Romanos 7

Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Mee mɨguꞌuktøjktɨ, meets mnɨja̱ꞌwɨp sa̱ ja kutujk wya̱ꞌa̱ñ, jøts mnɨja̱ꞌwɨp jøts ku ja ya̱ ja kutujk tmøøtꞌaty ja møkꞌa̱jtɨn ku ja̱a̱ꞌy ja̱a̱gya̱ yjujkyꞌa̱ttɨnɨm.
1 Meus irmãos, falo a vocês como a pessoas que conhecem a lei. Acaso vocês não sabem que a lei tem autoridade sobre alguém apenas enquanto ele vive?
2 Ku nꞌukpɨkta̱a̱jkɨnt, ku tuꞌuk ja tøꞌøxyøjk yꞌamajtskꞌaty, kutujkøjxpts ja tmøøtꞌamajtskꞌaty ja ñɨya̱a̱ꞌy pønɨ ja̱a̱kjujkyꞌa̱jtpnɨm jaꞌ; kuts ja yꞌøøky ja ñɨya̱a̱ꞌy jøts ja nayɨdeꞌen ja kutujk ñɨwa̱ꞌa̱chɨ, ku yꞌøøky pøn ja yꞌity møøt yꞌamajtskꞌaty.
2 Por exemplo, pela lei a mulher casada está ligada a seu marido enquanto ele estiver vivo; mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei do casamento.
3 Kuts ja tøꞌøxy jaduꞌuk ya̱a̱ꞌdyøjk tꞌadsøy jam ja ñɨya̱a̱ꞌy yjajujkyꞌatynɨm, pøkyts ja tyumpy; kuts ja kyuꞌøøgyɨ, nɨwa̱a̱jtsɨp ja kutujk jaꞌ, øy ja møøt jaduꞌuk ja ya̱a̱ꞌdyøjk yꞌamajtskɨt, jøts kaꞌap ja pyøkyɨ.
3 Por isso, se ela se casar com outro homem enquanto seu marido ainda estiver vivo, será considerada adúltera. Mas se o marido morrer, ela estará livre daquela lei, e mesmo que venha a se casar com outro homem, não será adúltera.
4 Jadeꞌents mee mɨguꞌuktøjk ɨdøꞌønmɨdɨ pønɨ nɨwɨneꞌen ja Cristo mjaꞌatyɨdɨ, myiknɨwa̱ꞌa̱tsꞌa̱jtnɨyɨp meets ja Moisés kyutujk, tøxɨ mee ñamyayɨ kuꞌøøky mdañ ku ja pøky tø wyɨndɨgøy jøts ja wenkpɨ xpadøkɨdɨ. Ja Cristo meets ɨxya̱m mjaꞌa̱jtnɨyɨdɨp pøn jujkpyøjk xemɨkøjxp, jaꞌagøjxp ja yja̱jty jøts jadeꞌenꞌampy nmɨduꞌunɨndɨt ja Dios.
4 Assim, meus irmãos, vocês também morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerem a outro, àquele que ressuscitou dos mortos, a fim de que venhamos a dar fruto para Deus.
5 Ku adøm yꞌijty pøky yꞌagujkp ndsɨna̱a̱ꞌyɨmnɨmdɨ, jøts ja kutujk jaꞌ ja wya̱ꞌa̱ñ jøts ja tyikjɨnaxy adøm ja ngaꞌøwyɨnma̱a̱ꞌñ, ku ja ngabaduꞌuñɨndɨ jøts ja nɨti nɨtsoꞌokꞌa̱jtɨn xkadukjøpꞌijxyɨndɨ.
5 Pois quando éramos controlados pela carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei atuavam em nossos corpos, de forma que dávamos fruto para a morte.
6 Ɨxya̱mts tø xnɨwa̱a̱jchɨm jaꞌabɨ kutujk, tø ja ñamyayɨ nguꞌøꞌjkyɨm jøts ja tø xukꞌɨxma̱jchɨm ja myøkꞌa̱jtɨn; jøts adøm tø nꞌawa̱ꞌa̱tspɨdsøꞌømyɨndɨ, tuꞌugyɨts nmɨduꞌunɨnt ja Dios jøts ja yꞌEspíritu Santo ja jemy jujkyꞌa̱jtɨn xukmɨꞌejtɨnt midi xemɨkøjxp, jøts kaꞌap jaꞌabɨ møja̱a̱ꞌgyutujkɨn xꞌukꞌanaꞌamnandɨt midi yꞌijty nbaduꞌuñɨndɨp.
