu chi ndi. Ta sanataha̱n ñu ñuhu̱ vatyi coón savi ta vichin xaan. Ta catyí ñu chi tandɨhɨ ndi, natuhva ndi yuhu ñuhu̱ cuan natava ndi cha vichin ndi.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Tyicuan ta ra Pablo naquehe̱n ra suhva nducu tyihi̱ ra nu ñuhu̱. Ta noo coo quita̱ chichi nducu cuan, cha cuenda cha ihñi. Ta chachi̱ yɨhɨ tɨ ndaha ra Pablo ta ndoo̱ tɨ tacaa̱ tɨ ndaha ra.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Cuhva cha canyehe ñáyɨvɨ ñuhú cuan tyi tacaá coo cuan ndaha ra, quichaha catyí ñu chi tahan ñu:
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Soco ra Pablo naquɨsɨ ra chi coo cuan, ta canacava tɨ nu ñuhú, ta ñahri cuvi̱ chi ra.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Tandɨhɨ ñu nyatú ñu ñáá cuhva ndaa nu tyaa̱ tɨ, o ñáá cuhva cúvi ra. Soco cha yaha̱ nyatu xaan ñu, ta nyehe̱ ñu vatyi ñahri maa cuvi̱ chi ra. Tyicuan ta nasama̱ ñu cuhva chicá xiñi ñu, ta quichaha catyí ñu:
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Yatyin ri cuan nyaá ñuhú ra cha cuví nuu ñuhú cuan. Publio nañí ra. Ta vaha xaan caha̱n ra chihin ndi. Ta tyiñuhu̱ xaan ra chi ndi, ndoo̱ ndi vehe ra uñi quɨvɨ.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Ta cuhví xaan sutu ra chihin cahñi ta cha chiyó ra. Ta ra Pablo chaha̱n ra chinyehe̱ ra nu catuví ra. Ta chica̱n tahvi ra chaha ra. Ta tyiso̱ ra ndaha ra sɨquɨ ra ta nduvaha ra.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Yaha̱ cuan ta quichaha caquichi̱ tucu inga ñu cuhví cha iyó ñuu cuan. Ta nduvaha̱ tucu ñu.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Ta tandɨhɨ ñu tyiñuhu̱ xaan ñu chi ndi. Ta quɨvɨ quɨhvɨ̱ ndi chichi barcu cha cuacuhun ndi, chaha̱ ñu tandɨhɨ cha cuchiñuhu chi ndi ityi cuhun ndi.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Uñi yoo ñoho̱ ndi Malta cuan. Tyicuan ta ñihi̱ ndi noo barcu cha quichi nya ñuu Alejandría ityi Egipto. Ta ndoo̱ chi Malta nya yaha̱ yoo vichin. Ta nyaa noo cha natava ñu, noo xiñahñu nyoo Cástor ta nyoo Pólux, xiñi chi. Quɨhvɨ̱ ndi barcu cuan ta cuahan ndi.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Ta chaa̱ ndi ñuu Siracusa. Ta yucuan ndoo̱ ndi uñi quɨvɨ.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ta yucuan ta quita̱ ndi ta cuahan ndi ityi yuhu tyañuhu nyacua nya chaa̱ ndi ñuu Regio. Ta cha inga quɨvɨ cuan caa xaan tatyi cha quichi ityi sur ta chica̱ ndi uvi quɨvɨ ta chaa̱ ndi ñuu Puteoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Yucuan ñihi̱ tahan ndi chihin suhva ra hermano. Ta catyí ra chi ndi cha ndoó ndi noo vitya chihin ra. Yaha̱ cuan ta quita̱ ndi ta cuahan ndi nya ñuu Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Ta ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo ñuu Roma cuan ñihi̱ ñu tuhun tyi cua chaa ndi. Ta chaha̱n coyo ñu chisataha̱n ñu chi ndi ityi. Suhva ñu nyatú ñu chi ndi Nuyahví Apio. Ta inga ñu ñihi̱ tahan ñu chihin ndi nya nu nañi Tres Tabernas. Ta cha nanyehe̱ ra Pablo chi ñu, nacuhva̱ ra tyahvi nyoo chi Nyoo. Ta ndunɨɨ ca iñi ra.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Cuhva cha chaa̱ ndi Roma cuan, capitán cuan nacuhva̱ cuenda ra chi ra ca iyó cuatyi cuan chi noo ra cuví nuu chi ra sahá cumi vehe caa. Ta chaha̱ ra cuan cha coo sɨɨn ra Pablo. Ta noo ri sɨndaro sahá cumi chi ra.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Uñi quɨvɨ cha yaha̱ chaa̱ ndi yucuan. Tyicuan ta tachi̱ ra Pablo tyiño naquichí coyo ra cacuví nuu cuenda ñayɨvɨ Israel cha iyó ñuu Roma cuan. Ta cuhva cha ndu ɨɨn ri ra, quichaha catyi̱ ra chi ra:
