Marcos 14
Juquila Mixe NT (MXQ_TBL) vs ARC
1 Jaꞌa tyʉgoyꞌaty majtsk xʉʉ ja paskʉ xʉʉ ma̱ yajkáy ja tsa̱jkaaky diꞌibʉ kyaj tmʉdaty yʉ levaduurʉ, es ja teedywyindsʉ́nʉty es ja diꞌibʉty tsa̱jptʉgóty yaꞌʉxpʉjktʉp tꞌʉxta̱a̱ydyʉ ja winma̱ꞌa̱ñ wiꞌix tꞌokmátstʉt ja Jesús mʉdʉ andakʉn, es ttukꞌyaꞌooktʉt.
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Es ñayjyʉnánʉdʉ: —Kyaj jyaaty ma̱ ja xʉʉ kʉdiibʉ xyñibʉdʉꞌkʉm ja ja̱ꞌa̱yʉty.
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Jamʉ natyʉ Jesús Betañʉ ma̱ yʉ tyʉjkʉ Simonk diꞌibʉ yajtijp nileprʉ pa̱ꞌa̱m. Ko naty ja Jesús ꞌyuꞌuñʉ meesʉ winduuy, ta ñimʉwingoonʉ tuꞌugʉ toxytyʉjk mʉt tuꞌugʉ alabastrʉ limetʉ ujts mʉdʉ aseytʉ pa̱ꞌa̱k xuꞌkpʉ jantsy tsooxʉbʉ. Ta ja toxytyʉjk oj ttuknitemy kyʉba̱jkkʉjxy.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Ko tꞌijxtʉ tya̱a̱dʉ ja ja̱ꞌa̱yʉty, ta niduꞌugʉty ꞌyajkʉdʉ, es ñayjyʉnánʉdʉ: —¿Ti ko tya̱a̱dʉ dʉꞌʉn tʉ ꞌyʉxtʉgoy?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Tya̱a̱dʉ tʉʉxyʉp yajteeky tʉgʉk mʉgoꞌpx xʉʉ nidún, esxyʉp yajtukpudʉ́kʉdʉ ja ayoobʉ ja̱ꞌa̱yʉty. Ta tꞌoodʉ ja toxytyʉjk.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Es ja Jesús tꞌanma̱a̱ydyʉ: —Mastuꞌuttʉ. ¿Ti ko xyꞌoodʉ? Tya̱a̱dʉ óyʉdsʉ dʉꞌʉn tʉ xytyuñ.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Ja ayoobʉtʉjkʉty dʉꞌʉñʉm xymyʉdáttʉt ma̱ miidsʉty, es oyña̱ꞌa̱ty mba̱a̱t xypyudʉ́kʉdʉt. Per ʉj kyajts dʉꞌʉñʉm xymyʉdáttʉt.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Tya̱dʉ toxytyʉjk tʉ ttuñ diꞌibʉ mba̱a̱t, tʉ ja nniniꞌxʉts pa̱ꞌa̱k xuꞌkpʉ ttukkuutsy esʉts nnaxtʉjkʉnʉdʉts.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Tʉyꞌa̱jtʉn nꞌanʉʉmʉdʉ ko yajka̱jxwaꞌxy yʉ oybyʉ ayuk ma̱ tʉgekyʉ naxwíñʉdʉ, yajmadya̱ꞌa̱gʉt nandʉꞌʉn diꞌibʉ tyuunʉ tya̱dʉ toxytyʉjk, es dʉꞌʉn yajjamyátsʉt yʉꞌʉ.
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Net niduꞌugʉ nima̱jmajtskpʉ ja ʉxpʉjkpʉ diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Juudʉs Iskaryotʉ, oj ñejxy ma̱ ja teedywyindsʉ́nʉty es oj myadyaꞌaky mʉt yʉꞌʉjʉty wiꞌix tkʉyaka̱ꞌa̱ñ ja Jesús.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Es yʉꞌʉjʉty xyondaktʉ es twa̱ndaktʉ ja Juudʉs ko tmoꞌoya̱ꞌa̱ndʉ ja meeñ. Net ja Juudʉs tꞌʉxta̱a̱y ja winma̱ꞌa̱ñ wiꞌix tkʉyákʉt ja Jesús.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Es ma̱ ja paskʉ xʉʉ tsyondaky, ma̱ yajkáy ja tsa̱jkaaky diꞌibʉ kyaj tmʉdaty ja levaduurʉ, es ja ja̱ꞌa̱yʉty dyaꞌooktʉ ja byorreegʉ, ta ja ʉxpʉjkpʉty tnimiindʉ wingón ja Jesús es dyajtʉʉdʉ: —¿Ma̱ xytsyeky nꞌʉxkúkʉdʉts es nduꞌunʉm ja paskʉ aꞌux?
