Atos 12
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs ARC
1 Ta quɨvɨ cuan quichaha̱ chica nyicon rey Herodes chi suhva ñu yɨhɨ́ cuenda ra Cristo.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja para os maltratar;
2 Ta tachi̱ ra tyiño vatyi na cahñi ra chi ra Jacobo yañi ra Juan chihin mityi.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ta nyehe ra Herodes vatyi tahan xaan iñi ñu Israel cha sacuvi̱ ra tyicuan caa, ta tyihi̱ ra tyiño vatyi tɨɨn ndɨhɨ ra chi ra Pedro. Ta cuví chi noo quɨvɨ vico pascua nu tuhva ñu chachi ñu pan cha ñahri yuchan iya yɨhɨ chihin.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos asmos.
4 Cha yaha̱ cha tɨɨ̱n ra chi ra Pedro, tyihi̱ ra chi ra vehe caa. Ta cumi ityi sɨndaro sahá cumi chi ra. Ta cumi sɨndaro cha noo ityi ra ta sahá cuenda ra suhva suhva cuhva chi ra. Ta tyaa̱ ra Herodes cuhva vatyi nayahá vico cuan ta cucuhva cuenda ra chi ra chi ñáyɨvɨ.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando- o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ta tyicuan caa ñohó ra Pedro vehe caa. Ta sɨndaro cuan sahá cumi vaha xaan ra chi ra. Soco cha nɨ ri ca cha ñohó ra yucuan, ñu yɨhɨ́ cuenda ra Cristo chicán tahvi xaan ñu nyita cuii ri maa cha cuenda ra.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Ta tyaá ra Herodes cuhva vatyi cha ñaha ri inga quɨvɨ cuan cutava ra chi ra Pedro nuu ñáyɨvɨ. Ta suri cha cuaa cuan ra Pedro quixí vavaha ra mahñu uvi sɨndaro cuan. Ta nuhñí ra chihin uvi cadena. Ta uvi ca sɨndaro canyicú ra yuvehe casahá cumi ra.
6 E, quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite, estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Ta tañi ri ta tuvi̱ noo ángel cha tachi̱ Sutu Mañi yo. Ta ndundichin ri chichi vehe caa cuan. Ta ángel cuan tɨɨ̱n ra xiin ra Pedro. Ta sandoyo̱ ra chi ra. Ta catyí ra chi ra:
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro no lado, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Ta ángel cuan catyí ra chi ra:
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te e ata as tuas sandálias. E ele o fez assim. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa e segue-me.
9 Ta ra Pedro quita̱ ra chata ángel cuan. Soco ña chitó ra tatu cha ndicha o cha ña ndicha cuví cuan, ta cuñi maa ra vatyi visión nyehé ra.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Soco cuahan ra chata ángel cuan ta cayaha̱ ra noo nu sahá cumi sɨndaro. Tyicuan ta cayaha̱ ra inga tucu nu casahá cumi sɨndaro cuan. Yaha̱ cuan ta chaa̱ coyo ra yuvehe caa cahnu nu quita ñáyɨvɨ ta quɨhvɨ ñu chichi ñuu. Ta yuvehe cuan nuña ri maa. Ta quita̱ coyo ra. Ta cha yaha̱ yaha ra noo ityi cahnu, ta sandoo̱ ángel cuan chi ra.
10 E, quando passaram a primeira e a segunda guarda, chegaram à porta de ferro que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Tyicuan ta nacoto̱ ra Pedro vatyi ndicha ta quichaha catyi ra:
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Chicá xiñi ra tuhun ihya ityi cuahan ra. Ta chaa̱ ra vehe cu María sɨhɨ ra Juan Marcos. Ta cuaha xaan ñu canyicú cuan chicán tahvi ñu chi Nyoo.
12 E, considerando ele nisso, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Ta cuhva cha sacacha̱n ra Pedro yuvehe nuquehe, quita̱ noo ñaha tyivaa cha nañí Rode chinyehe ña yóó cha sacachan cuan.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar.
14 Soco cuhva cha nɨcohon soho ña ndusu ra Pedro, ña nuña̱ ña yuvehe. Vatyi sɨɨ xaan cuñí ña, ta chino ña cua nacatyi ña. Ta catyí ña vatyi ra Pedro nanyaá ra yuvehe.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Tyicuan ta quichaha catyí ñu chi ña:
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Ta ra Pedro sañihí ca ra sacachan ra yuvehe. Ta cuhva cha nuña̱ ñu ta nanyehe̱ ñu chi ra, iyo xaan cuñi̱ ñu ta yuhvi̱ ñu cuvi̱.
16 Mas Pedro perseverava em bater, e, quando abriram, viram-no e se espantaram.
17 Soco savaha̱ ra seña chihin ndaha ra nacutaxin ñu. Ta nacatyi̱ ra chi ñu yoso caa tava̱ Sutu Mañi yo chi ra vehe caa. Ta catyí ra chi ñu:
17 E, acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Cuhva cha cundichin, iyo cacuvi sɨndaro cha sahá cumi chichi vehe caa cuan, vatyi ña cachitó ra yoso caa quita̱ ra Pedro.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Tyicuan ta tachi̱ ra Herodes cunanducu chi ra. Ta vatyi ña nañihi̱ ra chi ra, tyicuan ta tachi̱ ra na cacahñi ra chi ra sahá cumi vehe caa cuan. Yaha̱ cuan ta quita̱ ra Herodes ityi Judea cuan ta cuahan ra ñuu Cesarea cuacoo ra.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judeia para Cesareia, ficou ali.
20 Ta ra Herodes cuxaan xaan ra chihin ñáyɨvɨ ñuu Tiro ta ñáyɨvɨ ñuu Sidón. Soco cuñí ñu cuan nduvaha coo ñu chihin ra vatyi ñuu cha nyacá ñaha ra yucuan quitá cha cachi ñu. Tyicuan ta ndu ɨɨ̱n ri ñu ta cuahan coyo ñu cuacutahan ñu chihin noo ra cha nañí Blasto. Ican ra sahá cuenda chi ra Herodes. Ta chicán ñu cha nduvaha coo ra Herodes chihin ñu.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Tyicuan ta catyí ra Herodes vatyi cuhun ñu nu nyaá ra noo quɨvɨ. Ta chaa̱ quɨvɨ cuan ta ndɨhvɨ̱ noo ra sahma tyiño ra. Ta chicunyaa ra nu tyayu cahnu ra. Ta caha̱n noo ra nuu ñu.
21 E, num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes dirigiu a palavra.
22 Tyicuan ta quichaha canachaa̱ ñáyɨvɨ, ta catyí ñu:
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem!
23 Ta caa cuhva ri cuan noo ángel Sutu Mañi yo chaha̱ ra noo cuehe chi ra Herodes vatyi chaha̱ ra cha catyi̱ ñáyɨvɨ tyi Nyoo cuví ra. Ta quɨhvɨ̱ tɨndacu chi ra, ta chihi̱ ra.
23 No mesmo instante, feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus; e, comido de bichos, expirou.
24 Soco tuhun Nyoo cuahan chitya ca. Ta caha̱n ñu tuhun Nyoo tandɨhɨ ri ityi.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Quɨvɨ cha ndɨhɨ̱ tyiño saha ra Bernabé ta ra Saulo nya Jerusalén, cuanuhu coyo ra ñuu Antioquia. Ta cuahan tucu ra Juan Marcos chihin ra.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.