Apocalipse 14

Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yaha̱ cuan ta nyehi̱ chi ra cuví Mbee Luhlu, nanyaá ra nu yucu Sión. Ta chihin ra tayucú cientu uvi xico cumi mil ñáyɨvɨ cha nyaá sɨvɨ ra tyaan ta sɨvɨ Sutu ra.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 Tyicuan ta chiñi̱ noo cha cayu cha quichi ityi andɨvɨ, tari cayu cuaha yuvi nahnu. Ta tari cahán savi cha ñihi xaan, o tari noo ndusu cha cuaha xaan ra casacuacú arpa.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Ta cachitá ñu noo yaa chaa nuu tyayu Nyoo, ta nuu ndɨ cumi cha nyitó cuan, ta nuu tandɨhɨ ra cha vaha chahnu cuan. Ta yori cuví cutuhva yaa cuan, ɨɨn ri maa cientu uvi xico cumi mil ñu cha cacu̱ añima sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Ican ñu ihya cuví ñu cha ña chicoo̱ cuatyi ñu chihin inga rayɨɨ ta nɨ ri rayɨɨ chihin inga ñusɨhɨ, vatyi ii ndoo ñu, ta nyicón ñu chi ra cuví Mbee Luhlu tandɨhɨ ri ityi nu cuahan ra. Cacu̱ añima ñu ta cuví ñu ñu xihna ca chaha̱ cuenda ñu chi ñu chi Nyoo ta chi ra cuví Mbee Luhlu.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Yori cuví catyi vatyi cuendu ñu, vatyi ni noo cuendu ña tuhvá ñu cahan. Yucuan chaha ñahri cuatyi ñu nuu Nyoo.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Tyicuan ta nyehi̱ inga ángel cuahan ndava ra andɨvɨ. Ta nyisó ra tuhun Nyoo cha ma ndɨhɨ ca maa, ta ican tuhun ihya cuví cha sacacú ra Cristo añima yo, Vatyi cusacoto ra tuhun ihya chi ñáyɨvɨ iyó sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱, ñáyɨvɨ ndɨhɨ ri ñuu nahnu, ta ndɨhɨ ri ñuu nyihi, ta ñáyɨvɨ ndɨhɨ ri tata, ta ñáyɨvɨ sɨɨn sɨɨn sahan cahan.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 Ta ñihi xaan caha̱n ra ta catyí ra:
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Tyicuan ta cuahan inga ángel cuan chata ra, ta catyí ra:
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 Ta nacaha̱n ángel cu uñi chihin cha ñihi ndusu ra ta catyí ra:
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 cunyehe xaan ñu tɨndoho vatyi cutyihi Nyoo chi ñu nu ñuhu̱, ta nu azufre tari cha cusacoho Nyoo noo vinu xaan chi ñu. Ta chihin nuu ángel ta chihin nuu ra cuví Mbee Luhlu cucuvi cuan.
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Ta ñuhma cha quitá nu nyehé ñu tɨndoho cuan tyicuan ri maa cuquita chi. Ta ma nyitatu maa ñu ndiyaca ta ñiyaca nu cohon ñu yucuan, vatyi sacahnu̱ ñu chi quɨtɨ quiñi caa cuan ta chi xiñahñu tɨ, o chaha̱ ñu cha cunyaa tuñi sɨvɨ tɨ chi ñu.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Yucuan chaha ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo, ñu quichahá tuhun cahán ra, nɨɨ iñi ñu chinó iñi ñu chi ra Jesús ta cuñí chi cha cunyee xaan iñi ñu cha nyehe ñu tɨndoho sacuvi inga ñáyɨvɨ.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Tyicuan ta chiñi̱ noo ndusu cha quichi̱ ityi andɨvɨ, ta catyí chi chii tyehe caa:
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Tyicuan ta nanyehi̱ ta nyehi̱ noo vico cuichin. Ta sɨquɨ vico cuan nyaá noo rayɨɨ cha ndicha cuii maa cha quichi̱ nya gloria. Ta yɨhɨ́ noo corona xuhun cuaan xiñi ra. Ta yɨhɨ́ ndaha ra noo mityi cutya ta xaan.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ta quita̱ nonga ángel chichi vehe ñuhu ta chaa canachaa̱ ra chi ra nyaá sɨquɨ vico cuan. Ta catyí ra:
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Tyicuan ta ra cha nyaá sɨquɨ vico cuan sayaha̱ ra mityi ra sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱, ta nasataca̱ ra cha iyó nuu chi.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Tyicuan ta inga tucu ángel quita̱ chichi vehe ñuhu cha nyaá andɨvɨ. Ta nyisó tucu maa ra noo mityi cutya cha xaan vavaha.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Ta nu nyaá arta quita̱ tucu nonga ángel cha iyó ityi chi cha cunyaca ñaha chi ñuhu̱ cha cayú. Ta canachaa̱ ra ta cana̱ ra chi ra cha nyisó mityi cutya cha xaan cuan. Ta catyí ra chi ra:
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Ta ángel cuan sayaha̱ ra mityi ra sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱ ta chahnya̱ ra tɨchaha ndɨvɨ cha iyó sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱. Ta tyihi̱ ra noo nu tyihi ra vatyi cucuhñi ra ta quita ndutya chi. Ta cha tyehe caa cuñí chi catyí cha cutachi tuñi Nyoo chi ñáyɨvɨ.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Ityi chata ñuu cachahñi̱ ra tɨchaha ndɨvɨ cuan, ta cuñí chi catyi vatyi cachihi̱ cuaha xaan ñáyɨvɨ, ta nu cuvi̱ cuan, cama xaan cama xaan nɨñɨ ñu chatɨ. Ta chaa chi nya nu sucun nu nyaá frenu yuhu caballu ta tari cuhva noo uñi cientu kilómetro chinó nɨñɨ cuan.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.