6 Mas agora, morrendo para aquilo que antes nos prendia, fomos libertados da lei, para que sirvamos conforme o novo modo do Espírito, e não segundo a velha forma da lei escrita.
7 ¿Wa̱ꞌa̱nɨm jøts ku ja kutujk pyøkyɨ? ¡Kaꞌap! Ku jeexyɨp ja kutujk kyaꞌity, kaꞌ øts jeexyɨp nnɨja̱wɨ ti pøkyꞌa̱jtp, ku ja jeexyɨp tkanɨgajpxy kudam ja pyøkyɨ ku ja nmɨguꞌuk pyɨkta̱ꞌa̱ky njanchpøkwa̱ꞌa̱nxant.
7 Que diremos então? A lei é pecado? De maneira nenhuma! De fato, eu não saberia o que é pecado, a não ser por meio da lei. Pois, na realidade, eu não saberia o que é cobiça, se a lei não dissesse: "Não cobiçarás".
8 Jaꞌagøjxpts ja pøky tø myøjtøkɨ jøts ja myøjꞌaty. Pønɨ sa̱ ja kutujk yjaꞌaneꞌemy jadeꞌents øts ja nnɨja̱wɨ midiꞌibɨ kaꞌøy, jøts øts ja jɨnaxy nduñ sa̱m øts yꞌijty ngaꞌadɨꞌɨch ku øts ja kutujk nganɨja̱wɨnɨm. Ku ja kutujk kyaꞌity, kaꞌats ø nnɨja̱wɨ midi pøky.
8 Mas o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, produziu em mim todo tipo de desejo cobiçoso. Pois, sem a lei, o pecado está morto.
9 Tø øts jadeꞌen njaty ku ja kutujk kaꞌ nnɨja̱wɨnɨm, tøøp ø nja̱wɨ nꞌadɨꞌɨch, kaꞌ nja̱wɨ ja pøky. Kuts ø tø nnɨja̱wɨ sa̱ kutujk yꞌaneꞌemy, jøts øts ja nbøky nja̱wɨ yja̱a̱ktyimyajada̱kꞌadɨꞌɨch, jøts øts ja kawɨndem pa̱a̱dyɨm xukꞌijxy ja øyꞌa̱jtɨn ja kunuuꞌkxɨn.
9 Antes, eu vivia sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Wɨmbet øts ja nduñ sa̱ ja yjaꞌaneꞌemy, midiꞌibɨk øts ɨdøꞌøn xukpa̱a̱tp ja øyꞌa̱jtɨn, tø øts ja neꞌegɨ xyikpøkpyety.
10 Descobri que o próprio mandamento, destinado a produzir vida, na verdade produziu morte.
11 Ja pøky neꞌegɨ na̱nkmyøjtøjkɨyɨp pønɨ sa̱ ja kutujk yꞌaneꞌemy jøts øts ja wɨnꞌøøꞌnɨn tø xmøꞌøy. Nay ja kutujk øts jadɨgojk xanɨka̱jpxp ja oꞌjkɨn tɨgøꞌøyɨn.
11 Pois o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, enganou-me e por meio do mandamento me matou.
12 Ja kutujk, øy jaꞌ, jøts øy wa̱ꞌa̱ts yikutuky nayɨdeꞌen, øyꞌa̱jtɨngøjxp tɨyꞌa̱jtɨngøjxp yikutuky.
12 De fato a lei é santa, e o mandamento é santo, justo e bom.
13 Jøts pønɨ øy tam ja kutujk, ¿sudsots øts ja xpayøꞌøy, jøts øts ja ñamyayɨ xukꞌejxnɨ ja oꞌjkɨn tɨgøꞌøyɨn? Jøts øy ja kutujk, ja pøky øts jadeꞌen xyikꞌejtnɨp øøky tɨgøy, kaꞌ ti jøpꞌejxɨn, jøts øts ja jadeꞌen xuknɨja̱wɨ jøts ku jaꞌ pyøkyɨ; tamɨbøkɨ midi øy, jøts øts ja kutujk jadeꞌen xuknɨja̱wɨ jøts ku ja pøky nɨ sudsoꞌampy kyaꞌøyɨ.
