1 Tessalonicenses 2
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs ARA
1 Nyoho yañi, chitó ndo vatyi ñima cha caha ri chaha̱n ndi chicahan ndi tuhun Nyoo ñuu ndo.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Vatyi chitó ndo yoso caa nyehe̱ ndi tɨndoho saha̱ ñáyɨvɨ ñuu Filipo cha ni cumañi ca chaa̱ ndi ñuu ndo. Ta vasɨ nyehe̱ xaan ndi tɨndoho ñuu cuan soco quɨvɨ chaa̱ ndi ñuu ndo cahan tucu ndi tuhun Nyoo chihin ndo chihin cha ña yuhví ndi. Ta vasɨ xaan xaan nanduvi̱ ñáyɨvɨ ñuu ndo, soco tyinyee̱ xaan Nyoo chi ndi ta sacoto̱ ndi chi ndo yoso caa sacacú ra añima yo.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Vatyi tuhun cha chaha̱ ndi chi ndo maa maa ri cha ndicha cuví. Ta ñahri cha quiñi caa chicá xiñi ndi. Ta ni ñima cha cuñí ndi sandavi ñaha ndi chi ndo.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Ñahri cha ña vaha caha̱n ndi, vatyi Nyoo nyehé ra chi ndi, ta maa ra tyatyiño̱ ra chi ndi vatyi sacoto ndi chi ndo yoso caa sacacú ra añima yo. Ta yucuan cuví cha cahán ndi tari cuhva tyatyiño̱ ra chi ndi. Vatyi ña cuñí ndi cuvaha ndi nuu ñáyɨvɨ, soco nuu Nyoo cuñí ndi cuvaha ndi, vatyi maa ra nyehé ra ñáá cha caa añima yo.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ta nyoho chitó ndo vatyi ni noo chaha ña caha̱n ndi chihin tuhun tyaquɨ cha cuñí ndi sandavi ñaha ndi chi ndo. Ta ni ñima cha cuñi̱ ndi saha ganaa ndi xuhun ta caha̱n ndi tuhun ihya chihin ndo. Nyoo cuví ra cha ndaa tyi ndicha cha cahín ihya.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Ta ni noo chaha ña nanducu̱ ndi cuhva cha sacahnu ñáyɨvɨ chi ndi, ni nyoho, ni inga ñu. Ndicha, iyó ityi chi ndi cha cunyacá ñaha ndi chi ndo tyi maa ra Cristo tachi̱ ra chi ndi, soco ña cuñí ndi coso ndi sɨquɨ ndo cha tyicuan caa.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Soco cuñí ndi tyinyee ndi chi ndo. Tari noo sɨhɨ sacuahnú ña chi sehe ña, sahá cuenda ña chi cue, tyicuan caa cuñí ndi tyinyee ndi chi ndo.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Cuñí xaan ndi chi nyoho, ta cahvi iñi ndi vatyi ñima tuhun Nyoo ri cuhva ndi chi ndo, soco nyacua nya ñayɨvɨ̱ ndi ñandɨhɨ, cha cuenda cha cuñí ndi chi ndo.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Nyoho yañi, nɨcohón iñi ndo yoso caa saha̱ tyiño ndi quɨvɨ chinyicu̱ ndi chihin ndo. Sahá tyiño ndi ñicahñu ta cha cuaa vatyi ña cuñí ndi coso ndi sɨquɨ ni noo ndo cha nɨ ri ca cha cahán ndi tuhun Nyoo chihin ndo.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Ta nyoho cuví ndo cha ndaa, ta Nyoo ñandɨhɨ, vatyi maa ri cha vaha ta cha ndaa chinyacuvi̱ ndi quɨvɨ chinyaa̱ ndi chihin ndo cha cuví ndo ñu chinó iñi chi ra Cristo. Maa maa ri cuhva cuñí Nyoo chinyacuvi̱ ndi, ta ña chaha̱ ndi cuhva vatyi cahan ña vaha ndo sɨquɨ ndi.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Ta chitó tucu ndo yoso caa sandunɨɨ́ ndi iñi noo noo ndo chihin tuhun chaha̱ ndi chi ndo. Sandunyee̱ ndi iñi ndo tari noo ra chihin sehe ra.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Ta catyi̱ ndi chi ndo nacachi co̱o ndo tari tahán chi coo ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo. Vatyi maa ra nacana̱ chi ndo vatyi coo ndo nu nyacá ñaha ra, ta nyehe ndo cha tyaquɨ gloria ra.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Yucuan chaha tyicuan ri nacuhvá ndi tyahvi nyoo chi Nyoo, vatyi quɨvɨ chiñi̱ ndo tuhun ra cha caha̱n ndi chihin ndo, natɨɨ̱n cuenda ndo vatyi nacoto̱ ndo tyi tuhun Nyoo cuví ta ñima tuhun ñáyɨvɨ ri. Ta ndicha cha tuhun Nyoo cuví, vatyi sacuvi̱ chi vatyi chino iñi ndo chi Nyoo ta nasama̱ ndo cuhva iyó ndo.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Yaha̱ cuan ta nyehe̱ tucu maa ndo tɨndoho saha̱ ñáyɨvɨ ñuu ndo, tari nyehe̱ tucu ñu yɨhɨ́ cuenda ra Cristo Jesús nɨcahnu ityi Judea. Tyicuan caa sanyehe̱ tucu ñu Israel ityi Judea cuan tɨndoho chi ñáyɨvɨ tahan yo cuenda ra Cristo cuan.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Ta ican ñu Israel cuan cachahñi̱ chi Sutu Mañi yo Jesús tari cachahñi̱ tucu ñu chi ra profeta, ra cachaha̱ cuenda tuhun cahán Nyoo ta ityi chata ca. Ñu Israel cuan tava̱ ñehe ñu chi ndi. Ñima cuhva cuñí Nyoo iyó ñu. Ta tasɨ cuñí ñu nyehe ñu chi tandɨhɨ ñáyɨvɨ.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Tatu cuñí ndi cahan ndi tuhun Nyoo chihin ñu cha ñima ñu Israel cuví tacuhva cacu ñu, ña chahá ñu Israel cuan cahan ndi. Ta cha cuenda cha chasɨ́ ñu nu cahán ndi, cucuaha ca cuatyi ñu. Ta vityin nu ndɨhɨ tuhun cutachi tuñi xaan Nyoo chi ñu.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Yañi, cha yaha̱ cha quita̱ ndi ñuu ndo vasɨ ña naha nyehe̱ ndi chi ndo soco ñohó xaan iñi ndi chi ndo. Ta chihin cha nɨɨ iñi ndi cuñi̱ ndi cunyehe ndi nu nyicú ndo inga chaha.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Ta nducu̱ ndi cuhva cuhun ndi soco ña cuvi̱. Ta yuhu ra Pablo ñandɨhɨ, cuaha xaan chaha nduqui̱ cuhva cuhun ndi, soco tahan ri chaha cha cuñi̱ ndi cuhun ndi ta ña chaha̱ ra ña vaha.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Soco ¿yóó chi ita iñi ndi? Ta ¿yóó chi cuenda cusɨɨ cuñí ndi, ta vaha cuñí ndi? ¿Atu ñima cha cuenda maa ndo cusɨɨ xaan cuñí ndi nuu Sutu Mañi yo Jesucristo quɨvɨ quichi ra inga chaha?
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Vatyi cha cuenda cha vaha cuahan ndo chihin Nyoo ta nyehé yo tyi ña caha ri sahá tyiño ndi. Ta sɨɨ xaan cuñí ndi cha cuenda cuan.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.