João 4
Juquila Mixe NT (MXQ_TBL) vs VC
1 Myʉdoodʉ ja fariseeʉ ja̱ꞌa̱yʉty ko niꞌigʉ naty dyajmáyʉ ja ꞌyʉxpʉjkpʉty es yajnʉbéty niꞌigʉ kʉdiinʉm ja Fwank Yajnʉbajtpʉ.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Oy kyaj ja Jesús kʉꞌʉm yajnʉbejty, yʉ ꞌyʉxpʉjkpʉty yʉꞌʉjʉty yajnʉbajttʉ ja ja̱ꞌa̱yʉty.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Ko Jesús tnija̱ꞌa̱jʉ tya̱a̱dʉ, net tsyoꞌoñ Judeeʉ es jyʉmbijnʉ Galileeʉ.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Ko tyuꞌuyoꞌoy, koonʉm ñaxy samaritanʉ ña̱a̱xóty.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Jya̱jttʉ jap ma̱ ka̱jpn diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Sikar, diꞌibʉ naty japyʉ myʉwingón yʉ Jakoobʉ ñax diꞌibʉ ꞌyuꞌunk Josee tyukkuma̱a̱y ja ñax.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Es jap tuꞌugʉ nʉda̱jñ diꞌibʉ Jakoob ñʉda̱jñꞌa̱jt jékyʉp. Es ko jyajty jap nʉda̱jñ agʉꞌp ja Jesús, jaꞌa ko anuꞌxʉbʉ naty mʉt ko tʉ yoꞌoy, ta ñaxweꞌtsy nʉda̱jñbyʉꞌa̱a̱y. Kijkyxyʉʉ natyñʉ.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Net myiiñ ma̱ ja nʉda̱jñ tuꞌugʉ samaritanʉ toxytyʉjk es tjuuda̱ꞌa̱ñ ja nʉʉ. Net ja Jesús tꞌanma̱a̱y: —Meegyʉts waanʉ mnʉʉ, tunʉ mayꞌa̱jtʉn.
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Tʉ naty ñʉjxtʉ ja ꞌyʉxpʉjkpʉty ka̱jpnóty es tjuya̱ꞌa̱ndʉ diꞌibʉ ꞌyagijxyʉꞌáttʉp.
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Es ja toxytyʉjk ꞌyadsoojʉ: —Mij mꞌisraelitʉ, es ʉj samaritanʉ. ¿Wiꞌixʉts mij xyꞌamdoy ja nʉʉ es nyajnʉꞌuugʉt? (Yʉ israelítʉty kyaj mʉt tiꞌigyʉ ꞌyity ja samaritanʉ ja̱ꞌa̱yʉty.)
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jesús ꞌyadsoojʉ: —Kooxyʉp xyꞌoknijawʉ ja mayꞌa̱jtʉn diꞌibʉ Dios yajkypy es pʉ́nʉts ʉj diꞌibʉ nʉʉ mꞌamdoojʉp, tʉyꞌa̱jtʉnxyʉpts mij xyꞌamdoy yʉ nʉʉ, es ʉjxyʉpts mij nmeepy yʉ nʉʉ diꞌibʉ yajjikyꞌajtypy ja ja̱ꞌa̱yʉty.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Ja toxytyʉjk ꞌyadsoojʉ: —Windsʉ́n, ni xykyamʉdaty jeꞌeyʉ diꞌibʉ mʉt ja nʉʉ xyjuudʉt. Jaꞌa ko jantsy kʉk yʉ nʉda̱jñ, ¿wiꞌixʉts mij xymyoꞌoyʉt yʉ jiikypyʉ nʉʉ?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Ja nꞌapteetyꞌa̱jtʉm Jakoob xytyukmʉwʉꞌʉmʉmʉ tya̱dʉ nʉda̱jñ, ma̱ yʉꞌʉ ijty ñʉꞌuuktʉ mʉt ja ꞌyuꞌunk ꞌyʉna̱ꞌkʉty esʉ jyʉyujk tsya̱jka̱a̱. ¿Tii waꞌanʉ da mij niꞌigʉ mʉ́jʉty kʉdiinʉm jaꞌa?
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Esʉ Jesús ꞌyadsoojʉ: —Nidʉgekyʉ diꞌibʉ ya̱a̱ nʉꞌúktʉp, pa̱a̱dʉdʉp jatʉgok yʉ tʉʉdsʉ,
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 per diꞌibʉ ꞌyikypy ja nʉʉ diꞌibʉts ʉj nmeepy, ni na̱ꞌa̱ tʉʉdsʉ kyanakypya̱a̱dʉdʉt. Jaꞌa ko diꞌibʉts ʉj nʉʉ nmeepy, jap myujxtʉ́wʉt jyodoty es myoꞌoyʉdʉt ja jikyꞌa̱jtʉn diꞌibʉ winʉ xʉʉ winʉ tiempʉ.
