Lucas 1
Jamiltepec Mixtec NT (MXT_TBL) vs ARIB
1 Cha chitón yoho Tata Teófilo, vatyi cha cuaha ñáyɨvɨ nducu̱ ñu cuhva ta tyaa̱ ñu nuu tutu tuhun cha cuvi̱ nu nyicú ndi. Tyaa̱ ñu tari maa cuhva nacatyi̱ ñáyɨvɨ chi yo, ñáyɨvɨ cha nyehe̱ ta cahán tuhun ra Jesús nya quɨvɨ xihna ri. Ta vityin tahán tucu chi chi yuhu tyi sacote tuhun ra chuun. Vatyi cha yaha̱ sacuahi̱ ta nyehe vahi tandɨhɨ nya nu quichaha̱. Ta vityin ñañi ñañi ri cuatyai tuhun ra.
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 — ausente —
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 Vatyi coto vahun tyi ndicha cha sacoto̱ ñáyɨvɨ chuun.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Quɨvɨ cha cuví ra Herodes rey nɨcahnu Judea, chiyo̱ noo tata sutu, chinañi̱ ra Zacarías. Ta yɨhɨ̱ ra cuenda ityi tata sutu cha chinañi̱ Abías. Ta ñasɨhɨ ra chinañi̱ ña Elisabet. Ta vachi ñu tata ra Aarón, ra chiyo̱ ta cha naha.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Ta ñahri maa cuatyi ñu iyó nuu Nyoo. Vatyi vaha xaan quichahá ñu tuhun cahán Nyoo. Ta yori maa cuví tyaa cuatyi sɨquɨ ñu.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Soco yori maa sehe ñu chicoo̱. Vatyi cu Elisabet, ña cuví coo sehe ña. Ta sɨɨn ri nɨnduvi tahan ñu chahnu xaan ñu.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Ta noo quɨvɨ taha̱n chi ityi cuenda ra Zacarías cha sacuvi ra tyiño nuu Nyoo.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Tari cuhva costumbre maa tata sutu, nyehe̱ ra nya ra taha̱n chi nyatu chi. Ta taha̱n chi nyatu chi ra Zacarías cha quɨhvɨ ra chichi vehe ñuhu, vatyi cahmi ra cutu.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Cha nɨ ri ca cha ñohó ra chahmí ra cutu cuan, cuaha xaan ñáyɨvɨ chicán tahvi ñu ityi chata vehe.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Yucuan ta tuvi̱ noo ángel cuenda Nyoo nuu ra Zacarías. Ta chicuinanyaa̱ ra chiyo vaha arta nu chahmí ra cutu.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Ta cha nanyehe̱ ra Zacarías chi ángel cuan, iyo xaan cuñí ra. Ta yuhví xaan ra.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Soco ángel cuan catyí ra chi ra: ―Zacarías, ma yuhvun. Vatyi Nyoo chiñí ra tuhun cahún. Ta ñasɨhun cu Elisabet cucoo noo sehe ña. Ta Juan cusacunañun chi cue.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Sɨɨ xaan cucuvi chuun. Ta cuaha xaan ñu, cusɨɨ cuñi quɨvɨ cacu cue.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Vatyi sehun, cahnu xaan ra cucuví ra nuu Nyoo. Ma coho ra vinu ta ni ndixi. Ta ñihi xaan cuquɨhɨ Tatyi Ii Nyoo chi ra nyata cumañi cacu ra ta tandɨhɨ tyembu cha coo ra.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Ta cuaha xaan ñáyɨvɨ Israel cunyicon chi Sutu yo Nyoo cha cuenda ra.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Ta cucoo tunyee iñi Nyoo chi ra. Ta cuquɨhɨ xaan Tatyi Ii Nyoo chi ra. Vatyi cucuvi ra tari ra Elías, ra cuvi̱ profeta Nyoo ta cha naha. Ta cusanɨcoo vaha ra chi ñáyɨvɨ chihin sehe ñu. Ta cusañaha ra chi ñáyɨvɨ quiñi iyó na quichaha ñu tuhun cahán Nyoo. Tyicuan caa cusanduvaha ra chi ñáyɨvɨ ta cuatu tuhva ñu chi Nyoo ―catyí ángel chi ra Zacarías.
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Ta ndaca tuhun ra Zacarías chi ángel, ta catyí ra: ―¿Yoso caa ta cote noo cha ndicha vaha? Vatyi yuhu cha chahnu xain. Ta ñasɨhi cha chahnu xaan ña ñandɨhɨ ―catyí ra.
