João 4

Juquila Mixe NT (MXQ_TBL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Myʉdoodʉ ja fariseeʉ ja̱ꞌa̱yʉty ko niꞌigʉ naty dyajmáyʉ ja ꞌyʉxpʉjkpʉty es yajnʉbéty niꞌigʉ kʉdiinʉm ja Fwank Yajnʉbajtpʉ.
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Oy kyaj ja Jesús kʉꞌʉm yajnʉbejty, yʉ ꞌyʉxpʉjkpʉty yʉꞌʉjʉty yajnʉbajttʉ ja ja̱ꞌa̱yʉty.
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Ko Jesús tnija̱ꞌa̱jʉ tya̱a̱dʉ, net tsyoꞌoñ Judeeʉ es jyʉmbijnʉ Galileeʉ.
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ko tyuꞌuyoꞌoy, koonʉm ñaxy samaritanʉ ña̱a̱xóty.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Jya̱jttʉ jap ma̱ ka̱jpn diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Sikar, diꞌibʉ naty japyʉ myʉwingón yʉ Jakoobʉ ñax diꞌibʉ ꞌyuꞌunk Josee tyukkuma̱a̱y ja ñax.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Es jap tuꞌugʉ nʉda̱jñ diꞌibʉ Jakoob ñʉda̱jñꞌa̱jt jékyʉp. Es ko jyajty jap nʉda̱jñ agʉꞌp ja Jesús, jaꞌa ko anuꞌxʉbʉ naty mʉt ko tʉ yoꞌoy, ta ñaxweꞌtsy nʉda̱jñbyʉꞌa̱a̱y. Kijkyxyʉʉ natyñʉ.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 Net myiiñ ma̱ ja nʉda̱jñ tuꞌugʉ samaritanʉ toxytyʉjk es tjuuda̱ꞌa̱ñ ja nʉʉ. Net ja Jesús tꞌanma̱a̱y: —Meegyʉts waanʉ mnʉʉ, tunʉ mayꞌa̱jtʉn.
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Tʉ naty ñʉjxtʉ ja ꞌyʉxpʉjkpʉty ka̱jpnóty es tjuya̱ꞌa̱ndʉ diꞌibʉ ꞌyagijxyʉꞌáttʉp.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Es ja toxytyʉjk ꞌyadsoojʉ: —Mij mꞌisraelitʉ, es ʉj samaritanʉ. ¿Wiꞌixʉts mij xyꞌamdoy ja nʉʉ es nyajnʉꞌuugʉt? (Yʉ israelítʉty kyaj mʉt tiꞌigyʉ ꞌyity ja samaritanʉ ja̱ꞌa̱yʉty.)
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 Jesús ꞌyadsoojʉ: —Kooxyʉp xyꞌoknijawʉ ja mayꞌa̱jtʉn diꞌibʉ Dios yajkypy es pʉ́nʉts ʉj diꞌibʉ nʉʉ mꞌamdoojʉp, tʉyꞌa̱jtʉnxyʉpts mij xyꞌamdoy yʉ nʉʉ, es ʉjxyʉpts mij nmeepy yʉ nʉʉ diꞌibʉ yajjikyꞌajtypy ja ja̱ꞌa̱yʉty.
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ja toxytyʉjk ꞌyadsoojʉ: —Windsʉ́n, ni xykyamʉdaty jeꞌeyʉ diꞌibʉ mʉt ja nʉʉ xyjuudʉt. Jaꞌa ko jantsy kʉk yʉ nʉda̱jñ, ¿wiꞌixʉts mij xymyoꞌoyʉt yʉ jiikypyʉ nʉʉ?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ja nꞌapteetyꞌa̱jtʉm Jakoob xytyukmʉwʉꞌʉmʉmʉ tya̱dʉ nʉda̱jñ, ma̱ yʉꞌʉ ijty ñʉꞌuuktʉ mʉt ja ꞌyuꞌunk ꞌyʉna̱ꞌkʉty esʉ jyʉyujk tsya̱jka̱a̱. ¿Tii waꞌanʉ da mij niꞌigʉ mʉ́jʉty kʉdiinʉm jaꞌa?
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Esʉ Jesús ꞌyadsoojʉ: —Nidʉgekyʉ diꞌibʉ ya̱a̱ nʉꞌúktʉp, pa̱a̱dʉdʉp jatʉgok yʉ tʉʉdsʉ,
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 per diꞌibʉ ꞌyikypy ja nʉʉ diꞌibʉts ʉj nmeepy, ni na̱ꞌa̱ tʉʉdsʉ kyanakypya̱a̱dʉdʉt. Jaꞌa ko diꞌibʉts ʉj nʉʉ nmeepy, jap myujxtʉ́wʉt jyodoty es myoꞌoyʉdʉt ja jikyꞌa̱jtʉn diꞌibʉ winʉ xʉʉ winʉ tiempʉ.
