Atos 28
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NAA
1 Cuhva cha cha yaha̱ cacu ndi ta catyi ñáyɨvɨ iyó ñuhú cuan vatyi nu nyaá ndi nañí chi Malta, o Melita.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Ta vaha xaan tyiñuhu̱ ñu chi ndi. Ta sanataha̱n ñu ñuhu̱ vatyi coón savi ta vichin xaan. Ta catyí ñu chi tandɨhɨ ndi, natuhva ndi yuhu ñuhu̱ cuan natava ndi cha vichin ndi.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Tyicuan ta ra Pablo naquehe̱n ra suhva nducu tyihi̱ ra nu ñuhu̱. Ta noo coo quita̱ chichi nducu cuan, cha cuenda cha ihñi. Ta chachi̱ yɨhɨ tɨ ndaha ra Pablo ta ndoo̱ tɨ tacaa̱ tɨ ndaha ra.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Cuhva cha canyehe ñáyɨvɨ ñuhú cuan tyi tacaá coo cuan ndaha ra, quichaha catyí ñu chi tahan ñu:
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Soco ra Pablo naquɨsɨ ra chi coo cuan, ta canacava tɨ nu ñuhú, ta ñahri cuvi̱ chi ra.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Tandɨhɨ ñu nyatú ñu ñáá cuhva ndaa nu tyaa̱ tɨ, o ñáá cuhva cúvi ra. Soco cha yaha̱ nyatu xaan ñu, ta nyehe̱ ñu vatyi ñahri maa cuvi̱ chi ra. Tyicuan ta nasama̱ ñu cuhva chicá xiñi ñu, ta quichaha catyí ñu:
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Yatyin ri cuan nyaá ñuhú ra cha cuví nuu ñuhú cuan. Publio nañí ra. Ta vaha xaan caha̱n ra chihin ndi. Ta tyiñuhu̱ xaan ra chi ndi, ndoo̱ ndi vehe ra uñi quɨvɨ.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Ta cuhví xaan sutu ra chihin cahñi ta cha chiyó ra. Ta ra Pablo chaha̱n ra chinyehe̱ ra nu catuví ra. Ta chica̱n tahvi ra chaha ra. Ta tyiso̱ ra ndaha ra sɨquɨ ra ta nduvaha ra.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Yaha̱ cuan ta quichaha caquichi̱ tucu inga ñu cuhví cha iyó ñuu cuan. Ta nduvaha̱ tucu ñu.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Ta tandɨhɨ ñu tyiñuhu̱ xaan ñu chi ndi. Ta quɨvɨ quɨhvɨ̱ ndi chichi barcu cha cuacuhun ndi, chaha̱ ñu tandɨhɨ cha cuchiñuhu chi ndi ityi cuhun ndi.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Uñi yoo ñoho̱ ndi Malta cuan. Tyicuan ta ñihi̱ ndi noo barcu cha quichi nya ñuu Alejandría ityi Egipto. Ta ndoo̱ chi Malta nya yaha̱ yoo vichin. Ta nyaa noo cha natava ñu, noo xiñahñu nyoo Cástor ta nyoo Pólux, xiñi chi. Quɨhvɨ̱ ndi barcu cuan ta cuahan ndi.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ta chaa̱ ndi ñuu Siracusa. Ta yucuan ndoo̱ ndi uñi quɨvɨ.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Ta yucuan ta quita̱ ndi ta cuahan ndi ityi yuhu tyañuhu nyacua nya chaa̱ ndi ñuu Regio. Ta cha inga quɨvɨ cuan caa xaan tatyi cha quichi ityi sur ta chica̱ ndi uvi quɨvɨ ta chaa̱ ndi ñuu Puteoli.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Yucuan ñihi̱ tahan ndi chihin suhva ra hermano. Ta catyí ra chi ndi cha ndoó ndi noo vitya chihin ra. Yaha̱ cuan ta quita̱ ndi ta cuahan ndi nya ñuu Roma.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Ta ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo ñuu Roma cuan ñihi̱ ñu tuhun tyi cua chaa ndi. Ta chaha̱n coyo ñu chisataha̱n ñu chi ndi ityi. Suhva ñu nyatú ñu chi ndi Nuyahví Apio. Ta inga ñu ñihi̱ tahan ñu chihin ndi nya nu nañi Tres Tabernas. Ta cha nanyehe̱ ra Pablo chi ñu, nacuhva̱ ra tyahvi nyoo chi Nyoo. Ta ndunɨɨ ca iñi ra.