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Net ja toxytyʉjk tꞌadsooy ja Jesús: —Windsʉ́n, meegyʉdsʉ tadʉ nʉʉ es kʉdiibʉts xyñakypya̱a̱dʉt yʉ tʉʉdsʉ es ni nganakymyínʉdʉts ma̱ tya̱dʉ nʉda̱jñ es njuudʉdʉts ja nʉʉ.
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Jesús ꞌyadsooy: —Nʉjx wow yʉ mñaꞌay es mʉʉt mmíndʉt ja ya̱a̱.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Ja toxytyʉjk ꞌyadsooy: —Kyajts nmʉdaty ja nñaꞌay. Jesús ꞌyadsoojʉ: —Mmʉda̱jtypy ja tʉyꞌa̱jtʉn ko mjʉna̱ꞌa̱ñ kyaj xymyʉdaty ja mñaꞌay,
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 jaꞌa ko nimʉgoxk tʉ xyꞌokmʉda̱jtpʉ mñaꞌay, es diꞌibʉ jam tyam mmʉda̱jtypy jatuꞌugʉ myedyʉjk, kyaj yʉꞌʉ xyñaꞌayʉty. Pa̱a̱ty tʉyꞌa̱jtʉn éxtʉm mjʉna̱ꞌa̱ñ.
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Ko ja toxytyʉjk tmʉdooy, net tꞌanma̱a̱y ja Jesús: —Windsʉ́n, nꞌijxypyʉts ko mij ja Diosʉ kyuga̱jxpʉ.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Ja nꞌaptʉjkʉty diꞌibʉ jékyʉp jyikyꞌa̱jttʉ, jaꞌa ꞌyawda̱jttʉ ja Dios ya̱a̱ ma̱ tya̱dʉ kopk. Per miits israelítʉty mjʉna̱ꞌa̱ndʉ ko jaayʉ Jerusalén ja it luga̱a̱r ma̱ nꞌawda̱jtʉm.
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Jesús tꞌadsooy ja toxytyʉjk: —Mʉbʉjkkʉts mij, miimp ja xʉʉ ja oorʉ ma̱ miits xyꞌawdáttʉt ja Dios, es ni mgamíndʉt ma̱ tya̱dʉ kopk es ni mganʉjxtʉt Jerusalén.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Miits samaritanʉ ja̱ꞌa̱yʉty, kyaj xyñijáwʉdʉ ti mꞌawda̱jttʉp, per ʉʉdsʉty israelítʉty, nnija̱ꞌa̱dʉpts tits nꞌawda̱jttʉp, jaꞌa ko tsyooñ ja nitsokʉn ma̱ ja israelítʉty.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Per mina̱a̱mp ja tiempʉ, es tyamʉ dʉꞌʉn, ko ja ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ sitʉy yꞌawda̱jttʉp ja Dios, tꞌawdáttʉt mʉt winʉ jyot jya̱ꞌa̱jʉn es mʉdʉ tʉyꞌa̱jtʉn, mʉt ko dʉꞌʉnʉ dʉn ttseky ja Dios es ꞌyawdátʉdʉt ja ja̱ꞌa̱yʉty.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Dios yʉꞌʉ dʉꞌʉn ja Ja̱ꞌa̱jʉn, es diꞌibʉ ꞌyawda̱jttʉp ja Dios, ꞌyawdáttʉp mʉt winʉ jyot jya̱ꞌa̱jʉn es mʉdʉ tʉyꞌa̱jtʉn.
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Net ja toxytyʉjk tꞌanma̱a̱y ja Jesús: —Ʉj nnija̱ꞌa̱bʉts ko mínʉp ja Kristʉ diꞌibʉ Dios wyinꞌijx. Ko myínʉt jaꞌa, yʉꞌʉ xyꞌawa̱ꞌa̱nʉdyaꞌayʉm tʉgekyʉ.
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Net ja Jesús tꞌadsooy ja toxytyʉjk: —Ʉjtsʉ dʉꞌʉn Kristʉ diꞌibʉ mmʉga̱jxʉp.
