Marcos 2

Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Oknʉm jyʉmbijty ja Jesús ma̱ ja Kafarnaúm ka̱jpn. Es ko yajnija̱ꞌa̱jʉ ko tapʉ naty tʉ tyʉjkja̱ꞌty,
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 ta pojʉn ja ja̱ꞌa̱yʉty ñaymyujkʉdʉ, es ni jeꞌeyʉ kyanakyñibatʉ ma̱ ja tʉjk a̱a̱. Es yʉꞌʉ tka̱jxwaꞌxy ja Diosʉ ꞌyayuk.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Net tmʉmiindʉ ma̱ ja Jesús tuꞌugʉ ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ naty xux, nima̱jtáxk tkʉꞌʉydyʉ.
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 Es kom kyaj mba̱a̱t jyaꞌty extʉ Jesús wyindum, mʉt ko jyantsymyayjyaꞌayʉty, ta dyajjʉgáktʉ waanʉ ja tʉjkniꞌx. Es ma̱ dyaꞌꞌawatstʉ, jap tkutʉʉyña̱jxtʉ ja puma̱ꞌa̱y mʉt tuꞌugʉ mabajnuꞌunk.
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Ko ja Jesús tꞌijxy éxtʉm ja myʉbʉjkʉnʉty, ta tꞌanma̱a̱y ja puma̱ꞌa̱y:
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Es na̱a̱gʉty ja diꞌibʉty tsa̱jptʉgóty yaꞌʉxpʉjktʉp diꞌibʉ naty jap uñaaydyʉp, jaꞌa winma̱a̱ydyʉ:
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 “¿Ti ko tya̱dʉ ja̱ꞌa̱y dʉꞌʉn kyajxy? Myʉdʉgeebyʉ dʉꞌʉn ja Dios, mʉt ko ni pʉ́n mba̱a̱t tkameꞌxy ja pojpʉ, yʉꞌʉyʉ dʉꞌʉnʉ Dios.”
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 Ñija̱ꞌa̱bʉ naty ja Jesús diꞌibʉ wyinma̱a̱ydyʉp. Ta tꞌanma̱a̱ydyʉ:
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 Kyaj ñimʉja̱a̱ty njʉna̱ꞌa̱nʉm: “Yʉ mbojpʉ yajmaꞌxp”, mʉt ko kyaj yaꞌixy pʉn tʉyꞌa̱jtʉn. ¿Tii kyaj dyʉꞌʉnʉty? Es mjʉna̱ꞌa̱ndʉp miidsʉty ko ni pʉ́n tkaꞌꞌanʉʉmʉt yʉ tya̱dʉ xux: “Pʉdʉꞌʉk, yajmúk ja mmabajn es nʉjx”,
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 mʉt ko mba̱a̱t yaꞌixy ko kyaj tmʉdaty ni ti mʉkꞌa̱jtʉn. ¿Tii kyaj dyʉꞌʉnʉty? Pes oy. Min nꞌoktukꞌixtʉ ko ʉj, ja Naxwíñʉdʉ Ja̱ꞌa̱yʉdyʉ Kyudʉnaabyʉ, sitʉy nmʉda̱jtypyʉts ja mʉkꞌa̱jtʉn ya̱ naxwiiñ es nmaꞌxʉdʉts ja pojpʉ.
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 —Mij nꞌanmaapy, pʉdʉꞌʉk, yajmúk ja mmabajn es nʉjx ma̱ mdʉjk.