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Ta ángel cuan quichaha̱ catyi ra: ―Yuhu Gabriel nañí. Ta chiqué tyiño Nyoo. Maa ra tachi̱ chii vatyi cahin nuun ta sacote tuhun vaha ihya chuun.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Ta vityin nduñɨhun. Vatyi ña chinó iñun tuhun cahín. Ta ma cuvi cahun nyacua nya chino cava tuhun cahi̱n chuhun ―catyí ángel cuan chi ra.
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Ta ñáyɨvɨ cha nyatú chi ra Zacarías ityi chata vehe, iyo xaan cuñí ñu ñáá tuhun cha cucuee xaan ra chichi vehe ñuhu.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Soco cuhva cha quita̱ ra Zacarías, ña cuví maa cahan ra chihin ñu. Tyicuan ta tuvi̱ iñi ñu vatyi iyó cha nyehe̱ ra chichi vehe ñuhu cuan. Ta quichaha̱ cahan ra chihin ñu chihin seña ri. Vatyi ña cuví cahan ra.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Ta quɨvɨ cha ndɨhɨ̱ tyiño saha ra Zacarías vehe ñuhu cuan, ta cuanuhu ra nya vehe ra.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Ta cha yaha̱ tuhun cuan chicoho̱n sehe ñasɨhɨ ra, cu Elisabet. Ta ña quita̱ maa ña chata vehe cha nɨ ri ca cha ohon yoo. Ta chicá xiñi ña:
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 “Tyehe caa sacuví Sutu Mañi yuhu chihin, tacuhva ma cahan cuehe ca ñáyɨvɨ chii”, chicá xiñi ña.
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Nu cu iñu yoo cha ñohó sehe cu Elisabet, tachi̱ Nyoo chi ángel Gabriel ñuu Nazaret ityi Galilea.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Vatyi cucahan ra chihin noo ñaha tyivaa cha nañí María. Ta cha nyañaa cha tandaha ña chihin noo ra nañí José. Ta ra José cuan vachi ra tata rey David.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ta tuvi̱ ángel cuan nu nyaá ña. Ta quichaha̱ catyi ra chi ña: ―Nocumi chuun, María. Ñihun tumañi iñi nuu Nyoo. Vatyi maa ra nyaá chuhun. Ta chi yoho nasocó xaan ca Nyoo nuu tandɨhɨ ca ñusɨhɨ ―catyí ángel cuan chi ña.
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Ta cuhva cha chiñi̱ ña cha caha̱n ra, iyo xaan cuñi ña tuhun caha̱n ra. Ta ndichí xiñi ña: “¿Ñáá tuhun cha chaha̱ ra ihya nocumi chi yo tyicuan caa?” ndichí xiñi ña.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Ta catyí ángel cuan: ―Ma yuhvun, María, vatyi ñihún tumañi iñi nuu Nyoo.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Vatyi cuacohon noo sehun. Ta sacunañun Jesús chi ra.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Cahnu xaan ra cuacuvi ra. Ta cunañi ra Sehe Nyoo ra cuvi nuu. Ta Nyoo Sutu Mañi yo cusacuvi ra rey chi ra. Tari cuvi̱ ra David, ra vachi ra tata.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Vatyi cunyaca ñaha ra chi ñáyɨvɨ Israel tandɨhɨ maa tyembu. Ta ma ndɨhɨ maa cha cunyaca ñaha ra ―catyí ángel cuan chi ña.
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Yucuan ta ndaca̱ tuhun cu María chi ángel, ta catyí ña: ―¿Yoso caa cuahan tuhun ihya? Vatyi yuhu, ta coo ca yɨi.
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Ta nacaha̱n ángel ta catyí ra: ―Maa Tatyi Ii Nyoo cuquichi sɨcun. Ta tunyee iñi Nyoo cahnu cuquichi tari noo vico ta casɨ chi sɨcun. Yucuan chaha ra ii cha cucacu cunañi ra Sehe Nyoo.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Tyicuan caa tucu cu Elisabet ñáyɨvɨ chuun. Cucacu noo sehe ña vasɨ cha chahnu ña. Ñaha cha catyí ñáyɨvɨ vatyi ña cuví maa coo sehe. Soco vityin cha ñohó sehe ña. Cha iñu yoo ñohó.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Vatyi Nyoo ñahri cha ma cuvi sacuvi ra ―catyí ángel chi ña.