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Ta ja Jesús tkejxy nimajtskʉ ꞌyʉxpʉjkpʉty, es tꞌanma̱a̱y: —Nʉjxtʉ jam ka̱jpnóty. Jap xypya̱a̱dʉt tuꞌugʉ yedyʉjk diꞌibʉ myʉnejxypy tuk tsiyʉ nʉʉ,
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 es xypyanʉjxtʉt extʉ ma̱ tyʉjktʉ́kʉ, es xyꞌanʉʉmʉdʉ tadʉ kudʉjk: “Yʉ nWindsʉ́nʉts xytyukꞌyajtʉʉp: ¿Ma̱ ja kwartʉ ma̱ mba̱a̱t nꞌaꞌuxꞌáttʉdʉts mʉdʉdsʉ nꞌʉxpʉjkpʉtʉjk ma̱ tya̱dʉ paskʉ?”
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Net mdukꞌíxʉdʉt tuꞌugʉ mʉj kwartʉ es oydyúñ ma̱ ja tuknikʉꞌʉybyʉ tʉjk, es xyꞌʉxkúkʉt ja aꞌux jam.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Ta ja nimajtsk ʉxpʉjkpʉty ñʉjxtʉ ka̱jpnóty es tpattʉ tʉgekyʉ éxtʉm ꞌyanma̱a̱yʉ ja Jesús, es dyaꞌꞌabátʉdʉ ja paskʉ aꞌux.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Es ko oj tsyuꞌujʉnʉ, ta jya̱jttʉ Jesús mʉdʉ ꞌyʉxpʉjkpʉty,
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 es ñaxwaꞌtsta̱a̱ydyʉ meesʉ winduuy, es kyaydyʉ. Net ja Jesús jyʉnáñ: —Tʉyꞌa̱jtʉn nꞌanʉʉmʉdʉ ko niduꞌuk miidsʉty diꞌibʉ kaapy mʉt ʉj, jaꞌats ʉj xykyʉyaka̱a̱mbʉts.
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Net ja ʉxpʉjkpʉty jyantsyjyotmaydyuktʉjkʉdʉ, es dyajtʉʉdʉ niduꞌugáty ja Jesús: —¿Tii ʉjtsʉ daa?
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Ta ꞌyadsoojʉdʉ Jesús: —Yʉꞌʉ dʉꞌʉn niduꞌuk miidsʉty ja nima̱jmajtskpʉ diꞌibʉts xymyʉtka̱a̱ymyujkp.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Ʉj, ja Naxwíñʉdʉ Ja̱ꞌa̱yʉdyʉ Kyudʉnaabyʉ, dʉꞌʉn nnejxyʉts éxtʉm ja Diosʉ jyaaybyajtʉn jyʉnaꞌañ. Per pʉroobʉ tadʉ yedyʉjk diꞌibʉts xykyʉyaka̱a̱mp. Nik oy mʉt yʉꞌʉ kooxyʉp kyadimmiiñ kyadimja̱jty naxwiiñ.
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Ma̱ naty jam ꞌyaꞌuxꞌattʉ, ta Jesús tkoneꞌky ja tsa̱jkaaky es tja̱ꞌa̱ygyʉdáky ja Dios. Es ko ttujkwaꞌxy, ta tmooydyʉ ja ꞌyʉxpʉjkpʉty, es tꞌanʉʉmʉdʉ: —Kaydyʉ. Tya̱a̱dʉdsʉ nniniꞌx.
