Atos 21
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NTLH
1 Tyicuan ta sandoo̱ ndi chi ra hermano ta quɨhvɨ̱ ndi chichi barcu. Ta cuaha̱n ndi ɨɨn ndoo ityi ri nya Cos noo ñuhú luhlu mahñu tyañuhu. Ta cha inga quɨvɨ chaa̱ ndi nya Rodas inga ñuhú luhlu ri. Yucuan ta cuahan ndi nya Pátara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Ta ñuu Pátara cuan nañihi̱ ndi nonga barcu cha cuahan nya Fenicia. Ta quɨhvɨ̱ ndi chichi inga barcu cuan ta cuaha̱n ndi.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Ta cha cuahan ndi nyehe ndi ñuhú Chipre chiyo satyin ndi. Ta yaha̱ ri ndi cuahan ndi ityi nu ca, ityi Siria. Ta chaa̱ ndi nya ñuu Tiro vatyi yucuan cuatava ra carga cha nyisó barcu cuan.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Ta cha nañihi̱ ndi chi ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo ñuu cuan, ndoo̱ ndi chihin ñu ucha quɨvɨ. Ta catyí ñu chi ra Pablo vatyi ña tahán chi cha cuhun ra Jerusalén vatyi tyicuan caa sañaha̱ Tatyi Ii chi ñu.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Soco cha ndɨhɨ ucha quɨvɨ cuan quita̱ ndi ñuu cuan. Ta nu cuaquita ndi tandɨhɨ ra hermano chihin ñasɨhɨ ra ta sehe ra chinyaca̱ ñu chi ndi nyacua nya ityi chata ñuu. Ta nu ñɨtɨ yuhu tyañuhu cuan nicuiñi̱ chɨtɨ ndi, ta chicán tahvi ndi chi Nyoo.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Tyicuan ta nanumi ndi chi tahan ndi. Tyicuan ta quɨhvɨ̱ ndi chichi barcu. Ta maa ñu cuanuhu̱ coyo ñu vehe ñu.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Ta quita̱ ndi ñuu Tiro cuan ta cuahan ndi nya ñuu Tolemaida. Ta yucuan chaha̱ ndi nocumi chi ñu hermano. Ta ndoo̱ ndi chihin ñu noo quɨvɨ.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Ta cha inga quɨvɨ quita̱ ndi ta cuahan ndi ñuu Cesarea. Ta yucuan chaha̱n ndi vehe ra Felipe ra cha sacotó xaan chi ñáyɨvɨ yoso caa sacacu Nyoo añima ñu. Cuví ra noo ra chichi cha ucha tahan ra nyisó tyiño vehe ñuhu. Ta yucuan ndoo̱ ndi chihin ra.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Ra Felipe, iyó cumi tahan ñu tyivaa sehe ra cha ta tandaha ca. Ta tuhvá ñu chahá cuenda ñu tuhun cahán Nyoo. O cuvi chi cuan sahá ñu profetizar.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ta cha cuaha ri quɨvɨ cha chaa̱ ndi yucuan, tyicuan ta chaa̱ noo profeta Nyoo cha nañí Agabo. Quichi̱ ra ityi Judea.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Quichi̱ nyehe̱ ra nu nyicu ndi. Ta quehe̱n ra sincho ra Pablo, ta cháhñi̱ ra chaha ra ta ndaha ra, ta catyí ra:
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Cha chiñi̱ ndi tuhun ihya, nyuhu ta ra ñuu Cesarea chacú ndahvi ndi nuu ra Pablo vatyi ma cuhun ra Jerusalén.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Soco ra Pablo catyí ra:
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Ta cha nyehe̱ ndi tyi ña cuvi̱ chasaha ndi chi ra, saña̱ ndi. Ta catyí ndi:
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Cha yaha̱ tuhun ihya sanduvaha̱ ndi chi ndi ta cuahan ndi nya Jerusalén.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Ta cuahan suhva ra Cesarea ra yɨhɨ́ cuenda ra Cristo chihin ndi. Ta cuahan tucu noo ra ñuhú Chipre. Mnasón nañí ra. Cuaha xaan cuiya chinó iñi ra chi ra Cristo. Maa ra chinyaca̱ ra chi ndi nya vehe ra cha nyaá Jerusalén vatyi yucuan cunyaa ndi.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Cuhva cha chaa̱ ndi Jerusalén, ñu yɨhɨ́ cuenda ra Cristo chihin cha sɨɨ cuñí ñu cahán ñu chihin ndi.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ta inga quɨvɨ cuan cuahan ndi chihin ra Pablo cuanyehe ndi nu nyaá ra Jacobo. Ta yucuan nyicú tucu tandɨhɨ ra yɨhɨ́ ndaha vehe ñuhu.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Chaha̱ ra Pablo nocumi chi ra. Yaha̱ cuan ta nacatyi̱ ra tahan tahan ri tuhun yoso caa chotyiño̱ Nyoo chi ra nu cahan ra tuhun Nyoo chihin ñu cha ñima ñu Israel cuví.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Cuhva cha cachiñi̱ ñu tuhun ihya, casacahnu ñu chi Nyoo, ta catyí ñu chi ra Pablo:
