Mateus 27

Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Xjats ku yjøpyꞌa̱jty, jøts ja teetywɨndsøndøjk møøt ja israelɨt møja̱a̱ꞌdyøjktɨ ojts ja tkajpxyꞌa̱ttɨ, jøts ja tuꞌugyɨ tnɨwɨnma̱a̱ꞌyɨdøø jøts ja tyikꞌooktɨt ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Xjats ja køwɨɨñ tyiknøjkxtɨ jøts ja yiktagødøkɨyɨɨꞌñ ja Poncio Pilato, pøn jam wyɨnaty wɨndsønꞌa̱jtp.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Jøts ku ja Judas ojts tꞌixy, pøn tkøya̱jkp ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm, jøts ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús tø yiktaguwa̱a̱ꞌnɨñɨ ja oꞌjkɨn, jaꞌats ja ojts jadɨgojk tsaachkuwɨnmayɨ jøts ja tyikwɨmbijty ja meeñ eeꞌpxma̱jk tum pla̱tɨ, jadeꞌen ja tkømøøy jadɨgojk ja teetywɨndsøndøjk jøts ja israelɨt møja̱a̱ꞌdyøjktɨ,
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y:
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Wɨnets ja Judas tnajtswøjɨyɨɨꞌñ ja meeñ jap tsa̱ptøjkjøtpy, jøts ja chøøꞌñ jøts ja ñijkxy nayuktsuujmɨbɨ.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Jøts ja teetywɨndsøndøjk tkonjøꞌktøø ja meeñ jøts ja wya̱ndøø:
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Jøts ja nay jatyɨ tkajpxyꞌa̱jttøø, tyiktunkpa̱a̱twa̱ꞌa̱ndɨ ja meeñ jøts ja ttajuꞌudyɨt na̱a̱jx jøts yꞌøyɨt jaduꞌuk ka̱mɨ sa̱ntɨ ma̱ ña̱xøkɨdɨt ja ja̱a̱ꞌy pøn tsoꞌondɨp abikya̱jp. Campo del Alfarero, jaꞌ ja na̱a̱jx xyøøw.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Jaꞌagøjxpts ɨxya̱mba̱a̱t ja na̱a̱jx yiktijy Nɨꞌjpkya̱m.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Jadeꞌents ja Jeremías ja yꞌayuujk tyɨɨy ku ja Dios ja wyɨnaty yɨdeꞌen jekyɨp yikwa̱ꞌa̱ñɨyɨ: “Jøts ja tnɨxa̱jɨdøø ja meeñ eeꞌpxma̱jk tum pla̱tɨ (jaꞌ ñɨmeeñ midi ja Israelɨt ja̱a̱ꞌy ja wyɨnaty tø pyɨkta̱a̱jkxɨyɨ),
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 jøts ja ttajuudyøø ja na̱a̱jx, jadeꞌents øts ja Dios Teety xnɨma̱a̱y.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Jøts ɨdøꞌøn ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja ja̱a̱ꞌy yiknøjkxɨyɨ jam øyikutujkpɨ wyɨngujkp, jøts ja yɨdeꞌen tyɨɨbyøjkɨyɨ:
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Jøts ku ja teetywɨndsøndøjk kya̱jpxjøꞌktøø møøt ja møja̱a̱ꞌdyøjktɨ, jantyimyꞌøøꞌndɨp ɨdøꞌøn jaꞌ, jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja tkidyimyꞌadsøy.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Wɨnets ja Pilato ja ñɨma̱a̱jyøø:
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús kaꞌap yꞌadsøy; jaꞌats ja yikutujkpɨ ñɨgyuma̱a̱p yja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ jøts kaꞌap ja yꞌukta̱a̱bya̱tnɨ.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Jadeꞌents ɨdøꞌøn ja yikutujkpɨ txumɨkostrumbrɨꞌaty ku xøøw tyuñɨ, jøts ja tuꞌuk tyikꞌawa̱ꞌa̱tspɨdsimy ja tsumyja̱a̱ꞌy, ja mayja̱a̱ꞌy ja køꞌøm twɨꞌejxtɨp, pønɨ pøn ja chojktɨp jaꞌats ja yikꞌawa̱ꞌa̱tspɨdsømdɨp.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Jamts ɨdøꞌøn tuꞌuk ja tsumyja̱a̱ꞌy wyɨnaty, Barrabás ja xyøøw. Tyimyjanɨja̱wɨ jaꞌ ku ja møj tundɨgøøbyɨ;
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 jøts ku ja ja̱a̱ꞌy ñamyujkøjxɨdøø, wɨnets ja Pilato yiktɨɨy:
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Tøts ja wyɨnaty tnɨja̱wɨ ja yikutujkpɨ jøts ku ja jaꞌagøjxp tkøya̱ktɨ ku ja nawyɨna̱xɨ tja̱wɨdɨ.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Ɨxam ja Pilato wyɨnaty chøønɨ kyutujkta̱a̱jkjotp, ku ja ñɨdøꞌøxy ñɨma̱a̱jyøø: “Ti yø øyja̱a̱ꞌy tø xanɨbøjkɨñɨ; majtstuꞌut, janch wenk ø nguma̱a̱y tsuꞌuuy yøꞌøgøjxp.”
