Gálatas 2

Juquila Mixe NT (MXQ_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ko ñajxy ma̱jma̱jkts jʉmʉjt, nnejxyʉts jatʉgok Jerusalén mʉt ja Bernabee, es nmʉnejxyʉts ja Titʉ.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Nnejxyʉts jap mʉt ko Diósʉdsʉ naty tʉ xymyoꞌoy ja winma̱ꞌa̱ñ esʉts jap nnʉjxʉt. Jápʉts nnaymyujkʉdʉ mʉt pʉ́nʉdyʉ mʉbʉjkpʉtʉjk ñigopkꞌa̱jttʉp, es ndukmʉmadyákyʉts ak jaꞌajʉty wiꞌixʉts nga̱jxwaꞌxy ja oybyʉ ayuk ma̱jaty kyaj ꞌyisraelítʉty. Dʉꞌʉnʉts nduuñ kʉdiibʉ tyʉgóyʉt diꞌibʉdsʉ naty tʉ nduñ es ndiimpyñʉmts.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Per oy ja Titʉ jyayʉꞌʉdyʉ grieegʉ ja̱ꞌa̱y, kyaj amʉja̱a̱ tꞌanma̱a̱ydyʉ es yajtsúkʉt waanʉ ma̱ yʉ yedyʉjkꞌa̱jtʉn.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Jam ja ja̱ꞌa̱y na̱a̱gʉty diꞌibʉ tʉjkʉdʉ es jyʉnandʉ mʉt ja andakʉngyʉjxm ko yʉꞌʉjʉty tpanʉjxtʉ Kristʉ. Yʉꞌʉjʉty jeꞌeyʉ myindʉ ijxʉꞌk ijxtákpʉ wiꞌix ti yajtúñ ko nꞌijtʉm awa̱ꞌa̱dstúm yʉꞌʉgyʉjxmʉ Kristʉ. Tadʉ ja̱ꞌa̱yʉty xyjaꞌꞌanʉʉmʉyánʉts es agwanʉ nbaduꞌunʉm ja anaꞌamʉn.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Per ʉʉdsʉty kyajts ngupʉjktʉ tadʉ ʉxpʉjkʉn, ni jeꞌeyʉ tuk pojʉn, es dʉꞌʉn ja tʉyꞌa̱jtʉn diꞌibʉ yajpátp ma̱ ja oybyʉ ayuk wyʉꞌʉmʉt ma̱ miidsʉty.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Kyajts xymyooydyʉ jembyʉ ka̱jxwíjʉn ja ja̱ꞌa̱y diꞌibʉty kʉxʉꞌktʉp ko ñigopkꞌa̱jttʉp ma̱ ja mʉbʉjkpʉtʉjkʉty. Kyajts ʉj nduñʉ kwentʉ pʉn pʉ́n yʉꞌʉjʉty, jaꞌa ko Dios kyaj tpayoꞌoy wingʉꞌʉy agʉꞌʉy éxtʉm ñayyajkʉxeꞌegyʉty.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Kyajts ʉj wiink ka̱jxwíjʉn xymyooydyʉ, yʉꞌʉjʉty ko Diósʉdsʉ naty tʉ xytyuknipeky ja tuunk esʉts nga̱jxwa̱ꞌxʉt ja oybyʉ ayuk ma̱ diꞌibʉ kyaj ꞌyisraelítʉty, dʉꞌʉn éxtʉm ttuknipejky ja Peedrʉ ja tuunk ma̱ ja israelítʉty.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Es dʉꞌʉn éxtʉm ja Dios tkejxy ja Peedrʉ éxtʉmʉ apóstʉlʉ ma̱ yʉ israelítʉty, nandʉꞌʉnʉts ʉj xykyejxy éxtʉmʉ apóstʉlʉ ma̱ diꞌibʉ kyaj ꞌyisraelítʉty.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Pa̱a̱ty ja Santya̱ꞌa̱gʉ, Peedrʉ es ja Fwank, diꞌibʉ naty ijttʉp éxtʉm tnigopkꞌattʉ ja mʉbʉjkpʉtʉjkʉty, tmʉwinma̱ꞌa̱ñbyáttʉ kots Diosʉ naty tʉ xymyoꞌoyʉ tya̱dʉ tuunk, es xykyʉma̱jtsyʉts ʉj esʉ Bernabee. Dʉꞌʉn ttuundʉ tya̱a̱dʉ éxtʉm naymyayʉkyʉjxm, es dʉꞌʉnʉts nnayyajtiꞌigyʉdʉ esʉts ʉʉdsʉty ndúndʉt ma̱ diꞌibʉ kyaj ꞌyisraelítʉty, es yʉꞌʉjʉty ꞌyaktúndʉt ma̱ yʉ israelítʉty.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Jeꞌeyʉts xyꞌamdoo xypyʉjktsoodʉ es dʉꞌʉñʉmts nbudʉ́kʉdʉt ja ayoobʉtʉjkʉty diꞌibʉ ijttʉp Judeeʉ, diꞌibʉts niꞌigʉ ndunaampy.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Es ko Peedrʉ oj ñejxy Antyokiiʉ ka̱jpnóty, ojts nꞌooy mayjyaꞌayóty, jaꞌa ko wa̱ꞌa̱ts yajnijáwʉ ko pyekytyuuñ.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Jaꞌa ko jawyiin tmʉtka̱a̱ydyʉ diꞌibʉ kyaj ꞌyisraelítʉty, extʉ ko na̱a̱gʉty jya̱jttʉ ja israelítʉty diꞌibʉ tsoꞌondʉ ma̱ Santya̱ꞌa̱gʉ; net oga̱ꞌa̱n tmastuty ja Peedrʉ kyáyʉt mʉt diꞌibʉ kyaj ꞌyisraelítʉty, mʉt ko ttsʉꞌkʉ éxtʉm jyʉna̱ꞌa̱ndʉ ja israelítʉty.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Es ko yʉꞌʉ tꞌijxtʉ ja wiingátypyʉ israelitʉ diꞌibʉ nandʉꞌʉn ja Kristʉ pyanʉjxtʉp, ta tpaduundʉ ja Peedrʉ ꞌyaxʉk winma̱ꞌa̱ñ, es extʉ Bernabee pyaduꞌudʉjkʉ nandʉꞌʉn.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Per kots nꞌijxy ko kyaj dyajtuꞌuyoꞌoydyʉ éxtʉm ja oybyʉ ayuk, nétʉts nꞌanma̱a̱y ja Peedrʉ mayjyaꞌayóty: “Mij mꞌisraelitʉ, es kyaj xykyuydyúñ ja israelítʉdyʉ kyostumbrʉ, pes, ¿ti ko xytyukkuwánʉdʉ ja diꞌibʉ kyaj ꞌyisraelítʉty es tkuydyúnʉt ja israelítʉdyʉ kyostumbrʉ?”
