João 11
Jamiltepec Mixtec NT (MXT_TBL) vs NAA
1 Iyó noo ra cuhví cha nañí Lázaro ñuu Betania nu cuví ñuu cu María ta cu Marta cuhu ña.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ta cu María, cuhva ra Lázaro cuan ican ña cuví ñaha cha choso̱ ndutya vixi chahán chaha Sutu Mañi yo, ta chihin ixi xiñi ña nacuhva̱ ña.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ta tyicuan caa nɨnduvi tahan ñu, cu María chihin cuhu ña, tachi̱ ñu tyiño na cucatyi ra chi ra Jesús tyehe caa; ―Sutu Mañi ndi, amigon cuhví ra ―catyí ñu, tachi̱ ñu tyiño.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ta cha chiñi̱ ra Jesús tuhun ihya ta catyí ra: ―Cuehe cuan ma cahñi chi chi ra. Cuhví ra tyehe caa tacuhva vatyi quɨvɨ nduvaha ra cunyehe ñáyɨvɨ tyi cahnu xaan ca ra cuví Nyoo ta tyicuan caa tucu Sehe ra ―catyí ra Jesús tuhun maa ra.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Cuñí vavaha ra Jesús chi cu Marta ta chi cuhu ña, ta chi cuhva ña, ra Lázaro.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Soco cuhva cha catyí ñu chi ra tyi cuhví ra Lázaro, ndoo̱ ra nu ñohó ra uvi ca quɨvɨ.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Tyicuan ta catyí ra chi ra cachicá noo chihin ra: ―Coho ndo inga chaha nya Judea ―catyí ra.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Tyicuan ta ra cachicá noo chihin ra cacatyí ra chi ra: ―Maestro, ta cunaha ca cha cuñí ra cacuví nuu chi ñu Israel cahñi ra chuun chihin yuu. Ta vityin, ¿inga chaha cuñún cuhun yucuan? ¿Ñáá tuhun?
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Ta catyí ra Jesús: ―¿Atu ñima uchi uvi hora iyó noo quɨvɨ? Vatyi tatu cha ñicahñu chicá noo noo ra, ma nduva ra vatyi ndichin nyehé ra ta sacuví ra tyiño nuu Nyoo.
9 Jesus respondeu:
10 Soco tatu cha cha cuaa chicá noo ra, nduva ra vatyi ñahri ñuhu̱.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Tyicuan ta quichaha catyí tucu ra Jesús: ―Amigo yo, ra Lázaro quixí ra. Soco cuhin cusandoye chi ra ―catyí ra chi ra.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Tyicuan ta catyí tucu ra cachicá noo chihin ra: ―Tata, tatu quixí ra, cuñí chi catyí vatyi cuanduvaha ra ―cacatyí ra.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Soco ra Jesús cuñí ra catyi ra vatyi cha chihi̱ ra Lázaro. Ta ra cachicá noo chihin ra, cuñí maa ra vatyi cha ndicha quixí ra cuan.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Tyicuan ta catyi̱ cachi ra Jesús chi ra: ―Ra Lázaro cha chihi̱ ra.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Ta cusɨɨ cuñí vatyi yori chinyaa̱ yucuan. Vatyi tyicuan caa vaha ca cha cuenda nyoho, tacuhva chino iñi ndo chii. Co̱ho ndo cunyehe ndo chi ra ―catyí ra chi ra.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tyicuan ta ra Tomás, cha catyí ñu: “ra tɨnɨhɨ cuan”, catyí ra chi inga ra cachicá noo chihin ra Jesús: ―Co̱ho tucu yo vatyi cúvi yo ɨɨn ri chihin ra ―catyí ra.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Cha chaa̱ ra Jesús Betania, ñihi̱ ra tuhun vatyi ra Lázaro cha cumi quɨvɨ ñohó ra chichi ñuhú.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Ñuu Betania cuan nyaá chi yatyin ri nu nyaá ñuu Jerusalén, tari noo uvi kilómetro sɨsava.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Ta cuaha ra cacuví nuu chi ñu Israel cuahan ra cuanyehe ra nu nyaá cu Marta ta cu María vatyi chihi̱ cuhva ñu.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ta ñihi̱ cu Marta tuhun vatyi cha cuachaa ra Jesús. Ta cuahan ña cuasatahan ña chi ra. Soco cu María ndoo̱ ña vehe.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ta cu Marta catyí ña chi ra Jesús: ―Sutu mañí yuhu, tyehe ta nyau̱n ihya, ma cúvi cuhve.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Soco yuhu chité vatyi Nyoo cusacuvi ra tandɨhɨ cha cacon chi ra ―catyí ña chi ra.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ta ra Jesús catyí ra chi ña: ―Cuhvon cunandoto ra.