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Jøts ja teetywɨndsøndøjktɨ møøt ja møja̱a̱ꞌdyøjktɨ ojts ja ttukmɨbøktɨ ja mayja̱a̱ꞌy jøts ja tꞌamɨdoꞌodɨt jøts wan tꞌawa̱ꞌa̱tspɨdsimy ja Barrabás, jøts yꞌookt ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Xjats ja yikutujkpɨ ja jadɨgojk ñɨma̱a̱jyɨdøø, jøts ja ojts tyiktɨɨy:
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Jøts ja Pilato tja̱a̱ktyiktɨɨy:
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Wɨnets ja Pilato ja ñɨma̱a̱jyɨdøø:
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Xjats ku ja Pilato ojts tꞌixy jøts ku nɨsudsoꞌampy kyaꞌøyɨ, neꞌegɨ jɨnaxy ja ja̱a̱ꞌy tseenɨ moꞌtsnɨ yꞌadøtsnɨdɨ, wɨnets ja nøø ja ojts tꞌatsna̱nkyɨꞌɨyɨ, jøts ja kyøbujy jam mayja̱a̱ꞌy wyɨngujkp, yɨdeꞌen ja wya̱a̱ñ:
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Xjats ja ja̱a̱ꞌy nɨdukɨꞌɨyɨ yꞌadsoodøø:
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Xjats ja Pilato tyikꞌawa̱ꞌa̱tspɨdsɨɨmy ja Barrabás; jøts ja ojts tnɨꞌaneꞌemy jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús yikwopt, jøts ja ojts tkøyaky jøts wan tyikruspattɨ.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Jøts nay jaꞌ ja syolda̱dɨ tyiknøjkxtøø ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jam kutujkta̱a̱jk agøꞌøm, jøts ja jam ojts twa̱a̱mujkøxtɨ nɨdukɨꞌɨyɨ ja solda̱dɨ, jøts ja ojts tnabejkɨdɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Jøts ja wyet ja ojts tjajnɨdɨ, jøts ja tsa̱jpts wet ja ttanɨjandøø,
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 jøts koronɨ ja ojts ttagujandɨ tum kujp awiity jaꞌ, jøts ja kipy ja ttagøka̱jpɨdøø yꞌaga̱ꞌngyøjøꞌøm. Wɨnets ja twɨnguxanaadyøø jøts ja ojts tjanchaxeꞌektɨ, yɨdeꞌen ja tnøjmɨdɨ:
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Jøts ja tnɨtsujɨdɨ, jøts ja jamyɨ tnɨxa̱jɨdɨ ja kipy jøts ja ttaguwojpjøꞌøktɨ.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Xjats ku ja jadeꞌen tꞌuktaguya̱jtøø, tꞌuknɨxektøø tꞌuktaxektøø, wɨnets ja ttanɨjanduttøø ja tsa̱jpts wet jøts tpɨkta̱a̱jkɨdɨ jadɨgojk ja kyøꞌøm wet. Jøts ja tyiknøjkxtɨ jøts ja kyɨruspatt.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Tyimyꞌɨxam wyɨnaty tø choondɨ ku ojts tpa̱a̱ttɨ tuꞌuk ja̱a̱ꞌy pøn kuga̱jpꞌa̱jtp Cirene, Simónꞌa̱jtp jaꞌ; jaꞌats ja ojts ttaguwa̱nɨdɨ jøts ja ttsøøjmɨt ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús kyɨrus.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Jøts ɨdøꞌøn ja jadeꞌen yja̱ꞌttøø ma̱ ja et txøøwɨ Gólgota, midi yɨdeꞌen ayuujk pɨdsøømp: Ooꞌkpɨ Kyuba̱jk Pa̱jk.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 Jamts ja tmøødyɨ ja vino adaamuky møøt ja ujts ta̱ꞌa̱m nøø; kuts ja tja̱ꞌgya̱jpy xjats ja nɨkaꞌap tꞌuujky.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Kuts ja wyɨnaty tø tyikruspajtnɨdɨ, wɨnets ja solda̱dɨ tnɨguya̱jtɨdøø ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús wyet, jøts ja ojts twejtswa̱ꞌkxtɨ. Jadeꞌents ja Dios kyugajpxy tyimdyɨy ja yꞌayuujk ku ja wya̱a̱ñ: “Tø øts nwet ja xwejtswa̱ꞌkxɨdɨ, tø ja tnɨguya̱ttɨ jøts ja tꞌejxtɨ pøn uktaja̱ꞌa̱tɨp.”