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Ʉdsa̱jtʉm apóstʉlʉꞌa̱jtʉm, israelitʉ ja̱ꞌa̱yʉty ʉdsa̱jtʉm mʉt ko jap nmaxuꞌunkꞌa̱jtʉm, es kyaj ʉdsa̱jtʉm nyaꞌꞌandíjʉm pekyjyaꞌay éxtʉm diꞌibʉ kyaj ꞌyisraelítʉty,
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 nnija̱ꞌa̱m ko kyaj pʉ́n oy wyeꞌemy mʉt ja Dios mʉt ko tpadúñ ja Moisesʉ ꞌyanaꞌamʉn, yʉꞌʉyʉ diꞌibʉ myʉbejkypy ja Kristʉ. Pa̱a̱ty ʉdsa̱jtʉm nandʉꞌʉn nmʉbʉjkʉm ja Kristʉ éxtʉmʉ nYajnitsokpʉꞌa̱jtʉm es oy nwʉꞌʉmʉm mʉt ja Dios, es kyaj mʉt ko nguydyuꞌunʉm ja Moisesʉ ꞌyanaꞌamʉn, mʉt ko ni pʉ́n oy kyaweꞌemy mʉt ja Dios ko tpadúñ ja Moisesʉ ꞌyanaꞌamʉn.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Pʉn nꞌijxta̱ꞌa̱yʉm wiꞌix oy nwʉꞌʉmʉm mʉt ja Dios mʉt ja Kristʉkyʉjxm, nyaꞌijxʉm ko nbojpʉja̱ꞌa̱yꞌa̱jtʉm, dʉꞌʉn éxtʉmʉ diꞌibʉ kyaj ꞌyisraelítʉty. ¿Ti yʉꞌʉ ꞌyandijpy ko Kristʉ xyajpekytyuꞌunʉmʉ? ¡Ni wiꞌix tsoo!
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Pes pʉn tyam nyaꞌoꞌoyʉpts diꞌibʉts tʉ nꞌokjijtpʉ, pes nyaꞌijxʉpts kots ʉj tʉ waanʉ nduundʉgóy.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Mʉt ko kyajts ʉj ja anaꞌamʉn nꞌokpaduunnʉ, dʉꞌʉn tpa̱a̱ty éxtʉmts ʉj tʉ nꞌoꞌknʉ, dʉꞌʉnʉts ʉj njikyꞌaty éxtʉmʉ Diosʉ myʉduumbʉ,
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 es mʉt ko Kristʉ ñayya̱jkʉ windsʉꞌkʉn mʉt ʉjtskyʉjxm jam kruuzkʉjxm, mba̱a̱t njʉna̱ꞌa̱nʉm ko dʉꞌʉn éxtʉmxyʉpts tʉ nꞌeeky kruuzkʉjxm mʉt jaꞌa. Pa̱a̱ty kyaj ꞌyokꞌʉjtsꞌa̱jnʉ diꞌibʉ jikyꞌa̱jtp ma̱dsʉ nniniꞌx, yʉꞌʉ dʉn ja Kristʉ diꞌibʉ jikyꞌa̱jtp ma̱ ʉjʉn, es tyam nyaꞌíxyʉdyʉts ko njikyꞌátyʉts nmʉdúñʉts ja Kristʉ éxtʉmdsʉ nYajnitsókpʉ, mʉt ko yʉꞌʉts xytsyojk es ñayya̱jkʉ windsʉꞌkʉn mʉt ʉjtskyʉjxm.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Kyajts nꞌʉxtijy ja mayꞌa̱jtʉn diꞌibʉ Dios tyiimpy ʉjtskyʉjxm, pes kooxyʉp mba̱a̱dʉ ja̱ꞌa̱y ꞌyokweꞌemy oy mʉt ja Dios anaꞌamʉngyʉjxm, kyajxyʉp jyatyimnigutíkyʉty es ja Kristʉ ꞌyeekyxyʉp.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.