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Cuhva cha chaa̱ ndi Roma cuan, capitán cuan nacuhva̱ cuenda ra chi ra ca iyó cuatyi cuan chi noo ra cuví nuu chi ra sahá cumi vehe caa. Ta chaha̱ ra cuan cha coo sɨɨn ra Pablo. Ta noo ri sɨndaro sahá cumi chi ra.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Uñi quɨvɨ cha yaha̱ chaa̱ ndi yucuan. Tyicuan ta tachi̱ ra Pablo tyiño naquichí coyo ra cacuví nuu cuenda ñayɨvɨ Israel cha iyó ñuu Roma cuan. Ta cuhva cha ndu ɨɨn ri ra, quichaha catyi̱ ra chi ra:
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Ta cha cutuñí chi, ta cuñí ra nyacá ñaha casaña ra chii. Vatyi ñahri cuatyi cha cahnu cha tahán chi cúví.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Soco cha cuenda cha nduxaán xaan ra Israel sɨqui, chica̱n taxin cha cutuñi chii nuu maa rey cahnu. Vasɨ ñahri cuatyi cuacaquen sɨquɨ ñu ñui nuu ra.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Yucuan chaha cane̱ chi nyoho vatyi cohon nui chi ndo, ta sacoté chi ndo vatyi nuhñí yuhu chihin cadena vityin cha cuenda cha yɨhɨ́ iñi yo, ñu Israel, chi Nyoo ―catyí ra Pablo.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Tyicuan ta catyí ra Israel chi ra Pablo:
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Soco cuñí ndi cuɨñɨ ndi tuhun chicá xiñi yoho. Vatyi chitó ndi vatyi tandɨhɨ ri ityi cahán ña vaha ñáyɨvɨ sɨquɨ tuhun chaa ihya ―catyí ra Israel chi ra Pablo.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Tyicuan ta catyihi̱ tahan ra tuhun nya quɨvɨ quichi coyo ra inga chaha. Ta cha chaa̱ quɨvɨ cuan, chaa̱ coyo cuaha ñáyɨvɨ nu iyó ra Pablo. Ta nya ñaha ri ta nya cha cuaa cahán ra Pablo tuhun yoso caa nyacá ñaha Nyoo añima yo. Ta chihin ley ra Moisés ta tuhun cha catyaa̱ ra profeta Nyoo ta cha naha, sañahá ra chi ñu vatyi ra Jesús cuví ra cha sacacú chi yo, vatyi cuñi ra tyi nachino iñi ñu chi ra.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Yɨhɨ́ ñu chinó iñi ñu cha catyí ra Pablo. Ta inga ñu ña chinó iñi ñu.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Ta vatyi ña ɨɨn ri chino iñi ñu ta sɨɨn sɨɨn tuhun cahán ñu, ta quichaha̱ cuahan coyo ñu. Ta ra Pablo catyí ra chi ñu:
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Cua̱han ta ca̱tyi chi ñáyɨvɨ ihya tyehe caa:
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Vatyi añima ñu cha ndundava̱ xaan.
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 ’Co̱to vaha nyoho vatyi vityin ta ityi nuu ca cuhin cusacote chi ñu cha ñima ñu Israel cuví vatyi sacacú Nyoo chi ñu. Ta maa ñu cuatyasoho ñu, ―catyí ra Pablo chi ñu.
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Cuhva cha catyi̱ ra Pablo tyehe caa, ra Israel cuahan coyo ra suri cuví yuhu ra chihin ra tahan ra tuhun cha cahan ra Pablo chihin ra.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Uvi cuiya nanɨɨ ndoo̱ ra Pablo vehe nu nyaá ra cuenda yoo ñuu Roma cuan. Ta vaha cahán ra chihin tandɨhɨ ñu chaha̱n vehe ra.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Ta chihin cha nɨɨ iñi ra ta cahan ra tuhun yoso caa nyacá ñaha Nyoo añima yo. Ta sañahá ra tuhun Sutu Mañi yo ra Jesucristo. Ta yori chasɨ́ cha cahán ra.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.