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Ta ñihí ñu tuhun vatyi yoho sañahún chi tandɨhɨ ñu Israel cha iyó inga ñuu vatyi ma quichaha ca ñu ley cha sañaha̱ ra Moisés, ta catyún chi ñu vatyi ña tahán chi sacuví ñu costumbre circuncisión chihin cha lee sehe ñu, ta ni ma sacuvi ca ñu costumbre chahnu yo.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ¿Yoso caa sacuvi yo vityin? Vatyi ñáyɨvɨ cuañihi ñu tuhun tyi chau̱n ihya.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Vaha taxin ca cha sacuvun tyehe caa. Ihya iyó cumi tahan rayɨɨ cha nyaá sacuvi ra noo cha tyaa̱ ra cuhva tyi sacuvi ra nuu Nyoo.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Cua̱han chihin ra na ndundɨun nuu Nyoo chihin ra. Ta yoho tyi̱yahvun cha tahán chi tyiyahvi ra. Tyicuan ta maa ra cuvi satya ndɨɨ xiñi ra cuhva catyí ley. Ta cha sacuvun tyicuan caa ta coto tandɨhɨ ñáyɨvɨ vatyi ña ndicha cha cahán ñu sɨcun, soco cunyehe ñu vatyi quichahá tucu yoho ley ra Moisés.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Ta cha cuenda ñu cha ñima ñu Israel cuví, ta nachinó iñi ñu tuhun Nyoo, cha sacuhu̱n ndi tutu chi ñu, ta catyi̱ ndi chi ñu vatyi ña tahán chi caca xiñi ñu tuhun ihya. Soco noo cha ma cachi ñu coño cha chahá ñáyɨvɨ chi xitohyo. Ni ma cachi ñu nɨñɨ ni coño quɨtɨ cha cava ñu sucun ta ña chatɨ nɨñɨ. Ta ni noo ñu ta ma coo ñusɨhɨ o rayɨɨ chi ñu tatu ñima ñasɨhɨ o yɨɨ ñu cuví ―catyí ra chahnu vehe ñuhu chi ra Pablo.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Tyicuan ta tuvi̱ inga quɨvɨ ta cuahan ra Pablo chihin ndɨ cumi tahan ra cuan. Ta sandundɨɨ̱ ra chi ra nuu Nyoo ɨɨn ri chihin ra cuan. Tyicuan ta quɨhvɨ̱ ra chichi vehe ñuhu cahnu vatyi sacoto ra chi tata sutu ama cundɨhɨ cha ucha quɨvɨ cha ndundɨɨ ndɨ cumi tahan ra cuan, ta cuacuhva ra ofrenda cha cuenda noo noo ra.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Soco cha cuñí cuii ri ndɨhɨ ucha quɨvɨ cuan, ta suhva ra Israel cha quichi̱ nya Asia canyehe̱ ra chi ra Pablo chichi vehe ñuhu. Ta casanaquɨquɨ̱ ra chi tandɨhɨ ñáyɨvɨ, ta catɨɨ̱n ra chi ra Pablo.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Ta cacanachaá ra ta cacatyí ra:
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Tyehe caa cacatyi̱ ra vatyi ta ityi chata ca canyehe̱ ra chi ra Pablo chichi ñuu, chicá noo ra chihin ra Trófimo, noo ra ñuu Éfeso. Ta cacuñí maa ra vatyi ra Pablo chinyaca̱ chi ra chichi vehe ñuhu.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Ta tandɨhɨ ri ñáyɨvɨ ñuu naquɨquɨ́ ñu. Ta ñáyɨvɨ chinó vavaha ñu vachi coyo ñu. Tyicuan ta catɨɨ̱n ñu chi ra Pablo. Ta caxita̱ quiñoho ñu chi ra nya ityi chata vehe ñuhu, ta numi ri nacasɨ ñu yuvehe.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Cha cuñí ñu cahñi ñu chi ra, ta chaa̱ tyiño chi comandante cuenda sɨndaro vatyi tandɨhɨ ñu Jerusalén iyó xaan naquɨquɨ́.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Tyicuan ta comandante cuan sandu ɨɨ̱n ri ra capitán ta sɨndaro. Ta cachino̱ ra cuahan coyo ra nu nyicú ñáyɨvɨ. Cuhva cha nanyehe̱ ñu chi comandante chihin sɨndaro, sandɨhɨ̱ ñu cha cañí ñu chi ra Pablo.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Tyicuan ta tuhva̱ comandante nu nyaá ra Pablo. Ta tachi̱ ra tyiño natɨɨn sɨndaro chi ra, ta cháhñi̱ ra chi ra chihin uvi tahan cadena. Yaha̱ cuan ta ndaca̱ tuhun ra chi ra yóó ra cuví ra, ta ñáá cha sacuvi̱ ra.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Soco ñáyɨvɨ sɨɨn sɨɨn tuhun canachaá ñu. Ta comandante cuan ña cutuñí maa iñi ra cha cuenda cha quiñi cuvaa ñu. Ta tachi̱ ra cha cunyaca sɨndaro chi ra Pablo nya cuartel.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Cuhva cha cachaá ra nu cuayɨ yuvehe cuartel cuan, quiñi xaan nanduví ñáyɨvɨ ta ña chahá ca ñu caca ra Pablo. Yucuan chaha catyaa̱ soco sɨndaro cuan chi ra.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Vatyi tandɨhɨ ñu nyicón ñu chi ra, ta canachaá ñu ta catyí ñu:
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Cuhva cha cuatyihi ra chi ra Pablo chichi cuartel, ta quichaha catyí ra chi comandante:
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Tu tyicuan caa, ñima yoho cuví ra ñuu Egipto cha quichi̱ quɨvɨ cuan ta sacañi tahan ra chi ñáyɨvɨ sɨquɨ gobiernu ta chinyaca̱ ra chi cumi mil tahan ñáyɨvɨ ityi ñuhu ityi ―catyí comandante cuan chi ra Pablo.
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Tyicuan ta ra Pablo catyí ra chi ra:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Tyicuan ta chaha̱ comandante cuan permiso chi ra. Tyicuan ta nicuinanyaa̱ ra nu cuayɨ ta chaha̱ ra noo seña chi ñu na cutaxin ñu. Ta cahán ra chihin sahan hebreo, ta catyí ra:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.