Mateus 21

Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kuts jam Jerusalén wyɨnaty yja̱ꞌa̱twa̱nɨdɨ, jøts ja ka̱jp ojts tpa̱a̱ttɨ midi txøøwꞌa̱jtp Betfagé, midi jam tmɨwɨngonꞌa̱jtp ja kojpk midi yiktejp Olivos, wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús tkejxy namajtsk ja pyabøjkpɨ,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y:
2 com a seguinte ordem:
3 Jøts ku pøn sa̱ wya̱ꞌa̱nt, jadeꞌen xnøjmɨdɨt jøts ku ø ndsøky, jøts ku ø tsojk ngøya̱jkojmɨt.
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Jadeꞌenꞌampy ɨdøꞌøn ja jadeꞌen yja̱jty, jøts tyimyjadeꞌen yja̱tt sa̱ wya̱a̱ñ ja Dios kyugajpxy ku ja yɨdeꞌen tja̱a̱y ja nøky:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 Nøjmɨdɨ ja Israelɨt ka̱jp:
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Xjats ja pyabøjkpɨ ojts choondɨ jøts ja ojts ñøjkxtɨ, ojts ja jadeꞌen ttundɨ sa̱ nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja wyɨnaty tø yꞌaneꞌemyɨdɨ.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Ojts ja twetstɨ ja buur møøt yꞌuꞌnk, jøts ja ojts wyet ttajɨbaꞌandɨ jøts nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja ojts ttawaaꞌtspety.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Jøts ja ja̱a̱ꞌdyɨ janch namay jaꞌadɨ, jøts ja ojts tyaꞌaptɨ ja wyet jam tuuꞌa̱m; pømbɨ twɨdøjtɨ ja ujtsꞌa̱a̱y jøts ja ojts tpɨkta̱ꞌa̱ktɨ jam tuuꞌa̱m.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Jøts ja ja̱a̱ꞌy møk wya̱mbɨna̱xwa̱ꞌktøø pøn jawyeen yøꞌødyɨp, jøts nayɨdeꞌen pøn ɨxꞌoojk payøꞌødyɨp:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Xjats ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús kya̱jptøjkɨyɨɨꞌñ jam Jerusalén jøts ja ka̱jp kyajotkukɨdɨ, may ojts ja ja̱a̱ꞌy wya̱ꞌa̱ndɨ:
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Jøts ja ja̱a̱ꞌy wya̱ndøø:
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Jøtsnɨm ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús tyøjkɨyɨɨꞌñ møj tsa̱ptøjkwimpy, jøts ja ojts tkajxpɨdsømguixy pøn jaty jap wyɨnaty tooꞌktɨp ya̱jktɨp, juudyɨp ka̱jpxtɨp jap tsa̱ptøjkwimpy. Ojts ttejtsa̱pwa̱jkixy ja mesɨ midi ja ja̱a̱ꞌy yiktundɨp pøn ja myɨguꞌuk myeeñ tkugojnɨdɨp, jøts nayɨdeꞌen chɨnaabyajt ja yiktejɨmbejtøø ja pa̱ktooꞌkpɨdɨ;
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 jøts ja tnɨma̱a̱y:
13 Ele lhes disse:
14 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jam tsa̱ptøjkjotp wɨna̱a̱gɨn ñɨmejnɨyɨ ja ja̱a̱ꞌdyɨ pøn wɨna̱ptɨ pøn pakma̱ꞌa̱ttɨ, jøts ja ojts tyikmøkpøjkixy.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Kuts ja teetywɨndsøndøjk jøts ja ka̱jpxwejpɨtøjk ojts tꞌejxtɨ ku ja jadeꞌen ttuñ mɨla̱grɨ, jøts ku ja ojts tmadowdɨ ku ja mutskuna̱ꞌjk jap tsa̱ptøjkjøtpy møk wya̱ꞌa̱ndɨ: “¡Dioskujuyɨp rey David yꞌa̱p yꞌuꞌnk!”, jøts ja yjantyimyꞌa̱mbøjktøø
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 jøts ja ojts tnøjmɨdɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús:
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Xjats ja Jesús tmajtstuujty, jøts ja ojts chøøñ jam Jerusalén jøts ja ñijkxy Betania, jamts ja ojts mya̱ꞌa̱y.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Xjats ku yjøpyꞌa̱jty, jøts ja wyɨmbejtkojmɨ ñøjkxkojmɨ jam ka̱jpjotp, wɨnets yuu ja ojts pya̱a̱dyɨyɨ.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Xjats ja tꞌejxpa̱a̱jty tuꞌuk iigɨ kipy jam tuuꞌbaꞌa̱m, jøts ja ojts tnɨnijkxy, ojts ja kipy tjawɨꞌixy jøts ja nɨ tuꞌuk tyøøm tkapa̱jtøø, nugo janchtumꞌa̱a̱y jaꞌ. Wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ojts tnøjmɨ ja iigɨ kipy:
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Xjats ku ja pyabøjkpɨtøjk ja ojts jadeꞌen tꞌejxtɨ, jøts ja jantyimyñɨgyuma̱a̱p tjantyimyja̱ꞌwɨdøø, wɨnets ja tyiktøødøø ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jøts ja tnɨmaadyøø:
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja tꞌadsøøy:
21 Então Jesus disse:
22 Jøts ku øy ti xꞌamɨdoꞌodɨt xpøktsoꞌodɨt ajotꞌa̱jtɨngøjxp, pønɨ amumjoojt ja janchja̱ꞌwɨn xmøøtꞌa̱ttɨ, myikmoꞌodɨpts jaꞌ pønɨ ti mꞌamɨdoodɨp.