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Net tkoneꞌky tuꞌugʉ kálʉz mʉdʉ vinʉ es tja̱ꞌa̱ygyʉdaꞌaky ja Dios. Ta tmooydyʉ ja ꞌyʉxpʉjkpʉty, es nidʉgekyʉ ꞌyuktʉ ma̱ ja kálʉz,
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 es ꞌyanma̱a̱yʉdʉ: —Tya̱a̱dʉdsʉ dʉꞌʉn ja nneꞌpyñ diꞌibʉ Dios yajnaxkʉdákypy ja jembyʉ kajxyꞌátypyʉ, diꞌibʉ yajtama̱a̱n yajꞌyoka̱a̱mp es dʉꞌʉn yajmaꞌxʉt nimay ja ja̱ꞌa̱yʉdyʉ pyojpʉty.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Es nꞌanʉʉmʉdʉ ko kyajts nnakyꞌuuga̱ꞌa̱ñ ja uuvʉ nʉʉ extʉ kodsʉ naty nꞌiiky mʉt miidsʉty ja jembyʉ uuvʉ nʉʉ ma̱ ja Diosʉ kyutujkʉn.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Ko tꞌʉʉda̱a̱ydyʉ tuꞌugʉ alabanzʉ, ta oj ñʉjxtʉ ma̱ ja Oliivʉs Kopk.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Net ja Jesús tꞌanma̱a̱ydyʉ: —Nidʉgekyʉ miits xymyastuꞌudándʉpts ma̱ tya̱dʉ koots. Mʉt ko jyʉnaꞌañ ma̱ Diosʉ jyaaybyajtʉn: “Nyaꞌoogʉpts ja borreegʉ kwentʉꞌa̱jtpʉ, es ja byorreegʉty ꞌyayoꞌoywya̱ꞌxta̱ꞌa̱ydyʉt.”
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Es kodsʉ naty tʉ njikypyeky, jawyiinʉts nnʉjxʉt Galileeʉ ma̱a̱nʉmʉ naty miits mganʉjxtʉ.
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Net ja Peedrʉ jyʉnáñ: —Oy nidʉgekyʉ mjamastútʉbʉ, ʉj kyajts mij nmastuꞌudʉt.
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Net ja Jesús ꞌyanma̱a̱yʉ: —Peedrʉ, tʉyꞌa̱jtʉn nꞌanʉʉmʉ ko ma̱ tya̱dʉ koots, kyajnʉmʉ natyʉ tʉgaak ꞌyʉy majtsk ok, es mij mjʉna̱ꞌa̱na̱ꞌa̱ñ tʉgʉk ok ko kyajts xyꞌixꞌaty.
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Ta ja Peedrʉ mʉk ꞌyadsooy: —Oyʉts ndimꞌoogʉt mʉt mij, kyajts njʉna̱ꞌa̱na̱ꞌa̱ñ ko kyaj nꞌixꞌaty. Es nidʉgekyʉ ja wiink ʉxpʉjkpʉty nandʉꞌʉn jyʉna̱a̱nda̱a̱ydyʉ.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Net ja Jesús jya̱jttʉ mʉdʉ ꞌyʉxpʉjkpʉty ma̱ tuꞌugʉ luga̱a̱r diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Jetsemanii. Ta tꞌanma̱a̱ydyʉ ja ꞌyʉxpʉjkpʉty: —Uꞌuñʉdʉ ya̱a̱ mints xim nꞌokka̱jxtaꞌaky.
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ta tmʉnejxy ja Peedrʉ, Santya̱ꞌa̱gʉ esʉ Fwank, esʉ Jesús ñayjya̱ꞌa̱jʉ jantsy jotmaymyʉʉt es ꞌyamutskꞌa̱jty.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Net tꞌanma̱a̱ydyʉ: —Dʉꞌʉnʉts njawʉ njodoty éxtʉm tuꞌugʉ jotmay diꞌibʉ mʉdʉ oꞌkʉn. Wʉꞌʉmdʉ miits ja ya̱a̱ es mʉdánʉdʉ ja tsuu mʉt ʉj.
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Net ja Jesús waanʉ ñasꞌyoꞌoyʉ. Ta ñayjyujpʉ koxtanʉ naxkʉjxy, kya̱jxtáky
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 es jyʉnáñ: —Tatituꞌunk, mij mba̱a̱t oytyiity xytyuñ. Pʉn mba̱a̱t, kʉdiibʉts nꞌuugʉt yʉ ta̱ꞌa̱mbʉ. Per kyaj dyʉꞌʉnʉty éxtʉmts ʉj ndseky, waꞌan dʉꞌʉn éxtʉm mij xytsyeky.