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 Net ja toxytyʉjk tꞌadsooy ja Jesús: —Windsʉ́n, meegyʉdsʉ tadʉ nʉʉ es kʉdiibʉts xyñakypya̱a̱dʉt yʉ tʉʉdsʉ es ni nganakymyínʉdʉts ma̱ tya̱dʉ nʉda̱jñ es njuudʉdʉts ja nʉʉ.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 Jesús ꞌyadsooy: —Nʉjx wow yʉ mñaꞌay es mʉʉt mmíndʉt ja ya̱a̱.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 Ja toxytyʉjk ꞌyadsooy: —Kyajts nmʉdaty ja nñaꞌay. Jesús ꞌyadsoojʉ: —Mmʉda̱jtypy ja tʉyꞌa̱jtʉn ko mjʉna̱ꞌa̱ñ kyaj xymyʉdaty ja mñaꞌay,
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 jaꞌa ko nimʉgoxk tʉ xyꞌokmʉda̱jtpʉ mñaꞌay, es diꞌibʉ jam tyam mmʉda̱jtypy jatuꞌugʉ myedyʉjk, kyaj yʉꞌʉ xyñaꞌayʉty. Pa̱a̱ty tʉyꞌa̱jtʉn éxtʉm mjʉna̱ꞌa̱ñ.
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Ko ja toxytyʉjk tmʉdooy, net tꞌanma̱a̱y ja Jesús: —Windsʉ́n, nꞌijxypyʉts ko mij ja Diosʉ kyuga̱jxpʉ.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Ja nꞌaptʉjkʉty diꞌibʉ jékyʉp jyikyꞌa̱jttʉ, jaꞌa ꞌyawda̱jttʉ ja Dios ya̱a̱ ma̱ tya̱dʉ kopk. Per miits israelítʉty mjʉna̱ꞌa̱ndʉ ko jaayʉ Jerusalén ja it luga̱a̱r ma̱ nꞌawda̱jtʉm.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Jesús tꞌadsooy ja toxytyʉjk: —Mʉbʉjkkʉts mij, miimp ja xʉʉ ja oorʉ ma̱ miits xyꞌawdáttʉt ja Dios, es ni mgamíndʉt ma̱ tya̱dʉ kopk es ni mganʉjxtʉt Jerusalén.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Miits samaritanʉ ja̱ꞌa̱yʉty, kyaj xyñijáwʉdʉ ti mꞌawda̱jttʉp, per ʉʉdsʉty israelítʉty, nnija̱ꞌa̱dʉpts tits nꞌawda̱jttʉp, jaꞌa ko tsyooñ ja nitsokʉn ma̱ ja israelítʉty.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Per mina̱a̱mp ja tiempʉ, es tyamʉ dʉꞌʉn, ko ja ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ sitʉy yꞌawda̱jttʉp ja Dios, tꞌawdáttʉt mʉt winʉ jyot jya̱ꞌa̱jʉn es mʉdʉ tʉyꞌa̱jtʉn, mʉt ko dʉꞌʉnʉ dʉn ttseky ja Dios es ꞌyawdátʉdʉt ja ja̱ꞌa̱yʉty.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Dios yʉꞌʉ dʉꞌʉn ja Ja̱ꞌa̱jʉn, es diꞌibʉ ꞌyawda̱jttʉp ja Dios, ꞌyawdáttʉp mʉt winʉ jyot jya̱ꞌa̱jʉn es mʉdʉ tʉyꞌa̱jtʉn.
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Net ja toxytyʉjk tꞌanma̱a̱y ja Jesús: —Ʉj nnija̱ꞌa̱bʉts ko mínʉp ja Kristʉ diꞌibʉ Dios wyinꞌijx. Ko myínʉt jaꞌa, yʉꞌʉ xyꞌawa̱ꞌa̱nʉdyaꞌayʉm tʉgekyʉ.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Net ja Jesús tꞌadsooy ja toxytyʉjk: —Ʉjtsʉ dʉꞌʉn Kristʉ diꞌibʉ mmʉga̱jxʉp.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Es net jya̱jttʉ ja ꞌyʉxpʉjkpʉty. Es ko tꞌijxtʉ ja Wyindsʉ́n myadyaꞌaky mʉt tuꞌugʉ toxytyʉjk, dʉꞌʉñʉ wyʉꞌʉmʉdyaaydyʉ. Per ni pʉ́n oj tkayajtʉ́y: “¿Ti mdsejpy?” o “¿Ti ko xymyʉtmadyaꞌaky yʉ toxytyʉjk?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Net ja toxytyʉjk tnaswijtsʉ tsyiy es oj ñejxy ka̱jpnóty es oj tꞌawánʉdʉ ja kuga̱jpn es tꞌanʉʉmʉdʉ:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 —Min xyꞌokꞌixtʉ tyápʉdʉ ja̱ꞌa̱y diꞌibʉts tʉ xyꞌawanʉ tʉgekyʉ diꞌibʉts tʉ nduñ. ¿Kyajʉ dʉꞌʉn jyaꞌadyʉ tya̱a̱dʉ ja Kristʉ?