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 Net ja puma̱ꞌa̱y pyʉdeꞌky, es dyajmijky ja myabajn, es tsyoꞌoñ jam ijxnideꞌxy. Es mʉdʉ tya̱a̱dʉ dʉꞌʉñʉ wyʉꞌʉmʉdyaaydyʉ es tꞌawda̱jttʉ ja Dios, es jyʉnandʉ:
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Oknʉm ja Jesús oj ñejxy jatʉgok ma̱ ja mejyñbya̱ꞌa̱, es mayʉ ja̱ꞌa̱yʉty myʉwingoonʉdʉ, es dyaꞌʉxpʉjktʉ.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Na̱jxpʉ naty ja Jesús tuꞌa̱a̱y ko tꞌijxy ja Leví, Alfeeʉ mya̱a̱nk, ꞌyuꞌuñʉ ma̱ yajkugʉbéty. Ta tꞌanma̱a̱y:
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 Mʉgaabyʉ naty ja Jesús ma̱ Leví tyʉjk, es mayʉ yajkugʉbajtpʉty esʉ wiingátypyʉ diꞌibʉ ꞌyandijtʉp pojpʉ ja̱ꞌa̱yʉty, nan jam ꞌyuꞌuñʉdʉ nandʉꞌʉn tiꞌigyʉ ma̱ meesʉ ma̱ Jesús es ja ꞌyʉxpʉjkpʉty, mʉt ko mayʉ naty ja ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ panʉjxʉdʉp.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 Es ja fariseeʉty diꞌibʉty tsa̱jptʉgóty yaꞌʉxpʉjktʉp, ko tꞌijxtʉ ja Jesús kyay mʉdʉ tadʉ ja̱ꞌa̱yʉty, ta tꞌanma̱a̱ydyʉ ja ʉxpʉjkpʉty:
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 Ko Jesús tmʉdooyʉ tya̱a̱dʉ, ta tꞌanma̱a̱ydyʉ:
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 Tʉgok ko naty ja Fwank Yajnʉbajtpʉ ꞌyʉxpʉjkpʉty es nandʉꞌʉnʉ fariseeʉdyʉ ꞌyʉxpʉjkpʉty ꞌyayuꞌattʉ, ta myiindʉ na̱a̱gʉdyʉ ja̱ꞌa̱yʉty ma̱ Jesús, es dyajtʉʉdʉ:
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Jesús ꞌyadsoojʉdʉ:
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 Per mínʉp ja tiempʉ ma̱ ja pʉjkpʉ yedyʉjk yajtukpuwijtstuꞌudʉt, taanʉm sitʉy ꞌyayuꞌáttʉt.
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 ’Ni pʉ́n tkaꞌꞌaxuyʉ tuk wit mʉt tuk pedazʉ jemywyit, mʉt ko ja aba̱jtsʉnʉ jembyʉ nʉʉmúkʉp es kyʉʉdsʉp ja tuk wit. Ta wyʉꞌʉmʉt niꞌigʉ mʉj ja kyʉʉtsyꞌát.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Es ni yʉ jembyʉ vinʉ kyayaꞌꞌadamʉ ma̱ yʉ tukpʉ nʉʉꞌabutsʉnbyoꞌo, mʉt ko ja jembyʉ vinʉ mʉgʉʉdsʉp ma̱ ja nʉʉꞌabutsʉnbyoꞌo, es dʉꞌʉn tyʉgóyʉt ja vinʉ es ja nʉʉꞌabutsʉnbyoꞌo. Pa̱a̱ty yajpʉjtaꞌaky yʉ vinʉ jembyʉ ma̱ yʉ jembyʉ nʉʉꞌabutsʉnbyoꞌo.
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 Tʉgok ma̱ ja sa̱a̱bʉdʉ xʉʉ na̱jxtʉbʉ naty ja Jesús mʉdʉ ꞌyʉxpʉjkpʉty triigʉ kamoty, ta ja ꞌyʉxpʉjkpʉty tkutʉjtʉ ja triigʉ ko jap ñaxtʉ.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Net ja fariseeʉty tꞌanma̱a̱ydyʉ ja Jesús:
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 Es ja Jesús ꞌyadsooy:
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 Tyʉkʉ ja Davit ma̱ ja Diosʉ tyʉjk ma̱ naty ja Abyatar ꞌyity teedywyindsʉngópk. Ta ja Davit tka̱a̱y ja kuniꞌxypyʉ tsa̱jkaaky, diꞌibʉ naty jeꞌeyʉ nigutiky tkáydyʉt ja teedyʉty, es tmooy nandʉꞌʉn ja jyamyʉʉdʉty.
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 ’Ja sa̱a̱bʉdʉ xʉʉ yajpʉjtáky es ja ja̱ꞌa̱yʉty ttukꞌoyꞌáttʉt, es kyaj ja ja̱ꞌa̱yʉty tyukꞌoyꞌátʉdʉt ja sa̱a̱bʉdʉ xʉʉ.
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Pa̱a̱ty jaygyúkʉdʉ ko ʉj, ja Naxwíñʉdʉ Ja̱ꞌa̱yʉdyʉ Kyudʉnaabyʉ, nmʉda̱jtypyʉts nandʉꞌʉn ja kutujkʉn ma̱ yʉ sa̱a̱bʉdʉ xʉʉ.
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.