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 Net jyʉmbijty ma̱ naty ja nidʉgʉʉkpʉ ꞌyʉxpʉjkpʉty, es tpattʉ mya̱ꞌa̱dʉ, es tꞌanma̱a̱y ja Peedrʉ: —Simonk, ¿tii mma̱a̱bʉ? ¿Ti kyaj tʉ mmadaꞌaky mꞌítʉt wijy mʉt ʉj ni tuk oorʉ?
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Wijtʉ es ka̱jxta̱ꞌa̱ktʉ kʉdiibʉ ja kaꞌoybyʉ mmʉmada̱ꞌa̱gʉdʉt. Tʉyꞌa̱jtʉn ko ja anmʉja̱ꞌa̱n myʉda̱jtypy ja tsojkʉn, per kyaj yʉ niniꞌx tkupʉka̱ꞌa̱ñ.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Ta jatʉgok oj ñejxy, es kya̱jxtáky dʉꞌʉn éxtʉm jayʉjp.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Net jyʉmbijty jatʉgok ma̱ ja nidʉgʉʉkpʉ, es tpattʉ ak ma̱a̱dʉp, mʉt ko nʉgoo naty ja tsuu tʉ ꞌyokwindʉjkʉndʉ. Es yʉꞌʉjʉty kyaj tnija̱ꞌa̱dʉ wiꞌix ꞌyadsówdʉt.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Ja myʉdʉgʉk ok oj ñejxy. Ta kya̱jxtáky. Net jyʉmbijty ma̱ yʉꞌʉjʉty, es tꞌanma̱a̱ydyʉ: —¿Tii mꞌakma̱a̱ mꞌakpoꞌxtʉbʉ? Tʉ net tpa̱a̱ty ja xʉʉ ja oorʉ ma̱ ʉj, ja Naxwíñʉdʉ Ja̱ꞌa̱yʉdyʉ Kyudʉnaabyʉ, nyajkʉyaka̱ꞌa̱ñʉts ma̱ yʉ pojpʉ ja̱ꞌa̱yʉty.
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 ¡Pʉdʉꞌʉktʉ! ¡Joꞌomdʉ! Ta myiñ ja diꞌibʉts xykyʉyaka̱a̱mp.
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Tamʉ natyñʉmʉ Jesús ꞌyakkajxy ko jyajty ja Juudʉs diꞌibʉ nandʉꞌʉn ꞌyʉxpʉjkpʉꞌa̱jtypy ma̱ yʉ nima̱jmajtskpʉ, es myindʉ mʉdʉ mayjyaꞌay ak mʉdʉ ꞌyespa̱a̱dʉ esʉ kyépyʉty. Yʉꞌʉ naty kajxʉdʉp ja teedywyindsʉ́nʉty, ja diꞌibʉty tsa̱jptʉgóty yaꞌʉxpʉjktʉp esʉ mʉjja̱ꞌa̱ydyʉjkʉty.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Yʉ Juudʉs tʉ naty ttukniꞌꞌixʉ wiꞌixʉ naty dyaka̱ꞌa̱ñ ja ijxwʉꞌʉmʉn: —Diꞌibʉts ʉj ndsiꞌxypy, yʉꞌʉ dʉꞌʉnʉ naty ja Jesús. Yʉꞌʉ dʉꞌʉn mmátstʉp es yajxón xykyʉtsúmdʉt es xyajnʉjxtʉt.