23 Jesus disse a ela:
24 Ta cu Marta catyí ña: ―Ndicha, chité vatyi cunandoto ra quɨvɨ nandoto ndɨyɨ nu cuandɨhɨ quɨvɨ ―catyí ña.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Tyicuan ta catyí ra Jesús chi ña: ―Yuhu cuví ra sanandotó chi ndɨyɨ. Ta chahí cha conyito ñáyɨvɨ. Ñu chinó iñi chii, vasɨ cha chihi̱ ñu soco coo tucu ñu.
25 Então Jesus declarou:
26 Ta tandɨhɨ ñu nyitó ca ta chinó iñi ñu chii, ma cúvi maa ñu. ¿Atu chiñó iñun tuhun ihya? ―catyí ra chi ña.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Ta maa ña catyí ña: ―Chinó iñi, Sutu Mañi yuhu, vatyi yoho cuvún Cristo Sehe Nyoo, ra cha nyaá cha quichi sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱ ihya ―catyí ña.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Cha yaha̱ cha catyi̱ cu Marta tuhun ihya, ta chaha̱n ña chiquehen ña chi cuhu ña, cu María, ta catyi̱ xehe ña chi ña: ―Cha chaa̱ Ra Sacuaha. Ta tachi̱ ra tyiño nacuhun nu nyaá ra ―catyí ña.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ta cha chiñi̱ cu María tuhun ihya, nducuita̱ ri ña, ta cuahan ña nu nyaá ra Jesús,
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Ta ra Jesús ta quɨhvɨ ca ra chichi ñuu cuhva cuan, nyaá ra nu nañihi̱ cu Marta chi ra.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ta nya vehe cu María, nyicú ra cacuví nuu chi ñu Israel tyinyeé ra chi ñu. Ta nyehe̱ ra vatyi numi ri quita̱ ña. Ta cuñí maa ra tyi cuahan ña nu ñaña cuacuacu ña. Ta cuahan coyo ra chata ña.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ta cuhva cha chaa̱ cu María nu nyaá ra Jesús chicuɨñɨ̱ chɨtɨ ña chaha ra, ta catyí ña: ―Sutu Mañi yuhu, tyehe ta chinyau̱n ihya, cuhve ma cúvi ra ―catyí ña.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Nyehe̱ ra Jesús cha chacú cu María chihin ra Israel cha vachi coyo chihin ña, ta nducuihya xaan cuñí añima ra.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ta ndaca̱ tuhun ra chi ñu: ―¿Nya maa maa tyihi̱ ndo chi ra? ―catyí ra. Ta catyí ñu: ―Tata, co̱ho ta nye̱hun ―catyí ñu chi ra.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Ta ra Jesús chacu̱ ra.
35 Jesus chorou.
36 Tyicuan ta catyí ra Israel cuan: ―Nye̱he ndo yoso cha cuñí ra chi ra ―catyí ra.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Soco suhva ñu catyí ñu: ―Ican ra ihya cha sananyehe̱ chi ra cuaa cuan. ¿Atu ña cuví sanduvaha tucu ra chi ra Lázaro ihya? ―catyí ñu.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Nducuihya cuñí ra Jesús inga chaha ta tuhva̱ ra nu ñaña cuan. Noo chichi yuu cuví. Ta nyasɨ́ noo yuu yuhu chi.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Ta catyí ra Jesús: ―Sa̱canyaha ndo yuu chiña ―catyí ra. Ta cu Marta, cuhva ndɨyɨ cuan, catyí ña: ―Soco cha caña̱ xico, Sutu Mañi yuhu, vatyi cha cumi quɨvɨ cha chihi̱ ra ―catyí ña.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Soco ra Jesús catyí ra chi ña: ―¿Atu ña cha catyi̱ chuun vatyi tatu chinó iñun, cunyehun yoso cha cahnu cuví Nyoo? ―catyí ra chi ña.
