João 20

Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Xjats ku mɨdukxøøw choꞌonda̱ꞌa̱kñɨm ja yjaduꞌukpɨ sama̱a̱n, wɨnets ja María Magdalena ojts jøpyɨ ñijkxy jam ma̱ ja ooꞌkpɨ jut jam wyɨnaty, kaꞌanɨm yikxon yja̱jta̱ꞌa̱ky; jøts ja ojts tꞌixy jøts ku ja ooꞌkpɨ jut jam tkaꞌukꞌagøꞌa̱jtnɨ ja tsa̱a̱ midi ja wyɨnaty tø yiktaꞌagɨꞌɨy.
1 Domingo bem cedo, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi até o túmulo e viu que a pedra que tapava a entrada tinha sido tirada.
2 Wɨnets ja ojts putyɨ ñijkxy ma̱ ja Simón Pedro jam wyɨnaty møøt øts midi yø nøky tjaapy, midi ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jantyimyɨnamya̱a̱jyɨp, jøts øøts xnɨma̱a̱y:
2 Então foi correndo até o lugar onde estavam Simão Pedro e outro discípulo, aquele que Jesus amava, e disse: — Tiraram o Senhor Jesus do túmulo, e não sabemos onde o puseram!
3 Xjats øts møøt ja Pedro nnijkxy ma̱ ja ooꞌkpɨ jut jam.
3 Então Pedro e o outro discípulo foram até o túmulo.
4 Jøts øøts namajtsk janch putyɨ nnijkxy; jøts øts jawaanɨ møk njantyimbyujt jøts ja Pedro nnɨkejky, jawyeen øts jam nja̱ꞌjty ma̱ ja ooꞌkpɨ jut.
4 Os dois saíram correndo juntos, mas o outro correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro.
5 Jøts øts jap nguꞌejxɨyɨɨꞌñ, ja wetyɨ jap nꞌejxpa̱a̱jt midi ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm wyɨnaty tø yiktaꞌabity jøts ku ja jap wyøjnɨ, jøts nɨkaꞌap ndøjkɨyɨɨꞌñ.
5 Ele se abaixou para olhar lá dentro e viu os lençóis de linho; porém não entrou no túmulo.
6 Jøtsnɨm ja Simón Pedro ɨxꞌoojknɨm yja̱ꞌjty, jøts ja tyøjkɨyɨɨꞌñ jap ooꞌkpɨ jutjøtpy. Jøts ja nayɨdeꞌen jap ojts tꞌixy jøts ku ja abet jap wyøjnɨ;
6 Mas Pedro, que chegou logo depois, entrou. Ele também viu os lençóis colocados ali
7 jøts ja tja̱a̱ktyimyꞌejxpa̱a̱jty ja wet midi ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús wyɨnaty tø yiktagupity, jøts nɨgɨdi ja jam møøt ja wet midi ja amuum yiktaꞌabejt, axa̱a̱ch ja jam abiky tø yikpɨkta̱ꞌa̱ky.
7 e a faixa que tinham posto em volta da cabeça de Jesus. A faixa não estava junto com os lençóis, mas estava enrolada ali ao lado.
8 Wɨnets øts ndøjkyɨmya̱a̱ ma̱ døꞌøn ja ooꞌkpɨ jut jam, jøts nꞌijxy jøts kudam ja wyɨnaty jadeꞌen tø yjaty, xjats ja njanchja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ.
8 Aí o outro discípulo, que havia chegado primeiro, também entrou no túmulo. Ele viu e creu.
9 Jøts kaꞌanɨmts ɨdøꞌøn øøts wyɨnaty nja̱ꞌgyukɨ midi jap nøkyijxpy jaabyety wya̱ꞌa̱ñ, jøts ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús yjujkpyøkt jadɨgojk jap ooꞌkpɨ yꞌagujkp.
9 (Eles ainda não tinham entendido as Escrituras Sagradas , que dizem que era preciso que Jesus ressuscitasse.)