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Netyʉ Juudʉs tnimiiñ ja Jesús es tka̱jxpeꞌxy: —Dios maygyépyʉty, Windsʉ́n. Ta oj ttsiꞌxy.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Ta tma̱jtsnʉdʉ ja Jesús es dyajnʉjxnʉdʉ tsimy.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Es niduꞌuk diꞌibʉ jamʉ naty mʉdʉ Jesús tjuꞌty ja ꞌyespa̱a̱dʉ es tniboꞌtʉ tuk aduꞌumʉ tyatsk ja teedywyindsʉngópkʉ tyuumbʉ.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Net ja Jesús tꞌanma̱a̱ydyʉ ja mayjyaꞌayʉty: —¿Tii dʉꞌʉnʉts miits tʉ xyñimíndʉts mʉdʉ mꞌespa̱a̱dʉ esʉ mgepy es xymyatsa̱ꞌa̱ndʉts éxtʉmxyʉpts ʉj nmaꞌtspʉty?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Bom bómʉts ʉj tʉ nyaꞌʉxpʉktʉ miidsʉty mʉj tsa̱jptʉjk ñabotsoty, es ni na̱ꞌa̱ts tʉ xykyamatstʉ. Per tʉgekyʉ tya̱a̱dʉ dʉꞌʉn jyátyʉty es yajkuydyúnʉt ja Diosʉ jyaaybyajtʉn.
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Ta nidʉgekyʉ ja ʉxpʉjkpʉty tmastuttʉ ja Jesús, es kyakta̱a̱ydyʉ.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Jap tuꞌugʉ ʉna̱ꞌk tpanejxy twitꞌaty yʉꞌʉyʉ tuꞌugʉ sa̱a̱bʉnʉ. Net ja ja̱ꞌa̱yʉty tma̱jtstʉ ja ʉna̱ꞌk,
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 es jaꞌa dyajweꞌemy ja sya̱a̱bʉnʉ es kyeky niwa̱ꞌa̱ts ʉxwa̱ꞌa̱ts.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Diꞌibáty mya̱jtstʉ ja Jesús, yʉꞌʉjʉty myʉnʉjxtʉ ma̱ ja diꞌibʉ ñigopkꞌa̱jtypy ja teedywyindsʉ́nʉty. Ta jap ñaymyujkʉdʉ ja teedywyindsʉ́nʉty, mʉjja̱ꞌa̱ydyʉjkʉty es ja diꞌibʉty tsa̱jptʉgóty yaꞌʉxpʉjktʉp.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Esʉ Peedrʉ pyanʉjx ja Jesús extʉ ma̱ ja tyʉja̱ꞌa̱ ja teedywyindsʉngópk. Jap oj wyeꞌemy es ñaxweꞌtsy mʉdʉ polʉsiiʉty, es ñayyajjokxpʉ́kʉdʉ ma̱ ja jʉʉn.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Yʉ teedywyindsʉ́nʉty es nidʉgekyʉ diꞌibʉ anaꞌamdʉp mʉj tsa̱jptʉgóty tꞌʉxta̱ꞌa̱ydyʉ ja winma̱ꞌa̱ñ wiꞌix tniwa̱a̱mbáttʉt ja Jesús es ꞌyoogʉt. Per kyaj tpattʉ ja pyojpʉ.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 May ja ja̱ꞌa̱yʉty oj jyamindʉ es tjaniwa̱a̱mbajttʉ, per kyaj tyiꞌigyʉꞌáttʉ ja ꞌyayuk.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Net myiiñ na̱a̱gʉty diꞌibʉ andáktʉp, es jyʉnandʉ:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 —Tʉts nmʉdóyʉts ko tya̱dʉ yedyʉjk dʉꞌʉn jyʉnaꞌañ: “Ʉj njítʉptsʉ tya̱dʉ mʉj tsa̱jptʉjk diꞌibʉ ja̱ꞌa̱yʉty tʉ tkojy, es tʉgʉk xʉʉts ngójʉt ja wiinkpʉ diꞌibʉ kyaj ja ja̱ꞌa̱yʉty dyajkojy.”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Per ni yʉꞌʉjʉty tkayajtiꞌigyʉdʉ ꞌyayuk.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Net ja teedywyindsʉngópk pyʉdeꞌky, es ja̱ꞌa̱y kyujkꞌa̱a̱y dyajtʉʉy ja Jesús: —¿Kyaj mꞌadsoy ni tii? ¿Tii dʉnʉ tya̱a̱dʉ diꞌibʉ yam myadyáktʉp mʉt mijtskyʉjxm?
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Per ja Jesús oj wyeꞌemy amoñʉ, ni ti tkaꞌꞌadsooy. Net ja teedywyindsʉngópk ꞌyanma̱a̱yʉ: —¿Tii mijtsʉ dʉꞌʉn ja Kristʉ, ja Diosʉ ꞌyUꞌunk?
