João 11

Jamiltepec Mixtec NT (MXT_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Iyó noo ra cuhví cha nañí Lázaro ñuu Betania nu cuví ñuu cu María ta cu Marta cuhu ña.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ta cu María, cuhva ra Lázaro cuan ican ña cuví ñaha cha choso̱ ndutya vixi chahán chaha Sutu Mañi yo, ta chihin ixi xiñi ña nacuhva̱ ña.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ta tyicuan caa nɨnduvi tahan ñu, cu María chihin cuhu ña, tachi̱ ñu tyiño na cucatyi ra chi ra Jesús tyehe caa; ―Sutu Mañi ndi, amigon cuhví ra ―catyí ñu, tachi̱ ñu tyiño.
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ta cha chiñi̱ ra Jesús tuhun ihya ta catyí ra: ―Cuehe cuan ma cahñi chi chi ra. Cuhví ra tyehe caa tacuhva vatyi quɨvɨ nduvaha ra cunyehe ñáyɨvɨ tyi cahnu xaan ca ra cuví Nyoo ta tyicuan caa tucu Sehe ra ―catyí ra Jesús tuhun maa ra.
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Cuñí vavaha ra Jesús chi cu Marta ta chi cuhu ña, ta chi cuhva ña, ra Lázaro.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Soco cuhva cha catyí ñu chi ra tyi cuhví ra Lázaro, ndoo̱ ra nu ñohó ra uvi ca quɨvɨ.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Tyicuan ta catyí ra chi ra cachicá noo chihin ra: ―Coho ndo inga chaha nya Judea ―catyí ra.
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Tyicuan ta ra cachicá noo chihin ra cacatyí ra chi ra: ―Maestro, ta cunaha ca cha cuñí ra cacuví nuu chi ñu Israel cahñi ra chuun chihin yuu. Ta vityin, ¿inga chaha cuñún cuhun yucuan? ¿Ñáá tuhun?
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Ta catyí ra Jesús: ―¿Atu ñima uchi uvi hora iyó noo quɨvɨ? Vatyi tatu cha ñicahñu chicá noo noo ra, ma nduva ra vatyi ndichin nyehé ra ta sacuví ra tyiño nuu Nyoo.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Soco tatu cha cha cuaa chicá noo ra, nduva ra vatyi ñahri ñuhu̱.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Tyicuan ta quichaha catyí tucu ra Jesús: ―Amigo yo, ra Lázaro quixí ra. Soco cuhin cusandoye chi ra ―catyí ra chi ra.
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Tyicuan ta catyí tucu ra cachicá noo chihin ra: ―Tata, tatu quixí ra, cuñí chi catyí vatyi cuanduvaha ra ―cacatyí ra.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Soco ra Jesús cuñí ra catyi ra vatyi cha chihi̱ ra Lázaro. Ta ra cachicá noo chihin ra, cuñí maa ra vatyi cha ndicha quixí ra cuan.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Tyicuan ta catyi̱ cachi ra Jesús chi ra: ―Ra Lázaro cha chihi̱ ra.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Ta cusɨɨ cuñí vatyi yori chinyaa̱ yucuan. Vatyi tyicuan caa vaha ca cha cuenda nyoho, tacuhva chino iñi ndo chii. Co̱ho ndo cunyehe ndo chi ra ―catyí ra chi ra.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Tyicuan ta ra Tomás, cha catyí ñu: “ra tɨnɨhɨ cuan”, catyí ra chi inga ra cachicá noo chihin ra Jesús: ―Co̱ho tucu yo vatyi cúvi yo ɨɨn ri chihin ra ―catyí ra.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Cha chaa̱ ra Jesús Betania, ñihi̱ ra tuhun vatyi ra Lázaro cha cumi quɨvɨ ñohó ra chichi ñuhú.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Ñuu Betania cuan nyaá chi yatyin ri nu nyaá ñuu Jerusalén, tari noo uvi kilómetro sɨsava.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ta cuaha ra cacuví nuu chi ñu Israel cuahan ra cuanyehe ra nu nyaá cu Marta ta cu María vatyi chihi̱ cuhva ñu.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Ta ñihi̱ cu Marta tuhun vatyi cha cuachaa ra Jesús. Ta cuahan ña cuasatahan ña chi ra. Soco cu María ndoo̱ ña vehe.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ta cu Marta catyí ña chi ra Jesús: ―Sutu mañí yuhu, tyehe ta nyau̱n ihya, ma cúvi cuhve.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Soco yuhu chité vatyi Nyoo cusacuvi ra tandɨhɨ cha cacon chi ra ―catyí ña chi ra.