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús tyøjkɨyɨɨꞌñ tsa̱ptøjkjøtpy, ɨxap ja wyɨnaty yikꞌɨxpiky ku wɨna̱a̱gɨn jap myendøø ja teetywɨndsøndøjktɨ jøts ja møja̱a̱ꞌdyøjktɨ, jøts ja ojts tyɨɨbyikyɨyɨ, yɨdeꞌen ja ñɨma̱a̱jyøø:
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús tꞌadsøøy:
24 Jesus respondeu:
25 ¿Pøn ojts Juan Bautista tyanɨgutukyɨyɨ jøts ja ya̱ yiknøbatt? ¿Dios, uk ja̱a̱ꞌy?
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Jøts ku net njanɨma̱ꞌa̱myaꞌan jøts ku nugo ja̱a̱ꞌy ja ojts kyexyɨ yiknøbatpɨ, wɨnets yø mayja̱a̱ꞌy xnɨbɨdøꞌjkaꞌandɨt; kumɨ nɨdukɨꞌɨyɨ yø jadeꞌen tnɨja̱ꞌwɨdɨp jøts ku ja Juan tum jaꞌ tkajpxy midi Dios yjaꞌajɨp.
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Jøts ja ojts nugo tꞌuknɨmaañɨdɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús:
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Xjats ja tja̱a̱knɨma̱a̱y:
28 Jesus continuou:
29 Jøts ja mya̱jnk ojts yɨdeꞌen yꞌadsøyɨyɨ: “¡Kaꞌ nnøjkxwa̱ꞌa̱ñ!” Wɨnmaadyɨga̱jts ja jadɨgojk xjats ja ñijkxy tumbɨ.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Jøts ja uꞌnkteety ojts ja tnɨnijkxy ja yjaduꞌukpɨ ma̱jnk, jøts ja ojts nayɨdeꞌen tnøjmɨ, jøts ja ojts yɨdeꞌen yꞌadsojɨyɨ: “Øyɨp teety, øy ø nnøjkxt.” Jøts ja nɨgɨdi yꞌuknøjkxnɨ.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 ¿Pømbɨts ja tpaduun jadeꞌen sa̱ ja møja̱a̱ꞌy tjatsøky?
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Kumɨ jaꞌ meets ja Juan Bautista tø mdanɨmiñɨyɨ jøts ja mdukꞌɨxpikyɨdɨ sa̱ mdsøønɨdɨt mdanɨdɨt sa̱ mjujkyꞌa̱ttɨt, jøts kaꞌats ja tø xmɨbøktɨ; neꞌegɨ jaꞌ ja ojts tjanchjawɨdɨ ja ja̱a̱ꞌdyɨ pøn pøktyunꞌejtkuna̱jxtɨp. Jøts kuts meets øy ja ojts jadeꞌen xjaꞌejxtɨ, kaꞌ meets ja ojts xjanchja̱wɨdɨ, jøts kaꞌ mdsɨna̱a̱ꞌyɨn xyiktɨga̱jtstøø.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 ’Ukmadowdɨm jaduꞌuk ya̱ꞌa̱t madya̱ꞌa̱ky: Tuꞌuk ja ja̱a̱ꞌy midi ja ka̱m kajaꞌampy tjagyajp, jaꞌats ojts tniꞌipy ja uvɨ kipy jam kya̱mjotp, jøts ja ojts tnaguemy; jøts ja ojts tyikꞌøyɨ tuꞌuk ja abøjkꞌɨɨꞌñ ma̱ ja uvɨ nøø yikꞌamøøꞌkxɨt, jøts tuꞌuk ja neꞌey janch køjxp ma̱ ja ka̱m yikꞌejxꞌett.