13 E então, o que é bom se tornou em morte para mim? De maneira nenhuma! Mas, para que o pecado se mostrasse como pecado, ele produziu morte em mim por meio do que era bom, de modo que por meio do mandamento ele se mostrasse extremamente pecaminoso.
14 Jøts nnɨja̱ꞌwɨndɨp adøm jøts ku ja kutujk Dios tjaꞌajɨ. Jøts pojkpɨtumbɨja̱a̱ꞌyꞌa̱jtp øts, jadeꞌenꞌampy øts ja pøky xmɨmajada̱ꞌa̱ky.
14 Sabemos que a lei é espiritual; eu, contudo, não o sou, pois fui vendido como escravo ao pecado.
15 Kaꞌ øts nja̱ꞌgyukɨ pø ti ø xja̱jtp, tum jɨwɨmbejts ø nduñ, kuts ja njatunwa̱ꞌa̱ñ midi øy, ja kyaꞌøybɨ øts neꞌegɨ xmɨmajada̱kp midi njagatunwampy.
15 Não entendo o que faço. Pois não faço o que desejo, mas o que odeio.
16 Kuts øts ja nduñ ja kaꞌøybɨ midi njagawampy, jadeꞌengøjxp nnɨja̱wɨ ku ja kutujk yꞌøyɨ, jaꞌabɨ kutujk kaꞌaxɨ tyikutuky jøts jaꞌabɨ nduꞌunɨnt.
16 E, se faço o que não desejo, admito que a lei é boa.
17 Kidi øtsɨp ja køꞌøm ñamyayɨ jadeꞌen ndyimyjatumpy, ja pøky jadeꞌen adøtsp midi ø nnɨkøjxpꞌajtpy.
17 Neste caso, não sou mais eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
18 Nnɨja̱ꞌwɨp øts sa̱ ja̱a̱ꞌyꞌa̱jtɨn yikjagyepy, nɨwɨneꞌen ja kaꞌøyꞌa̱jtɨn kyayikmøødɨ; njatsøkyꞌajtpy øts jøts ja øybɨ nduꞌunt, nɨ kaꞌapts øts ja nduñ.
18 Sei que nada de bom habita em mim, isto é, em minha carne. Porque tenho o desejo de fazer o que é bom, mas não consigo realizá-lo.
19 Kaꞌ øts ja øybɨ tsujpɨ nduñ midi njatsøjkpy, tum ja kaꞌøybɨ ø ndunꞌadɨchpy midi njagatunwampy.
19 Pois o que faço não é o bem que desejo, mas o mal que não quero fazer, esse eu continuo fazendo.
20 Kuts øts ɨdøꞌøn ja nduñ jadeꞌen midi ø ngatsøjkpy, kaꞌap øts ja køꞌøm ndsøkyøjxp nduñ, pø ja pøkxyɨ øts ja jadeꞌen xuktump midi ø nnɨkøjxpꞌajtpy.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Jadeꞌen njaty ngubety, ku øts ja njatunwa̱ꞌa̱ñ midi øy midi tsuj jøts tum ja kaꞌøybɨ ø ndumpy.
21 Assim, encontro esta lei que atua em mim: Quando quero fazer o bem, o mal está junto a mim.
22 Wa̱mp øts nꞌa̱m njotp jøts ku øts ndsojkɨ ja Dios kyutujk;
22 Pois, no íntimo do meu ser tenho prazer na lei de Deus;
23 kuts ø køꞌøm nnayꞌijxyɨ, jøts ø nja̱wɨ jøts ku ja ja̱a̱ꞌyꞌa̱jtɨn kaꞌap jadeꞌen ttsøky sa̱m ø njawɨnmay, ja pøkyts ɨdøꞌøn xuktump midi ø nnɨkøjxpꞌajtpy, jøts jaꞌ ø xkamajtstutp jøts ja øybɨ nduꞌunt.
23 mas vejo outra lei atuando nos membros do meu corpo, guerreando contra a lei da minha mente, tornando-me prisioneiro da lei do pecado que atua em meus membros.
24 — ausente —
24 Miserável homem eu que sou! Quem me libertará do corpo sujeito a esta morte?
25 — ausente —
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De modo que, com a mente, eu próprio sou escravo da lei de Deus; mas, com a carne, da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.