10 Jøts øøts jadeꞌen namajtsk nwɨmbejtna̱a̱ jøts nnøjkxna̱a̱ jam ndøjkwɨndump.
10 E os dois voltaram para casa.
11 Jøts ja María jamyɨ jutꞌagøꞌøm tya̱a̱ñ, ñɨya̱xnɨ ja jam kyuꞌejxɨyɨɨꞌñ ma̱ ja jut,
11 Maria Madalena tinha ficado perto da entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, ela se abaixou, olhou para dentro
12 wɨnets ja ojts tꞌixy namajtsk ja a̱nkɨlɨs, tum amuum poop ja xyøxyɨdɨ, jøts ja jam chøønɨdɨ ma̱ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús wyɨnaty tø yꞌukyikpɨkta̱ꞌa̱ky ja ñɨneꞌkx; tuꞌuk jam chøønɨ aguba̱jkp, jøts jaduꞌuk tekyꞌokꞌa̱m.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde tinha sido posto o corpo de Jesus. Um estava na cabeceira, e o outro, nos pés.
13 Jøts ja a̱nkɨlɨs ja ñɨma̱a̱jyøø, ja tøꞌøxyøjk yiknɨmaapy:
13 Os anjos perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Levaram embora o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram!
14 Jaꞌayɨ ja jadeꞌen wya̱a̱ñ, jøts ku ja yꞌejxjɨmbijty wɨnets ja tꞌejxpa̱a̱jty jøts kudam ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jam tyanɨ; jøts kaꞌap ja tyimwya̱ꞌa̱ñ jøts ku ja yjaꞌajɨ.
14 Depois de dizer isso, ela virou para trás e viu Jesus ali de pé, mas não o reconheceu.
15 Wɨnets ja ojts køꞌøm ñɨɨꞌmxyɨ, jøts ja tøꞌøxyøjk yiktɨɨbyiky:
15 Então Jesus perguntou: Ela pensou que ele era o jardineiro e por isso respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga onde o colocou, e eu irei buscá-lo.
16 Wɨnets ja ñɨma̱a̱jyøø ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús:
16 — Maria! — disse Jesus. Ela virou e respondeu em — “Rabôni!” (Esta palavra quer dizer “Mestre”.)
17 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja ñɨma̱a̱jyøø:
17 Jesus disse:
18 Wɨnets ja María Magdalena ojts ñijkxy, jøts ja ojts tꞌatstukmadojɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús pyabøjkpɨtøjk jøts ku ja wyɨnaty tø tꞌixy ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm, jøts ku ja wyɨnaty jadeꞌen tø ñɨɨꞌmxyɨyɨ.
18 Então Maria Madalena foi e disse aos discípulos de Jesus: — Eu vi o Senhor! E contou o que Jesus lhe tinha dito.
19 Jøts nay jaꞌabɨ xøøw ku mɨdukxøøw choꞌonda̱ꞌa̱kñɨm ja yjaduꞌukpɨ sama̱a̱n, nay jaꞌabɨ ux ku ja pabøjkpɨtøjk jam wyɨnaty tø ñamyukyɨdɨ jøts ja wyɨnaty tø ñañɨꞌagɨɨbyetyɨdɨ, ja israelɨt ja̱a̱ꞌy ja chøꞌjkɨdɨp. Wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús tyøjkɨyɨɨꞌñ jøts ja jam yꞌagujkꞌa̱m wya̱ꞌkꞌøyɨyɨɨꞌñ, jøts ja ojts yɨdeꞌen kya̱jpxpøøꞌkxyɨdɨ:
19 Naquele mesmo domingo, à tarde, os discípulos de Jesus estavam reunidos de portas trancadas, com medo dos líderes judeus. Então Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
20 Xjats ku ja jadeꞌen yꞌukwa̱a̱ñ, jøts ja ojts tyukꞌijxyɨdɨ ja kyøꞌ jøts nayɨdeꞌen ja kyachpukɨꞌjyɨt tsaachɨ. Jøts ja pabøjkpɨtøjk yjantyimxyonda̱ktøø ku ja tꞌejxtøø ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm.