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Es ja Jesús ꞌyadsooy: —Ʉjtsʉ dʉꞌʉn. Es miits mꞌíxtʉp ko ʉj, ja Naxwíñʉdʉ Ja̱ꞌa̱yʉdyʉ Kyudʉnaabyʉ, nꞌuꞌuñʉyaꞌañʉts ma̱ ꞌyaga̱ꞌa̱ñdsyoo ja Dios diꞌibʉ tʉgekyʉ mʉkꞌa̱jtʉn myʉda̱jtypy, es kots nmina̱ꞌa̱ñ yoodsóty.
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Net ja teedywyindsʉngópk tkʉꞌtsy ja wyit es ñʉgʉxʉꞌʉgʉt ja ꞌyakʉ, es jyʉnáñ: —¿Ti ko nꞌaktimtsojkʉm ja testiigʉ?
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Miidsʉty kʉꞌʉm tʉ xymyʉdowdʉ yʉ ꞌyaxʉk ayuk. ¿Wiꞌix mjʉna̱ꞌa̱ndʉ? Es jaꞌajʉty nidʉgekyʉ jyʉnandʉ: —Myʉda̱jtypy ja pyeky es pátʉp ꞌyoogʉt.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Ta na̱a̱gʉty tnidsújʉdʉ, es twingudsuꞌumʉdʉ es tkojxtʉ. Ta tꞌanma̱a̱ydyʉ: —¡Okmay! ¿Pʉ́n tʉ mgóxyʉty? Es ja polʉsiiʉty nandʉꞌʉn tkojxtʉ.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Japʉ nátyñʉm ja Peedrʉ abatkʉꞌp ma̱ tʉja̱ꞌa̱. Ta ñimiinʉ tuꞌugʉ kiixy, teedywyindsʉngópkʉ pyoꞌoduumbʉ.
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Es ko tꞌixy ja Peedrʉ ñayꞌajókxʉty ma̱ ja jʉʉn, ta oj tʉyʉ tjantsyꞌixy es jyʉnáñ: —Mij nandʉꞌʉn tʉ mjʉdity mʉdʉ Jesús nazarenʉ.
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Es ja Peedrʉ tꞌʉxtijy ja Jesús, es jyʉnáñ: —Kyajts nꞌixyꞌatyʉ tadʉ yedyʉjk. Kyajts nnijawʉ ti dʉn mmadyakypy. Net ñejxy tʉjk agʉꞌʉm, es ꞌyʉʉy ja tʉgaak.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Ta ja kiixy jatʉgok tꞌijxy ja Peedrʉ es tꞌanʉʉmʉdʉ diꞌibáty jámʉty: —Tya̱a̱dʉ, sitʉy yʉꞌʉ ja̱ꞌa̱yꞌa̱jtʉbʉ tya̱dʉ yedyʉjk.
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Per ja Peedrʉ jatʉgok tꞌʉxtijy. Es ko waanʉ ꞌyakꞌijty, diꞌibʉ naty jápʉty jatʉgok tꞌanma̱a̱ydyʉ ja Peedrʉ: —Tʉyꞌa̱jtʉn ko mij nandʉꞌʉn mja̱ꞌa̱yꞌa̱jtʉbʉ tya̱a̱dʉ, mʉt ko Galileeʉ ja̱ꞌa̱y mij.
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Ta ja Peedrʉ oj ñaygya̱jxpékyʉty ko kyaj tʉyꞌa̱jtʉn, es jyʉnáñ: —Por tsyos, kyajts nꞌixyꞌatyʉ tya̱dʉ ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ miits mmadyáktʉp.
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ta netyʉ ꞌyʉʉy ja tʉgaak myʉmajtsk ok. Net ja Peedrʉ tjamyejtsy éxtʉm ja Jesusʉ naty tʉ ꞌyanʉꞌʉmxʉty: “Ko kyajnʉmʉ natyʉ tʉgaak ꞌyʉy myʉmajtsk ok, es mij mjʉna̱ꞌa̱na̱ꞌa̱ñ tʉgʉk ok ko kyajts xyꞌixꞌaty.” Ta ja Peedrʉ jyantsytyʉjkʉ jʉʉy yaxpʉ.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.