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Wɨnets ja jamyɨ yꞌɨxa̱ktøø jøts ja tꞌejxꞌetwa̱ꞌa̱ndɨ.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Jøts ja jam yꞌaguba̱jkp ojts tkøxja̱jyɨdɨ ja letrɨ midi wa̱mp jøts ti tyukuꞌoꞌjkɨdɨp. Yɨdeꞌen ja wya̱ꞌa̱ñ: “Ya̱ꞌa̱t ɨdøꞌøn txøøwꞌa̱jtp Jesús, israelɨt ja̱a̱ꞌy wyɨndsøndɨ.”
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Namajtsk møj maaꞌtspɨ ja ojts tmøøtkruspety, tuꞌuk yꞌaga̱ꞌngyøjøꞌøm jøts tuꞌuk yꞌana̱jkyøjøꞌøm.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Jøts ku jam pøn ñaxy tum wenk ja myɨgajpxyɨ, tum kuba̱jkwɨbejttɨp jaꞌ,
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 jøts ja wya̱ꞌa̱ndɨ:
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Nayɨdeꞌen ja tyaxejkmɨyɨ ja teetywɨndsøndøjktɨ ja ka̱jpxwejpɨtøjktɨ, ja fariseotøjktɨ, jøts ja møja̱a̱ꞌdyøjktɨ, yɨdeꞌen ja agøꞌømyɨ ñawya̱ꞌa̱ñɨdɨ:
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 ―Tø wyenkpɨ tyiktsøꞌøky, kaꞌats tjaty jøts køꞌøm ña̱nkchoꞌogɨt. Pønɨ janchts ku ja Israelɨt ja̱a̱ꞌy tjanchwɨndsønɨdɨ, wan jam tꞌukwɨnaky kruskøjxp, jaanɨmts ɨdøꞌøn njanchja̱ꞌwant.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Pø Diosxɨ yꞌajoojtɨp; wants ɨnet ɨdøꞌøn tꞌukpɨdøkɨyɨ jøts kyayikꞌoogɨt, pønɨ janch ku ja yjanchøkyɨ; tøxɨ yø køꞌøm wya̱ꞌa̱ñ jøts ku yø Dios Uꞌngɨ.
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Ja maaꞌtspɨba̱a̱t ja nayɨdeꞌen yjanchkaꞌukꞌømyɨga̱jpxmɨyɨ midi ja jam wyɨnaty møøt tø kyɨruspety.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Wɨnets ja et kyoodsɨyɨɨꞌñ kujkxyøøw, jøts møj wɨnakxyøøwnɨm yja̱jta̱a̱jky jadɨgojk.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Jøts nay jatyɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús møk wya̱ꞌa̱ñ:
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Ojts ja wɨna̱a̱gɨn tmadowdɨ pøn jaty jam wyɨnatyɨ, jøts ja ñømdøø:
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Wɨnets ja jatyɨ nɨduꞌuk putyɨ tꞌatskøøñ tuꞌuk ja tanøxeꞌjts, jøts ja ojts ttabadijy ja vino ta̱ꞌa̱m, wɨnets ja kipy jøpꞌa̱m tkøxkøøñ, jøts ja ojts ttaꞌagonjɨꞌɨky jøts ja txeetst.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Yɨdeꞌents abiky wya̱mɨdøø:
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jadɨgojk ojts møk ja yꞌayuujk pyɨdsimy, jøtsnɨm ja yꞌoꞌjky.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Wɨnets ja møj tsa̱ptøjk awejtstuk nay jatyɨ tyakøꞌøtsɨyɨɨꞌñ, kuba̱jkp ja kyøꞌøtsꞌa̱wɨyɨɨꞌñ jøts ja okꞌa̱m kyøꞌøtskɨda̱a̱jky. Jøts ja ujx ña̱jxy jøts ja tsa̱a̱ kyuꞌkxꞌa̱wɨgyɨjxy,
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 ojts ja ooꞌkpɨ nɨpots may yꞌawa̱ꞌa̱ch; jujkpyøjktɨba̱a̱t ja ooꞌkpɨdɨ pøn wyɨnaty ja Dios tø tjanchja̱wɨdɨ ku ja yjujkyꞌa̱jttøø.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Jøts ja pyɨdsømdɨ jap yjutjøtpy ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús wyɨnaty tø yjujkpyiky jadɨgojk, jøts ja kya̱jptøjkɨdøø jam Jerusalén midi ja Dios kyunuuꞌkxkya̱jpꞌajtpy, ma̱ mayja̱a̱ꞌy ja ojts yꞌijxyɨdɨ.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Xjats ku døꞌøn ja capitán pøn jaty ja jam wyɨnaty møøt tꞌejxꞌity ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús, ku ja ojts tꞌejxtɨ jøts ku ja ujx ñaxy jøts tukɨꞌɨyɨ sa̱ jaty ojts yjaty, jøts ja yjadyimchøꞌjkɨdøø, yɨdeꞌen ja wya̱ndøø:
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Jøts ja maadyøꞌøxyøjk jam wyɨnaty aꞌejxujktɨp jagam, tum jaꞌ pøn jam wyɨnaty Galilea tø tpadsoondɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús, jøts pøn jaty ja wyɨnaty tø pyudøkɨyɨ.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Ja María Magdalena døꞌøn jam, jøts jaduꞌuk ja María pøn ja Jacobo tya̱a̱gɨp møøt ja José, jøts ja Zebedeo ñɨdøꞌøxy.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Xjats ku ja et yjooꞌxnɨ jøts kyoodsɨwya̱nɨ, wɨnets myiiñ tuꞌuk kumeeñ ja̱a̱ꞌy pøn txøøwꞌa̱jtp José, jam ja kyuga̱jpɨ Arimatea, jøts nayɨ tø døꞌøn ja wyɨnaty tpabøjkɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús yjaꞌ.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Jaꞌats ojts tꞌatsꞌixy ja Pilato jøts ja tꞌamɨdøøy ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ñɨneꞌkx. Jøts ja Pilato ja ojts tyikutuky jøts wan tyikømøꞌøy.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Wɨnets ja José ja tꞌaxa̱jøø, jøts ja wa̱ꞌa̱ts wet ja ttaꞌabijty,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 jøts ja tꞌatspɨkta̱a̱jky jam ooꞌkpɨ jutjotp midi ja wyɨnaty tø tyimyikjemyꞌøyɨnɨm. Køꞌøm jap yꞌuktøkɨwya̱ꞌa̱ñ ma̱ ja tsa̱a̱ jut jam. Xjats ku ja møj tsa̱a̱ ja tuꞌuk tꞌuktaꞌagɨɨña̱a̱ ma̱ ja yiknɨdøkɨ, jøts ja ojts ñøjkxnɨ.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Nay ɨxam ɨdøꞌøn ja wyɨnatymɨdɨ ja María Magdalena møøt jaduꞌuk ja María, jam ja wyɨnaty chøønɨdɨ jam ooꞌkpɨ jut agøꞌøm.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Xjats ku kyɨmjabomꞌa̱jty ku wyɨnaty tukɨꞌɨyɨ tø yikꞌaꞌejxɨgyøxnɨ, tum aba̱a̱dɨ yꞌejtnɨ ti jaty tsojkɨp ku pooꞌkxɨn xøøw, wɨnets ja teetywɨndsøndøjk møøt ja fariseotøjk ojts tꞌatsꞌejxtɨ ja Pilato,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 jøts ja tꞌatsnɨmaadyɨ:
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Paty jadeꞌen tɨgøøk xøøw xjadyimña̱nkyꞌejxꞌetɨt ja ooꞌkpɨ jut, jøts ja pyabøjkpɨtøjk kidi myendɨ koots jøts ja kidi tmaatstɨ ja ooꞌkpɨ ñɨneꞌkx ku ja tnøjmɨdɨt ja ja̱a̱ꞌy: “Tø ja tmɨmajada̱ꞌa̱ky ja oꞌjkɨn, tø ja yjujkpyiky jadɨgojk.” Kuts jadeꞌen tya̱a̱yꞌa̱ttɨt, yøꞌøts neꞌegɨ janchkaꞌukmaañɨp, neꞌegɨ kaꞌap ja jawyeembɨ ta̱a̱y.
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Wɨnets ja Pilato ja ñɨma̱a̱jyɨdøø:
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Wɨnets ja ñøjkxtøø jøts ja ojts yikxon tyikꞌadujkøxtɨ ja ooꞌkpɨ jut, ojts ja tꞌaxotstɨ ja tsa̱a̱ midi tyaꞌagɨɨdyɨp jøts ja tꞌadsaadyøø, ojts ja seeyɨ tpɨkta̱ꞌa̱ktɨ jøts ja jam tyikta̱ndøø ja solda̱dɨtøjk pøn jam ejxꞌejttɨp.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.