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Ta quichaha catyí cu María: ―Yuhu cuví musu Sutu yo Nyoo. Na sacuvi maa ra yoso cuhva catyún ―catyí ña. Yucuan ta cuahan ángel cuan.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Cuví noo quɨvɨ cuan, numi xaan cuahan cu María noo ñuu ityi Judea nu maa ri maa yucu cuví.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Ta quɨhvɨ̱ ña chichi vehe ra Zacarías. Ta chaha̱ ña nocumi chi cu Elisabet.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Cuhva cha chiñi̱ cu Elisabet tuhun caha̱n cu María, natyoño̱ cha lee cha ñohó chichi ña. Ta chitu ña chihin Tatyi Ii Nyoo.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Ta chaa nacaha̱n ña, ta catyí ña: ―Nyoo sahá ra tumañi iñi chuun cha nuu tandɨhɨ ñusɨhɨ. Ta nasocó ra chi sehun.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 ¿Ta yóó ñaha cuví yuhu? Vatyi quichi sɨhɨ Sutu Mañi yo quichi̱ nyehe ña nu nyai.
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Cuhva cha chiñi̱ tuhun cahu̱n, ta natyoño̱ sehi cha ñohó chichi. Vatyi sɨɨ xaan cuví chi ra.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Ta sɨɨ xaan cuñí añimon vatyi chinó iñun cha cuacuvi tuhun cahán Nyoo chuhun ―catyí cu Elisabet.
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Ta quichaha̱ catyi cu María:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 — ausente —
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 — ausente —
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 — ausente —
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 — ausente —
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Ta cu María ndoo̱ ña chihin cu Elisabet uñi yoo. Ta cha yaha̱ uñi yoo cuan ta cuanuhu̱ ña nya vehe ña.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Ta chaa̱ quɨvɨ cha cuacacu cha lee sehe cu Elisabet. Cacu̱ cue ta rayɨɨ cuví cue.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ta cha chiñi̱ ñáyɨvɨ cha nyicú yatyin yuvehe ña ta ñáyɨvɨ chi ña cha tyicuan caa, sɨɨ xaan cuví chi ñu. Ta sɨɨ xaan cuñí tucu maa ña. Vatyi vaha xaan cha sacuvi̱ Nyoo chihin ña.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Ta nu cu uña quɨvɨ cha cacu̱ cue, chaha̱n ñu chihin cue vehe ñuhu. Vatyi cuhva cuenda ñu chi cue chi Nyoo. Ta saha̱ ñu circuncidar chi cue tari cuhva iyó maa ñu. Chahnya̱ ñu chiin ñɨɨ cue nu cuví cue rayɨɨ. Ta cuñí ñu sacunañi ñu Zacarías chi cue tari sutu cue.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Soco sɨhɨ cue catyí ña: ―Ma cuvi. Juan, cunañi cue.
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Ta quichaha catyí ñu: ―¿Ñáá tuhun sacunañún Juan chi cue? Yori ñáyɨvɨ chi ndo cha nañí tyicuan caa ―catyí ñu.
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ta quichaha ndaca tuhun ñu chihin seña ri chi sutu cue. Vatyi coto ñu ñáá sɨvɨ cuñí ra cha cunañi cue.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Ta chica̱n sutu cue noo vitu, ta nuu vitu cuan tyaa̱ ra tyehe caa: “Juan cuví sɨvɨ cue”, tyaa̱ ra. Ta tandɨhɨ maa ñu cuan iyo xaan cuñí ñu tuhun cuan.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Ta nacaha̱n ra Zacarías caa cuhva ri cuan. Ta quichaha̱ sacahnu ra chi Nyoo.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Tandɨhɨ maa ñu iyó yatyin ri yuvehe ñu, yuhví xaan ñu tuhun ihya. Ta tandɨhɨ maa ñáyɨvɨ cha iyó yucu ityi Judea cuan nacatyí ñu chi tahan ñu tuhun ihya.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Ta tandɨhɨ maa ñáyɨvɨ cha chitó tuhun cuan, ndichi̱ xiñi ñu, ta ndaca̱ tuhun ñu chi tahan ñu: ―¿Yóó ra cuví cha lee cuan? ―catyí ñu. Vatyi ndicha, Nyoo nasoco xaan ra chi cue.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Sutu cue, ra Zacarías, tyitú ra chihin Tatyi Ii Nyoo. Tyicuan ta quichaha̱ cahan ra tuhun cha chahá Nyoo chi ra, ta catyí ra:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 — ausente —
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Ta catyí ra Zacarías chi cha lee cuan tyehe caa:
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 — ausente —
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Ta cha luhlu cuan cuahan chahnu ra. Nyee cuñí ra chihin Tatyi Ii Nyoo. Ta chicoo̱ ra noo chiqui ndɨɨ nyacua nya quɨvɨ cha chicoho̱n nuu ñáyɨvɨ Israel chi ra.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.