20 Em seguida lhes mostrou as suas mãos e o seu lado. E eles ficaram muito alegres ao verem o Senhor.
21 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja jadɨgojk ñɨma̱a̱jyɨdøø:
21 Então Jesus disse de novo:
22 Xjats ja tnɨbɨxujɨyɨɨꞌñ ja pyabøjkpɨtøjk jøts ja tnɨma̱a̱y:
22 Depois soprou sobre eles e disse:
23 Jøts pønɨ mga̱jpxwa̱ꞌkxtɨp jøts ku ja yikpojkpɨmeeꞌkxy pøn nabyøkyja̱ꞌwɨyɨdɨp, jøts øts njaꞌ ja xpabøjkɨyɨdɨt; uk pønɨ kaꞌats, mdukmadoꞌopts meets ja nayɨdeꞌen jøts ku ja pyøky ja kaꞌap mɨba̱a̱t yikmeeꞌkxy, pønɨ kaꞌap ja ñabyøkyja̱wɨyɨdɨ nɨwɨneꞌen.
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, esses pecados são perdoados; mas, se não perdoarem, eles não são perdoados.
24 Jøts tuꞌuk ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm pyabøjkpɨ midi Tomásꞌa̱jtp, midi yiktejp xeeñuꞌnk, jaꞌ wyɨnaty kaꞌejtp ma̱ ja jamdɨ ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús wyɨnaty tø ña̱nkyꞌijxyɨ.
24 Acontece que Tomé, um dos discípulos, que era chamado de “o Gêmeo”, não estava com eles quando Jesus chegou.
25 Xjats ja oojknɨm ttukmadowdɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús pyabøjkpɨtøjk, jøts ja tnɨmaadyɨ:
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Nós vimos o Senhor! Ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, e não tocar ali com o meu dedo, e também se não puser a minha mão no lado dele, não vou crer!
26 Xjats ku kyɨduktujkxøøwꞌa̱jty, wɨnets ja pabøjkpɨtøjk ñamyujkɨdøø jadɨgojk jam tøjkjotp, jøts ja Tomás ɨxjam ja wyɨnaty tmøødɨdɨ. Wɨnets jadyimjaꞌaduky ja tøjk wyɨnaty yikxon ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús tyøjkɨyɨɨꞌñ, jøts ja jam agujkꞌa̱m tyanayꞌøyɨyɨɨꞌñ. Jamts ja ojts kya̱jpxpøøꞌkxyɨdɨ, yɨdeꞌen ja ñɨɨꞌmxyɨdɨ:
26 Uma semana depois, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos ali com as portas trancadas, e Tomé estava com eles. Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
27 Jøts ja Tomás nay jatyɨ yiknɨma̱a̱y:
27 Em seguida disse a Tomé:
28 Xjats ja Tomás yꞌadsøøy jøts ja wya̱a̱ñ:
28 Então Tomé exclamou: — Meu Senhor e meu Deus!
29 Jøts nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ñɨma̱a̱jyøø:
29 — Você creu porque me viu? — disse Jesus. — Felizes são os que não viram, mas assim mesmo creram!
30 Jøts may ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ojts tpɨkta̱ꞌa̱ky ja ejxpajt, ku ja ojts ttuñ ja mɨla̱grɨ jam pyabøjkpɨtøjk wyɨngujkp midi kaꞌ kyøxja̱ꞌa̱yɨ ya̱ꞌa̱t nøkyjøtpy.
30 Jesus fez diante dos discípulos muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 Jaꞌagøjxp ya̱ꞌa̱t jap jadeꞌen tø yikujayɨ, jøts xɨyja̱wɨdɨt xjanchja̱wɨdɨt jøts ku jaꞌ yiknɨtsøꞌøky, jøts ku jaꞌ Cristo ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús, ja Dios Uꞌnk. Jøts ku ja xjanchja̱wɨdɨt, mba̱a̱tpts meets ja jujkyꞌa̱jtɨn xemɨkøjxp sa̱m pya̱a̱tꞌatyɨdɨ pøn tjanchja̱ꞌwɨyɨdɨp.
31 Mas estes foram escritos para que vocês creiam que Jesus é o Messias , o Filho de Deus. E para que, crendo, tenham vida por meio dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.