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ta ra Jesús catyí ra chi ña: ―Cuhvon cunandoto ra.
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Ta cu Marta catyí ña: ―Ndicha, chité vatyi cunandoto ra quɨvɨ nandoto ndɨyɨ nu cuandɨhɨ quɨvɨ ―catyí ña.
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Tyicuan ta catyí ra Jesús chi ña: ―Yuhu cuví ra sanandotó chi ndɨyɨ. Ta chahí cha conyito ñáyɨvɨ. Ñu chinó iñi chii, vasɨ cha chihi̱ ñu soco coo tucu ñu.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ta tandɨhɨ ñu nyitó ca ta chinó iñi ñu chii, ma cúvi maa ñu. ¿Atu chiñó iñun tuhun ihya? ―catyí ra chi ña.
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Ta maa ña catyí ña: ―Chinó iñi, Sutu Mañi yuhu, vatyi yoho cuvún Cristo Sehe Nyoo, ra cha nyaá cha quichi sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱ ihya ―catyí ña.
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Cha yaha̱ cha catyi̱ cu Marta tuhun ihya, ta chaha̱n ña chiquehen ña chi cuhu ña, cu María, ta catyi̱ xehe ña chi ña: ―Cha chaa̱ Ra Sacuaha. Ta tachi̱ ra tyiño nacuhun nu nyaá ra ―catyí ña.
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Ta cha chiñi̱ cu María tuhun ihya, nducuita̱ ri ña, ta cuahan ña nu nyaá ra Jesús,
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Ta ra Jesús ta quɨhvɨ ca ra chichi ñuu cuhva cuan, nyaá ra nu nañihi̱ cu Marta chi ra.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ta nya vehe cu María, nyicú ra cacuví nuu chi ñu Israel tyinyeé ra chi ñu. Ta nyehe̱ ra vatyi numi ri quita̱ ña. Ta cuñí maa ra tyi cuahan ña nu ñaña cuacuacu ña. Ta cuahan coyo ra chata ña.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Ta cuhva cha chaa̱ cu María nu nyaá ra Jesús chicuɨñɨ̱ chɨtɨ ña chaha ra, ta catyí ña: ―Sutu Mañi yuhu, tyehe ta chinyau̱n ihya, cuhve ma cúvi ra ―catyí ña.
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Nyehe̱ ra Jesús cha chacú cu María chihin ra Israel cha vachi coyo chihin ña, ta nducuihya xaan cuñí añima ra.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Ta ndaca̱ tuhun ra chi ñu: ―¿Nya maa maa tyihi̱ ndo chi ra? ―catyí ra. Ta catyí ñu: ―Tata, co̱ho ta nye̱hun ―catyí ñu chi ra.
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ta ra Jesús chacu̱ ra.
35 Jesus chorou.
36 Tyicuan ta catyí ra Israel cuan: ―Nye̱he ndo yoso cha cuñí ra chi ra ―catyí ra.
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Soco suhva ñu catyí ñu: ―Ican ra ihya cha sananyehe̱ chi ra cuaa cuan. ¿Atu ña cuví sanduvaha tucu ra chi ra Lázaro ihya? ―catyí ñu.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Nducuihya cuñí ra Jesús inga chaha ta tuhva̱ ra nu ñaña cuan. Noo chichi yuu cuví. Ta nyasɨ́ noo yuu yuhu chi.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ta catyí ra Jesús: ―Sa̱canyaha ndo yuu chiña ―catyí ra. Ta cu Marta, cuhva ndɨyɨ cuan, catyí ña: ―Soco cha caña̱ xico, Sutu Mañi yuhu, vatyi cha cumi quɨvɨ cha chihi̱ ra ―catyí ña.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Soco ra Jesús catyí ra chi ña: ―¿Atu ña cha catyi̱ chuun vatyi tatu chinó iñun, cunyehun yoso cha cahnu cuví Nyoo? ―catyí ra chi ña.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tyicuan ta sacanyaha̱ ñu yuu cuan. Ta ra Jesús nanyehe̱ ndaa ra ityi andɨvɨ, ta catyí ra: ―Sutu Mañi yuhu, tyahvi nyoo chuun tyi chiñu̱n cha cahín.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Yuhu chité vatyi tyicuan ri chiñún tuhun cahín. Soco tyehe caa cahín cha cuenda cha vaha chi ñáyɨvɨ nyicú ihya, tacuhva nachino iñi ñu tyi yoho tachi̱ chii ―catyí ra Jesús chi Nyoo.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Cha yaha̱ cha catyi̱ ra tuhun ihya, canachaa̱ ra, ta catyí ra: ―¡Lázaro, qui̱ta chiña!
