Atos 12

Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ta quɨvɨ cuan quichaha̱ chica nyicon rey Herodes chi suhva ñu yɨhɨ́ cuenda ra Cristo.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Ta tachi̱ ra tyiño vatyi na cahñi ra chi ra Jacobo yañi ra Juan chihin mityi.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ta nyehe ra Herodes vatyi tahan xaan iñi ñu Israel cha sacuvi̱ ra tyicuan caa, ta tyihi̱ ra tyiño vatyi tɨɨn ndɨhɨ ra chi ra Pedro. Ta cuví chi noo quɨvɨ vico pascua nu tuhva ñu chachi ñu pan cha ñahri yuchan iya yɨhɨ chihin.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Cha yaha̱ cha tɨɨ̱n ra chi ra Pedro, tyihi̱ ra chi ra vehe caa. Ta cumi ityi sɨndaro sahá cumi chi ra. Ta cumi sɨndaro cha noo ityi ra ta sahá cuenda ra suhva suhva cuhva chi ra. Ta tyaa̱ ra Herodes cuhva vatyi nayahá vico cuan ta cucuhva cuenda ra chi ra chi ñáyɨvɨ.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ta tyicuan caa ñohó ra Pedro vehe caa. Ta sɨndaro cuan sahá cumi vaha xaan ra chi ra. Soco cha nɨ ri ca cha ñohó ra yucuan, ñu yɨhɨ́ cuenda ra Cristo chicán tahvi xaan ñu nyita cuii ri maa cha cuenda ra.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Ta tyaá ra Herodes cuhva vatyi cha ñaha ri inga quɨvɨ cuan cutava ra chi ra Pedro nuu ñáyɨvɨ. Ta suri cha cuaa cuan ra Pedro quixí vavaha ra mahñu uvi sɨndaro cuan. Ta nuhñí ra chihin uvi cadena. Ta uvi ca sɨndaro canyicú ra yuvehe casahá cumi ra.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Ta tañi ri ta tuvi̱ noo ángel cha tachi̱ Sutu Mañi yo. Ta ndundichin ri chichi vehe caa cuan. Ta ángel cuan tɨɨ̱n ra xiin ra Pedro. Ta sandoyo̱ ra chi ra. Ta catyí ra chi ra:
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Ta ángel cuan catyí ra chi ra:
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Ta ra Pedro quita̱ ra chata ángel cuan. Soco ña chitó ra tatu cha ndicha o cha ña ndicha cuví cuan, ta cuñi maa ra vatyi visión nyehé ra.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Soco cuahan ra chata ángel cuan ta cayaha̱ ra noo nu sahá cumi sɨndaro. Tyicuan ta cayaha̱ ra inga tucu nu casahá cumi sɨndaro cuan. Yaha̱ cuan ta chaa̱ coyo ra yuvehe caa cahnu nu quita ñáyɨvɨ ta quɨhvɨ ñu chichi ñuu. Ta yuvehe cuan nuña ri maa. Ta quita̱ coyo ra. Ta cha yaha̱ yaha ra noo ityi cahnu, ta sandoo̱ ángel cuan chi ra.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Tyicuan ta nacoto̱ ra Pedro vatyi ndicha ta quichaha catyi ra:
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Chicá xiñi ra tuhun ihya ityi cuahan ra. Ta chaa̱ ra vehe cu María sɨhɨ ra Juan Marcos. Ta cuaha xaan ñu canyicú cuan chicán tahvi ñu chi Nyoo.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Ta cuhva cha sacacha̱n ra Pedro yuvehe nuquehe, quita̱ noo ñaha tyivaa cha nañí Rode chinyehe ña yóó cha sacachan cuan.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Soco cuhva cha nɨcohon soho ña ndusu ra Pedro, ña nuña̱ ña yuvehe. Vatyi sɨɨ xaan cuñí ña, ta chino ña cua nacatyi ña. Ta catyí ña vatyi ra Pedro nanyaá ra yuvehe.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Tyicuan ta quichaha catyí ñu chi ña:
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Ta ra Pedro sañihí ca ra sacachan ra yuvehe. Ta cuhva cha nuña̱ ñu ta nanyehe̱ ñu chi ra, iyo xaan cuñi̱ ñu ta yuhvi̱ ñu cuvi̱.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Soco savaha̱ ra seña chihin ndaha ra nacutaxin ñu. Ta nacatyi̱ ra chi ñu yoso caa tava̱ Sutu Mañi yo chi ra vehe caa. Ta catyí ra chi ñu:
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Cuhva cha cundichin, iyo cacuvi sɨndaro cha sahá cumi chichi vehe caa cuan, vatyi ña cachitó ra yoso caa quita̱ ra Pedro.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Tyicuan ta tachi̱ ra Herodes cunanducu chi ra. Ta vatyi ña nañihi̱ ra chi ra, tyicuan ta tachi̱ ra na cacahñi ra chi ra sahá cumi vehe caa cuan. Yaha̱ cuan ta quita̱ ra Herodes ityi Judea cuan ta cuahan ra ñuu Cesarea cuacoo ra.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Ta ra Herodes cuxaan xaan ra chihin ñáyɨvɨ ñuu Tiro ta ñáyɨvɨ ñuu Sidón. Soco cuñí ñu cuan nduvaha coo ñu chihin ra vatyi ñuu cha nyacá ñaha ra yucuan quitá cha cachi ñu. Tyicuan ta ndu ɨɨ̱n ri ñu ta cuahan coyo ñu cuacutahan ñu chihin noo ra cha nañí Blasto. Ican ra sahá cuenda chi ra Herodes. Ta chicán ñu cha nduvaha coo ra Herodes chihin ñu.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Tyicuan ta catyí ra Herodes vatyi cuhun ñu nu nyaá ra noo quɨvɨ. Ta chaa̱ quɨvɨ cuan ta ndɨhvɨ̱ noo ra sahma tyiño ra. Ta chicunyaa ra nu tyayu cahnu ra. Ta caha̱n noo ra nuu ñu.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Tyicuan ta quichaha canachaa̱ ñáyɨvɨ, ta catyí ñu:
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Ta caa cuhva ri cuan noo ángel Sutu Mañi yo chaha̱ ra noo cuehe chi ra Herodes vatyi chaha̱ ra cha catyi̱ ñáyɨvɨ tyi Nyoo cuví ra. Ta quɨhvɨ̱ tɨndacu chi ra, ta chihi̱ ra.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Soco tuhun Nyoo cuahan chitya ca. Ta caha̱n ñu tuhun Nyoo tandɨhɨ ri ityi.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Quɨvɨ cha ndɨhɨ̱ tyiño saha ra Bernabé ta ra Saulo nya Jerusalén, cuanuhu coyo ra ñuu Antioquia. Ta cuahan tucu ra Juan Marcos chihin ra.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.