40 Jesus respondeu:
41 Tyicuan ta sacanyaha̱ ñu yuu cuan. Ta ra Jesús nanyehe̱ ndaa ra ityi andɨvɨ, ta catyí ra: ―Sutu Mañi yuhu, tyahvi nyoo chuun tyi chiñu̱n cha cahín.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Yuhu chité vatyi tyicuan ri chiñún tuhun cahín. Soco tyehe caa cahín cha cuenda cha vaha chi ñáyɨvɨ nyicú ihya, tacuhva nachino iñi ñu tyi yoho tachi̱ chii ―catyí ra Jesús chi Nyoo.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Cha yaha̱ cha catyi̱ ra tuhun ihya, canachaa̱ ra, ta catyí ra: ―¡Lázaro, qui̱ta chiña!
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ta quita̱ ra cha chihi̱ cuan, nuhñí ndaha ra ta nuhñí chaha ra chihin sahma. Ta nuhñí nuu ra chihin noo sahma. Ta ra Jesús catyí ra chi ñáyɨvɨ nyicú yucuan: ―Nda̱chi ndo chi ra. Ta sa̱ña ndo chi ra nacuhun ra ―catyí ra Jesús chi ñu.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Ta cuaha xaan ra cacuví nuu chi ñu Israel cha chaha̱n coyo chihin cu María nachino iñi ñu cha nyehe̱ ñu cha sacuvi̱ ra Jesús.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Soco suhva ra chaha̱n ra chisacoto ra chi ra fariseo cha sacuvi̱ ra Jesús.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Tyicuan ta ra fariseo ta ra cacuví nuu chi tata sutu sacoo ra noo junta ta cacatyí ra: ―¿Ñáá cha sacuví yo? Vatyi cuaha xaan milagru sacuví ra cuan.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Tatu cuhva yo cha sacuvi ca ra tyicuan caa, tandɨhɨ ñáyɨvɨ cuchino iñi ñu chi ra. Ta ra cacuví tyiño nya ñuu Roma cuquichi ra ta cusatanɨ ra vehe ñuhu yo ta ñuu yo ―cacatyí ra chi ra tahan ra.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Soco ra cuví nuu cahnu ca chi tata sutu cuiya cuan, ra nañí Caifás caha̱n ra ta catyí ra chi ra: ―Nyoho ñahri maa cha chitó ndo.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Ni ña cutuñí iñi ndo vatyi vaha ca cha cúvi noo ri rayɨɨ cha cuenda tandɨhɨ ñáyɨvɨ ñuu, ta ñima ca cha cúvi tandɨhɨ yo ―catyí ra Caifás.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Soco ra Caifás cuan ñima cha cuñí maa ra ta cahán ra, soco vatyi ra cuví nuu cahnu ca chi tata sutu cuiya cuan cuví ra, yucuan chaha maa Nyoo sacaha̱n chi ra. Vatyi catyí ra vatyi ra Jesús cucúvi ra cha cuenda tandɨhɨ ñáyɨvɨ ñuu Israel.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ta ñima cha cuenda ri ñu cuan, soco vatyi cusandu ɨɨn ri ra chi tandɨhɨ ñu cuví sehe Nyoo cha iyó inga ñuu ñandɨhɨ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Yucuan ta nyacua nya quɨvɨ cuan ta ra cacuví nuu chi ñu Israel cuan, nducu ra cuhva yoso caa cahñi ra chi ra Jesús.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Yucuan chaha tyi ra Jesús ña chicá noo ndichin ca ra nu nyicú ñu Israel. Ta quita̱ ra ityi Judea cuan. Ta cuahan ra noo ñuu cha nañí Efraín cha nyaá yatyin ri ñuhu ityi. Ta yucuan ndoó ra chihin ra cachicá noo chihin ra.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ña cuaha ri ca quɨvɨ ta chaa̱ vico cuenda ñu Israel, vico cha nañí pascua. Ta cuaha xaan ñáyɨvɨ quita̱ ñu ñuu ñu ta cuahan ñu Jerusalén cuasacuvi ñu cha tuhvá maa ñu sacuví cha sandundɨɨ́ ñu chi ñu nuu Nyoo cha ni cumañi ca chaa quɨvɨ vico cuan.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Nanducú ñu chi ra Jesús. Ta cuhva cha nyicú ñu chichi vehe ñuhu cahnu cuan ta ndaca̱ tuhun ñu chi tahan ñu, ta catyí ñu: ―¿Yoso caa cuñí nyoho? ¿Atu cuquichi ra vico ihya, o ma quichi ra? ―catyí ñu chi tahan ñu.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ta ra cacuví fariseo ta ra cacuví nuu chi tata sutu, catyí ra vatyi tatu nya noo ñu chitó ñu nya nyaá ra Jesús, nacatyi ñu. Vatyi cutɨɨn ra chi ra vatyi cohon ra vehe caa.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.