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 Net ja ja̱ꞌa̱yʉty tsyoꞌondʉ jap ka̱jpnóty es tninʉjxtʉ mʉt ja toxytyʉjk ja Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 Ko naty ja toxytyʉjk tʉ ñejxy ka̱jpnóty, net ja Jesusʉ ꞌyʉxpʉjkpʉty ꞌyanma̱a̱yʉ: —Yaꞌʉxpʉjkpʉ, kay oynʉꞌʉnʉn.
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Ta ja Jesús ꞌyadsooy: —Tyapts ja jeꞌxy nmʉdaty diꞌibʉ miidsʉty ni xykyanijáwʉdʉ.
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Net ja ꞌyʉxpʉjkpʉty ak jaꞌajʉty ñayyajtʉʉjʉdʉ: —¿Tʉ da pʉ́n dyajmíñ diꞌibʉ kyáyʉp?
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 Esʉ Jesús tꞌanma̱a̱ydyʉ ja ꞌyʉxpʉjkpʉty: —Kots ʉj nduñ diꞌibʉ tsyejpy pʉ́nʉts tʉ xykyexy, ujts jotkʉdákpʉts éxtʉm jyawʉ ngay nꞌiigyʉts.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 ’Miits mꞌayukꞌa̱jttʉbʉ dʉꞌʉn: “Ko tyʉgoyꞌaty taxk poꞌo es nyajpʉdʉꞌkʉm ja pʉjtaꞌaky.” Per ʉjts miits nꞌanma̱a̱ydyʉp: “¡Ixtʉ kam! Tʉ pʉjtaꞌaky tyʉtsnʉ es tʉ tpa̱a̱ty ja tiempʉ es pyʉdʉꞌʉgʉt.”
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Diꞌibʉ yajpʉdeꞌkypy ja pyʉjtaꞌaky, ꞌyaxá̱jʉp ja myʉjuꞌuñ; esʉ pyʉjtaꞌaky diꞌibʉ yajpʉdeꞌkypy, jaꞌa dʉꞌʉn ítʉp winʉ xʉʉ winʉ tiempʉ. Es dʉꞌʉn diꞌibʉ wyijpy ja triigʉ es diꞌibʉ yajpʉdeꞌkypy, nimajtsk xyonda̱ꞌa̱ktʉ.
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Es dʉꞌʉn dyaꞌíxyʉty ko tyʉyꞌa̱jtʉnʉty diꞌibʉ ꞌyayukꞌa̱jttʉp éxtʉmʉ tya̱a̱dʉ: “Wiinkpʉ wyijpy ja triigʉ es wiinkpʉ yajpʉdeꞌkypy.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Ʉjts miidsʉty tʉ ngaxtʉ es xyajpʉdʉꞌʉktʉt ja diꞌibʉ kyaj tʉ xyñiduungʉdʉ. Wiingátypyʉ tʉ tniduungʉdʉ, es miidsʉdyʉ net myajpʉdʉꞌktʉp.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 May ja samaritanʉ ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ tsoꞌondʉp ka̱jpnóty tmʉbʉjktʉ ja Jesús, jaꞌa ko ja toxytyʉjk tʉ naty ꞌyanʉꞌʉmxʉdʉ: “Tadʉ yedyʉjk xyꞌanma̱a̱yʉts tʉgekyʉ diꞌibʉts tʉ nduñ.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Es ko myiindʉ ma̱ Jesús, net tmʉnuꞌxtáktʉ es wyʉꞌʉmʉt mʉt yʉꞌʉjʉty. Es ja Jesús oj wyeꞌemy ma̱ ja ka̱jpn majtsk xʉʉ mʉt yʉꞌʉjʉty.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ko ja kuga̱jpnʉty tmʉdoodʉ ja ꞌyʉxpʉjkʉn ja Jesús, niꞌigʉ mayjyaꞌay oj tꞌakmʉbʉktʉ ja Jesús.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Net ja toxytyʉjk tꞌanma̱a̱ydyʉ: —Nmʉbʉjknʉpts ʉʉdsʉty tyam, kʉdiinʉm jeꞌeyʉ ko mij tʉ xyñigajxy, jaꞌa ko nandʉꞌʉn ʉʉdsʉty kʉꞌʉm tʉ nmʉdóyʉts. Nnija̱ꞌa̱dʉpts tyam ko tʉyꞌa̱jtʉn ko yʉꞌʉ Kyrístʉty diꞌibʉ yajpojpʉnitʉgoyaampy yʉ naxwíñʉdʉ ja̱ꞌa̱y.