33 Jesus disse:
34 Xjats ku tpa̱a̱jty ja uvɨ tujkꞌa̱a̱ts, wɨnets ja ojts tkexy wɨna̱a̱gɨn ja tyumbɨ, jøts ja ttanɨguexy ja yjaduꞌukpɨ tumbɨdɨ midi ja wyɨnaty tyukꞌajuudyujkpy ja kya̱m, jøts ja yikꞌamɨdoꞌodɨt ja pɨkta̱ꞌa̱ky midi ja pa̱a̱tꞌa̱jtɨyɨp.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Kaꞌap ja ñømdøø, ojts ja tma̱jtstɨ ja tumbɨ midi yikajxtɨp, pømbɨ yikwojp yiktseꞌjk, pømbɨ oꞌjk jøts pømbɨ yikwɨnga̱ꞌjts yikjøpka̱ꞌjts.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Jøts ja kuga̱m ojts tja̱a̱kajxkojmɨ ja tyumbɨ jawaanɨ namay, nɨgɨdi jadeꞌen sa̱m ja yjawyeembɨdɨ; nayɨdeꞌents ja ka̱m ejxꞌejtpɨ ja ojts tyungojmɨyɨdɨ.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 ’Jøtsnɨm ja ojts tkexy ja kyøꞌømꞌuꞌnk, yɨdeꞌen ɨdøꞌøn ja yꞌukwɨnmay: “Yikwɨndsøꞌøgɨp øts nꞌuꞌnk.”
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Jøts kuts ja ojts jaꞌayɨ yikꞌixy, wɨnets ja ka̱m ejxꞌejtpɨ ñawya̱jnɨdøø: “Yøꞌ yø ka̱m yøꞌ yø pɨkta̱ꞌa̱ky tmɨda̱nwa̱ngøjxp, yøꞌ yø tma̱a̱byøkwa̱mp; wan tyimyikpaꞌøꞌjkyɨndɨ jøts adøm yø nmɨda̱a̱ngøjxɨnt.”
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Xjats ɨdøꞌøn ja tma̱jtstøø, jøts ojts tyikpɨdsømdɨ jam ka̱mjotp, jøts ja ojts tyikꞌooktɨ.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ttɨɨbyɨjky, jøts ja wya̱a̱ñ:
40 Aí Jesus perguntou:
41 Jøts ja teetywɨndsøndøjk jøts ja møja̱a̱ꞌdyøjk wya̱ndøø:
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja ñɨma̱a̱jyɨdøø:
42 Jesus então perguntou:
43 Jadeꞌents ja Dios kyajpxy wya̱ꞌa̱ñ, paty mee nnøjmɨ jøts ku kaꞌ myikmoꞌodɨt jøts xatøjkɨdɨt ja Dios kyutujk, jaꞌ ja neꞌegɨ yikmoꞌodɨp pøn tyikwɨngaxøꞌjkɨdɨp ja Dios yjaꞌ midi ja yjaꞌajtpy.
43 E Jesus terminou:
44 Jøts ja tsa̱a̱ ku jam pøn yꞌukna̱xkɨda̱ꞌa̱kt, wɨndɨgøꞌøpy ja ayoobɨ; jøts ku ja tsa̱a̱ pøn yꞌuktana̱xkɨda̱kpatɨt; yikpuꞌxkɨyɨp jaꞌ.
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Kuts ja teetywɨndsɨndøjk jøts ja fariseotøjk jadeꞌen tmadoodøø ja madya̱ꞌa̱ky midi ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja tamɨmadya̱a̱jkɨdɨp, ojts ja tja̱ꞌgyukɨdɨ jøts ku jaꞌ yiknɨmadya̱ꞌa̱ktɨ.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Wɨnets ja tjadyimyjama̱tswa̱ndøø, ja mayja̱a̱ꞌyts chøꞌjkɨdɨp pøn tnɨja̱ꞌwɨdɨp jøts ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja Dios Teety yjaꞌ tka̱jpxɨ.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.