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Es net jya̱jttʉ ja ꞌyʉxpʉjkpʉty. Es ko tꞌijxtʉ ja Wyindsʉ́n myadyaꞌaky mʉt tuꞌugʉ toxytyʉjk, dʉꞌʉñʉ wyʉꞌʉmʉdyaaydyʉ. Per ni pʉ́n oj tkayajtʉ́y: “¿Ti mdsejpy?” o “¿Ti ko xymyʉtmadyaꞌaky yʉ toxytyʉjk?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Net ja toxytyʉjk tnaswijtsʉ tsyiy es oj ñejxy ka̱jpnóty es oj tꞌawánʉdʉ ja kuga̱jpn es tꞌanʉʉmʉdʉ:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 —Min xyꞌokꞌixtʉ tyápʉdʉ ja̱ꞌa̱y diꞌibʉts tʉ xyꞌawanʉ tʉgekyʉ diꞌibʉts tʉ nduñ. ¿Kyajʉ dʉꞌʉn jyaꞌadyʉ tya̱a̱dʉ ja Kristʉ?
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Net ja ja̱ꞌa̱yʉty tsyoꞌondʉ jap ka̱jpnóty es tninʉjxtʉ mʉt ja toxytyʉjk ja Jesús.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Ko naty ja toxytyʉjk tʉ ñejxy ka̱jpnóty, net ja Jesusʉ ꞌyʉxpʉjkpʉty ꞌyanma̱a̱yʉ: —Yaꞌʉxpʉjkpʉ, kay oynʉꞌʉnʉn.
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Ta ja Jesús ꞌyadsooy: —Tyapts ja jeꞌxy nmʉdaty diꞌibʉ miidsʉty ni xykyanijáwʉdʉ.
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Net ja ꞌyʉxpʉjkpʉty ak jaꞌajʉty ñayyajtʉʉjʉdʉ: —¿Tʉ da pʉ́n dyajmíñ diꞌibʉ kyáyʉp?
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Esʉ Jesús tꞌanma̱a̱ydyʉ ja ꞌyʉxpʉjkpʉty: —Kots ʉj nduñ diꞌibʉ tsyejpy pʉ́nʉts tʉ xykyexy, ujts jotkʉdákpʉts éxtʉm jyawʉ ngay nꞌiigyʉts.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 ’Miits mꞌayukꞌa̱jttʉbʉ dʉꞌʉn: “Ko tyʉgoyꞌaty taxk poꞌo es nyajpʉdʉꞌkʉm ja pʉjtaꞌaky.” Per ʉjts miits nꞌanma̱a̱ydyʉp: “¡Ixtʉ kam! Tʉ pʉjtaꞌaky tyʉtsnʉ es tʉ tpa̱a̱ty ja tiempʉ es pyʉdʉꞌʉgʉt.”
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Diꞌibʉ yajpʉdeꞌkypy ja pyʉjtaꞌaky, ꞌyaxá̱jʉp ja myʉjuꞌuñ; esʉ pyʉjtaꞌaky diꞌibʉ yajpʉdeꞌkypy, jaꞌa dʉꞌʉn ítʉp winʉ xʉʉ winʉ tiempʉ. Es dʉꞌʉn diꞌibʉ wyijpy ja triigʉ es diꞌibʉ yajpʉdeꞌkypy, nimajtsk xyonda̱ꞌa̱ktʉ.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Es dʉꞌʉn dyaꞌíxyʉty ko tyʉyꞌa̱jtʉnʉty diꞌibʉ ꞌyayukꞌa̱jttʉp éxtʉmʉ tya̱a̱dʉ: “Wiinkpʉ wyijpy ja triigʉ es wiinkpʉ yajpʉdeꞌkypy.”
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Ʉjts miidsʉty tʉ ngaxtʉ es xyajpʉdʉꞌʉktʉt ja diꞌibʉ kyaj tʉ xyñiduungʉdʉ. Wiingátypyʉ tʉ tniduungʉdʉ, es miidsʉdyʉ net myajpʉdʉꞌktʉp.
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 May ja samaritanʉ ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ tsoꞌondʉp ka̱jpnóty tmʉbʉjktʉ ja Jesús, jaꞌa ko ja toxytyʉjk tʉ naty ꞌyanʉꞌʉmxʉdʉ: “Tadʉ yedyʉjk xyꞌanma̱a̱yʉts tʉgekyʉ diꞌibʉts tʉ nduñ.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Es ko myiindʉ ma̱ Jesús, net tmʉnuꞌxtáktʉ es wyʉꞌʉmʉt mʉt yʉꞌʉjʉty. Es ja Jesús oj wyeꞌemy ma̱ ja ka̱jpn majtsk xʉʉ mʉt yʉꞌʉjʉty.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Ko ja kuga̱jpnʉty tmʉdoodʉ ja ꞌyʉxpʉjkʉn ja Jesús, niꞌigʉ mayjyaꞌay oj tꞌakmʉbʉktʉ ja Jesús.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Net ja toxytyʉjk tꞌanma̱a̱ydyʉ: —Nmʉbʉjknʉpts ʉʉdsʉty tyam, kʉdiinʉm jeꞌeyʉ ko mij tʉ xyñigajxy, jaꞌa ko nandʉꞌʉn ʉʉdsʉty kʉꞌʉm tʉ nmʉdóyʉts. Nnija̱ꞌa̱dʉpts tyam ko tʉyꞌa̱jtʉn ko yʉꞌʉ Kyrístʉty diꞌibʉ yajpojpʉnitʉgoyaampy yʉ naxwíñʉdʉ ja̱ꞌa̱y.