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ta cha cutuñí chi, ta cuñí ra nyacá ñaha casaña ra chii. Vatyi ñahri cuatyi cha cahnu cha tahán chi cúví.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Soco cha cuenda cha nduxaán xaan ra Israel sɨqui, chica̱n taxin cha cutuñi chii nuu maa rey cahnu. Vasɨ ñahri cuatyi cuacaquen sɨquɨ ñu ñui nuu ra.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Yucuan chaha cane̱ chi nyoho vatyi cohon nui chi ndo, ta sacoté chi ndo vatyi nuhñí yuhu chihin cadena vityin cha cuenda cha yɨhɨ́ iñi yo, ñu Israel, chi Nyoo ―catyí ra Pablo.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Tyicuan ta catyí ra Israel chi ra Pablo:
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Soco cuñí ndi cuɨñɨ ndi tuhun chicá xiñi yoho. Vatyi chitó ndi vatyi tandɨhɨ ri ityi cahán ña vaha ñáyɨvɨ sɨquɨ tuhun chaa ihya ―catyí ra Israel chi ra Pablo.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Tyicuan ta catyihi̱ tahan ra tuhun nya quɨvɨ quichi coyo ra inga chaha. Ta cha chaa̱ quɨvɨ cuan, chaa̱ coyo cuaha ñáyɨvɨ nu iyó ra Pablo. Ta nya ñaha ri ta nya cha cuaa cahán ra Pablo tuhun yoso caa nyacá ñaha Nyoo añima yo. Ta chihin ley ra Moisés ta tuhun cha catyaa̱ ra profeta Nyoo ta cha naha, sañahá ra chi ñu vatyi ra Jesús cuví ra cha sacacú chi yo, vatyi cuñi ra tyi nachino iñi ñu chi ra.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Yɨhɨ́ ñu chinó iñi ñu cha catyí ra Pablo. Ta inga ñu ña chinó iñi ñu.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Ta vatyi ña ɨɨn ri chino iñi ñu ta sɨɨn sɨɨn tuhun cahán ñu, ta quichaha̱ cuahan coyo ñu. Ta ra Pablo catyí ra chi ñu:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Cua̱han ta ca̱tyi chi ñáyɨvɨ ihya tyehe caa:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Vatyi añima ñu cha ndundava̱ xaan.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 ’Co̱to vaha nyoho vatyi vityin ta ityi nuu ca cuhin cusacote chi ñu cha ñima ñu Israel cuví vatyi sacacú Nyoo chi ñu. Ta maa ñu cuatyasoho ñu, ―catyí ra Pablo chi ñu.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Cuhva cha catyi̱ ra Pablo tyehe caa, ra Israel cuahan coyo ra suri cuví yuhu ra chihin ra tahan ra tuhun cha cahan ra Pablo chihin ra.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Uvi cuiya nanɨɨ ndoo̱ ra Pablo vehe nu nyaá ra cuenda yoo ñuu Roma cuan. Ta vaha cahán ra chihin tandɨhɨ ñu chaha̱n vehe ra.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Ta chihin cha nɨɨ iñi ra ta cahan ra tuhun yoso caa nyacá ñaha Nyoo añima yo. Ta sañahá ra tuhun Sutu Mañi yo ra Jesucristo. Ta yori chasɨ́ cha cahán ra.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.