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ta quita̱ ra cha chihi̱ cuan, nuhñí ndaha ra ta nuhñí chaha ra chihin sahma. Ta nuhñí nuu ra chihin noo sahma. Ta ra Jesús catyí ra chi ñáyɨvɨ nyicú yucuan: ―Nda̱chi ndo chi ra. Ta sa̱ña ndo chi ra nacuhun ra ―catyí ra Jesús chi ñu.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ta cuaha xaan ra cacuví nuu chi ñu Israel cha chaha̱n coyo chihin cu María nachino iñi ñu cha nyehe̱ ñu cha sacuvi̱ ra Jesús.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Soco suhva ra chaha̱n ra chisacoto ra chi ra fariseo cha sacuvi̱ ra Jesús.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Tyicuan ta ra fariseo ta ra cacuví nuu chi tata sutu sacoo ra noo junta ta cacatyí ra: ―¿Ñáá cha sacuví yo? Vatyi cuaha xaan milagru sacuví ra cuan.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Tatu cuhva yo cha sacuvi ca ra tyicuan caa, tandɨhɨ ñáyɨvɨ cuchino iñi ñu chi ra. Ta ra cacuví tyiño nya ñuu Roma cuquichi ra ta cusatanɨ ra vehe ñuhu yo ta ñuu yo ―cacatyí ra chi ra tahan ra.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Soco ra cuví nuu cahnu ca chi tata sutu cuiya cuan, ra nañí Caifás caha̱n ra ta catyí ra chi ra: ―Nyoho ñahri maa cha chitó ndo.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Ni ña cutuñí iñi ndo vatyi vaha ca cha cúvi noo ri rayɨɨ cha cuenda tandɨhɨ ñáyɨvɨ ñuu, ta ñima ca cha cúvi tandɨhɨ yo ―catyí ra Caifás.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Soco ra Caifás cuan ñima cha cuñí maa ra ta cahán ra, soco vatyi ra cuví nuu cahnu ca chi tata sutu cuiya cuan cuví ra, yucuan chaha maa Nyoo sacaha̱n chi ra. Vatyi catyí ra vatyi ra Jesús cucúvi ra cha cuenda tandɨhɨ ñáyɨvɨ ñuu Israel.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ta ñima cha cuenda ri ñu cuan, soco vatyi cusandu ɨɨn ri ra chi tandɨhɨ ñu cuví sehe Nyoo cha iyó inga ñuu ñandɨhɨ.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Yucuan ta nyacua nya quɨvɨ cuan ta ra cacuví nuu chi ñu Israel cuan, nducu ra cuhva yoso caa cahñi ra chi ra Jesús.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Yucuan chaha tyi ra Jesús ña chicá noo ndichin ca ra nu nyicú ñu Israel. Ta quita̱ ra ityi Judea cuan. Ta cuahan ra noo ñuu cha nañí Efraín cha nyaá yatyin ri ñuhu ityi. Ta yucuan ndoó ra chihin ra cachicá noo chihin ra.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Ña cuaha ri ca quɨvɨ ta chaa̱ vico cuenda ñu Israel, vico cha nañí pascua. Ta cuaha xaan ñáyɨvɨ quita̱ ñu ñuu ñu ta cuahan ñu Jerusalén cuasacuvi ñu cha tuhvá maa ñu sacuví cha sandundɨɨ́ ñu chi ñu nuu Nyoo cha ni cumañi ca chaa quɨvɨ vico cuan.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Nanducú ñu chi ra Jesús. Ta cuhva cha nyicú ñu chichi vehe ñuhu cahnu cuan ta ndaca̱ tuhun ñu chi tahan ñu, ta catyí ñu: ―¿Yoso caa cuñí nyoho? ¿Atu cuquichi ra vico ihya, o ma quichi ra? ―catyí ñu chi tahan ñu.
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ta ra cacuví fariseo ta ra cacuví nuu chi tata sutu, catyí ra vatyi tatu nya noo ñu chitó ñu nya nyaá ra Jesús, nacatyi ñu. Vatyi cutɨɨn ra chi ra vatyi cohon ra vehe caa.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.