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ja kyumdʉgʉk xʉʉ ja Jesús tsyoꞌoñ Sikar es oj ñejxy Galileeʉ.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Kʉꞌʉmʉ naty jayʉjp tʉ jyʉnaꞌañ yʉ Jesús: “Ni tuꞌugʉ Diosʉ kyuga̱jxpʉ kyaꞌity windsʉꞌʉgʉ mʉt ja myʉguga̱jpn.”
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Es ko ja Jesús jyajty Galileeʉ, ja ja̱ꞌa̱yʉty oj ꞌyaxá̱jʉdʉ tsuj, jaꞌa ko nimayʉ naty diꞌibʉ oj tʉ pyaskʉxʉꞌattʉ Jerusalén. Jap tꞌijxtʉ ti Jesús tyuun tʉgekyʉ.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Net ja Jesús jyajty Kanaa, Galileeʉ ña̱a̱xóty, ma̱ naty ja nʉʉ tʉ dyajjʉmbíty vinʉ. Es net tuꞌuk jyajty ja yajkutujkpʉ tyuumbʉ diꞌibʉ mʉjʉ kyutujkʉn. Jam jaꞌa tsyʉʉnʉ Kafarnaúm es ja ꞌyuꞌunktʉmʉ naty tʉ pya̱ꞌa̱mbéty jantsy mʉk.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Ko tadʉ ja̱ꞌa̱y tmʉdooy ko Jesús tʉ jyʉmbity Judeeʉ es ko tʉ naty myiñ Galileeʉ, ta tnimiiñ es tmʉnuꞌxtáky es jyʉjpta̱ꞌa̱gʉt, es nʉjx ja ꞌyuꞌunk yaꞌꞌagʉdákxʉty, jaꞌa ko tim oogánʉbʉ naty.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Ta ja Jesús tꞌanma̱a̱y ja ja̱ꞌa̱y: —Pʉn kyaj xyꞌixtʉ ijxwʉꞌʉmʉn diꞌibʉ myʉda̱jtypy ja mʉjꞌa̱jtʉn, kyaj miidsʉty ʉj xymyʉbʉ́ktʉt.
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Net ja yajkutujkpʉ tyuumbʉ ꞌyadsooy: —Windsʉ́n, joꞌomdʉ tsojk, tunʉ mayꞌa̱jtʉn, na̱a̱m kyajnʉmts ja nꞌuꞌunk ꞌyeeky.
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Ta Jesús ꞌyanma̱a̱yʉ: —Nʉjx ma̱ mdʉjk. Ja mꞌuꞌunk tʉ ꞌyagʉdaꞌaky. Ta ja ja̱ꞌa̱y tmʉbejky éxtʉm ja Jesús tʉ ꞌyanʉꞌʉmxʉty. Ta jyʉmbijty ma̱ tyʉjk.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Es ko naty tyuꞌuyoꞌoy, oj jyʉjpkuba̱a̱dʉty ja tyuumbʉ diꞌibʉ naty tsoꞌondʉp ma̱ ja puma̱ꞌa̱yʉn. Ta ꞌyanma̱a̱yʉ: —¡Ja mꞌuꞌunk tʉ ꞌyagʉdaꞌaky!
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Ta ja yajkutujkpʉ tyuumbʉ ꞌyadsooy: —¿Ti oorʉ oga̱ꞌa̱n tʉ myʉba̱a̱dʉ? Es jaꞌajʉty ꞌyadsoodʉ: —Extʉm jʉnakxyʉʉ ʉxʉꞌʉy xyeemy ja jyʉʉn.
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Net ja uꞌunkteety tjamyejtsy ko nan janakxyʉʉ naty tʉ ꞌyanʉꞌʉmxʉty ja Jesús: “Ja mꞌuꞌunk tʉ ꞌyagʉdaꞌaky.” Net ja ja̱ꞌa̱y es nidʉgekyʉ diꞌibʉ tsyʉna̱a̱ydyʉp ma̱ jyʉʉn tyʉjk tmʉbʉjktʉ ja Jesús.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Tya̱a̱dʉ dʉꞌʉn ja myʉmajtskpʉ ijxwʉꞌʉmʉn diꞌibʉ myʉda̱jtypy ja mʉjꞌa̱jtʉn diꞌibʉ Jesús tyuun ko jyʉmbity Judeeʉ es ñejxy Galileeʉ.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.