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Ja kyumdʉgʉk xʉʉ ja Jesús tsyoꞌoñ Sikar es oj ñejxy Galileeʉ.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 Kʉꞌʉmʉ naty jayʉjp tʉ jyʉnaꞌañ yʉ Jesús: “Ni tuꞌugʉ Diosʉ kyuga̱jxpʉ kyaꞌity windsʉꞌʉgʉ mʉt ja myʉguga̱jpn.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Es ko ja Jesús jyajty Galileeʉ, ja ja̱ꞌa̱yʉty oj ꞌyaxá̱jʉdʉ tsuj, jaꞌa ko nimayʉ naty diꞌibʉ oj tʉ pyaskʉxʉꞌattʉ Jerusalén. Jap tꞌijxtʉ ti Jesús tyuun tʉgekyʉ.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Net ja Jesús jyajty Kanaa, Galileeʉ ña̱a̱xóty, ma̱ naty ja nʉʉ tʉ dyajjʉmbíty vinʉ. Es net tuꞌuk jyajty ja yajkutujkpʉ tyuumbʉ diꞌibʉ mʉjʉ kyutujkʉn. Jam jaꞌa tsyʉʉnʉ Kafarnaúm es ja ꞌyuꞌunktʉmʉ naty tʉ pya̱ꞌa̱mbéty jantsy mʉk.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Ko tadʉ ja̱ꞌa̱y tmʉdooy ko Jesús tʉ jyʉmbity Judeeʉ es ko tʉ naty myiñ Galileeʉ, ta tnimiiñ es tmʉnuꞌxtáky es jyʉjpta̱ꞌa̱gʉt, es nʉjx ja ꞌyuꞌunk yaꞌꞌagʉdákxʉty, jaꞌa ko tim oogánʉbʉ naty.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Ta ja Jesús tꞌanma̱a̱y ja ja̱ꞌa̱y: —Pʉn kyaj xyꞌixtʉ ijxwʉꞌʉmʉn diꞌibʉ myʉda̱jtypy ja mʉjꞌa̱jtʉn, kyaj miidsʉty ʉj xymyʉbʉ́ktʉt.
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Net ja yajkutujkpʉ tyuumbʉ ꞌyadsooy: —Windsʉ́n, joꞌomdʉ tsojk, tunʉ mayꞌa̱jtʉn, na̱a̱m kyajnʉmts ja nꞌuꞌunk ꞌyeeky.
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ta Jesús ꞌyanma̱a̱yʉ: —Nʉjx ma̱ mdʉjk. Ja mꞌuꞌunk tʉ ꞌyagʉdaꞌaky. Ta ja ja̱ꞌa̱y tmʉbejky éxtʉm ja Jesús tʉ ꞌyanʉꞌʉmxʉty. Ta jyʉmbijty ma̱ tyʉjk.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 Es ko naty tyuꞌuyoꞌoy, oj jyʉjpkuba̱a̱dʉty ja tyuumbʉ diꞌibʉ naty tsoꞌondʉp ma̱ ja puma̱ꞌa̱yʉn. Ta ꞌyanma̱a̱yʉ: —¡Ja mꞌuꞌunk tʉ ꞌyagʉdaꞌaky!
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Ta ja yajkutujkpʉ tyuumbʉ ꞌyadsooy: —¿Ti oorʉ oga̱ꞌa̱n tʉ myʉba̱a̱dʉ? Es jaꞌajʉty ꞌyadsoodʉ: —Extʉm jʉnakxyʉʉ ʉxʉꞌʉy xyeemy ja jyʉʉn.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 Net ja uꞌunkteety tjamyejtsy ko nan janakxyʉʉ naty tʉ ꞌyanʉꞌʉmxʉty ja Jesús: “Ja mꞌuꞌunk tʉ ꞌyagʉdaꞌaky.” Net ja ja̱ꞌa̱y es nidʉgekyʉ diꞌibʉ tsyʉna̱a̱ydyʉp ma̱ jyʉʉn tyʉjk tmʉbʉjktʉ ja Jesús.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Tya̱a̱dʉ dʉꞌʉn ja myʉmajtskpʉ ijxwʉꞌʉmʉn diꞌibʉ myʉda̱jtypy ja mʉjꞌa̱jtʉn diꞌibʉ Jesús tyuun ko jyʉmbity Judeeʉ es ñejxy Galileeʉ.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.